บทที่ 321: หวาดกลัว! “ถ้าท่านต้องการทำเช่นนั้น ผมคงไม่ได้มานั่งอยู่ตรงนี้หรอกครับ” เกรย์ตอบกลับ เขารู้สึกหวาดหวั่นเมื่อได้ยินว่าทั้งสี่จักรวรรดิกำลังตามล่าตัวเขา แต่เขาก็พอจะดูออกว่าเจอรัลด์ไม่ได้มีแผนที่จะส่งตัวเขาให้ “เจ้าใจเย็นกว่าที่ข้าคิดไว้มาก แต่เจ้าก็พูดถูก ถ้าข้าคิดจะส่งตัวเจ้าไป ข้าคงทำไปตั้งแต่วันที่รู้เรื่องของเจ้าแล้ว” เจอรัลด์หัวเราะเบาๆ เขาประทับใจในความเยือกเย็นของเกรย์ คนอื่นๆ คงจะสติแตกไปแล้วหากรู้ว่าตนเองกำลังถูกหมายหัวจากอาณาจักรระดับมหาอำนาจถึงสี่แห่ง “มีเหตุผลอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่าครับ?” เกรย์ถามด้วยความสงสัย การที่เจอรัลด์ตัดสินใจไม่ส่งตัวเขาแสดงให้เห็นว่ายังพอมีความหวังที่จะสร้างสายสัมพันธ์กับอีกฝ่าย และเขาก็สัมผัสได้ว่าเจอรัลด์ไม่ได้มีเจตนาร้ายต่อเขาเลยแม้แต่น้อย “เจ้าอยากรู้จริงๆ หรือ?” เจอรัลด์ถามด้วยสีหน้าจริงจัง เกรย์พยักหน้า ‘ถ้าไม่อยากรู้ แล้วผมจะถามทำไม?’ เขาคิดในใจแต่ไม่ได้พูดมันออกมา “ข้ากลัว” เจอรัลด์ส่ายหัวพร้อมรอยยิ้มเจื่อนๆ “ห๊ะ!” เกรย์และหญิงสาวทั้งสองคนในห้องมองเจอรัลด์ด้วยความประหลาดใจ “นี่ไม่ใช่คำตอบที่เจ้าคาดไว้ใช่ไหมล่ะ?” เจอรัลด์ถามก่อนจะลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินไปที่หน้าต่าง “ให้ข้าเล่าเรื่องหนึ่งให้ฟัง เมื่อห้าสิบห้าปีก่อน…” เขาเริ่มเล่าในขณะที่มองออกไปนอกหน้าต่างโดยไขว้มือไว้ด้านหลัง ในระหว่างการเดินทางครั้งหนึ่ง เขาได้พบกับชายคนหนึ่งที่ซากโบราณสถานแห่งหนึ่ง พวกเขาเข้ากันได้ดีจึงเดินทางสำรวจด้วยกันเป็นส่วนใหญ่ ในตอนนั้นมีคนอื่นอยู่ด้วย และพวกเขาทั้งสิบแปดคนต่างก็เป็นผู้ใช้ธาตุระดับจอมราชันย์ (Overlord Plane) คนที่มีระดับพลังต่ำที่สุดในกลุ่มกลับกลายเป็นชายผู้นั้น ซึ่งเขายังเป็นคนที่อายุน้อยที่สุดอีกด้วย หลังจากสำรวจสถานที่นั้น ชายผู้นั้นเป็นคนพบสมบัติ ซึ่งเป็นตำราเกี่ยวกับค่ายกล เนื่องจากเขามีระดับพลังต่ำที่สุดในกลุ่ม คือยังอยู่ในขั้นที่สี่ของระดับจอมราชันย์ คนอื่นๆ จึงเห็นควรว่าจะกดดันให้เขายอมมอบตำรานั้นให้ ชายผู้นั้นปฏิเสธที่จะส่งตำราให้เพราะเกือบเอาชีวิตไม่รอดจากกับดักระหว่างพยายามคว้ามันมา การปะทะกันจึงเกิดขึ้นระหว่างชายผู้นั้นกับอีกสิบหกคนที่เหลือ เจอรัลด์ไม่ได้เข้าไปสู้และไม่ได้เข้าไปช่วย แต่เขาเลือกที่จะถอยไปอยู่ด้านข้าง สำหรับเขาแล้วนั่นคือทางเลือกที่ดีที่สุด แต่เมื่อการต่อสู้เริ่มขึ้น เขาก็ได้พบกับความหวาดกลัวครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต ชายที่อยู่เพียงขั้นที่สี่ของระดับจอมราชันย์กลับรับมือกับคนสิบหกคนได้อย่างสูสี ทั้งที่แต่ละคนในกลุ่มนั้นมีระดับพลังสูงกว่าเขาอย่างน้อยหนึ่งขั้น แต่เขากลับสู้กับพวกเขาได้อย่างไม่เพลี่ยงพล้ำ นั่นเป็นครั้งแรกที่เจอรัลด์ได้เห็นผู้ใช้ธาตุแสง ชายในเรื่องเล่าของเขาก็ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากคริส อาจารย์ของเกรย์นั่นเอง คริสไม่เพียงแต่สู้กับพวกเขาได้แม้จะมีระดับพลังที่ต่ำกว่า แต่เขายังเอาชนะและสังหารคู่ต่อสู้ทุกคนจนหมดสิ้น