Chapter 839 - ทางกายภาพ [ไฮเพอเรียน] ภายในสถานที่ที่มีลักษณะคล้ายโดมตกแต่งด้วยสีขาวเหมือนเครื่องเคลือบ ร่างหนึ่งกำลังพุ่งทะยานไปข้างหน้าด้วยความเร็วที่รวดเร็วเหลือเชื่อ ก้อนหินสีเข้มถูกยิงสาดเข้ามาจากรอบทิศทาง ทว่าไม่มีก้อนไหนเลยที่สามารถสร้างรอยขีดข่วนบนร่างกายของเขาได้ "เขาทำให้มันดูง่ายดายขนาดนั้นได้ยังไงกัน!" จอมเวทหญิงคนหนึ่งอุทานออกมาจากหลังแผ่นกระจก เสียงที่ดังและสีหน้าของเธอแสดงให้เห็นถึงความตื่นตะลึงอย่างชัดเจน รอบตัวเธอมีเจ้าหน้าที่ของสถาบันและศิษย์ที่มีผมสีแดงคนหนึ่งยืนอยู่ พวกเขาทุกคนต่างกำลังเฝ้ามองฉากที่เกิดขึ้นอีกฝั่งของกระจก "เขายังไม่ได้ใช้การแปลงร่างด้วยซ้ำ!" จอมเวทหญิงพึมพำกับตัวเองอย่างไม่อยากจะเชื่อ ยิ่งเธอจดจ่อมากเท่าไร เธอก็ยิ่งไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เห็น ส่งผลให้เธอต้องจับตามองร่างที่กำลังพุ่งผ่านอุปสรรคไปอย่างสบายๆ นั้นอย่างใกล้ชิด ในขณะนั้น เสียงสัญญาณเตือนดังขึ้นพร้อมกับข้อความที่ปรากฏแก่ทุกคนในห้อง [เลเวล 8 กำลังจะเริ่มต้นในไม่ช้า] [พื้นที่แรงโน้มถ่วงเปิดใช้งาน 30 เท่า, ใช้แรงโน้มถ่วงกระทำต่อเป้าหมาย] ผนังเปิดออกทันทีและมีการเพิ่มอุปกรณ์เข้าไปอีก 10 ชิ้นจากเดิมที่มีอยู่ 30 ชิ้น ทำให้พื้นที่ภายในโดมเต็มไปด้วยอาวุธที่คอยยิงก้อนหินสีขาวออกมาอย่างรวดเร็ว อย่างไรก็ตาม ร่างที่อยู่ภายในโดมกลับคำรามออกมาในทันใด โฮก— [แปลงร่างเฟย์] ร่างนั้นไม่ใช่ใครที่ไหนนอกจากเอเมอรี่ เมื่อห้าเดือนก่อนเขาเคยมาที่ห้องทดสอบนี้เพื่อตรวจสอบระดับร่างกายและจิตใจของเขาท่ามกลางศิษย์คนอื่นๆ และในวันนี้เขาก็กลับมาทำภารกิจเดิมทันทีที่เขากลับมาถึงศูนย์กลางศิษย์อภิสิทธิ์แห่งไฮเพอเรียน เจ็ดเลเวลคือกีดจำกัดของเขาในครั้งที่แล้ว แต่คราวนี้ทันทีที่เขาผ่านเลเวลเหล่านั้นมาได้อย่างราบรื่น เขาก็ใช้ความสามารถติดตัวอย่างการแปลงร่างขั้นที่หนึ่งในทันที [พลังต่อสู้เพิ่มขึ้น 30] [พลังต่อสู้: 238 (268)] ครั้งที่แล้วเอเมอรี่มีพลังต่อสู้ถึงเพียง 200 แต้มเท่านั้น แต่ต่างจากตอนนั้น การแปลงร่างขั้นที่หนึ่งในตอนนี้ช่วยให้เขาเคลื่อนที่ด้วยความเร็วที่มากพอจะหลบกระสุนเหล่านั้นได้อย่างง่ายดาย [คุณผ่านเลเวล 8 แล้ว] [คะแนนทางกายภาพของคุณคือ 9,000 - อันดับที่ 33] เขากวาดสายตามองไปรอบๆ และต้องประหลาดใจที่พบว่ามีศิษย์คนอื่นๆ ที่สามารถผ่านเลเวลนี้ไปได้มากกว่าเดิม ในขณะที่ตัวเขาเองเคยสอบตกที่อันดับ 27 เมื่อดูจากตัวเลขเหล่านี้ เอเมอรี่ก็ตระหนักได้ว่าไม่ใช่แค่เขาคนเดียวที่พัฒนาขึ้นอย่างมากในช่วงห้าเดือนที่ผ่านมา [เลเวล 9 กำลังจะเริ่มต้นในไม่ช้า] [พื้นที่แรงโน้มถ่วงเปิดใช้งาน 50 เท่า, ใช้แรงโน้มถ่วงกระทำต่อเป้าหมาย] ในวินาทีนี้ อุปกรณ์อีก 20 ชิ้นโผล่ออกมาจากผนัง ด้วยการเพิ่มขึ้นของอุปกรณ์เหล่านั้น สถานที่แห่งนี้จึงหนาแน่นไปด้วยอาวุธที่ระดมยิงหินแหลมคมออกมาอย่างรวดเร็ว ด้วยห่าฝนหินที่ดูไม่มีที่สิ้นสุดจากทุกทิศทางบวกกับแรงโน้มถ่วงที่เพิ่มขึ้นภายในโดม ทำให้เอเมอรี่ถูกก้อนหินก้อนหนึ่งพุ่งเข้าชนที่ด้านข้างเข้าจนได้ ปัง! ก้อนหินนั้นมีขนาดเล็ก แต่มันกลับทำให้เขารู้สึกเจ็บพอสมควร "ในที่สุดเขาก็โดนจนได้!" เมื่อเห็นดังนั้น จอมเวทหญิงราโมน่า ผู้ที่เฝ้าสังเกตเขาอย่างใกล้ชิดจากหลังกระจกก็อุทานออกมาด้วยความตื่นเต้น แม้จะเฝ้าดูมาสักพักแล้ว แต่จอมเวทหญิงก็ยังคงทึ่งในพัฒนาการของเอเมอรี่ตั้งแต่นางได้พบเขาครั้งล่าสุด เธอถึงกับสงสัยว่านี่เป็นศิษย์คนเดิมจริงหรือไม่ แต่ไม่ว่าจะมองอย่างไร เขาก็คือเด็กหนุ่มที่แทบไม่มีตัวตนจากดินแดนชั้นล่างคนนั้นจริงๆ ในขณะที่มองเอเมอรี่หลบหลีกห่าหินอย่างคล่องแคล่วและรวดเร็ว จอมเวทหญิงก็เผลอเอาใจช่วยให้เขาโดนหินเหล่านั้นให้มากขึ้นโดยไม่รู้ตัว ท่าทางของเธอค่อยๆ โน้มไปทางแผ่นกระจกมากขึ้นเรื่อยๆ ในขณะที่สายตาจับจ้องไปที่ร่างของเขาอย่างไม่กะพริบ โชคร้ายที่การโจมตีเพียงครั้งนั้นเป็นเพียงครั้งเดียวที่เธอได้เห็นในเลเวลนี้ [คุณผ่านเลเวล 9 แล้ว] [คะแนนทางกายภาพของคุณคือ 10,000 - อันดับที่ 19] ดวงตาของจอมเวทหญิงเบิกกว้าง "เขาบ้าไปแล้ว!!" จอมเวทหญิงพึมพำ เธอไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองจริงๆ เธอขยี้ตาอยู่สองสามครั้งแล้วหันไปมองร่างของเอเมอรี่อีกฝั่งเพื่อดูว่าเธอกำลังตาฝาดไปหรือไม่ แต่นั่นกลับยิ่งทำให้เธอเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อมากกว่าเดิม "แม้แต่จอมเวทระดับจันทร์เสี้ยวบางคนยังผ่านเลเวลนั้นไม่ได้เลย! เขาเป็นตัวอะไรกันแน่?" จอมเวทราโมน่าหันไปถามอันนาร่าที่ยืนอยู่ข้างๆ แต่สิ่งที่ทำให้นางผิดหวังคือ แม้แต่อันนาร่าเองก็ดูประหลาดใจไม่ต่างจากเธอเลย แม้อันนาร่าจะเพิ่งเจอเอเมอรี่เมื่อไม่นานมานี้มากกว่าจอมเวทราโมน่า แต่ครั้งสุดท้ายที่เธอเห็นพลังเต็มที่ของเขาก็คือตอนสู้กับบีโฮลเดอร์ ซึ่งเหตุการณ์นั้นก็เพิ่งผ่านไปไม่ถึงสองเดือน 'เกิดอะไรขึ้นกับเขากันแน่ในช่วงสองเดือนที่ผ่านมา?' เด็กสาวคิดในใจอย่างเงียบๆ ด้วยความมึนงง [เลเวล 10 กำลังจะเริ่มต้นในไม่ช้า] [พื้นที่แรงโน้มถ่วงเปิดใช้งาน 