บทที่ 924: เรียก กระแสอสูร! ผู้แปล: Exodus Tales ผู้จัดเรียง: Exodus Tales แปลโดย XephiZ จัดเรียงโดย Aelryinth “แสงคุ้มกัน: โล่ศักดิ์สิทธิ์!” ลี่กว่างยังทันเวลาที่จะป้องกันตัว จึงกางโล่ทองคุ้มกันเป็นรูปทรงกลมล้อมรอบหมอแฟน นกกริฟฟินทองคําตระหนักว่าไม่อาจทะลวงโล่ทองค่อนข้างหนาด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว จึงบังคับตัวลอยสูงขึ้นไปบนฟ้าเพื่อหาโอกาสเข้าเกาะโจมตีอีกครั้ง “จะหนีรึ?” หมอแฟนจ้องมองนกกริฟฟินทองคําที่กำลังลอยสูงขึ้นไป จึงยื่นมือออกไปคว้าคว้านหางของมันไว้ นกกริฟฟินทองคําหยุดกลางอากาศ กระพือปีกอย่างหนัก ปีกของสัตว์ร้ายนี้แข็งแกร่งมาก หมอแฟนรู้สึกว่าขนนิทานรัตติกาลที่ยื่นออกไปเริ่มลื่นหลุดมือ “จังหวะอวกาศ: แรงโน้มถ่วง!” หมอแฟนร่ายเวทมนตร์อย่างรวดเร็ว เปลี่ยนโครงสร้างของอวกาศรอบตัวนกกริฟฟินทองคําที่กําลังจะหลุดเป็นอิสระ ปริซึมสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูนขอบสีเงาวาวปรากฏขึ้นกลางอากาศ แรงกดภายในปริซึมนั้นต่างจากภายนอกอย่างชัดเจน เส้นขนสวยงามของนกกริฟฟินทองคําถูกดึงลงมาด้วยพลังลึกลับ สัตว์ร้ายกระพือปีกอย่างสุดกําลัง แต่ก็ตกใจเมื่อรู้ว่าร่างกายตัวเองค่อย ๆ ลดระดับต่ําลงราวมีไอรถจิ๋วสิบกว่าคันเกาะติดอยู่ ทําให้ลอยตัวอยู่ในอากาศได้ยากเย็น “ลงมาที่นี่!” หมอแฟนร่ายเวทมนตร์ฟ้าอาคมขั้นกลางให้เสร็จเร็วขึ้น สะบัดมือเรียกสายฟ้าสีม่วง–ดําหนาๆ ปรากฏเหนือหัวนกกริฟฟินทองคําทันที สายฟ้าลงมาจากฟ้าแลบลงบนตัวนกกริฟฟินทองคําพอดี สัตว์ร้ายที่เดิมก็ส่อแววก็พ่ายแพ้ทันที ขนบางส่วนของมันถึงกับหลุดลอยขึ้นไปกลางอากาศ หมอแฟนรู้ดีว่านี่ยังไม่พอที่จะชนะนกกริฟฟินทองคําด้วยเวทมนตร์ขั้นกลางเพียงอย่างเดียว พอนกกริฟฟินทองคําลงถึงพื้น หมอแฟนย่ําด้วยหมัดทะลวงพื้นจนเสาที่มีเปลวไฟพวยพุ่งขึ้นจากพื้นเก้าต้น ทําให้นกกริฟฟินทองคําได้รับการ “อาบ” เปลวเพลิงอย่างเต็มที่! “บอกแล้วไงว่าอย่ามาช่วย!” เฮอร์เบิร์ตกรีดร้องด้วยความหงุดหงิด เฮอร์เบิร์ตรวบรวมลมกําลังแรงพุ่งรัวตรงมาทางหมอแฟน นอกจากเส้นทางลมที่เขานั่งอยู่แล้ว ยังมีลมกําลังแรงวิ่งตามหลังมา เมื่อเข้าใกล้หมอแฟน อากาศที่พุ่งไปจะกลายเป็นพายุทอร์นาโดที่เหวี่ยงหมอแฟนให้ลอยขึ้นไปบนฟ้า เฮอร์เบิร์ตค่อนข้างมั่นใจในตัวเอง ถึงกับใช้ตัวเองเป็นศูนย์กลางของทอร์นาโด ชดเชยความเร็วที่ไม่ได้ไวเป็นพิเศษ กลายเป็นทอร์นาโดจิ๋วที่พุ่งชนเป้าหมายตรง ๆ เห็นการโจมตีที่กําลังพุ่งมา