บทที่ 75: วันพุธ อเล็กซ์ล็อกเอาต์ออกมาเพื่อหาอะไรกินหลังจากปรุงยาไปได้ 6 เม็ดก่อนมื้อเย็น วันนี้เขาไม่ได้ข้ามมื้อเที่ยงไปเลยทำให้รู้สึกหิวผิดปกติ หลังจากทานมื้อเย็นเสร็จ เขาก็ล็อกอินกลับเข้าเกมและมุ่งหน้าไปยังหุบเขาสำนักเพื่อทำงานประจำวัน เขาไม่ได้รีบร้อนอะไร กว่าจะถึงหุบเขาก็ปาเข้าไปเกือบสองทุ่มครึ่งแล้ว เขาใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมงในการเก็บวัตถุดิบทั้งหมด เมื่อเสร็จสิ้นเขาก็รีบวิ่งกลับขึ้นเขาไปปรุงยาต่อทันที ตลอดทั้งคืนเขาปรุงยาได้ทั้งหมดประมาณ 22 เม็ด วันนี้เป็นวันว่างเช่นกัน เขาจึงตัดสินใจปรุงยาอีกรอบ เขาขลุกตัวอยู่ในห้องปรุงยาตลอดทั้งวัน พยายามปรุงยาให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ อันที่จริง สามวันต่อจากนั้นของเขาก็ดำเนินไปในรูปแบบเดียวกัน ทุกเช้าเขาจะเข้าเรียนกับอาจารย์ หลังจากนั้นก็จะใช้เวลาที่เหลือปรุงยาให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ในที่สุด เมื่อถึงวันพุธ เขาก็ปรุงยาสำเร็จรวมทั้งสิ้น 135 เม็ด น่าประหลาดใจที่ยาทั้งหมดอยู่ในระดับปฐพี และไม่มีเม็ดไหนมีค่าความเข้ากันได้ต่ำกว่า 25% เลยสักเม็ดเดียว เขามองดูวัตถุดิบที่เหลืออยู่ในกระเป๋า 'อืม... ถ้าฉันไปหาวัตถุดิบเพิ่มจากสวนสมุนไพร ก็น่าจะปรุงยาได้มากกว่าจำนวนที่ฉันจะเอาไปขึ้นทะเบียนอีกนะ' เขายังมีศิลาวิญญาณอีก 194 ก้อนที่ได้มาจากการประมูล เขาอยากจะโอนมันเข้าบัญชีธนาคารทันที แต่ก็ยังไม่ได้ทำเพราะอยากดูว่ามีการประมูลอะไรที่สำคัญบ้างหรือเปล่า ตัวเขาเองก็อยากซื้ออะไรบางอย่างด้วยเหมือนกัน ถึงกระนั้นเขาก็ไม่อยากใช้ศิลาวิญญาณพวกนี้ไปมากนัก โดยเมื่อรวมกับเงินที่จะได้รับจากการประมูลหลังจากขายยาชุดปัจจุบันแล้ว เขาตั้งใจจะโอนเงินทั้งหมดไปพร้อมกันทีเดียว เมื่อเตรียมตัวพร้อม เขาก็ออกจากภูเขาของเจ้าสำนักตอนประมาณตี 4 เขาใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมงในการเดินทางไปถึงโรงประมูล เส้นทางนี้ดูสั้นลงไปถนัดตาสำหรับเขาในคราวนี้ "เชิญค่ะ" อเล็กซ์ปล่อยให้พนักงานหญิงคนใหม่นำทางเขาไปยังห้องพักรอภายในโรงประมูล หลังจากรออยู่สักพัก ไช่ผิงก็เดินเข้ามาในห้อง "อ่า ดีใจที่ได้พบคุณมาดามไช่ ผมแปลกใจจริงๆ ที่ได้พบคุณแค่เฉพาะตอนที่มาโรงประมูลเท่านั้น" เขาเอ่ยทักทายไช่ผิงที่นั่งอยู่ด้วยทีเล่นทีจริง "คุณก็พูดไป นักพรตหยู คุณได้พบฉันก็เพราะฉันสั่งให้พวกลูกน้องรายงานให้ทราบทันทีที่เห็นคุณมาต่างหากล่ะ" ไช่ผิงนั่งลงบนโซฟาตรงข้ามกับอเล็กซ์อย่างเรียบร้อย "เอาล่ะ คุณมีอะไรมาให้เราประมูลบ้างคะนักพรตหยู? คงจะเป็นยาอีกตามเคยสินะ" ไช่ผิงมองอเล็กซ์อย่างคาดหวัง รอให้เขาหยิบยาชุดใหม่ออกมา "ใช่ครับ แน่นอนอยู่แล้ว ผมเป็นนักปรุงยาคนหนึ่งนี่นา" อเล็กซ์พูดพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะเอื้อมมือเข้าไปในกระเป๋าแล้วหยิบขวดยาออกมา 5 ขวดอย่างระมัดระวัง เพื่อไม่ให้ยาข้างในเสียหาย ดวงตาของไช่ผิงเป็นประกายเมื่อเห็นว่าขวดยาทั้ง 