บทที่ 561 การเติบโตอย่างก้าวกระโดด "เลเวลของหมอนี่มันเท่าไหร่กันแน่?" เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันน่าเกรงขามประดุจสัตว์ร้ายที่แผ่ออกมาจากชายตรงหน้า ลียมก็ตกตะลึงอย่างถึงที่สุด คนที่เขารู้จักก่อนหน้านี้กับคนที่ยืนอยู่ต่อหน้าเขาตอนนี้ดูราวกับเป็นคนละคนกัน เขาจึงรีบเปิดดูค่าสถานะทันที ______________ ชื่อ: อาซูร่า (ผู้ติดตามของ ชาง ลียม) เผ่าพันธุ์: มนุษย์ เพศ: ชาย เลเวล: 35 อาชีพ: เซียนดาบ พลังชีวิต: 4000/4000 มานา: 5000/5000 การฟื้นฟูมานา: 500 mp ต่อนาที ______________ พลังกาย: 150 ความทนทาน: 200 พละกำลัง: 150 สติปัญญา: 120 ความคล่องตัว: 200 พลังป้องกันกายภาพ: 250 พลังป้องกันจิตใจ: 300 พลังป้องกันดวงวิญญาณ: 300 ______________ "เป็นไปได้ยังไง?" ลียมจ้องมองคำว่า 'เซียนดาบ' ด้วยความไม่อยากจะเชื่อสายตา ไม่ต้องพูดถึงค่าสถานะของอาซูร่าที่ตอนนี้ดูจะเหนือกว่าเขาเสียอีก หมอนี่ไปทำอีท่าไหนถึงบรรลุผลสำเร็จระดับนี้ได้? ชายคนนี้เพิ่งจะเป็นคนพิการเมื่อไม่กี่วันก่อน แต่วันนี้กลับกลายเป็นเซียนดาบ? นี่มันเรื่องราวการกลับมาที่น่าเหลือเชื่อยิ่งกว่าสิ่งที่เขากำลังเผชิญเสียอีก ตอนนี้ลียมเริ่มสงสัยในภูมิหลังของอาซูร่าเสียแล้ว เขาต้องมีความรู้เรื่องทักษะเหล่านี้มาก่อนแน่ๆ และที่ผ่านมาคงถูกฉุดรั้งไว้ด้วยเส้นชีพจรมานาที่อุดตัน ทันทีที่ปัญหาได้รับการแก้ไข ชายคนนี้ก็ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าประดุจมังกร ทั้งดีเร็กและลียมต่างยืนสังเกตการณ์อยู่ห่างๆ เพราะไม่อยากเข้าไปขัดจังหวะ ตอนแรกพวกเขาเพียงแค่เฝ้ามอง แต่แล้วก็อดไม่ได้ที่จะถูกตรึงตาด้วยท่วงท่าการเคลื่อนไหวเหล่านั้น นี่คือความแตกต่างระหว่างวิชาดาบทั่วไปกับเทคนิคที่ผ่านการขัดเกลามาอย่างดี ในขณะที่สิ่งหนึ่งเป็นเพียงเทคนิคการต่อสู้ แต่อีกสิ่งหนึ่งกลับมีความล้ำลึกและทรงพลัง ทุกการโจมตีสร้างระลื่นคลื่นอันทรงพลังที่แผ่ออกไปรอบข้างอย่างรุนแรง ในขณะเดียวกัน พละกำลังทั้งหมดกลับถูกควบคุมและกักเก็บไว้ได้อย่างเบ็ดเสร็จ ลียมถึงกับขนลุกขณะเฝ้ามองชายผู้นั้นฝึกซ้อมท่าดาบ เขาเองก็อยากเรียนรู้เทคนิคแบบนี้บ้าง สิ่งที่เหมาะสมกับตัวเขา นี่คือเหตุผลว่าทำไมในสนามรบก่อนหน้านี้ นักฆ่าคนนั้นถึงสามารถยืนหยัดต่อสู้กับเขาได้ การเรียนรู้เทคนิคช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งและอำนาจทำลายล้างได้อย่างมหาศาล และยังทำให้คู่ต่อสู้อ่านทางและตอบโต้ได้ยากขึ้นด้วย