บทที่ 908 - สัตว์ประหลาดกลายพันธุ์ แปลโดย Exodus Tales เรียบเรียงโดย Exodus Tales แปลโดย XephiZ แก้ไขโดย Aelryinth ——— เสียงจากปลายสายเงียบลง ดูเหมือนซาลานจะจับตามองมาที่เขาแล้ว อย่างไรก็ตาม ไม่มีอะไรต้องกลัว พวกเขาได้กวาดล้างอิทธิพลของศาลมืดในประเทศนี้ไปเกือบหมดแล้ว ซาลานยังคงหลบหนี และคงต้องใช้เวลาอีกหลายปีกว่าจะวางแผนทำอะไรใหญ่โตได้อีกครั้ง เขากำลังจะจัดการกับกลุ่มสาวกของศาลมืดที่หลงเหลืออยู่ในประเทศนี้ให้ราบคาบ เขาอยากรู้จริง ๆ ว่าซาลานจะก่อเรื่องวุ่นวายขึ้นมาอีกอย่างไรในอนาคต “โมฟาน ฉันไม่พบราชินี แต่ฉันได้กลิ่นที่แปลก ๆ ในเลือดของหญิงคนนี้” หลิวรู่กระซิบพร้อมลอยตัวอยู่ในภาวะล่องหนข้าง ๆ โมฟาน “แปลกอย่างไร?” โมฟานถาม หลังจากวิวัฒนาการไปเป็นเผ่าพันธุ์เลือดชั้นสูง หลิวรู่สามารถฟังเสียงเต้นของหัวใจและการไหลเวียนของเลือดสิ่งมีชีวิตได้ เธอรู้สึกได้ว่าการเต้นของหัวใจและการไหลเวียนของเลือดของฟางเสาหลี่นั้นผิดปกติ ฟางเสาหลี่ค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน เธอถอดแจ็กเก็ตออกช้า ๆ จนเผยให้เห็นผิวสีน้ำตาลอมแทน โมฟานตะลึง หญิงคนนี้จะมาจีบเขาจริง ๆ หรือ? เธอไม่จำเป็นต้องทำตัวเช่นนี้ต่อหน้าคนมากมายขนาดนี้! “ระวัง” หลิวรู่ขมวดคิ้วแล้วกระซิบเตือนโมฟาน โมฟานเหลือบมองไปข้างหน้าแล้วเห็นเส้นเลือดบนผิวของฟางเสาหลี่โผล่ขึ้นมา แต่ละเส้นมีสีฟ้า... เส้นเลือดสีน้ำเงินปรากฏเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ปกคลุมอยู่ทั่วร่างกาย ผิวของเธอถูกห่อหุ้มด้วยสารสีดำแปลกประหลาด มีสีเหมือนถ่านหิน แต่มีความเงาแวววาวราวกับโลหะ! กลายพันธุ์! ฟางเสาหลี่คนนี้กำลังกลายพันธุ์! “โมฟาน ราชินีอยู่ภายในร่างกายของเธอ เธอใช้ร่างตนเองเป็นภาชนะรองรับราชินี!” หลิวรู่ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันพร้อมกระซิบ โมฟานอ้าปากค้าง เขาไม่คาดคิดว่าหญิงคนนี้จะบ้าถึงขนาดใช้ร่างตนเองเป็นภาชนะรองรับราชินี! ฟางเสาหลี่หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง เสียงของเธอเปลี่ยนจากแหลมคมเป็นแหบกร้าว และสุดท้ายก็กลายเป็นคำคำรามของสัตว์ร้าย กล้ามเนื้อของเธอขยายตัวรวดเร็วดุจหินแกรนิตสีดำ ขนาดร่างกายใหญ่ขึ้นถึงสามเท่ากลายเป็นหญิงยักษ์สีดำที่ตระหง่านสูงกว่าหกเมตร! ใบหน้าของหญิงคนนี้บิดเบี้ยวเกินกว่าจะจำได้ ผมสีน้ำตาลอมแทนเป็นสิ่งเดียวที่หลงเหลืออยู่เพื่อพิสูจน์ว่าสิ่งมีชีวิตนี้เคยเป็นฟางเสาหลี่ สายตาที่จ้องจิกจิกพร้อมความเกลียดชังโผล่ออกมาจากโพรงตา ดูทรงพลังน่าขนลุก ราชินีพิษฉับพลันจับชายท่าทางละเมียดข้าง ๆ ตัวมันแล้วเคี้ยวอย่างหิวโหย ดูเหมือนพยายามเติมพลังงานให้ตนเอง ชายคนนั้นไม่คาดคิด เขาถูกโยนเข้าปากของสิ่งมีชีวิตแล้วก็ถูกกินจนหมดภายในพริบตาเดียว! “โมฟาน ตอนนี้สถานการณ์เป็นอย่างไร?” หลิงหลิงถามผ่านอุปกรณ์สื่อสาร “ราชินีเข้าควบคุมร่างของฟางเสาหลี่แล้วและเปลี่ยนเธอให้กลายเป็นสัตว์ประหลาด มันเพิ่งจะกินชายคนหนึ่งเข้าไปทั้งเป็น” โมฟานเหลือบมองดูฟางเสาหลี่ที่กลายพันธุ์ด้วยความรังเกียจ “เธอน่าจะเป็นสิ่งมีชีวิตที่กั๋วเหวินอี้เห็นกินม้าไป ตอนนั้นราชินีพิษฉับพลันยังมีพลังอ่อนแอกว่านี้ ฉันกำลังจะไปหาหลิงหลิงเพื่อดูว่ายาถอนพิษที่ฉันผสมสามารถรักษาพิษนี้ได้หรือไม่” หลิงหลิงกล่าว “ดีแล้ว ฉันคงไม่เป็นไรที่นี่ หลิวรู่กำลังช่วยฉันอยู่” โมฟานตอบ เมื่อวางสายแล้ว โมฟานตระหนักว่าราชินีพิษฉับพลันได้กินคนอื่นไปอีกสี่คน กินทั้งเป็นอย่างทารุณ เหล่าสมาชิกของศาลมืดสั่นระริกด้วยความกลัว แต่ไม่มีใครกล้าหลบหนี ไม่มีใครจะรู้สึกดีแน่หากถูกผู้บังคับบัญชากินเข้าไป “เราไม่สามารถปล่อยให้เธอก่อเรื่องต่อไป เธอกำลังแข็งแกร่งขึ้น” หลิวรู่พูดแล้วก็รุกเข้าโจมตีเมื่อรู้ว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง เธอพุ่งตัวกระโดดออกไป ร่อนเร่ไปถึงร้อยเมตรในพริบตา เธอขยับมือขวาเป็นกรงเล็บแล้วโจมตีด้วยความเร็วเหนือแสง กรงเล็บเลือดเฉี่ยวผ่านผิวพรรณที่มันวาวของราชินีพิษฉับพลัน แต่ก็ส่งเสียงร้องแหบห้าวเพียงอย่างเดียว เหลือเพียงรอยขีดข่วนเล็กน้อยบนผิวสีดำ “เกราะป้องกันที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้!” หลิวรู่ตกตะลึง กรงเล็บของเธอสามารถฆ่าสิ่งมีชีวิตระดับนักรบได้ทันที แต่ตอนนี้รู้สึกราวกับว่าเธอเพียงแค่ช่วยราชินีพิษฉับพลันข่วนตัวเอง ราชินีพิษฉับพลันอ้าปากซึ่งเต็มไปด้วยก้อนพิษ แล้วหัวเราะอย่างแหบห้าว มองลงมาที่หลิวรู่ด้วยความดูถูก ทันใดนั้น