บทที่ 2085: แผนยืดหยุ่น (2) อย่างไรก็ตาม เซี่ยรั่วเฟยก็หาข้ออ้างที่จะไม่ทำแบบนั้นไม่เจอ เพราะอย่างไรก็เป็นของมูลค่าหลายล้าน จะปล่อยทิ้งไว้เฉย ๆ โดยไม่ซ่อมก็ไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย ดังนั้นเซี่ยรั่วเฟยจึงทำได้เพียงยืนมองพวกคนงานยึดเรือยอชต์เข้ากับโครงอย่างแน่นหนา เหลียวป๋อเดินเข้าไปตรวจดูแล้วพยักหน้าให้ฉินหลาน แสดงว่าไม่มีปัญหา ฉินหลานยิ้มแล้วพูดกับเซี่ยรั่วเฟยว่า “คุณเซี่ย รบกวนช่วยดูอีกทีว่ามีปัญหาอะไรไหม ถ้าไม่มี กรุณาเซ็นตรงนี้ แล้วเราจะส่งมอบเรือยอชต์ลำนี้ให้คุณอย่างสมบูรณ์” เซี่ยรั่วเฟยเห็นทุกขั้นตอนชัดเจนอยู่แล้ว จึงยิ้มตอบว่า “ไม่ต้องดูหรอก คนงานของคุณมืออาชีพกันมาก” พอพูดจบ เซี่ยรั่วเฟยก็รับแบบฟอร์มกับปากกาจากมือฉินหลานมาเซ็นชื่อ แล้วส่งคืนให้เธอ เมื่อเห็นเช่นนั้น เหลียวป๋อจึงเรียกให้พวกคนงานออกไปก่อน “ขอบคุณคุณเซี่ยนะคะ” ฉินหลานพูดด้วยรอยยิ้ม เซี่ยรั่วเฟยหัวเราะ “ผมต่างหากที่ต้องขอบคุณคุณ ผมทำให้คุณลำบากมากเลย” “ไม่หรอกค่ะ นี่เป็นงานของพวกเราอยู่แล้ว” ฉินหลานพูด จากนั้นเธอก็มองเซี่ยรั่วเฟยแล้วถามว่า “คุณเซี่ย ช่วงบ่ายคุณพอมีเวลาหรือเปล่าคะ พวกเราอยากเลี้ยงข้าวคุณสักมื้อ” เซี่ยรั่วเฟยมองฉินหลานกับเหลียวป๋อ ยิ้มแล้วพูดว่า “ผู้จัดการฉิน ผมนัดกินข้าวเที่ยงไว้แล้ว งั้นมื้อเที่ยงก็ขอผ่านไปก่อนนะครับ ขอบคุณมาก ถ้าคุณมีเรื่องจะคุยกับผม พูดมาได้เลย” ฉินหลานลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เดิมทีเธออยากหาสถานที่ที่บรรยากาศดีกว่านี้เพื่อเลี้ยงข้าวเซี่ยรั่วเฟย แล้วค่อยถือโอกาสพูดเรื่องเรือยอชต์ของประธานหวงระหว่างมื้ออาหาร แต่ไม่คิดว่าเซี่ยรั่วเฟยจะปฏิเสธเธอตรง ๆ แบบนี้ โกดังแห่งนี้ดูไม่ใช่ที่เหมาะจะคุยเรื่องดีลมูลค่าหลายสิบล้านเลย ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้ เมื่อวานก็คงโทรคุยกันตรง ๆ ไปแล้ว! ความจริงแล้วเซี่ยรั่วเฟยไม่ได้ตั้งใจจะปัดความรับผิดชอบ เขานัดหลิงชิงเสวี่ยไปกินข้าวเที่ยงไว้จริง ๆ เพียงแต่ตอนนี้เขาพอมีเวลาแล้ว ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่มีแม้แต่เวลาจะทำทีสุภาพกับฉินหลานและคนอื่น ๆ เลยด้วยซ้ำ สุดท้าย ฉินหลานก็ยังตัดสินใจเข้าเรื่องตรง ๆ เธอพูดว่า “คุณเซี่ย เป็นแบบนี้นะคะ... เมื่อวานคุณพูดถึงปัญหาเรื่องระยะเวลาส่งมอบของเรือยอชต์ อัซมู 100 ลีโอนาร์โด ว่านานเกินไป พวกเราได้รายงานให้ผู้บริหารทราบแล้ว และได้เจรจากับผู้ผลิตอย่างกระตือรือร้นด้วย แต่ผู้ผลิตบอกว่าออเดอร์มีจำนวนมากเต็มอยู่มาก การจะเร่งระยะเวลาส่งมอบให้สั้นลงค่อนข้างยาก...” เซี่ยรั่วเฟยตั้งใจฟังเงียบ ๆ เขารู้ว่าฉินหลานคงไม่หยิบเรื่องนี้มาพูดอีกโดยไม่มีเหตุผล ถ้าการเจรจาไม่มีความคืบหน้า ต่อให้ผ่านไปอีกไม่กี่วันแล้วเอามาพูด ก็ไม่มีความหมายอะไรเลย ดังนั้นจะต้องมีตอนต่ออย่างแน่นอน และก็เป็นดังที่คิด ฉินหลานพูดต่อว่า “คุณเซี่ย พวกเราตั้งใจจริง ๆ ที่จะทำให้การซื้อขายครั้งนี้สำเร็จ ดังนั้นเราจึงประสานความสัมพันธ์ของทุกฝ่าย ตอนนี้พวกเรามีแผนที่ยืดหยุ่นได้แล้ว ไม่ทราบว่าคุณสนใจไหมคะ” “อ้อ? ว่ามาสิ” เซี่ยรั่วเฟยยิ้ม “เป็นแบบนี้ค่ะ เมื่อกว่าหนึ่งปีก่อน มีลูกค้าคนหนึ่งสั่งซื้ออัซมู 100 ลีโอนาร์โดจากบริษัทของเรา เรือยอชต์ลำนี้เพิ่งผลิตเสร็จเมื่อไม่นานมานี้ และถูกขนส่งมายังจีนทางเรือเดินสมุทร ก็ผ่านพิธีการศุลกากรเรียบร้อยแล้วค่ะ” ฉินหลานพูด “แล้วลูกค้ารายนี้ก็อยากยกเลิกออเดอร์เพราะเหตุผลส่วนตัว รุ่นของเรือยอชต์ลำนี้ตรงกับลำที่คุณถูกใจเมื่อวานนี้ทุกประการ ถ้าคุณตกลง พวกเราก็สามารถประสานงานให้โอนเรือยอชต์ลำนี้มาเป็นชื่อของคุณได้ แบบนี้คุณก็ไม่ต้องรออีกต่อไป และสามารถขับเรือยอชต์ที่ชอบได้เลย” เซี่ยรั่วเฟยเลิกคิ้ว เขาไม่ได้ดีใจจนออกนอกหน้า กลับถามอย่างสงบว่า “ผู้จัดการฉิน นี่เป็นเรือยอชต์ใหม่เอี่ยมใช่ไหม” “แน่นอนค่ะ” ฉินหลานรีบตอบ “นอกจากการทดสอบทางทะเลหลังออกจากโรงงานแล้ว ก็ไม่มีบันทึกว่าเรือยอชต์ลำนี้ถูกใช้งานมาก่อนเลยค่ะ อีกทั้งยังถูกขนส่งโดยเรือบรรทุกสินค้าข้ามมหาสมุทร พอผ่านพิธีการศุลกากรแล้วก็จอดอยู่ที่ท่าเทียบเรือ ลูกค้าของเรายังไม่ได้ทำขั้นตอนรับมอบ ดังนั้นตามหลักแล้วย่อมยังไม่ได้ใช้งานมันแน่นอนค่ะ” “อ๋อ...” เซี่ยรั่วเฟยลูบคางแล้วพูดว่า “แบบนี้ก็ช่วยประหยัดเวลาได้เยอะเลย แต่เท่าที่ผมรู้ เรือยอชต์ของอัซมูมีบริการออกแบบเฉพาะบุคคล