## บทที่ 1523: พลังที่ซุกซ่อน สิ้นเสียงคำเตือนอันเย็นเยียบ เทียนฉีหยวนก็เริ่มนับถอยหลังด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่กลับทรงอำนาจอย่างประหลาด "สิบ!" "เก้า!" "ไอ้ระยำนี่มันเสียสติไปแล้วจริงๆ! มันคิดว่าลำพังตบะขั้นเซียนแท้จริงอันต่ำต้อยจะทำอะไรพวกเราได้?!" หนึ่งในผู้บำเพ็ญเพียรแผดเสียงหัวเราะเยาะอย่างบ้าคลั่ง "แปด!" "อย่าบีบคั้นจนพวกเราต้องลงมือเลย ท่านช่างตีเหล็กผู้สูงส่ง!" "เจ็ด!" "หก!" "ตกลง ข้าขอรับข้อเสนอของเจ้า!" ทันใดนั้น หนึ่งในนั้นก็ชูมือขึ้นก่อนจะล่าถอยออกจากสมรภูมิ ในสายตาของเขา การล่วงเกินเทียนฉีหยวนเพื่อแก่นอุกกาบาตห้วงมิตินั้นไม่คุ้มค่าเลยแม้แต่น้อย โดยเฉพาะในยามที่เขาเองก็จวนเจียนจะถอดใจอยู่แล้ว เทียนฉีหยวนพยักหน้าเล็กน้อยเป็นการรับรู้ถึงผู้ที่ยอมล่าถอย ก่อนจะขานตัวเลขถัดไป "ห้า!" "เจ้าโง่! เจ้าคิดจริงๆ หรือว่ามันจะมีชีวิตอยู่รอดไปทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับเจ้าได้?! มันจะต้องถูกพวกเราปลิดชีพก่อนจะถึงตอนนั้นเสียอีก!" "สี่!" "ข้าเองก็ขอรับข้อเสนอของท่านเช่นกัน ท่านช่างตีเหล็กผู้สูงส่ง" อีกคนหนึ่งเอ่ยตกลงและถอยห่างออกมา ในความคิดของเขา แม้เทียนฉีหยวนจะดับดิ้นในการต่อสู้ครั้งนี้ เขาก็เพียงแค่ทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แล้วค่อยกลับไปช่วงชิงแก่นอุกกาบาตห้วงมิติในภายหลังก็ย่อมได้ "สาม!" "สอง!" "หนึ่ง!" ในท้ายที่สุด มีเพียงสองคนเท่านั้นที่ยอมรับข้อเสนอของเทียนฉีหยวนและก้าวออกจากวงล้อม ถึงกระนั้น พวกเขาก็ไม่ได้จากไปเสียทีเดียว แต่กลับยืนดูสถานการณ์อยู่ห่างๆ แทน "และ... ศูนย์ ตั้งแต่ตอนนี้นะ ใครก็ตามที่บังอาจขวางทางข้าสู่แก่นอุกกาบาตห้วงมิติ... มันผู้นั้นต้องตาย!" เทียนฉีหยวนเอ่ยด้วยสุรเสียงกร้าวเย็นเยียบ ก่อนจะปลดปล่อยกลิ่นอายพลังที่เคยกดข่มไว้ให้ออกมาจนหมดสิ้น! พริบตานั้น ตบะของเขาพุ่งทะยานขึ้นอย่างฉุดไม่อยู่จนถึงจุดสูงสุดของขอบเขตจุติเทพ! คลื่นพลังมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจนบรรยากาศโดยรอบบิดเบี้ยว สร้างความตกตะลึงพรึงเพริดให้แก่คนอื่นๆ ที่เหลือ ซึ่งมีตบะอยู่เพียงระดับ 7 และระดับ 8 ของขอบเขตจุติเทพเท่านั้น "ไอ้เวรนี่... มันซ่อนพลังมาตลอดอย่างนั้นรอด?!" "บัดซบ! พวกเราต้องร่วมมือกันจัดการมัน!" ยอดฝีมือที่เหลือรีบรวมตัวกันเป็นพันธมิตรชั่วคราวเพื่อกำจัดเทียนฉีหยวน ซึ่งบัดนี้กลายเป็นภัยคุกคามที่น่าหวาดหวั่นที่สุด มิหนำซ้ำคำสบประมาทก่อนหน้ายังเป็นตัวกระตุ้นให้พวกเขาร่วมแรงร่วมใจกันได้ง่ายขึ้น เมื่อเห็นภาพนั้น