Chapter 2039: A face full of confusion (1)

เผยแพร่เมื่อ 27 มี.ค. 2569 10:26

บทที่ 2039: ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสับสน (1) อันที่จริง เซี่ยรั่วเฟยก็เห็นความแน่วแน่ของโมนิกาแล้วตั้งแต่วันนั้นที่ลานของวิลล่าของโทลส์ พอเห็นอีเมลฉบับนั้นวันนี้ หัวใจของเขาก็ปั่นป่วนไปหมด ไม่ต้องสงสัยเลยว่าโมนิกาเขียนจดหมายฉบับสุดท้ายออกมาในสถานการณ์เช่นนั้น ในจดหมายนั้นโมนิกาไม่ปิดบังความรู้สึกอันร้อนแรงที่มีต่อเซี่ยรั่วเฟยเลยแม้แต่น้อย เธอยังร้องขออย่างจริงใจให้เซี่ยรั่วเฟยไปอิตาลีเพื่อช่วยรอสซี พี่ชายของเธออีกด้วย มันไม่ต่างอะไรจากการฝากลูกของเธอไว้ในมือเขาเลย เซี่ยรั่วเฟยจ้องหน้าจอโทรศัพท์อยู่นาน ก่อนจะเงยหน้าขึ้นทันทีแล้วพูดว่า “พี่ครับ ช่วยหาที่จอดให้หน่อย” คนขับแท็กซี่มองเซี่ยรั่วเฟยอย่างประหลาดใจแล้วพูดว่า “แถวนี้ไกลจากตรอกหลิวไห่ตั้งเยอะนะครับ!” “ขอโทษครับ พอดีผมนึกขึ้นได้กะทันหันว่ามีธุระต้องทำ คงไม่กลับไปก่อนแล้ว!” เซี่ยรั่วเฟยตอบ “ได้ครับ!” คนขับแท็กซี่รับคำอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็หาที่จอดชั่วคราวแล้วค่อยๆ จอดรถลง เซี่ยรั่วเฟยหยิบธนบัตรร้อยหยวนออกมาแล้วยื่นให้เขา “ขอบคุณครับพี่ ไม่ต้องทอน...” จากนั้นเขาก็ผลักประตูรถแล้วลงไป เซี่ยรั่วเฟยยืนอยู่บนถนนในเมืองหลวง เพิ่งแยกจากกันไปหมาดๆ แต่เขากลับยังคงคิดถึงโมนิกาที่อยู่ไกลถึงอิตาลี เซี่ยรั่วเฟยพึมพำกับตัวเองอยู่กลางถนน ในอีเมล โม นิกาบอกว่ารอสซี พี่ชายของเธอถูกตระกูลกักบริเวณอยู่ในบ้าน และแน่นอนว่าเธอยังพูดถึงความพิการทางร่างกายของรอสซีด้วย ในสายตาของเซี่ยรั่วเฟย เรื่องนี้คือโอกาส อันที่จริง ตอนที่อยู่ในอิตาลี เซี่ยรั่วเฟยก็มีความตั้งใจจะช่วยรอสซีอยู่แล้ว ทว่าเขาไปปรากฏตัวที่ตูรินในฐานะเซี่ยเทียน และได้พบโมนิกาเพียงเพราะความบังเอิญเท่านั้น ถ้าการโจมตีตระกูลเกลแมนของสำนักหงยังพออธิบายได้ว่าเป็นผลประโยชน์ของสำนักหงเอง งั้นการที่เขาจะลงมือรักษาอาการขาของรอสซี ซึ่งเป็นผลสืบเนื่องจากโปลิโอและการแพทย์สมัยใหม่ก็ยังรักษาได้ไม่ผลนั้น ก็ย่อมดูฉับพลันเกินไป เดิมทีเซี่ยรั่วเฟยวางแผนว่าจะหาข้ออ้าง หรือแกล้งถามเรื่องครอบครัวของโมนิกาหลังกลับประเทศ แล้วค่อยเสนอว่าจะลองรักษาให้รอสซีหลังจากรู้สภาพของเขา ตอนนี้ในเมื่อโมนิกาเป็นฝ่ายพูดถึงมันในอีเมลเอง เซี่ยรั่วเฟยก็ไม่ต้องอ้อมค้อมอีกต่อไป เขาครุ่นคิดอยู่พักหนึ่งก่อนจะโทรหาโมนิกา ...... ในคฤหาสน์หลังเล็กแห่งหนึ่งทางชานเมืองด้านใต้ของตูริน โมนิกากำลังอ่านงบการเงินอย่างละเอียดอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวของเธอ สิ่งแรกที่เธอทำหลังเข้ารับช่วงต่อจากตระกูลกราโอ คือไล่ตรวจบัญชีของบริษัทไม่กี่แห่งภายใต้ตระกูลอย่างละเอียดถี่ถ้วน ทรัพย์สินแกนหลักของตระกูลกราโอมีอยู่ไม่กี่บริษัทนี้ และธุรกิจหลักก็เกี่ยวข้องกับเห็ดทรัฟเฟิลเป็นส่วนใหญ่ ก่อนหน้านี้ อำนาจในบริษัทเหล่านี้ล้วนอยู่ในมือคนที่ภักดีต่อคาลาสอย่างสุดโต่ง ตอนนี้เมื่อโมนิกาขึ้นมาคุมอำนาจ สิ่งแรกที่เธอต้องทำก็คือกำบริษัทเหล่านี้ไว้ในมือให้แน่น คุมเส้นเลือดทางการเงินก็เท่ากับคุมทั้งตระกูล นอกจากส่งคนในตระกูลที่เธอเชื่อใจมากกว่าเข้าไปดูแลบริษัทแล้ว โมนิกายังมอบหมายให้สำนักงานบัญชีอิสระจากภายนอกเข้าตรวจสอบบัญชีของบริษัทเหล่านี้อย่างรอบด้าน เป้าหมายแรกย่อมคือหาหลักฐานว่าคนฝั่งคาลาสชุดเดิมยักยอกและฮุบผลประโยชน์เข้ากระเป๋าตัวเอง อีกด้านหนึ่งก็หวังจะเคลียร์บัญชีบริษัทให้สะอาด สะสางปัญหาทั้งหมดที่ค้างไว้จากอดีต พอถึงตอนนั้นทุกคนก็จะทำงานกันได้อย่างสบายใจ ดังนั้นช่วงหลายวันที่ผ่านมา โมนิกาจึงยุ่งมาก แม้แต่รอสซี น้องชายของเธอที่เดินเหินไม่สะดวกก็ไม่ได้นิ่งเฉย เขายังช่วยโมนิกาดูแลงานหลายอย่างของตระกูลด้วย โมนิกาอ่านอย่างละเอียดมาก ถึงขั้นที่โทรศัพท์บนโต๊ะดังขึ้นหลายครั้ง เธอถึงค่อยรู้ตัว เธอขมวดคิ้วนิดๆ ช่วงหลายวันที่ผ่านมา มีสายโทรหาเธอมากเกินไป จนทำให้ตั้งสมาธิกับงานได้ยาก ส่วนใหญ่เป็นสายที่โทรมาขอคำสั่งและรายงานผล โมนิกาเพิ่งรับช่วงดูแลกิจการทั้งหมดของตระกูล เธอจำเป็นต้องวางตัวอ่อนโยนต่อคนในตระกูล โดยเฉพาะพวกที่เลือกวางตัวเป็นกลางในเรื่องระหว่างเธอกับรอสซี ดังนั้นแม้โมนิกาจะไม่ค่อยพอใจนัก เธอก็ยังวางงบการเงินในมือลงแล้วเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์ พอเห็นชื่อคนโทรเข้าบนหน้าจอ ดวงตางามของเธอก็ฉายประกายแปลกประหลาดออกมาทันที หัวใจก็เต้นเร็วขึ้น มือของโมนิกาสั่นเล็กน้อยขณะปัดหน้าจอรับสาย “เซี่ย?” โมนิกาพูดด้วยเสียงสั่นเครือ เธอไม่อยากจะเชื่อเลย ช่วงหลายวันที่ผ่านมาเซี่ยรั่วเฟยเหมือนหายตัวไป เขาไม่ตอบอีเมลขอความช่วยเหลือเร่งด่วนของเธอเลยสักฉบับ บางครั้งเธอยังเผลอคิดด้วยซ้ำว่าเซี่ยรั่วเฟยลบข้อมูลติดต่อของเธอทิ้งไปแล้ว และคงไม่แม้แต่จะใช้อีเมลที่เขาทิ้งไว้ให้เธอ เพราะถึงอย่างไร แม้เธอกับเซี่ยรั่วเฟยจะเคยอยู่ด้วยกันมาหลายครั้ง แต่ก็ไม่เคยยืนยันสถานะคนรักกันอย่างเป็นทางการ ทั้งสองคนเหมือนเป็นเพียงที่พึ่งคลายความเหงาของกันและกัน และไม่จำเป็นต้องรับผิดชอบต่อกัน ต่อให้เซี่ยรั่วเฟยหายไปจากชีวิตเธอจริงๆ มันก็คงไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจ เสียงนุ่มของเซี่ยรั่วเฟยดังมาจากปลายสาย “โมนิกา เป็นผม” น้ำตาของโมนิกาไหลลงมาทันที เธอไม่รู้เลยว่าตัวเองผ่านมาได้อย่างไรในช่วงหลายวันนี้ เธอไม่กล้าจินตนาการด้วยซ้ำว่าถ้าไม่ใช่เพราะหนุ่มจีนคนนั้นที่แซ่เซี่ยเหมือนกัน เธอจะต้องเผชิญชะตากรรมอันโหดร้ายแบบไหน บางทีทางออกที่ดีที่สุดคงเป็น วันนั้นเธอแทงโทลส์ตายสำเร็จ แล้วค่อยมีเวลาไปฆ่าตัวตาย!

React

พูดคุย