หมอแฟนตัดสินใจไม่หลบ เลยปลุกเปลวไฟบนหมัดให้โหมโหม เปลวไฟกุหลาบเผ็ดร้อนและเปลวไฟภัยพิบัติพุ่งพรั่งพรูออกมาพร้อมกันบนหมัดหมอแฟน แล้วเขาก็เหวี่ยงหมัดใส่ทอร์นาโดที่กําลังพุ่งมา! เปลวไฟทะลวงเกินจินตนาการของเฮอร์เบิร์ต เขาไม่เคยเห็นเวทมนตร์ขั้นกลางที่เกือบจะเทียบเท่าเวทมนตร์ขั้นสูง พายุรอบตัวเขาถูกมังกรเพลิงที่ม้วนตัวมาแตกกระจาย เปลวเพลิงรุนแรงสาดเข้าใส่ทันที โชคดีที่ชุดเวทเกราะสวมอยู่ยังไม่สูญสลาย ทนทานต่อความเสียหายส่วนใหญ่แทนร่างเขาไว้ ถ้ามิฉะนั้น เขาคงจะระเหยเป็นไอหลังจากรับหมัดนั้นไปแล้ว! หมัดอุกกาบาต: เก้าฉลองของหมอแฟนเร็วเหนือคาด ทําให้ทุกคนตกตะลึง พุ่งเฮอร์เบิร์ตตกลงมาจากเวที จนเขานอนราบกับพื้นพักใหญ่ก่อนจะลุกขึ้นยืนได้ สมาชิกทีมอังกฤษกว้างปากจ้องดูเฮอร์เบิร์ตบนพื้น ลืมช่วยเหลือเขาชั่วขณะ อายีลีนที่มีดวงตาทองคําบนเวทีตกใจ เธอเพ่งเล็งอยู่ที่มุนหนิวเจียว จึงไม่คาดคิดว่าชายหน้าตาธรรมดาจะมีพลังที่น่าตกตะลึงถึงเพียงนี้ แถมยังชนะสมาชิกทีมหนึ่งของตนไปต่อหน้าต่อตา “ชายคนนี้แข็งแกร่ง อย่าประมาท!” อายีลีนสั่งสมาชิกทีมอีกสองคน แซดก็รู้ดี สัตว์ประหลาดของเขาต้องออกแรงมากเพื่อหลุดพ้นจากการควบคุมของชายคนนั้น! “ถึงเวลาจะให้เห็นว่าเราเก่งแค่ไหน!” แซดสั่งนกกริฟฟินทองคําให้กลับมาหาตัว แล้วเริ่มวาดกลุ่มดาวแสงจันทร์สะอาด กลุ่มดาวแสงจันทร์สะอาดก่อตัวเป็นทิวทัศน์สวยงามและลึกลับ คนอื่น ๆ เห็นเค้ารูประตูภาพลวงตาที่ทอดสู่มิติอื่นปรากฏบนเวที รูปร่างของประตูค่อย ๆ ชัดเจนขึ้น เป็นอุโมงค์ที่ทะลุไปยังระนาบสัตว์ประดิษฐ์โดยตรง ประตูยังไม่เปิด แต่ทุกคนได้ยินเสียงดังสนั่นจากอีกฟากหนึ่งแล้ว คอยจะพุ่งออกจากประตู “ตายแล้ว นี่มันแย่!” ไป๋ต้งเหว่ยเป็นคนแรกที่ตะโกน ออร่าปลุกปั่นที่อันตรายยิ่งพุ่งออกมาจากประตูลึกลับ กระจายไปทั่วที่แห่งนี้ราวกับกระแสสีดํา ในฐานะผู้เรียกพ้อง หมอแฟนรู้ดีว่าสิ่งที่ซ่อนอยู่ข้างหลังประตูนั้นอันตรายเพียงใด จึงถอยหลังไปก้าวสองก้าวโดยไม่รู้ตัว “อสูรโลหิตแห่งพิภพ ย่ําลงพื้น!” แซดตะโกน ประตูมิติประทึกลง กระแสสัตว์ประดิษฐ์ที่มีลักษณะคล้ายหมีมีซ่อนแดงฉานพุ่งออกมาจากประตู เสียงคำรามของพวกมันกระทบให้หอฝึกซ้อมสั่นสะเทือน แขนขาที่เกร็งเป็นมัดของพวกมันกระแทกทำลายเวทีเป็นเศษเล็กเศษน้อย เวทมนตร์เรียกพ้องขั้นสูงไม่ได้เพียงแต่เรียกสัตว์ร้ายที่แข็งแกร่งตัวเดียว แต่คือฝูง! พวกมันเหมือนกระแสอสูรที่น่าสะพรึงกลัว