The next day, ภายใม่รุ่งอรุณ ในห้องสำนักนพ_MODULE_1? (ห้องของกษัตริย์) ลอแกนสลับที่นอนไปมาทั้งคืนแต่ทำไม่ได้ เพราะความกดดันหนักแน่นเหมือนอยู่บนอก ของหัวใจเขา เขาเปิดตาขึ้นแล้วมองไปที่ประตูก่อนจะสั่งเสียงด้วยน้ำเสียงที่ดูเหมือนผิดหวังเบา ๆ ว่า “Come in…” ประตูเปิดออกและร่างกายสองคนที่แข็งแรงก้าวเข้ามา เป็น เฮนเดริกสัน และ แรนดัล แรนดัลลังลังเลแต่ทำท่าทางเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้เฮนเดริกสันเห็น เฮนเดริกสันจ้องมองเขาก่อนจะพูดกับลอแกนว่า “รับสั่ง งานเลี้ยงกำลังจัดเตรียมเสร็จแล้ว เพียงอีกไม่กี่ชั่วโมงก่อนที่งานจะเริ่ม…” “Oh…” ลอแกนพยักหน้าอย่างไม่เป็นทางการแล้วหันมามองแรนดัลว่า “แกกำลังทำท่าทางอะไรอยู่ ลำพังอะไรกัน?” แรนดัลสะพรึงและสับสนพูดว่า “รับสั่ง ฉัน… ฉัน…” เฮนเดริกสันแทรกขึ้นมาว่า “รับสั่ง ฝ่ายนายพลแรนดัลเพียงสนใจในเรื่องส่วนตัวของพระองค์เท่านั้น ไม่มีอะไรเพิ่มเติม…” แรนดัลหลบมองเฮนเดริกสันเหมือนกำลังมองเห็นฮีโร่ของตน แต่เรื่องนี้ไม่ได้หลีกหนีจากความเห็นของลอแกน เขาจึงเริ่มขยิบมุมปากแล้วพูดว่า “คนงมเหอะ…” “ไม่ใช่แค่สนใจเรื่องส่วนตัวของพระองค์ แกแค่สงสัยว่า ทำไมพระองค์ไม่เชิญผู้หญิงอีกสิบคนที่เคยมีสัมพันธ์กับพระองค์ไปร่วมงานเลี้ยงหรือไม่?” แรนดัลตะลึงและถอยหลังหนึ่งก้าวพูดว่า “ฉันไม่มีสิทธิ์…” เฮนเดริกสันก้มศีรษามองเห็นความอ่อนไหวนั้นในใบหน้าของแรนดัลโดยไม่ได้พูดอะไรออกมาพร้อมกับคิดในใจว่า “อีทenคนนี้จะทำให้ข้าพเจ้าเดือดร้อนอีก” ลอแกนหัวเราะอีกครั้งมองดูสองคนพูดว่า “ไม่ต้องกังวลไป ดิฉันไม่ได้ตั้งใจจะประกาศเรื่องนี้ต่อสาธารณะ เพราะมันเกี่ยวกับความปลอดภัยของผู้หญิงเหล่านั้น แต่มาตอบคำถามของพวกท่านสองคนดีกว่า…” “รับสั่ง เราได้ทำผิดต่อรับสั่ง…” เฮนเดริกสันพูดด้วยน้ำเสียงขอโทษ ลอแกนทำท่าทางตบมือแล้วพูดว่า “ไม่เป็นไร สองคนของข้าพเจ้า มีความขยันทุ่มเทดูแลกิจการของจักรวรรดิขณะที่พระองค์ออกตามหาผู้สืบท族ของพระองค์ เป็นเรื่องที่สมควรโดยตรงที่พวกท่านจะได้รับข้อมูลเหล่านี้ เพราะถ้าไม่มีข้อมูล จะทำให้พวกท่านรักษาความเสถียรและความปลอดภัยของเรื่องที่จะเกิดต่อไปได้ยาก” “รับสั่ง…” ทั้งเฮนเดริกสันและแรนดัลรู้สึกเล็กน้อยที่ถูกกระตุ้น พวกเขาเห็นว่ากษัตริยใหม่ของพวกเขากำลังเติบโตเป็นผู้นำที่แท้จริงและครบถ้วน ลอแกนหยุดชั่วคราวแล้วพูดต่อว่า “เหอห์หม… จริง ๆ แล้ว ตั้งแต่ที่พระองค์ออกเดินทางทั่วโลก ฉันได้มีสัมพันธ์กับผู้หญิงเกิน 17 คน นอกเหนือจากจักรพรรดินี” “แน่นอน ทุกรัมพrelationship enske เพียงครั้งเดียวบนเตียงเท่านั้น” “หลังจากเหตุการณ์กับวีโอเล็ตและแอร์เนสต์ ฉันตัดสินใจที่จะค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับผู้หญิงที่เหลืออีก 16 คน” “ในช่วงหลายปีนี้ ฉันได้สั่งการลูกน้องของฉันให้ตามหาผู้หญิงเหล่านั้น” “เมื่อการค้นหาจบสิ้นเมื่อเดือนที่ผ่านมา ฉันพบว่าในกลุ่ม 16 คนนั้น มี 10 คนที่แต่งงานกับผู้ชายคนอื่นแล้ว ส่วนอีก 6 คนที่ยังไม่แต่ง” พูดถึงเรื่องนี้ ลอแกนหยุดชั่วคราวก่อนจะต่อว่า “เหตุผลที่เลือกเฉพาะ 6 คนนั้น