บทที่ 427: ยิ้ม 13 ผู้แปล: Translation_Nation บรรณาธิการ: Translation_Nation, chuchutrain การประลองของนักเก่งได้ก่อให้เกิดคลื่นความตื่นเต้นครึกโครมไปทั่วทุกประเทศจักรวาล เรียกความสนใจของผู้คนนับไม่ถ้วน และจุดสูงสุดของการประลองนักเก่งจาก 1,008 ประเทศจักรวาลในเวลานี้ ทำให้ผู้คนทั่วทุกสารทิศร้อนใจอย่างสุดขีด ไม่อาจช่วยอะไรได้ เพราะรอบคัดเลือกฝึกหัดนั้นไม่ได้ถ่ายทอดออกอากาศให้สาธารณชนดู มีเพียงการจัดอันดับให้ตรวจดูเท่านั้น “รหง จุน ทรงเสน่ห์เหลือเกิน!” “ดูสิ บนเว็บไซต์จักรวาลเสมือน มีฉากล่าสุดของ รหง จุน ป่าเถื่อน ปรากฏขึ้น” ท่ามกลางถนนเสมือนของแผ่นดินคานวู บรรดานักหนุ่มสาวชี้หน้าจอตรงถนน สตรีผู้นั้นพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ขณะที่ชายข้างกันหัวเราะ “อันดับเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ แต่ตราบใดที่พวกเขาติด 1,000 อันดับแรก บริษัทจักรวาลเสมือนจะจัดถ่ายทอดสดให้ และนี่คือนักเก่งหนึ่งเดียวจากประเทศจักรวาลคานวูของเรา นั่นคือ รหง จุน ที่ได้รับเกียรตินั้น” “แล้วตอนนั้นหล่ะ โล่ว เฟิง มิได้มีอยู่ก่อนหน้านี้หรือ?” “ยังไม่ได้ดูอันดับรึไง เขาอยู่สุดปลายตั้งแต่นานแล้ว” ชายคนนั้นโยกหน้า “ไม่มีคนใหญ่คนโตจำนวนมากเคยกล่าวไว้หรือว่า เฉินเนียน โล่ว เฟิง นั้นแข็งแกร่งมาก เกิดอะไรขึ้น ทำไมอันดับของเขาจึงต่ำเช่นนี้?” สตรีถามด้วยความฝืนถาม “ไม่รู้” ชายคนนั้นโยกหน้าและถอนใจ “น่าผิดหวังจริง ๆ ก่อนหน้านี้ข้านับถือเขามาก ย่อมรู้สึกว่าเขาโหดร้ายกว่ารหง จุน เสียอีก แต่ตอนนี้…” กว่า 100 ล้านกาแล็กซีในประเทศจักรวาลคานวู ผู้คนนับไม่ถ้วนกำลังพูดคุยเรื่องอันดับการประลองนักเก่ง และอีกมากแสดงท่าทีผิดหวังในตัว โล่ว เฟิง เพราะว่า…ในอดีต ภายในประเทศจักรวาลคานวู การพูดคุยถึงอันดับนักเก่งของคานวู รหง จุน ได้อันดับหนึ่ง ส่วนโล่ว เฟิงได้อันดับสอง ทั้งสองเป็นดาวเด่นหลัก แต่จากสภาพปัจจุบัน! รหง จุน เด็ดเดี่ยวกล้าหาญ แต่โล่ว เฟิงรึ? เขาติดอันดับท้ายสุด ท่ามกลางมวลดาราจักรกว่า 10,000 ดวงภายในประเทศจักรวาลคานวู ถ้อยคำของพวกเขาที่มีต่อโล่ว เฟิง ถือว่านุ่มนวลไปแล้ว แต่สำหรับมวลชนจากดาราจักรภูเขามังกรดำแล้ว ถึงกับคลั่งไปเลย! …… “คนบ้า! เจ้าบ้าไปแล้วรึไง ทำไมถึงขี้ริ้วขี้เหร่เช่นนี้!” “เจ้าไม่ควรขี้ริ้วขี้เหร่!” “น่าผิดหวังจริง ๆ!” “คนบ้า! คนบ้าที่รักของข้า คนบ้าที่ข้าศรัทธา