เทียนฉีหยวนก็สะบัดมือเรียกกระบี่ระดับนภากาศออกมา พลางแผดเสียงหัวเราะก้อง "แบบนี้สิถึงจะจบเรื่องได้เร็วขึ้น!" ทั่วร่างของเขาพลันเดือดพล่านด้วยเจตจำนงกระบี่ ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นเจตจำนงกระบี่ขั้นสูง และเพียงชั่วอึดใจที่เขาเร่งเร้าพลัง พลังนั้นก็ก้าวกระโดดสู่ 'เจตจำนงกระบี่ขั้นสูงสุด' ซึ่งเป็นสิ่งที่จนถึงตอนนี้มีเพียงจื่อเสวียนเท่านั้นที่บรรลุถึง! "จ-เจ้า... เจ้าใช้เจตจำนงกระบี่ขั้นสูงสุดได้งั้นหรือ?!" จื่อเสวียนตกตะลึงไม่น้อยไปกว่าใครในที่แห่งนี้ หรืออาจจะมากกว่าเสียด้วยซ้ำ เพราะไม่มีใครจะซึ้งถึงความน่ากลัวของเจตจำนงกระบี่ขั้นสูงสุดได้ดีไปกว่านางอีกแล้ว นางเพิ่งจะค้นพบวิถีแห่งเจตจำนงกระบี่ขั้นสูงสุดเมื่อไม่กี่พันปีก่อนนี้เอง แต่นี่ช่างน่าเหลือเชื่อนึกไม่ถึง... ช่างตีเหล็กที่ใช้เวลาส่วนใหญ่คลุกอยู่กับค้อนและทั่ง กลับสามารถบรรลุถึงแก่นแท้แห่งกระบี่ขั้นสูงสุดได้! แม้แต่เจ้าแห่งศัสตราผู้มีพรสวรรค์ที่สุดซึ่งตามหลังนางอยู่เพียงก้าวเดียว ก็ยังห่างไกลจากการสัมผัสถึงระดับนี้อยู่มหาศาล ในขณะที่ศัตรูกำลังตกอยู่ในอาการเหม่อลอยด้วยความพรั่นพรึง เทียนฉีหยวนก็ตวัดกระบี่ในมือเข้าใส่ทันที "เขตแดนกระบี่ไร้สิ้นสุด!" กระบี่นับหมื่นเล่มที่อัดแน่นไปด้วยเจตจำนงกระบี่ขั้นสูงสุด พุ่งทะยานเข้าใส่กลุ่มคนเบื้องหน้าดุจห่าฝนดาวตกที่บดขยี้ทุกสรรพสิ่ง พวกเขาต่อสู้พัวพันกันมานานหลายเดือนโดยไร้ผู้ชนะ แต่หลังจากเทียนฉีหยวนปรากฏตัวได้ไม่ถึงชั่วโมง และด้วยกระบวนท่ากระบี่เพียงครั้งเดียว เขากลับทำลายล้างกายหยาบของยอดฝีมือไปกว่าครึ่ง จนดวงวิญญาณเหล่านั้นต้องแตกซ่านกลายเป็นวิญญาณเร่ร่อนไร้ที่พำนัก เทียนฉีหยวนไม่ได้ลงมือซ้ำในทันที เขากลับเยื้องย่างอย่างสุขุมเข้าหาแก่นอุกกาบาตห้วงมิติที่อยู่ไกลออกไป โดยไม่เห็นคนรอบข้างอยู่ในสายตา ยอดฝีมือที่เหลืออยู่ต่างยืนนิ่งงันด้วยความอึ้ง ทึ่ง และหวาดกลัวต่อสิ่งที่เกิดขึ้น รวมถึงความโอหังของเขาที่กล้าจะเดินไปคว้าวัตถุล้ำค่าทั้งที่ยังสังหารศัตรูไม่หมดสิ้น อย่างไรก็ตาม ก่อนที่ใครจะทันขยับตัว เทียนฉีหยวนก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบถึงขีดสุด "นั่นคือคำเตือนสุดท้ายของข้า ข้ารับประกันได้เลยว่า... หากมีครั้งต่อไป พวกเจ้าทุกคนจะมอดไหม้เป็นจลไปพร้อมกับการโจมตีเพียงครั้งเดียว" แม้จะเป็นวาจาที่ฟังดูหยิ่งผยองและโอ้อวด แต่กลับไม่มีใครกล้าสงสัยในคำพูดนั้นแม้แต่คนเดียว พวกเขาต่างหันไปมองหน้ากัน ลังเลว่าจะเดิมพันชีวิตต่อสู้กับเทียนฉีหยวนต่อไป หรือจะยอมก้มหัวเพื่อรักษาลมหายใจ ทันใดนั้น