บทที่ 711 - คำถาม “ต้องขออภัยด้วยค่ะท่านผู้อาวุโส เพื่อนของดิฉันคนนี้ได้สร้างปัญหาให้ท่านหรือเปล่าคะ?” หญิงสาวผมแดงเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มสุภาพต่อหน้าจอมเวทเลือดผสม ด้วยเหตุนั้น จอมเวทนิมีเรียที่กำลังจะเริ่มการสอบสวนเอเมรี่ในคราบปลอมตัวอีกรอบ จึงต้องชะงักสิ่งที่ตนตั้งใจไว้แล้วหันไปมองว่าใครเป็นคนพูด และที่นั่น เธอก็ได้เห็นการมาถึงของคนที่ดูเหมือนจะเป็นเพื่อนของเอเมรี่ตามที่เขาได้กล่าวไว้ก่อนหน้านี้ สิ่งนี้ทำให้อคติที่จอมเวทนิมีเรียรู้สึกอยู่จางหายไปโดยธรรมชาติ ทันใดนั้นเธอก็รู้ตัวว่าเธอเข้าใจผิดไป ในสถานการณ์เช่นนี้ การกล่าวขอโทษเป็นเรื่องปกติวิสัย ทว่าเธอนั้นไม่ใช่คนปกติทั่วไป จอมเวทหญิงเลือดผสมเพียงแค่มองไปที่เอเมรี่อีกครั้งด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์ ก่อนจะเดินจากไปทางกลุ่มของจอมเวทลีออนและคนอื่นๆ ที่รวมตัวกันอยู่ ในทางกลับกัน เอเมรี่รู้ดีว่าปัญหาของเขายังไม่จบสิ้น ปัญหาหนึ่งได้รับการแก้ไขไปแล้ว แต่ปัญหาที่ใหญ่กว่าก็ตามมาทันทีเมื่อเขาเห็นอันนารานั่งลงตรงหน้าเขาพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์อันเป็นเอกลักษณ์ ‘เธอมาทำอะไรที่นี่? เธอต้องการอะไร? ทำไมถึงมาช่วย? หรือว่าเธอรู้ตัวตนที่แท้จริงของฉันแล้ว?’ นั่นคือคำถามบางส่วนที่ลอยอยู่ในหัวของเอเมรี่ ขณะที่สายตาของเขาจับจ้องไปยังร่างสวยงามที่นั่งอยู่เบื้องหน้า จากนั้น ในตอนที่เอเมรี่เตรียมใจรับมือกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น หญิงสาวก็พูดบางอย่างที่ทำให้เขาถึงกับไปไม่เป็น “ฉันเหนื่อยนิดหน่อยแฮะ ไปเปิดห้องกันเถอะ!” หญิงสาวลุกขึ้นยืน แต่ไม่วายแอบส่งกระดาษแผ่นเล็กๆ ให้เขา เอเมรี่รับมันมาด้วยความสับสนและรีบอ่านข้อความอย่างรวดเร็ว ในนั้นมีเพียงสามคำ: “ตามมาเดี๋ยวนี้” หลังจากนั้น เธอก็เดินไปหาบาร์เทนเดอร์ พูดคุยกับเขาครู่หนึ่ง แล้วหันมามองทางเอเมรี่สั้นๆ ก่อนจะหมุนตัวเดินขึ้นบันไดไป คาดว่าคงจะเป็นห้องที่เธอเพิ่งกล่าวถึง เมื่อเห็นท่าทีที่มั่นใจของเธอ เอเมรี่เดาว่าหน้ากากของเขาน่าจะถูกเปิดเผยไปเรียบร้อยแล้ว ดังนั้นหากเขาต้องการจะทำภารกิจต่อ เขาจำเป็นต้องรู้ว่าเธอต้องการอะไร ไม่เช่นนั้นผลที่ตามมาคงไม่ดีแน่ เอเมรี่ลุกจากที่นั่งแล้วเดินไปยังบันไดเพื่อขึ้นสู่ชั้นสอง หลังจากขึ้นบันไดมา เขาก็พบกับอันนารายืนรออยู่หน้าประตู เธอยิ้มให้เขาแล้วเดินเข้าประตูที่เปิดอยู่ โดยไม่ลืมที่จะเย้าแหย่ให้เขาตามเข้ามาด้วยท่าทางยั่วยวน