บทที่ 271 ถอดรหัสเม็ดยาที่ได้รับ ผู้อาวุโสทั้งสามยิ้มให้ผู้อาวุโสเวดด้วยความเข้าใจดีว่าเขาเป็นคนอย่างไร เขาเป็นพวกเจ้าชู้ตัวพ่อ แม้ว่าเขาจะเป็นคนเจ้าชู้และแวะเวียนไปตามหอนางโลมอยู่บ่อยครั้ง แต่เมื่อพูดถึงอาจารย์ของเขาแล้ว เขากลับมีความจริงใจและภักดีอย่างยิ่งจนทำให้ผู้อื่นต่างงุนงงกับการกระทำของเขา หากไม่ใช่เพราะเหตุผลนั้น พวกเขาคงขับไล่เขาออกไปนานแล้วเนื่องจากพฤติกรรมเสเพลกับเหล่าสตรีที่เขาไปพัวพันด้วยในอดีต ถึงแม้สำหรับพวกเขาแล้ว การที่เขาทำอะไรกับผู้หญิงเหล่านั้นจะไม่ใช่เรื่องสำคัญ แต่สิ่งนั้นก็ยังคงทำลายชื่อเสียงของพวกเขาในฐานะทั้งผู้อาวุโสและเพื่อนร่วมงานของเขาอยู่ดี พวกเขาพยักหน้าและแสดงความยินดีกับทีน่าที่ได้เป็นนักปรุงยาเกรดปฐพีระดับต้น ทีน่าพยักหน้าและกล่าวอย่างสุภาพว่า "ทีน่าขอขอบคุณผู้อาวุโสทุกท่านสำหรับความเมตตาค่ะ... หากปราศจากอาจารย์ ทีน่าคงไม่มีวันมาถึงจุดนี้ได้" ในห้องโถง ทุกคนต่างมีรอยยิ้มยกเว้นเพียงคนเดียว เขาคนนั้นไม่ใช่ใครอื่นนอกจากเดวิส! ภายในใจเขากำลังตะโกนใส่พวกเขาว่า 'เฮ้! ผมอายุแค่ 16 ปีและกำลังจะเป็นนักปรุงยาเกรดฟ้าระดับกลาง! เลิกเอาใจนางแล้วเริ่มการสอบของผมสักที!' เขาทำตัวนิ่งเป็นรูปปั้นตลอดเวลาที่พวกเขากำลังแลกเปลี่ยนคำทักทายกัน ทันใดนั้น ผู้อาวุโสเซลาสก็หันสายตามาที่เดวิสและกล่าวว่า "คุณไซธ์ ใช่ไหม? เชิญก้าวออกมาข้างหน้าหากคุณจะดำเนินการสอบต่อ..." 'เออ นั่นแหละสิ่งที่ผมรออยู่ เจ้าพวกงี่เง่า!' เดวิสสบถในใจขณะเดินก้าวออกไป จนกระทั่งถึงตอนนั้นเองที่ทีน่าสังเกตเห็นเขาและมองมาด้วยสายตาสับสน ความกระจ่างเกิดขึ้นกับเธอในฉับพลัน แต่เธอก็ยังถามด้วยความชื่นชมว่า "คุณมาที่นี่เพื่อสอบนักปรุงยาเกรดฟ้าระดับต้นงั้นหรือคะ?" ผู้อาวุโสเวดที่ยืนอยู่ด้านข้างตอบขึ้นทันทีว่า "ไม่ใช่ เขามาที่นี่เพื่อสอบนักปรุงยาเกรดฟ้าระดับกลาง..." สีหน้าของทีน่าเปลี่ยนไป เดิมทีเธอทราบว่าเดวิสเป็นนักปรุงยาเกรดปฐพีระดับสูงสุด แต่ถึงอย่างนั้น สัญชาตญาณและบางอย่างในตัวเธอก็บอกว่าคนผู้นี้ควรจะมีอายุไม่เกิน 100 ปี แต่เมื่อเห็นคนผู้นี้มาสอบระดับกลางแทนที่จะเป็นระดับต้น