กลิ่นอายพลังอันยิ่งใหญ่อีกสองขุมก็ปรากฏขึ้นจากขอบฟ้า พุ่งตรงมาด้วยความเร็วสูงจากคนละทิศทาง ร่างทั้งสองปรากฏกายขึ้นเกือบจะพร้อมกัน จื่อเสวียนจำผู้มาใหม่ได้ในทันที... พวกเขาไม่ใช่ใครที่ไหน แต่คือ 'ช่างตีเหล็กนิรันดร์' และ 'ช่างตีเหล็กสวรรค์ปฐพี'! ในเมื่อแก่นอุกกาบาตห้วงมิตินั้นเปรียบเสมือนจอกศักดิ์สิทธิ์สำหรับเหล่าช่างตีเหล็ก จึงไม่แปลกเลยที่ยอดขุมพลังทั้งสองจะปรากฏตัวขึ้นที่นี่ เทียนฉีหยวนหยุดการเคลื่อนไหวลงเมื่อพวกเขาทั้งคู่มาถึง ทั้งสองต่างมีตบะอยู่ในจุดสูงสุดของขอบเขตจุติเทพเช่นเดียวกับเขา "เจ้า... ท่านช่างตีเหล็กผู้สูงส่ง? ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่เจ้ามีพลังบำเพ็ญเพียรลึกล้ำปานนี้?" ทั้งคู่ต่างตกตะลึงเมื่อสัมผัสได้ถึงตบะของเทียนฉีหยวนที่ทัดเทียมกับตน แม้เทียนฉีหยวนจะไล่ตามพวกเขาได้ทันในแง่ของทักษะการรังสรรค์ศาสตรา แต่พวกเขาก็ไม่เคยรู้สึกขุ่นเคืองหรืออิจฉามากนัก เพราะคิดว่าเขามีตบะที่ต่ำต้อย ทว่าที่แท้แล้ว เทียนฉีหยวนกลับซุกซ่อนพลังที่แท้จริงเอาไว้มาโดยตลอด! 'จริงๆ แล้วเขาอายุเท่าไหร่กันแน่? เขาเพิ่งเริ่มสร้างชื่อเมื่อไม่กี่พันปีก่อน แต่ไม่มีทางที่เขาจะมีอายุเพียงแค่นั้น! ทั้งตบะและฝีมือการตีเหล็กของเขาล้วนก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของโลกใบนี้แล้ว!' ช่างตีเหล็กนิรันดร์ขมวดคิ้วมุ่นพลางครุ่นคิด ช่างตีเหล็กสวรรค์ปฐพีเองก็มีสีหน้าไม่ต่างกัน พวกเขาทั้งสองเคยคิดว่าเทียนฉีหยวนเป็นเพียงรุ่นเยาว์ แต่จากข้อมูลใหม่นี้... เขาอาจจะเป็นผู้อาวุโสเสียยิ่งกว่าพวกเขาเสียอีก! "ข้าไม่อยากต้องสู้ตายกับสหายร่วมวิถีช่างตีเหล็กเทพหรอกนะ แต่ข้าต้องการแก่นอุกกาบาตห้วงมิตินั่นจริงๆ พอจะมีทางไหนที่ข้าจะโน้มน้าวให้พวกเจ้าทั้งสองถอยไปได้บ้างไหม?" ช่างตีเหล็กสวรรค์ปฐพีเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ "ช่างบังเอิญนัก ข้าเองก็ต้องการมันมากเช่นกัน" ช่างตีเหล็กนิรันดร์กล่าวเสริม เทียนฉีหยวนหรี่ตาลงจ้องมองพวกเขาทั้งคู่ หลังจากเงียบงันไปครู่หนึ่ง เขาก็เสนอขึ้นว่า "เช่นนี้เป็นอย่างไร? แทนที่จะต้องสู้กันจนตัวตาย... เรามาตัดสินกันอย่างที่ช่างตีเหล็กควรทำเถิด เราทั้งสามจะมาประลองฝีมือเชิงช่างกัน ใครที่เป็นผู้ชนะ จะได้ครอบครองแก่นอุกกาบาตห้วงมิตินี้ไป" "โอ้? เจ้านึกแผนการอะไรออกอย่างนั้นหรือ?" ช่างตีเหล็กนิรันดร์เริ่มให้ความสนใจทันที เพราะนี่เป็นโอกาสอันดีที่จะได้รู้เสียทีว่าในบรรดาพวกเขา ใครกันแน่คืออันดับหนึ่งที่แท้จริง "ข้าเองก็รับฟังอยู่" ช่างตีเหล็กสวรรค์ปฐพีเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น