100 เท่า, ใช้แรงโน้มถ่วงกระทำต่อเป้าหมาย] "ไม่มีทางที่เขาจะผ่านเลเวลนี้ไปได้!" จอมเวทราโมน่ากล่าวกับตัวเองอย่างมั่นใจ ถึงอย่างนั้นสายตาของเธอก็จับจ้องไปที่เอเมอรี่ตั้งแต่ก่อนที่เลเวลจะเริ่มขึ้นเสียอีก ชั่วครู่ต่อมา แรงโน้มถ่วงก็เพิ่มสูงขึ้นอีกทันทีและมีอุปกรณ์รวมทั้งหมด 100 ชิ้นพุ่งออกมาจากผนังพร้อมกัน ก้อนหินที่ทรงพลังยิ่งกว่าเดิมระดมยิงเข้าใส่ทุกคนภายใน และในเวลาเพียงไม่กี่วินาที ก้อนหินเหล่านั้นก้อนหนึ่งก็สามารถพุ่งเข้าชนเอเมอรี่ได้สำเร็จ ความจริงแล้วก้อนหินเหล่านี้คืออาวุธเจาะโลหะที่มีความสามารถในการฉีกกระชากแม้กระทั่งร่างของผู้ต่อสู้ระดับนักบุญ "เห็นไหมล่ะ เขาทำไม่ได้หรอก! ฮ่าฮ่าฮ่า แน่นอนว่าเขาทำไม่ได้!" จอมเวทราโมน่าหัวเราะอย่างพึงพอใจ แต่สีหน้าของเธอกลับเปลี่ยนไปทันทีเมื่อร่างกายของเอเมอรี่เริ่มเปลี่ยนแปลง [แปลงร่างราตรี] [พลังต่อสู้เพิ่มขึ้น 40] [พลังต่อสู้: 238 (308)] [คำรามแห่งการต่อสู้] [พลังต่อสู้เพิ่มขึ้น 15] [พลังต่อสู้: 238 (323)] โฮก— หญิงสาวทั้งสองต่างตกตะลึง สิ่งมีชีวิตรูปร่างหมาป่าขนาดใหญ่ไม่ได้แค่หลบหลีกเท่านั้น แต่มันยังทำลายกระสุนทุกนัดที่พุ่งเข้ามาจนหมดสิ้น แม้ว่ากระสุนโลหะจะสร้างบาดแผลให้กับร่างกายของเอเมอรี่ แต่ [เนื้อหนังไม่เสื่อมสลาย] ของเขาก็ทำงานอย่างรวดเร็ว ทำให้เขากลายเป็นผู้ที่ไม่มีอะไรหยุดยั้งได้ในสภาพแวดล้อมนี้ จนกระทั่งเครื่องจักรทั้งหมดหยุดยิงและข้อความก็ปรากฏขึ้น [คุณเคลียร์บททดสอบทางกายภาพทั้ง 10 เลเวลสำเร็จแล้ว] [คะแนนทางกายภาพของคุณไม่อาจวัดค่าได้ - อันดับที่ 5] ด้วยเหตุนี้ เอเมอรี่จึงถือว่าเคลียร์บททดสอบนี้ได้สำเร็จ โดมแห่งนี้ไม่มีความสามารถเพียงพอที่จะวัดค่าบุคคลที่มีพลังต่อสู้สูงกว่าจอมเวทระดับครึ่งจันทร์ได้อีกต่อไป อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าจะมีศิษย์อภิสิทธิ์อีกสี่คนที่ผ่านด่านนี้ไปก่อนเขา ทำให้เขากลายเป็นอันดับที่ 5 โดยปริยาย มันไม่ใช่เรื่องน่าประหลาดใจสำหรับเขาที่มีศิษย์อภิสิทธิ์อีกสี่คนที่สามารถผ่านครึ่งหนึ่งของบททดสอบทางกายภาพของจอมเวทได้ ท้ายที่สุดแล้ว คนเหล่านี้ก็คือหัวกะทิจากโลกนับพันแห่ง จอมเวทราโมน่าพูดไม่ออก ในทางตรงกันข้าม อันนาร่ากลับตื่นเต้นจนเห็นได้ชัดเมื่อเธอถามขึ้นว่า "พร้อมสำหรับบททดสอบทางจิตหรือยัง!?" เมื่อมีการแปลงร่าง สัญชาตญาณดิบที่ต้องการความท้าทายมากขึ้นก็พลุ่งพล่านขึ้นมา เมื่อได้ยินคำถามของเด็กสาว เอเมอรี่ก็จ้องเขม็งไปทางอันนาร่า "เข้ามาเลย"