5 ขวดที่เพิ่งนำออกมานั้น เต็มไปด้วยยา 5 ชนิดที่แตกต่างกัน 'ยา 25 เม็ดเหรอ?' เธอรู้สึกยินดีที่ได้เห็นเช่นนั้น แต่แล้วเหตุการณ์แปลกๆ ก็เกิดขึ้น อเล็กซ์เอื้อมมือเข้าไปในกระเป๋าอีกครั้งแล้วหยิบขวดยาออกมาเพิ่มอีก 5 ขวด โดยแต่ละขวดบรรจุยาไว้ 5 เม็ดเช่นกัน "เอ่อ... นักพรตหยู? นี่มัน?" เธอถามด้วยความสงสัย "ก็ยาไงครับ" อเล็กซ์เอื้อมมือเข้าไปในกระเป๋าแล้วหยิบออกมาอีก 5 ขวด ไช่ผิงเริ่มหายใจถี่ขึ้นเมื่อเห็นขวดยาใหม่ทั้ง 5 ขวด 'เขามียาอยู่เท่าไหร่กันแน่?' เธอมองขวดยาทั้ง 15 ขวดและนับรวมยาได้ทั้งหมด 75 เม็ด นั่นเป็นจำนวนที่มหาศาลมาก แต่แล้ว อเล็กซ์ก็เอื้อมมือเข้าไปในกระเป๋าแล้วหยิบขวดยาออกมาอีก 5 ขวด "อะไรนะ!!" เธออุทานออกมาด้วยความตกใจ ขวดยาที่เพิ่งนำออกมาใหม่นั้นก็บรรจุยาไว้ขวดละ 5 เม็ดเช่นเดียวกัน "เป็นอะไรไปหรือครับมาดามไช่?" อเล็กซ์แปลกใจกับเสียงอุทานที่ดังลั่นของเธอ "โอ้ ขออภัยด้วยค่ะ ฉันแสดงกิริยาไม่เหมาะสมออกไป ฉันแค่ประหลาดใจที่คุณนำยามามากมายขนาดนี้ สำนักหงอู่ส่งคุณมาเป็นตัวแทนสำหรับการประมูลครั้งนี้หรือเปล่าคะนักพรตหยู?" ไช่ผิงยังคงพยายามสงบสติอารมณ์จากภาพตรงหน้า แต่ทุกครั้งที่เธอมองเห็นขวดยาที่วางเรียงรายอยู่เบื้องหน้า ดวงตาของเธอก็เบิกกว้างและเริ่มหายใจถี่ขึ้นอีกครั้ง "สำนักหงอู่ส่งตัวแทนมาด้วยเหรอครับ? ผมไม่ทราบเรื่องนี้เลย น่าเสียดายที่ผมไม่ใช่ครับ ผมแค่ต้องการหาเงินจากการขายยาที่ผมปรุงได้ ก็เลยมาที่นี่" จากนั้นเขาก็เอื้อมมือเข้าไปในกระเป๋าแล้วหยิบขวดยาออกมาอีก 5 ขวด อย่างไรก็ตาม ครั้งนี้ขวดเหล่านี้ไม่ได้เต็มเอี้ยดเหมือนก่อนหน้า โดยมีเพียงขวดละ 3 หรือ 4 เม็ดเท่านั้น เขาเอื้อมเข้าไปในกระเป๋าอีกรอบแล้วหยิบออกมาเพิ่มอีก 5 ขวดซึ่งมีจำนวนยาน้อยลงไปอีก ไช่ผิงแค่ไม่ชินกับการที่มีคนนำยาออกมามากมายขนาดนี้ในคราวเดียว 'และเขายังบอกว่าปรุงยาทั้งหมดด้วยตัวเองงั้นเหรอ? เป็นไปไม่ได้' มันเป็นเรื่องที่ยากจะเชื่อจริงๆ ในที่สุดอเล็กซ์ก็นำขวดยาออกมาอีก 10 ขวด แต่ละขวดบรรจุยาเพียงเม็ดเดียว อเล็กซ์จ้องมองขวดยาที่มีเพียงเม็ดเดียวอยู่ 2 ขวด ในขวดอื่นก็มียาอยู่บ้างเช่นกัน แต่ 2 ขวดนี้คือผลงานการปรุงยาที่ดีที่สุดของเขาเท่าที่เคยทำมา ขวดแรกคือยาแก้พิษร้อยชนิดที่มีค่าความเข้ากันได้สูงถึง 40% ส่วนขวดถัดมาคือยาอีกชนิดหนึ่ง เป็นสิ่งที่เขาเพิ่งปรุงขึ้นเมื่อเช้านี้เอง มันคือยาที่เรียกว่า ยาดอกบัวสมานแผล ส่วนผสมหลักของมันคือดอกบัวที่เติบโตบนพื้นดิน ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาพบในป่าทางตอนใต้ ยาดอกบัวสมานแผลถือเป็นหนึ่งในยาฟื้นฟูที่ดีที่สุดที่เขารู้จัก ยานี้ถูกยกย่องว่าเป็นยาฟื้นฟูอันดับหนึ่งรองจากยาแท้ ไม่มีตัวยาฟื้นฟูอื่นใดที่สามารถเทียบชั้นกับพลังในการรักษาของมันได้ และไม่รู้ทำอีท่าไหน เขาถึงสามารถปรุงยานี้ด้วยค่าความเข้ากันได้ถึง 45% ซึ่งนับจนถึงปัจจุบัน ยาเม็ดนี้คือยาที่มีค่าความเข้ากันได้สูงที่สุดที่เขาเคยปรุงมาเลยทีเดียว