ขณะที่ทั้งสองยังคงมองดูอาจารย์ผู้นี้ด้วยความทึ่ง ทันใดนั้นพวกเขาก็ได้รับการแจ้งเตือน <ติ้ง คุณได้เรียนรู้ทักษะใหม่ [สามภาพมายา]> <ติ้ง คุณได้เรียนรู้ทักษะใหม่ [คมดาบกวาดล้าง]> "ท่านลียม—" ดีเร็กทำหน้าสับสน "ใช่ ฉันก็ได้รับการแจ้งเตือนเหมือนกัน" ลียมกล่าว จากนั้นเขาก็ฉุกใจคิดอะไรบางอย่างได้และรีบเสริมขึ้นมาว่า "ดีเร็ก ไปเรียกสมาชิกกิลด์ของเรามาฝึกกับหมอนี่ ทุกคนต้องเข้ารับการฝึกภาคบังคับ จัดแมตช์ประลองเพื่อแลกกับแต้มสนับสนุนกิลด์ เอาสมาชิกหลักทุกคนมาประลองกับเขาให้ได้" "ครับท่าน ตอนนี้เลยไหมครับ?" "ตอนนี้เลย ส่วนฉันก็จะไปฝึกกับเขาซักหน่อย" ยังพอมีเวลาเหลือก่อนที่ทัวร์นาเมนต์จะเริ่มรอบต่อไป ลียมจึงตั้งใจจะใช้เวลาที่มีให้คุ้มค่าที่สุด เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่มีทีท่าว่าจะหยุดพักง่ายๆ ลียมจึงเดินตรงเข้าไปยืนข้างหน้าอาซูร่า เมื่อนั้นเองที่อีกฝ่ายสังเกตเห็นเขาและหยุดมือ "นายท่าน" อาซูร่าก้มศีรษะทำความเคารพ ลียมหัวเราะเบาๆ ให้กับความย้อนแย้งนี้ เพราะในความเป็นจริง เขาต่างหากที่เป็นฝ่ายต้องเรียนรู้จากอีกฝ่าย "มาประลองกันเถอะ" ลียมพูดพร้อมกับชักดาบออกจากฝัก เดิมทีเขาตั้งใจจะมาดูอาการของทาลอน แต่ในเมื่อมาเจอเรื่องประหลาดใจแบบนี้ เขาไม่คิดจะปล่อยให้โอกาสหลุดมือไปเด็ดขาด อเล็กซ์ เมียร์ และสมาชิกกิลด์คนอื่นๆ ที่ยังอยู่ในที่พักของกิลด์ต่างมารวมตัวกันเพื่อดูทั้งสองประลองกัน แรงผลักดันจากภาพตรงหน้าทำให้พื้นที่ลานกว้างหน้าห้องโถงกิลด์กลายเป็นพื้นที่ฝึกซ้อมประลองฝีมือไปในทันที หลายชั่วโมงผ่านไปอย่างรวดเร็ว และในที่สุดก็ได้เวลาที่การแข่งขันรอบสุดท้ายของทัวร์นาเมนต์จะเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง ลียมหยุดการประลองในที่สุด "ให้ตายสิ ฉันหมดสภาพเลย" เขาหัวเราะอย่างขมขื่นพลางกระโดดขึ้นหลังลูน่าเพื่อบินมุ่งหน้าไปยังเมืองอิเลก้า เมียร์และดีเร็กบินตามมาติดๆ เนื่องจากทั้งสามคนต่างเข้าร่วมในการแข่งขันรอบสุดท้าย กลุ่มของพวกเขาเข้าสู่ตัวเมืองและเดินไปตามถนน แต่บรรยากาศในเมืองตอนนี้กลับเปลี่ยนไปจากเดิมมาก มีซุ้มตั้งอยู่ทุกหนทุกแห่ง และไม่ใช่ซุ้มที่ตั้งโดย NPC แต่เป็นซุ้มที่ผู้เล่นตั้งขึ้นเอง และพวกเขาไม่ได้มาเพื่อขายของ แต่มาเพื่อรับสมัครคน "เริ่มกันแล้วสินะ?" ลียมแสยะยิ้มพลางปรายตามองคนเหล่านั้นเพียงครู่เดียว เมียร์และดีเร็กเดินอยู่ข้างๆ เขาด้วยความอยากรู้อยากเห็น พวกเขามองดูซุ้มที่ผุดขึ้นมาใหม่เหล่านั้น และพบว่ามันคือบูธรับสมัครคนของรัฐบาล