อยู่ที่ไหน?” “ทำไมมาอยู่ท้ายสุดเช่นนี้ ข้าไม่ได้คาดหวังให้เจ้าไต่ขึ้นหน้า แต่เจ้าควรติด 10,000 อันดับแรกบ้าง” “คนบ้า! คนบ้า!” “เจ้าทำให้ผิดหวัง” ในจักรวรรดิภูเขามังกรดำ มวลชนที่เคยภูมิใจในตัวโล่ว เฟิง ต่างมีอารมณ์รุนแรง บางคนถึงกับด่าโล่ว เฟิงด้วยความโกรธแค้น เกลียดชังที่เขาไม่ต่อสู้อย่างสุดกำลัง “อันดับยังขยับอยู่ เราจะได้รู้ก็ตอนจบเท่านั้น โล่ว เฟิงอาจจะพุ่งแรงในช่วงปลาย เหมือนตอนที่เขาเคยทำในโลกการคัดเลือกครั้งแรก เขาแสดงพลังก็ตอนช่วงท้ายนั่นแหละ” “คนทุกคนต้องเชื่อในคนบ้า” “เราจะสนับสนุนคนบ้าเสมอ!” คนกลุ่มหนึ่งมีความเกลียดชังและโกรธแค้นหลังจากประสบความผิดหวัง อีกกลุ่มหนึ่งคือการสนับสนุนอย่างเหนียวแน่น เก็บความเชื่อมั่นในตัวโล่ว เฟิง แต่…โล่ว เฟิงที่เป็นตัวแทนจักรวรรดิภูเขามังกรดำในการประลองยอดนักเก่ง ได้ทำให้ความเชื่อมั่นของมวลชนได้รับบาดเจ็บไปแล้ว จักรวาลเสมือน จัตุรัสใจกลางที่รายล้อมด้วยตึกระฟ้า 1,008 หลัง ยอดอมตะ 1,008 องค์นั่งรวมกัน มองดูหน้าจอลอย พร้อมหัวเราะและพูดคุย “มีกลุ่มนักอัจฉริยะจำนวนมากที่ซ่อนพลังแท้จริงในระหว่างการคัดเลือกของประเทศจักรวาลตน” “เต็มไปด้วยเซอร์ไพรส์” กลุ่มยอดอมตะกำลังประเมินผลการแสดงบางอย่างที่น่าตกใจ เพราะ 100 อันดับแรกของรอบการคัดเลือกฝึกหัดครั้งนี้ จะได้รับช่องโควตารายชื่อทันที ดังนั้นบรรดานักรบที่แข็งแกร่งซึ่งซ่อนพลังเอาไว้จึงระเบิดพลังออกมาหมด ทั้งหมดใช้พลังเต็มที่ ทำให้ยอดอมตะต่างประหลาดใจ “หนุ่มเผ่าอัปแมนนั่นคล่องตัวจริง ๆ สถานที่แบบนี้ที่มีศัตรูมากมายเหมาะกับเขาจริง ๆ” “ฮึ” ข้าง ๆ เสียงของยักษ์เกราะเกล็ดดังกังวาน “พื้นที่ฝึกหัดนั้นถือเป็นเพียงการทดสอบ ไม่มีอะไรเหมือนการต่อสู้ตัวต่อตัว 1 ต่อ 1 และสิ่งที่เรียงรายอยู่ภายในนั้น คือสิ่งมีชีวิตโลหะ ตุ๊กตาอัตโนมัติ สิ่งเหล่านี้ไม่กลัวการโจมตีจิตวิญญาณ ดังนั้นผู้ที่ชำนาญการโจมตีจิตวิญญาณจึงเสียเปรียบมาก” การต่อสู้ 1 ต่อ 1 ระหว่างมนุษย์ เมื่อเทียบกับรอบการคัดเลือกฝึกหัดนี้ คนที่ถูกคัดออกจะมีความแตกต่างกัน “13 สิ่งที่เจ้าพูดถูกต้อง” ข้าง ๆ ชายผมสีเงินในชุดคลุมยาวสีเงินกล่าว “แต่กระนั้น นักอัจฉริยะที่แท้จริงย่อมแสดงผลงานได้ดี และสังหรณ์ใจว่าพื้นที่ฝึกหัดนี้ถูกออกแบบไว้ดี เพราะในอนาคต ศัตรูของพวกเขาจะเป็นเหล่าพันธุ์ต่าง ๆ ที่แข็งแกร่งในจักรวาล!” “ฮึ” ยักษ์เกราะเกล็ดพยักหน้า มองไปที่การจัดอันดับบนหน้าจอ ที่แสดงบรรดานักเก่ง 1,000 คนจากประเทศจักรวาลคานวู “รหง จุน อันดับที่ 16 ไม่เลว” “ไอ้โล่ว เฟิงตัวนี้!” ยักษ์เกราะเกล็ดโกรธ “เขาถือเป็นแค่สนามฝึกหัด ใช้เวลาสูงสุด 10 วันต่อระดับ เด็กนั่นแทบไม่แยแสคำด่านอกเลย!” เมื่อเขาจดจ่อที่โล่ว เฟิง เขามองเห็นได้ชัดเจน…ว่าโล่ว เฟิงใช้เวลาสูงสุดทุกระดับ “ฮึ? ตกรอบ?” ยักษ์เกราะเกล็ดพบว่ามีคำภาษาจักรวาลสีแดงปรากฏข้างหลังนักเก่งอีกสองคนที่ท้ายอันดับ…ตกรอบ “อีกสองคนตายแล้ว!” …… ณ จัตุรัสใจกลางในเวลานี้ มียอดนักเก่งที่ตกรอบแล้วกว่า 100,000 คน ซ่า! ซ่า! ซ่า! ซ่า! ซ่า! ซ่า! ซ่า! แทบทุกไม่กี่วินาที จะมีเงาคนราว 10 คนปรากฏขึ้นในจัตุรัสใจกลางพร้อมกัน “วินมิลล์ เจ้าตกออกด้วยรึ?” “บู ลา ซิ แกมาเร็วกว่าข้า” หนุ่มผมเขียววินมิลล์พูดติดตลก “我从没想到自己能进前7,300名。” 一个卷发、身穿金甲的英俊青年摇了摇头，“进入训练空间时，我拼尽全力，以最快速度冲过每一关，想着快速提升排名。一开始杀怪快，名字涨得飞快，很快就冲进前10万。但第三座塔实在太难，速度慢下来，最后死掉！排名瞬间掉到后30万，死后在第三塔第五层被自动傀儡坐死，真是太惨了。” “坐死？” 风车大笑。 “你到哪一层了？” 英俊青年问。 “第三塔第七层。” 风车忍不住骂道，“虫族母巢太强了，虫兵不断涌出。生产速度比前两座塔快得多，也强得多。我的杀怪速度跟不上它们的生产速度……只能眼睁睁看着虫兵越积越多，把我活埋。” “哈哈……” 英俊青年忍不住笑了，“对了，我刚查了排名，我们国家的那个疯子，你的好哥们，怎么排那么低？” “低？” 风车环顾四周，“你没看见周围已经有超过10万名淘汰者了吗？只要疯子还在训练空间里，他的名字就会继续上升，拭目以待吧！那小子，我敢打包票，就像上次在第一世界淘汰区一样，他前十天什么都不干，后面再去大杀四方。这次肯定也一样！” “这么阴险？” 英俊青年瞪大眼睛。 “这叫沉着！叫稳重！” 风车讥讽道，“哪像你，一头莽进去，结果第三塔第五层就被淘汰。” …… 七座塔。 1,008,000 名天才，全都通过了第一、第二座塔。但第三座塔一开始，就淘汰了很多人。 第三座塔淘汰了最多人，几乎占到总数的九成！ “洛峰是吧，好啊，就让你这么低调。” 九皇子布罗林待在自己的黑龙山岛宫殿里，舒服地靠在椅子上，看着悬浮屏。屏幕上正显示着论坛，他看着无数人骂洛峰不肯努力。 “有意思，有意思。” 布罗林满面笑容，“洛峰，虽然我不想招惹你，但也不希望你太强。” “你现在的位置，刚刚好，配得上你。” …… 布罗林还能继续过他称心如意的皇子生活，毕竟皇室背后还有开国皇帝撑腰，洛峰身为不朽，根本不会去找他麻烦。 但诺澜山不同。 如今洛峰想找人帮他解决诺澜山易如反掌，所以自打洛峰在天才战中崭露头角，谨慎的诺澜山就被吓得逃出家族宫殿。他搬到遥远的业摩星区，在一个环境恶劣的普通生命星球上隐居度日。 “好！” “好！” 结束训练后，他飞回简陋的别墅，冷冷地看着客厅里的量子电脑屏幕。排名偶尔变动，他忍不住冷笑，“逼我离开家族，这次你这小混蛋一定会跌得很惨，掉到最底层去！好得很！” …… 尽管外界一片哗然，愤怒、怀疑、谩骂、欢呼交织，洛峰却稳如泰山，每关都用满10天，稳步推进。 第二塔第七层，通过。 第三塔七层，通过。 第四塔七层，要不是莫沙族分身已成形，洛峰根本过不去。但和以往一样，他一步一个脚印，稳稳通过全部七层。 …… 虚拟宇宙，中央广场。 对永恒不朽者来说，在这里待一年完全不算什么。毋庸置疑，这场级别的聚会，他们也无法轻易离开。1,008 名不朽者仍在讨论。 “13，你那边宇宙的洛峰又蹿升不少。” “看这场直播，那小子节奏稳定，不快不慢，每关都轻松过。” “看，他进前500了！” 鳞甲巨人坐在巨椅上，看着眼前的屏幕。榜单上有些奇怪：卡兰宇宙的榜首是洛峰，但他已死出榜，目前榜首是另一人。 “洛峰现在前五。” 一位银袍银发男子说道。 “罗峰现在第12。” 鳞甲巨人的声音带着笑意。 “这罗峰隐藏实力太深！不过我喜欢这种惊喜！” 他眼中闪着精光。