เธอก็เกิดความสับสน 'ไม่มีทางที่คนผู้นี้จะมีอายุไม่ถึง 100 ปีหรอกใช่ไหม?' ทีน่าคิดพร้อมกับทำสีหน้าพินิจพิเคราะห์ ไม่มีใครที่มีอายุต่ำกว่า 100 ปีสามารถบรรลุระดับจิตวิญญาณอาวุโสได้ ข้อเท็จจริงนี้แทบจะเป็นสามัญสำนึกของเหล่านักปรุงยาในดินแดนนี้ เธออยากจะเชื่อว่าสัญชาตญาณแรกของเธอถูกต้อง แต่ภาพตรงหน้ากลับพิสูจน์ว่าเธอคิดผิด เธอเผลอถอนหายใจออกมาโดยไม่ตั้งใจ พลางคิดว่าเธอคงเพ้อฝันมากเกินไปเสียแล้ว "เอาล่ะ ศิษย์น้อง ปล่อยให้เขาได้มีพื้นที่สอบเถอะนะ" ผู้อาวุโสเวดกล่าวเมื่อเห็นว่าเธอกำลังเหม่อลอย ทีน่าพยักหน้าและขยับออกไป แต่ไม่ได้เดินออกจากห้องโถง แทนที่จะทำเช่นนั้น เธอกลับเดินไปที่ด้านข้างแล้วจับจ้องไปที่เดวิส เดวิสยืนอยู่หน้าหม้อปรุงยาอีกใบหนึ่ง ซึ่งเขาสามารถบอกได้เลยว่ามันมีคุณภาพระดับเกรดฟ้าขั้นกลาง เขาพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ แต่รู้ดีว่าก่อนที่จะปรุงยาได้นั้น ยังมีการทดสอบอีกอย่างหนึ่งที่เขาต้องทำ ผู้อาวุโสเวดเดินเข้าไปหาคณะกรรมการและกล่าวบางอย่าง จากนั้นเขาก็ได้รับกล่องยามาและนำมันไปให้เดวิส เดวิสรับกล่องนั้นมาและเปิดออกเพื่อดูเม็ดยาสีเขียวเพียงเม็ดเดียว เขาทราบกฎดีและเข้าใจว่าเขาต้องทายส่วนผสมที่ใช้ทำเม็ดยาสีเขียวนี้ให้ถูก นี่เป็นยาที่ปรุงขึ้นเป็นพิเศษโดยหนึ่งในผู้อาวุโสที่นี่ และผู้อาวุโสท่านนั้นก็เอ่ยขึ้นว่า "ยานี้ปรุงโดยข้าและข้าใช้ส่วนผสม 10 ชนิดในการปรุงยาเกรดฟ้าระดับกลางเม็ดนี้ หากเจ้าทายส่วนผสมถูกเพียง 5 ชนิด เจ้าก็จะผ่านการทดสอบรอบที่สอง" คนที่พูดคือผู้อาวุโสการ์เนอร์ หลังจากที่เขาพูดจบ เขาก็หันไปปรึกษากับผู้อาวุโสธีเรนก่อนจะกล่าวต่อว่า "เจ้ามีเวลา 30 นาทีในการหาว่าส่วนผสมมีอะไรบ้าง เริ่มได้เลย..." เมื่อสัญญาณถูกส่งออกมา เดวิสก็หยิบเม็ดยาขึ้นมาดม เพียงแค่ดมกลิ่นนั้น ส่วนผสมนับร้อยชนิดก็แล่นเข้ามาในหัวของเขา เขาหรี่ตาลงและมองไปที่อุปกรณ์อื่นๆ บนโต๊ะ เขาจุ่มเม็ดยาลงในน้ำวิญญาณครู่หนึ่งเพื่อให้มันเจือจางลงเล็กน้อย จากนั้นเขาก็ดื่มน้ำวิญญาณที่เจือจางนั้นเข้าไป เพื่อสัมผัสถึงผลลัพธ์และรสชาติของยาโดยตรง