ลำนี้ถูกทำตามความชอบของคนอื่น เกรงว่าอาจไม่ตรงกับรสนิยมของผม” นี่คือคำถามที่ฉินหลานกลัวที่สุด เธอรีบพูดว่า “คุณเซี่ย แม้ว่าอัซมูจะมีงานออกแบบสั่งทำ แต่แบบโดยรวมก็มีไม่กี่แบบเท่านั้น ลูกค้าสามารถเลือกผสมผสานได้หลากหลาย สำหรับฉันแล้ว ดีไซน์ที่ผู้ผลิตเสนอมาก็สวยมากเลยนะคะ... คุณไม่ต้องรีบตัดสินใจก็ได้ บางทีอาจเป็นสไตล์ที่คุณชอบก็ได้” เซี่ยรั่วเฟยพยักหน้าแล้วพูดว่า “ก็ได้ครับ ผู้จัดการฉิน เอาอย่างนี้แล้วกัน... ส่งข้อมูลของเรือยอชต์ลำนี้มาที่อีเมลผม ผมจะดูตอนว่าง แล้วค่อยโทรหาคุณอีกทีเมื่อผมตัดสินใจแล้ว” “คุณเซี่ย ฉันเอาภาพเรนเดอร์มาด้วยค่ะ” ฉินหลานรีบพูด เหลียวป๋อรีบยื่นไอแพดให้เธอ ฉินหลานเปิดมันขึ้นมาแล้วแสดงให้เซี่ยรั่วเฟยดู เซี่ยรั่วเฟยยกข้อมือขึ้นดูนาฬิกา เห็นว่ายังไม่สาย เขาจึงรับไอแพดมาแล้วปัดซ้ายปัดขวา พูดตามตรง เรือยอชต์ที่ประธานหวงสั่งไว้ลำนี้ค่อนข้างตรงรสนิยมของเซี่ยรั่วเฟย อย่างน้อยมันก็ไม่ได้ประดับประดาฉูดฉาดจนเกินไป และไม่มีกลิ่นอายแบบพวกเศรษฐีใหม่ ภายในเรือยอชต์ตกแต่งแบบมินิมอล ดูสบายตา การจัดวางห้องโดยสารก็ตรงกับความต้องการของเซี่ยรั่วเฟย เขาเลื่อนไล่ดูภาพโดยไม่พูดอะไร บางครั้งก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ท่าทางนั้นทำให้ฉินหลานกับเหลียวป๋อที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ใจคอไม่ดี ต่างมองเขาอย่างตึงเครียด เซี่ยรั่วเฟยพูดว่า “ผู้จัดการฉิน สไตล์นี้ก็พอใช้ได้เท่านั้นแหละ! มีบางจุดที่ผมไม่ต้องการ...” พอได้ยินดังนั้น ใจของเหลียวป๋อก็ดิ่งวูบ เขารู้สึกว่าคราวนี้คงไม่มีโอกาสแล้ว แต่ฉินหลานกลับเห็นแสงแห่งความหวังขึ้นมาเล็กน้อย เพราะเซี่ยรั่วเฟยไม่ได้ทำให้เรื่องนี้ถึงทางตัน ตรงกันข้าม เขายังพยายามจับผิดอีกด้วย นั่นหมายความว่าเรื่องยังพอมีทาง ถ้าเซี่ยรั่วเฟยไม่สนใจเลย หรือผิดหวังกับข้อเสนอ เขาคงไม่พูดแบบนี้ และคงปฏิเสธไปตรง ๆ แล้ว เรื่องนี้คล้ายกับการซื้อบ้านมือสอง ถ้าคนไปดูบ้านดูแล้วไม่พูดอะไร หรือพูดคลุมเครือประมาณว่า “กลับไปคิดดูก่อน” ก็มักแปลว่าไม่มีหวัง แต่ถ้าเจ้าของบ้านเริ่มชี้ข้อบกพร่องโน่นนี่นั่น นั่นก็หมายความว่าเขาเริ่มสนใจจริง ๆ เพียงแต่กำลังจับผิดเพื่อจะต่อราคาเท่านั้น