ขณะที่เขาก้าวเข้าไปในห้อง เอเมรี่เพิ่มความระแวดระวังถึงขีดสุด เตรียมพร้อมรับมือกับเหตุการณ์ไม่คาดฝัน ทว่ากลับเห็นหญิงสาวผมแดงนั่งอยู่บนเตียงหันหน้ามาทางเขา ท่าทางของเธอชวนให้คิดลึก โดยเฉพาะช่วงขาที่พับเก็บไว้เผยให้เห็นผิวพรรณขาวเนียนจำนวนมาก “เข้ามาสิ” อันนารากล่าวพร้อมรอยยิ้มบางๆ “ไม่ต้องห่วง ฉันไม่กัดหรอกน่า” เธอเสริมเมื่อเห็นสีหน้าลังเลของเอเมรี่ เอเมรี่มองซ้ายมองขวาอย่างระแวดระวังภัยขณะเดินเข้าห้องไป ฝ่ายหญิงดูหงุดหงิดใจมากเมื่อเห็นท่าทีเช่นนั้น จากนั้นเธอก็นำวัตถุชิ้นเล็กๆ ออกมาจากแหวนเก็บของ การกระทำนี้ดึงดูดความสนใจของเอเมรี่ได้ทันทีและสายตาของเขาก็ตรึงอยู่กับวัตถุนั้น มันดูคล้ายตะเกียงตั้งโต๊ะขนาดเล็กและจู่ๆ มันก็เริ่มเปล่งแสงนวลตา ตามมาด้วยอักขระรูนที่ปรากฏขึ้นบนพื้นผิวของมัน ความสับสนที่ฉายชัดบนใบหน้าของเอเมรี่บอกให้อันนารารู้ทันทีว่าเขาไม่รู้ว่าเธอกำลังทำอะไร “เฮอะ! พวกชาวโลกเบื้องล่างนี่น่าเวทนาจริงๆ” เธอเยาะเย้ย “นี่คืออุปกรณ์เก็บเสียง ด้วยสิ่งนี้ เราจะสามารถคุยกันได้โดยไม่ต้องกลัวว่าใครจะแอบฟัง” ดูเหมือนว่าอันนาราจะไม่เพียงแค่รู้ว่าเขาเป็นใคร แต่ยังรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดด้วย จึงเป็นเหตุผลที่เธอต้องใช้สิ่งที่เรียกว่าอุปกรณ์เก็บเสียง เธอไม่ต้องการให้จอมเวทข้างล่างได้ยินบทสนทนาของพวกเขา เอเมรี่นิ่งเงียบ เขาพยายามประเมินสถานการณ์ใหม่และครุ่นคิดว่าจะทำอย่างไรดี ครู่ต่อมาเขาก็จ้องไปที่อันนาราและเอ่ยด้วยน้ำเสียงสงบ “บอกมา เธอต้องการอะไร?” อันนารายิ้มก่อนจะกล่าวว่า “เอาเป็นว่าฉันมีภารกิจที่คล้ายกับของเธอ ดังนั้นฉันคิดว่าเราควรช่วยกัน เธอคิดอย่างไรกับข้อเสนอนี้?” เอเมรี่ไม่ได้วางแผนที่จะถูกหลอก เพราะมีความเป็นไปได้ที่เธออาจจะแค่ขู่เขา เขาจึงกล่าวไปว่า “ภารกิจ? …ภารกิจอะไร?” ปฏิกิริยาของเอเมรี่มีแต่จะทำให้เธอหงุดหงิด รอยยิ้มเยาะบนใบหน้าชัดเจนยิ่งขึ้นขณะที่เธอกล่าว “น่าเสียดายที่เราไม่มีเวลามามัวเสแสร้ง ฉันจะบอกในสิ่งที่ฉันรู้ แล้วเธอค่อยเติมส่วนที่เหลือ แต่ฉันต้องการให้เราทั้งคู่ไม่ถูกจับได้โดยคนพวกนั้นข้างล่าง” โดยไม่รอให้เอเมรี่ตอบตกลงหรือปฏิเสธ อันนาราก็เริ่มสาธยายทุกสิ่งที่เธอรู้ทันที ภารกิจที่น่าสงสัยนั้นเกี่ยวข้องกับการประชุมกับหัวหน้าเผ่าเขี้ยวขาว จุดประสงค์ของภารกิจ และหน้าที่ของเอเมรี่ในภารกิจนี้ ถึงตอนนี้ เมื่อได้ยินหญิงสาวตรงหน้าพูดถึงเรื่องราวต่างๆ เอเมรี่ก็ตระหนักได้ว่าหากเคลียร์มีวิธีสืบหาภารกิจนี้ได้ ก็ไม่แปลกที่หญิงสาวคนนี้จะมีวิธีเช่นกัน