หลังจากใช้เวลาคำนวณในใจอยู่ไม่กี่นาที เขาก็จำกัดวงส่วนผสมเหลือเพียง 19 ชนิด เวลาผ่านไปเพียง 5 นาที เขาก็จดส่วนผสมที่เขารู้สึกว่าเหมาะสมที่สุดลงในม้วนกระดาษที่วางอยู่บนโต๊ะ ผู้อาวุโสเวดเดินเข้ามาและนำม้วนกระดาษไปให้ผู้อาวุโสการ์เนอร์ ซึ่งเขาก็ได้ทำการตรวจแก้ "เจ้าทายส่วนผสมถูก 8 จาก 10 ชนิด!" ดวงตาของผู้อาวุโสการ์เนอร์เบิกกว้าง สายตาของเขามองไปที่เดวิสด้วยความรู้สึกเหลือเชื่อ ตั้งแต่เริ่มทดสอบรอบที่สองมาได้เพียง 5 นาทีพอดี ผู้เข้าสอบก็ถอดรหัสสูตรยาของเขาได้แล้วงั้นหรือ? เพียงแค่ดมและสัมผัสถึงผลของมันเนี่ยนะ? ตอนแรกผู้อาวุโสการ์เนอร์หัวเราะออกมาเพราะคิดว่าคำตอบคงผิดแน่ๆ แต่เขากลับไม่คิดเลยว่าคำตอบนั้นจะเกือบถูกทั้งหมด! ผู้อาวุโสอีกสองท่านก็กะพริบตาปริบๆ พวกเขาสงสัยไปถึงขั้นที่ว่าผู้อาวุโสการ์เนอร์แอบบอกส่วนผสมหรือไม่ แต่ก็รู้สึกว่าไม่น่าจะเป็นไปได้ ความจริงแล้ว เหตุผลที่เดวิสสามารถถอดรหัสยาและค้นหาส่วนผสมได้นั้นเกี่ยวข้องกับความรู้ของเขา คนทั่วไปอาจมีส่วนผสมลับหนึ่งหรือสองอย่าง แต่ส่วนใหญ่เป็นเพียงส่วนผสมทั่วไปที่สามารถพบได้จากการทดสอบเพียงเล็กน้อย การจะถอดรหัสส่วนผสมนั้นสามารถทำได้ในระดับหนึ่ง แต่ใครจะสามารถหาจังหวะเวลาและวิธีการที่จำเป็นในการสกัดแก่นแท้ในช่วงเวลาสุดท้ายได้เล่า? นั่นคือส่วนที่ยากอย่างแท้จริง และหากผู้นั้นไม่มีตำรับยา ก็ยากที่จะคัดลอกผลงานของผู้อื่น "ทำไมเจ้าถึงส่งเร็วขนาดนี้ล่ะ? จะไม่ดีกว่าหรือหากส่งหลังจากผ่านไป 15 นาที? เจ้าทำให้ข้าเสียหน้าเสียแล้ว..." ผู้อาวุโสการ์เนอร์หัวเราะพลางส่ายหัว 'หือ? น่ารำคาญชะมัด...' เดวิสคิดในใจ แต่เขากลับพูดกับผู้อาวุโสการ์เนอร์อีกอย่างหนึ่งว่า "ผมไม่มีทางเข้าใจและถอดรหัสยานี้ได้อย่างสมบูรณ์หรอกครับ ก็แค่เขียนสิ่งที่แวบเข้ามาในหัวเฉยๆ ทั้งหมดเป็นแค่โชคช่วยครับ..." คิ้วของเดวิสกระตุกขณะที่เขาหัวเราะเยาะตัวเองในใจ ช่างเป็นประโยคที่เชยสิ้นดี... ผู้อาวุโสทั้งสามยิ้มแห้งๆ เพราะรู้สึกว่าเขาแค่ล้อเล่นเท่านั้น ผู้อาวุโสเซลาสเอ่ยปากด้วยความสนใจ "เจ้าเป็นคนมีอารมณ์ขันจริงๆ ฮ่าๆ เอาล่ะ เริ่มการทดสอบสุดท้ายกันเลย..."