มีเพราะพวกเธอต่างมีลูกของพระองค์และไม่ยอมแต่งงานกับคนอื่นเหมือนกับวีโอเล็ต” “แล้วรับสั่งจะทำอย่างไรกับอีก 10 คนที่อาจมีลูกของพระองค์แต่แต่งงานกับคนอื่นอยู่ในขณะนี้?” เฮนเดริกสันถามอย่างกังวล เขาเริ่มกังวลว่าเรื่องนี้จะกระทบต่อชื่อเสียงของตระกูลราชวงศ์ แม้จะไม่ใช่เรื่องความนิยมของราชวงศ์ แต่ถ้าผู้หญิงของพระมหากษัตริย์เป็นภรรยาของคนอื่นแล้ว จะเกิดอะไรขึ้น? จะทำให้ครอบครัวของคน ๆ นั้นต้องถูกทำลายทั้งหมรือ? ลอแกนยิ้มเมื่อได้ยินคำถามนี้ พูดว่า “รับสั่งก็คิดเช่นเดียวกันนั้น ท่านจึงได้ทำการสอบสวนอย่างลึกซึ้งด้วยแหล่งข้อมูลหลากหลาย” “ผลเป็นอย่างไร?” เฮนเดริกสันถามด้วยกลืนลม “หลังจากได้ข้อมูลเชิงสืบสวน ฉันพบว่าในหมู่ผู้หญิง 10 คนนั้น หนึ่งในนั้นได้ตั้งครรภ์กับพระองค์แต่เลือกทำแท้งโดยการรับยาเม็ดยกเลิก ร่างกายของอีก 9 คนไม่ได้ตั้งครรภ์กับพระองค์เลย ดังนั้นพระองค์ไม่จำเป็นต้องรับผิดชอบใด ๆ เหล่านั้น” เฮนเดริกสันและแรนดัลพยักหน้ารับความเข้าใจของพระองค์ ถือย้อนกลับไปอีกครั้ง หากพระเจ้าเลือกที่จะนำผู้หญิงที่สมรสแล้วเข้ามาในราชสำนัก จะทำให้ชื่อเสียงของพระองค์ถูกทำลายโดยตรง แม้จะไม่ให้ชื่อเสียงเสียก่อนที่เรื่องนั้นจะเกิด ปรากฏว่าพระองค์อาจโดนสังหารโดยพระสย (ผู้หญิงของพระมหากษัตริย์) “รับสั่ง งานค้นหาดำเนินไปนานหลายปี ผู้หญิงเหล่านั้นเผชิญอันตรายอะไรบ้าง…” “ไม่ต้องกังวล ฉันได้เรียนรู้ว่า ผู้หญิงส่วนใหญ่ไม่ได้ออกจากชีวิตหลังจากให้กำเนิดลูกของพระองค์ จึงไม่ได้พบอันตรายอะไร” “นอกจากนี้ ฉันได้เจอพวกเธอตั้งแต่เนิ่น ๆ จึงได้นำพวกเธอไปอยู่ภายใต้การปกป้องลับ ๆ จนถึงวันนี้” “หลังจากเจอพวกเธอแล้ว ฉันได้ติดต่อกับพวกเธอโดยที่พวกเธอเห็นว่าอยากมาพบพระองค์เองโดยสมบูรณ์” “อย่างไรก็ตาม แม้ว่าพวกเธอจะไม่เต็มใจที่จะเป็นคู่กับพระองค์ พวกเธอจะถูกพาปกป้องจนถึงวันสุดท้ายของชีวิต เพราะพวกเธอได้รับความทุกข์จากพระองค์มามากเกินไป” เฮนเดริกสันส่ายหัวโล่งใจ เหมือนเขาคิดว่าปัญหามากเกินไปจนเกินกว่าที่จะรับมือ “ดังนั้น ฉันดีใจว่าไม่มีปัญหาใดที่อาจเกิดขึ้น!” แรนดัลตะโกน Clap มือและยิ้มกว้าง เพราะเขาเป็นคนที่负责ด้านความปลอดภัย เขาไม่กลัวการต่อสู้ แต่นั่นไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขา หากศัตรูที่มาเป็นภัยคุกคามได้รับความเห็นชอบจากสังคม จะทำให้เรื่องนี้เป็นภาระหนักกับทั้งตนและราชวงศ์ “ใครบอกว่าไม่มีปัญหา?” ลอแกนมองด้วยความตัดสิน “มีใช่ไหม?” แรนดัลถามอย่างตะลึง “ฮึ่ม ตามที่พูดกันชัดเจน ทุกครั้งที่เพิ่มจำนวนคนจะเพิ่มเรื่องราวตามมาด้วย!” ลอแกนส่ายหัวและรู้สึกว่าเป็นเรื่องใหญ่โผล่เข้ามาในหัวของพระองค์ “ดังนั้น อย่ากลัว เรื่องที่กล่าวถึงจะมาในอนาคต ไม่ใช่ในงานเลี้ยงนี้” สองคนพยักหน้ารับรู้และแลเห็นกันอีกครั้งภายใต้ความโล่งใจ ลอแกนมองพวกเขาแล้วเปิดปากจะพูดว่า “Say… will the em…” แต่ถูกตัดออกโดยไม่จบคำในทันทีโดยที่เขาออกอาการส่ายหัวและส่ายใจว่า “พอแล้ว ดำเนินการเตรียมงานเลี้ยงต่อไป…” เฮนเดริกสันและแรนดัลกราบแล้วกลับไปทำงานเตรียมงานเลี้ยงต่อ ขณะที่ลอแกนเห็นประตูปิด เขาพึมพำกับตนเองในความกังวลว่า “I hope she comes…”