ฉินหลานรีบพูดว่า “คุณเซี่ย ถึงอย่างไรนี่ก็เป็นแบบที่ทำขึ้นตามความต้องการของคนอื่น จริง ๆ แล้วมันยากมากที่จะตรงกับความต้องการของคุณทั้งหมด แต่ถ้าคุณพอใจกับภาพรวม ก็ยังสามารถปรับรายละเอียดบางส่วนได้ค่ะ” เซี่ยรั่วเฟยยิ้ม ไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ค่อย ๆ มองภาพเรนเดอร์บนไอแพดต่อไป ฉินหลานกัดฟันแล้วพูดว่า “คุณเซี่ย ถ้าคุณยินดีรับต่อเรือยอชต์ลำนี้ พวกเราสามารถเจรจากับลูกค้าเพื่อให้ส่วนลดเรื่องราคาคุณได้อีก นอกจากนี้ ถ้าไม่กระทบต่อโครงสร้างหลักของเรือยอชต์ เราจะพยายามปรับเปลี่ยนส่วนที่คุณไม่พอใจให้ดีที่สุดค่ะ” เซี่ยรั่วเฟยพูดเรียบ ๆ ว่า “ผมเห็นว่าอุปกรณ์ภายในของเรือยอชต์ลำนี้เป็นแบบมาตรฐานทั้งหมดนี่นา! แล้วส่วนลดเรื่องการเลือกอุปกรณ์ที่คุณพูดถึงเมื่อวานล่ะ...” “มีแน่นอนค่ะ” ฉินหลานพูด “เงื่อนไขพิเศษทั้งหมดจะคงเดิม พวกเราจะพยายามลดราคาให้ต่ำที่สุดเท่าที่ทำได้ แบบนี้ได้ไหมคะ” พูดจบ ฉินหลานก็เบิกตากว้าง มองเซี่ยรั่วเฟยอย่างคาดหวัง เซี่ยรั่วเฟยคิดอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็พยักหน้า “งั้นพวกคุณไปคุยกับลูกค้าก่อนแล้วกัน! ผมจะซื้อหรือไม่ซื้อ ขึ้นอยู่กับว่าจะลดราคาให้ผมได้มากแค่ไหน อีกอย่าง ส่งรายละเอียดของเรือยอชต์ลำนี้มาให้ผมหนึ่งชุด รวมถึงเอกสารที่เกี่ยวข้องกับการซื้อของลูกค้ารายนั้นด้วย” การซื้อเรือยอชต์มูลค่าหลายสิบล้านไม่ใช่ซื้อผักซื้อปลา ต่อให้เซี่ยรั่วเฟยไม่ขาดเงิน เขาก็ไม่อาจทำอะไรส่ง ๆ ได้ เขาจำเป็นต้องตรวจดูข้อมูลและเอกสารทั้งหมดของเรือยอชต์อย่างละเอียด แล้วเทียบราคาให้แน่ใจก่อนค่อยตัดสินใจ “ได้ค่ะ!” ฉินหลานตอบทันที “คุณเซี่ย พวกเราจะไปประสานงานกับลูกค้าภายในวันนี้เลยค่ะ! ข้อมูลที่เกี่ยวข้องจะส่งให้คุณก่อนเที่ยงวันนี้แน่นอนค่ะ” ตอนที่เซี่ยรั่วเฟยซื้อเรือยอชต์แอตแลนทีน 34 ในโกดัง เขากรอกข้อมูลที่เกี่ยวข้องไว้เรียบร้อยแล้ว รวมถึงที่อยู่อีเมลด้วย ดังนั้นฉินหลานจึงไม่จำเป็นต้องถามอีเมลจากเซี่ยรั่วเฟยอีก เธอจึงมอบเรื่องนี้ให้เหลียวป๋อดำเนินการต่อโดยตรง เซี่ยรั่วเฟยพยักหน้าแล้วพูดว่า “ได้ครับ งั้นวันนี้ก็เท่านี้ก่อน! ผมจะรอฟังข่าวดีจากพวกคุณ”