ในบรรดาสิบหกคนนั้นมีคนหนึ่งที่อยู่ถึงขั้นที่แปดของระดับจอมราชันย์ แต่เขาก็ไม่มีโอกาสรอดจากคริสที่กำลังคลุ้มคลั่งได้เลย เจอรัลด์เฝ้ามองด้วยความหวาดกลัวในขณะที่คริสสังหารคู่ต่อสู้ทุกคน เมื่อคริสต่อสู้เสร็จ เขาหันมามองทางเจอรัลด์ และเจอรัลด์ก็ถึงกับสะดุดล้มด้วยความหวาดกลัวเมื่อได้เห็นแววตาของชายผู้นั้น คริสเดินเข้ามาหา เขาจึงรีบอธิบายเหตุผลที่ไม่เข้าไปยุ่งทันที แต่สิ่งที่น่าประหลาดใจคือคริสไม่ได้สนใจเขาเลยและไปนั่งพักเพื่อฟื้นฟูพลังที่ด้านข้าง หลังจากเหตุการณ์ครั้งนั้น เขาจึงสามารถสร้างสายสัมพันธ์กับคริสได้ ตั้งแต่นั้นมา เขาเป็นคนคอยให้ข้อมูลส่วนใหญ่ที่คริสต้องการ โดยเฉพาะเรื่องการสำรวจต่างๆ “ตอนนี้เจ้าเห็นหรือยังว่าทำไมข้าถึงบอกว่าข้ากลัว? ถ้าคริสรู้ว่าข้าส่งลูกศิษย์อันเป็นที่รักของเขาไปให้จักรพรรดิ ข้าคงเป็นคนแรกที่ถูกเขาฆ่า ข้าไม่คิดว่าแม้แต่ทางองค์กรจะหยุดเขาไม่ให้ฆ่าข้าได้หรอก” เจอรัลด์กล่าวหลังจากเล่าจบ “ท่านพ่อคะ เขาอาจจะเก่ง แต่ลูกไม่เชื่อว่าเขาจะต่อกรกับองค์กรได้” หญิงสาวที่นั่งอยู่บนโซฟาข้างเกรย์ลุกขึ้นพูด “หึหึ เจ้าไม่รู้จักเขาหรอกหนู ข้าเคยเห็นเขาเกือบจะกวาดล้างหนึ่งในตระกูลที่เก่าแก่ที่สุดในจักรวรรดิฉีหลินเพียงเพราะเนื้อกระต่ายย่างชิ้นเดียว ดูเหมือนว่าทายาทคนหนึ่งของตระกูลนั้นจะปัดเนื้อกระต่ายออกจากมือเขาจนตกลงไปในน้ำ” เจอรัลด์ตัวสั่นด้วยความกลัวเมื่อนึกถึงฉากนองเลือดในวันนั้น ‘เวรเอ๊ย! ขอบคุณพระเจ้าที่อารมณ์ของอาจารย์ดีขึ้นแล้ว’ เกรย์รำพึงในใจพร้อมเหงื่อที่ชุ่มหลังเมื่อนึกย้อนไปถึงวันที่เขาเคยแอบกินเนื้อกระต่ายย่างของคริส “เขาเกือบกวาดล้างทั้งตระกูลเพียงเพราะกระต่ายเนี่ยนะ?” หญิงสาวถามด้วยความไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่พ่อของเธอกำลังพูด “แค่ชิ้นเล็กๆ เท่านั้น อารมณ์ของเขาคาดเดาไม่ได้เลย จักรพรรดิส่งคนไปจัดการเขา แต่เขาก็ฆ่าพวกนั้นตายหมด หลังจากฆ่าคนระดับสูงในจักรวรรดิไปสองสามคน จักรพรรดิก็ตัดสินใจปล่อยเรื่องนี้ไปหลังจากที่คริสยอมขอโทษ” เจอรัลด์ลูบเคราขณะกล่าว “นั่นมันเกินไปหน่อยไหมคะ แล้วทำไมลูกถึงไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน?” หญิงสาวถาม “ง่ายมาก จักรพรรดิสั่งปิดปากเรื่องนี้ไว้น่ะสิ แน่นอนว่าคริสถูกลงโทษและต้องชดเชยค่าเสียหายให้กับส่วนที่เหลือของตระกูลนั้น” เจอรัลด์ส่ายหัวอย่างเวทนา สถานะที่ตระกูลนั้นเคยได้รับลดน้อยลงทั้งหมดก็เพราะความหยิ่งยโสของหญิงสาวคนหนึ่ง อารมณ์ของคริสมีส่วนร่วมด้วยก็จริง แต่ตระกูลนั้นพยายามจะฆ่าคริสหลังจากที่เขาฆ่าคนหนุ่มของตระกูลไป เขาจึงต้องโต้กลับ “ถึงแม้คริสจะมีนิสัยใจร้อน แต่ข้าไม่เคยเห็นเขาเป็นฝ่ายเริ่มหาเรื่องก่อนเลย การฆ่าฟันทั้งหมดที่เขาทำล้วนเกิดจากการโต้กลับทั้งสิ้น” เจอรัลด์อธิบายแก่คนทั้งสามในห้องทำงาน เกรย์ซึ่งได้ยินวีรกรรมของอาจารย์ถึงกับอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้รู้เรื่องราวในอดีตของอาจารย์ คริสไม่เคยเล่าอะไรเกี่ยวกับตัวเขาให้ฟังเลย แม้แต่ตอนที่เขาอาศัยอยู่ในหุบเขากับอีกฝ่ายเป็นส่วนใหญ่ก็ตาม