ย่ําสิ่งทั้งปวงให้กลายเป็นเถ้าถ่าน! เมื่ออสูรโลหิตมีจํานวนมากพอ พวกมันก็แทบจะยึดเมืองได้เมื่อเหยียบย่างไป หมอแฟนรีบหนีเอาชีวิตรอดทันทีที่เห็นสภาพน่าเกรงขาด มุนหนิวเจียว ตงฝางเหลี่ยว และลี่กว่างก็เช่นกัน ไม่มีใครกล้าสู้กับฝูงอสูรตรง ๆ! มุนหนิวเจียวคล่องตัวเพราะธาตุรองที่สองเป็นลม แต่ตงฝางเหลี่ยวตกที่นั่งลำบาก ฝูงหมีโกรธแค้นสีโลหิตก็วิ่งเข้าเกาะและเหวี่ยงเขาลึกลงไปครึ่งเมตรในป่า อุปกรณ์เกราะราคาแพงของเขาก็แตกเป็นชิ้น ๆ เช่นกัน... มีอสูรโลหิตหลายแบบ มีทั้งแรดโลหิต หมีป่าโลหิต ช้างป่าโลหิต ส่วนใหญ่ใหญ่โตเกรียงมัดราวกับถังรถถัง! ลองคิดภาพว่าจะร้ายแรงแค่ไหน ถ้ากลุ่มรถถังแล่นด้วยความเร็วเกือบร้อยกิโลเมตรต่อชั่วโมง! อสูรโลหิตเริ่มเต็มเวที พวกมันวิ่งไล่ตามหมอแฟน มุนหนิวเจียว และลี่กว่าง ทั้งกระแทก ทั้งเหยียบ ทั้งปาดใส่ทุกสิ่งที่ขวางหน้า ลี่กว่างใช้พลังทั้งหมดเพื่อคุ้มครองหมอแฟนและมุนหนิวเจียว แต่ธาตุแสงและธาตุดินของเขาก็ยังไม่เพียงพอจะกันฝูงอสูรไว้ได้! “พิ...น่าสลดจริงๆ!” หยูเหอท่านพูด สมาชิกผู้พิทักษ์คนอื่น ๆ ก็ยอมเห็นด้วย นี่คือเวทมนตร์เรียกพ้องขั้นสูง คำว่า “รุนแรง” ยังไม่พอที่จะบรรยายเลย ผู้พิทักษ์ทั้งหลายคลายใจเมื่อเห็นกระแสอสูรกําลังจะกลืนกินหมอแฟนและพวกเขาที่ตัวเล็กกระจิริด —— “ฝูงนี้ต้องพึ่งฉันเสมอในยามแบบนี้” แซดยิ้มด้วยความมั่นใจ “เรียกฝูงหมีร้ายขนาดนี้ได้ เจ้าก็ปราศจากสติเหมือนกัน!” อายีลีนยักคิ้ว “ไม่มีอะไร! ถ้าฉันมีพลังงานพอ กระแสอสูรเรียกพ้องจะคงอยู่ได้นานกว่านี้!” แซดยิ้มร่า สัตว์ร้ายที่ถูกเรียกมาโลกนี้ผ่านการเรียกพ้องเชิงมิติ ไม่อาจคงอยู่ตลอดไป เช่น หมาป่าดาวเร็วของหมอแฟนต้องกลับไปยังระนาบสัตว์ประดิษฐ์หลังจากผ่านไปสักพัก เพราะสัตว์ร้ายต้องการพลังงานของเขาในการสนับสนุนการใช้พลังนานๆ แต่สัตว์ร้ายที่พันธะสัญญาไม่มีข้อจํากัดนี้ ไฟว์วีลแชร์สามารถอยู่ที่นี่ได้เรื่อยไปตามต้องการ เธอเป็นสิ่งมีชีวิตจากโลกนี้เหมือนกัน เวทมนตร์เรียกพ้องขั้นสูงสามารถเปิดประตูยักษ์ที่เชื่อมต่อไปยังระนาบสัตว์ประดิษฐ์โดยตรง ส่งกระแสอสูรไปย่ําทําลายศัตรู พูดง่าย ๆ คือการเรียกฝองอสูรจิ๋วมาเหยียบย่ําพื้นที่... เวทมนตร์นี้รุนแรง แต่มีข้อจํากัดเรื่องเวลาที่เข้มงวด! เวทีแทบจะถูกกองทัพหมี หมีแรด และช้างยักษ์รื้อค้นจนราบ แต่เมื่อถึงขีดจํากัดเวลา สัตว์ร้ายทั้งปวงจะถูกดึงลงสู่ประตูมิติและหายไปในอากาศทันที อสูรมาแบบฉับพลันและจากไปอย่างรวดเร็ว ในพริบตา