ทั้งสองถึงกับตกตะลึง "พวกเขากำลังพยายามบีบบังคับให้คนเข้ากิลด์ของรัฐบาลจริงๆ เหรอเนี่ย? นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้น?" "อืมมม เรื่องมันจะยิ่งไร้สาระขึ้นเรื่อยๆ หลังจากนี้แหละ" ลียมผิวปากและเดินตรงไปยังหอคอย พื้นที่หน้าหอคอยยิ่งดูแย่กว่าเดิม ผู้เล่นกลุ่มหนึ่งยืนขวางทางและสร้างความวุ่นวายให้กับทุกคนที่เดินเข้าออกหอคอย พวกเขายังพยายามตามหาตัวผู้เข้าร่วมรอบสุดท้ายของการแข่งขันนี้เหมือนสุนัขล่าเนื้อ แต่ผู้เข้าร่วมเหล่านั้นคือใครกันล่ะ? พวกเขาคือยอดฝีมือระดับแนวหน้า ทุกคนต่างลื่นไหลเหมือนปลาทำให้ยังไม่มีใครถูกจับได้เลย ผู้เล่นเหล่านั้นจึงทำได้เพียงตะโกนออกมาด้วยความหงุดหงิด "รัฐบาลมีคำสั่งเด็ดขาดห้ามทุกคนล็อกอินเข้าเกม กลับไปซะ! พวกคุณเข้าไปไม่ได้ ถ้ายังอยากเล่นเกมนี้อยู่ คุณต้องเข้ากิลด์ที่รัฐบาลรับรองเท่านั้น!" "ใครก็ตามที่ต้องการเข้าหอคอย PVP ต้องมาลงชื่อที่นี่ พวกคุณกำลังละเมิดกฎด้วยการล็อกอินเข้าเกม!" "ผู้เล่นที่เล่นเกมโดยไม่ได้รับอนุญาตจากรัฐบาลจะถูกลงโทษ!" ผู้เล่นไม่กี่คนในกลุ่มนั้นพุ่งตัวตรงมาหาลียม เมียร์ และดีเร็ก พร้อมกับขวางทางเข้าหอคอยไว้ "ไม่ได้ยินที่เราตะโกนหรือไง? พวกแกคิดว่าจะไปไหนกัน? มานี่แล้วลงชื่อซะ—" ฉัวะ! วินาทีต่อมา หัวของชายคนนั้นก็หลุดออกจากบ่า อีกสองคนที่เหลือยืนตัวแข็งทื่อก่อนที่ร่างที่ถูกฟันขาดครึ่งจะล้มลงกระแทกพื้น ทันใดนั้น ความวุ่นวายครั้งใหญ่ก็ปะทุขึ้นที่หน้าหอคอย PVP ทุกคนต่างรู้ดีว่าภายในเขตเมือง ไม่มีผู้เล่นคนไหนสามารถทำร้ายผู้เล่นด้วยกันได้ นี่คือเหตุผลที่พวกเขากล้าออกมาประกาศตัวอย่างโอหัง แล้วนี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น? ผู้เล่นทุกคนต่างวิ่งกรูเข้าไปดูเหตุการณ์สังหารหมู่ หลายคนแอบสะใจที่เห็นภาพนี้ เพราะคนพวกนี้เริ่มทำตัวน่ารำคาญมากขึ้นทุกที ไม่มีรัฐบาลไหนในโลกที่หาคำตอบได้ว่าใครเป็นคนแฮ็กแคปซูลเกมทั้งหมด หรือวิดีโอเกมนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร แต่พวกเขากลับอยากจะควบคุมมันงั้นเหรอ? ฝันไปเถอะ! ในขณะที่ทุกคนยืนมุงดูเหตุการณ์ และกลุ่มผู้เล่นที่รัฐบาลแต่งตั้งต่างรีบวิ่งหาตัวคนลงมือ คนที่เป็นต้นเหตุกลับเดินเข้าไปข้างในอย่างใจเย็นและกดปุ่มลิฟต์ "รอบสุดท้ายนี้คงไม่ง่ายแน่" ลียมพูดกับเมียร์และดีเร็ก "พวกคุณเตรียมพร้อมกันหรือยัง?" ทั้งดีเร็กและเมียร์พยักหน้าเงียบๆ พวกเขาเตรียมตัวมาพร้อมหมดแล้ว ตอนนี้ที่เหลือก็คือการต่อสู้เท่านั้น!