มันยกแขนขึ้นแล้วตีพุ่งตรงไปทางหลิวรู่ราวกับค้อนหนัก! ห้องโถงทั้งหมดสั่นสะเทือน พื้นที่หลิวรู่ยืนอยู่กลายเป็นผงธุลีในทันที พลังของสิ่งมีชีวิตนี้ช่างเหลือเชื่อจริง ๆ โชคดีที่หลิวรู่มีความคล่องตัวสูง เธอได้เคลื่อนที่หนีไปไกลถึงห้าสิบเมตรแล้ว “มาโจมตีด้วยกันเถอะ!” โมฟานกล่าว “อื้ม!” ทั้งสองเข้าใกล้เป้าหมายจากสองด้าน โมฟานใช้ร่างกายนำกระแสไฟฟ้าสร้างสนามไฟฟ้าครอบคลุมครึ่งหนึ่งของหอเอน พลังฟ้าผ่ากระพริบพรายกระจายไปทั่วบริเวณ สาวกของศาลมืดติดอยู่ท่ามกลางสายฟ้านั้น หลิวรู่เปลี่ยนวิธีการโจมตี เธอใช้เลือดจัดเป็นดาบที่บางดุจเข็ม พยายามค้นหาจุดอ่อนของสิ่งมีชีวิตด้วยดวงตาที่แหลมคม สายฟ้าไม่สามารถทะลวงเกราะป้องกันของสิ่งมีชีวิตได้ หลิวรู่ก็ไม่พบจุดอ่อนเช่นกัน ราชินีพิษฉับพลันปล่อยลมพิษอย่างกะทันหัน พัดให้โมฟานและหลิวรู่กระเด็นไปพร้อม ๆ กัน เมื่อลมพิษกวาดผ่านไป โมฟานก็หายใจลำบากขึ้นมาทันที ราวกับมีเสมหะอุดตันอยู่ในลำคอ โมฟานตกใจ เขาจะต้องตายเพราะพิษด้วยหรือไม่? โชคดีที่ความรู้สึกนั้นหายไปอย่างรวดเร็ว ทำให้เขาสามารถหายใจเป็นปกติได้ ดูเหมือนหลิงหลิงจะพูดถูก พิษของราชินีพิษฉับพลันไม่มีผลต่อเขาเนื่องจากธาตุปิศาจในตัว! หลิวรู่ก็กลายเป็นเผ่าพันธุ์เลือดเพราะเลือดปิศาจของเขา เธอจึงมีภูมิคุ้มกันพิษเช่นเดียวกับเขา อากาศที่เต็มไปด้วยพิษไม่เป็นภัยคุกคามแม้จะปกคลุมห้องโถงทั้งหมดแล้วก็ตาม ฟางเสาหลี่พุ่งตัวเข้าใส่อย่างบ้าคลั่งเมื่อรู้ว่าพิษที่เธอภาคภูมิใจไม่ได้ผลอะไรเลย เธอตั้งใจจะกลืนกินโมฟานทั้งเป็น โมฟานจมหายเข้าไปในเงาของตนเอง ซึ่งแตกแยกเป็นสองอย่างรวดเร็ว ราชินีพิษฉับพลันเฉียบแหลมอย่างน่าประหลาด เธอสามารถแยกเงาจริงได้ทันทีแล้วไล่ตามทันที โมฟานตกใจและรีบปีนสูงขึ้นไปตามเสา แต่ราชินีพิษฉับพลันก็กระโดดขึ้นไปในอากาศพร้อมหนามพิษนับไม่ถ้วนยื่นออกมาจากฝ่ามือ พอเหวี่ยงออกมา ก็เหมือนปากสัตว์ยักษ์กำลังกัดเข้าใส่โมฟาน! โมฟานตกใจมาก เขาจึงเรียกใช้เกราะงูดำทันที เกราะงูดำสามารถปกป้องโมฟานได้ แต่หนามพิษก็ฝังติดอยู่ในแขนของเขา ทำให้เคลื่อนไหวไม่ได้ “ฟ้าผ่า!” โมฟานปล่อยฟ้าผ่าคลุมร่างของตนเองทันที แล้วชี้สายฟ้าเข้าใส่ราชินีพิษฉับพลัน เมื่อฟ้าผ่าเริ่มมีผล โมฟานก็กระพริบตาแล้วดึงหนามพิษออกมาด้วยพลังของธาตุอวกาศโดยใช้กำลัง!