พื้นที่ก็กว้างเหมือนเดิมแม้จะเต็มไปด้วยหลุม รอยแผล และเศษซาก... ตงฝางเหลี่ยวสูญเสียความสามารถในการต่อสู้ไปเลยหลังจากถูกสัตว์ร้ายเหยียบ เขาถูกหามลงเวทีเพื่อรักษาตัว ลี่กว่างก็ใช้พลังงานจนหมดเกลี้ยงเพียงเพื่อคุ้มครองทีมจากกระแสอสูร เขาจ้องมองหมอแฟนและมุนหนิวเจียวด้วยหน้าซีดเผือกแล้วกล่าวว่า “ที่เหลือต้องพึ่งคุณทั้งสองแล้ว พยายามถ่วงเวลาไว้ให้นานที่สุด!” ลี่กว่างทำอย่างเต็มที่จริง ๆ มิฉะนั้นหมอแฟนและมุนหนิวเจียวอาจไม่ได้รอดจากกระแสอสูร สมาชิกทีมถูกตัดออกไปสองคนในชั่วพริบตา หมอแฟนตระหนักในที่สุดว่าทีมอังกฤษแข็งแกร่งเพียงใด แต่เขาเองก็ไม่ใช่คนที่จะยั่วยวนได้ง่ายๆ เช่นกัน! “ไฟว์วีลแชร์ เราบินกัน!” ลี่กว่างได้ยกเวลาให้หมอแฟนอย่างมาก ปีกจรวดพร้อมยิง ไม่นานหลังจากกระแสอสูรหายไป ทั้งหอฝึกซ้อมก็ถูกเปลวเพลิงอันรุนแรงของหมอแฟนเผาไหม้ ขนเผาไหม้ระเบิดบนหลังหมอแฟน เปลี่ยนเขาให้กลายเป็นขีปนาวุธ... “นี่คือท่าเดียวกับที่พิชิตรองกัปตันทีมอียิปต์!” ผู้ฝึกสอนและผู้พิทักษ์ตื่นเต้น หมัดนั้นสามารถทำลายเวทมนตร์ป้องกันขั้นสูงของรองกัปตันได้ทันที แรงกว่าเวทมนตร์ขั้นสูงส่วนใหญ่เล็กน้อย! ตัวแทนฝ่ายอังกฤษทั้งสามตกตะลึงเมื่อเห็นปีกเพลิงพุ่งเข้าใกล้อย่างรวดเร็ว พวกเขาไม่เคยเห็นท่าแบบนี้มาก่อน แต่สามารถบอกได้จากความร้อนของเปลวเพลิงว่าการโจมตีนี้รุนแรงกว่าหมัดที่พุ่งให้เฮอร์เบิร์ตกระเด็นนั้น! “ปีกจรวด: หมัดอุกกาบาต!” เปลวเพลิงโหมโหมขณะที่อุกกาบาตกวาดมา หมอแฟนทิ้งมังกรเพลิงเก้าลำไว้เบื้องหลังราวกับเป็นเพียงเครื่องประดับ อายีลีนและเพื่อนร่วมทีมอีกคนกางเกราะป้องกันทันที ม่านน้ําปรากฏขึ้นข้างหน้า ตามด้วยชั้นแสงคุ้มกัน: กําแพงศักดิ์สิทธิ์ หันไปทางที่หมอแฟนพุ่งมา สองชั้นของเกราะป้องกันไม่อาจหยุดยั้งปีกจรวด: หมัดอุกกาบาตของหมอแฟนได้ พังทลายเป็นเศษซาก! อายีลีน แซด และเพื่อนร่วมทีมคนที่สามตกตะลึง รีบเรียกอุปกรณ์โล่ของตนเอง... รวมทั้งหมดเป็นห้าชั้นของเกราะป้องกัน จนเปลวไฟสุดท้ายหยุดการลุกลามไป สมาชิกทีมอังกฤษทั้งสามสามารถรู้สึกได้ว่ามีเหงื่อเย็นไหลลงจากแก้ม พวกเขาไม่ได้คาดคิดว่าคู่แข่งจะมีท่าทีที่รุนแรงยิ่งกว่าหมัดอุกกาบาต: เก้าฉลองที่เขาใช้ไปแล้ว! ขณะเดียวกันบนลานผู้ชม ดีรังเหอเป่าค้างปากใหญ่พอที่จะใส่ไข่เป็ดได้ แม้แต่เฟิงหลี่ก็ตกตะลึง พวกเขาได้ยินผู้อื่นพูดถึงพลังที่โดดเด่นของหมอแฟนอยู่เสมอ แต่เมื่อได้เห็นกับตาในวันนี้ ไม่เพียงแค่โดดเด่น แต่แทบจะเชื่อไม่ได้เลย!