จากจุดนี้ เอเมรี่เริ่มคิดว่าภารกิจนี้คงจบไม่สวยแน่ เมื่อดูจากสถานการณ์ที่มีคนมากมายล่วงรู้ถึงสิ่งที่เรียกว่า ‘ภารกิจลับ’ นี้ ถึงอย่างนั้น การที่อันนารารู้เรื่องภารกิจก็ยังห่างไกลจากการที่เอเมรี่จะยอมร่วมมือกับเธอ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องความไว้ใจที่แทบไม่มีอยู่เลยเนื่องจากประวัติการปะทะกันในอดีต หญิงสาวคนนี้คือศิษย์ของเซโนเนีย ซึ่งเป็นคนที่ต้องการจะลักพาตัวเขามาโดยตลอดนับตั้งแต่เขากลับเข้าสถาบัน ยังมีอีกหลายสิ่งที่เอเมรี่จำเป็นต้องรู้จากเธอก่อนที่เขาจะพิจารณาเรื่องการร่วมมือ “ฉันต้องการให้เธอตอบคำถามฉันก่อน” เอเมรี่กล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง หญิงสาวทำหน้าสนุกสนานก่อนจะผายมือ เอเมรี่ถามทันที “บอกฉันมา… เธอรู้ได้ยังไงว่าเป็นฉัน?” ราวกับว่าเธอคาดไว้อยู่แล้วว่าจะต้องถูกถามคำถามนี้ อันนารายิ้มอย่างภูมิใจ เธอแบมือออกและยื่นไปทางเอเมรี่ ทันใดนั้น สิ่งมีชีวิตจิ๋วคล้ายผีเสื้อก็บินออกมาจากด้านหลังเสื้อผ้าของเขาไปเกาะบนฝ่ามือของเธอ เธอปล่อยให้มันบินวนรอบมืออยู่พักหนึ่งก่อนที่มันจะสลายกลายเป็นละอองแสง “ฉันติดไอ้ตัวเล็กน่ารักนี่ไว้ที่ตัวเธอตั้งแต่เราเจอกันที่เมืองโซดิแอค มันทำหน้าที่เป็นหูเป็นตาให้ฉันมาตลอด” การได้ยินเช่นนั้นทำให้เอเมรี่โกรธโดยธรรมชาติ เขาจะไมโกรธได้อย่างไร? เขารีบคิดในใจว่าเธอแอบฟังอะไรไปแล้วบ้าง เมื่อเห็นปฏิกิริยาของเอเมรี่ รอยยิ้มบนใบหน้าเธอก็เปลี่ยนเป็นแสยะยิ้มขณะที่เธอกล่าว “ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ได้ชอบฟังช่วงเวลาที่เธออยู่กับแฟนสาวเท่าไหร่หรอกนะ…” ทว่าเอเมรี่ไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่จะมาเล่นตลกกับเธอ เขาหายใจเข้าลึกๆ เพื่อสงบสติอารมณ์แล้วถามต่อ “บอกมา จุดประสงค์ของเธอคืออะไร?” เมื่อสังเกตเห็นสีหน้าของเอเมรี่ อันนาราก็รู้ว่าเธอไม่สามารถแกล้งอีกฝ่ายได้อีกแล้ว ดังนั้นเธอจึงลุกขึ้นจากท่านั่งแล้วจ้องตาเขาตรงๆ “อืม… อย่างแรกเลย ไม่เหมือนกับที่คนทั่วไปเข้าใจ พวกเราตระกูลเลือดค้างคาวไม่ได้ชอบอยู่ในที่มืดนักหรอกถ้าเธอเข้าใจที่ฉันจะสื่อ” อันนารากล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ รอยยิ้มกวนประสาทหายไปแล้ว “อย่างที่สอง เธอจะเชื่อฉันไหมถ้าฉันบอกว่าเป้าหมายของฉันคือการทำให้มั่นใจว่าเธอจะปลอดภัย?” เอเมรี่หรี่ตาลงเมื่อได้ยินเช่นนั้นชั่วขณะ มันเป็นคำกล่าวที่ไร้สาระเกินไป แน่นอนว่าเอเมรี่ไม่มีทางเชื่อเหตุผลเช่นนั้นแน่