Chapter 25
25 / 2551
7 min read
Chapter 25 การทดสอบเลือด
Published Mar 6, 2026, 06:07 PM
Chapter 25 การทดสอบเลือด
หลังจากคลาสเรียนจบลงในวันนี้ วอร์เดนได้เสนอตัวที่จะช่วยปีเตอร์ฝึกฝนอีกครั้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเมื่อวันพรุ่งนี้ทั้งสองคนจะต้องเข้าเรียนในคลาสต่อสู้คลาสเดียวกัน ซึ่งก็คือคลาสธาตุ
“เฮ้ นายอยากไปกับพวกเราไหม?” ปีเตอร์เอ่ยถาม
“ไม่ล่ะ ฉันไม่อยากไปรบกวนพวกนายหรอก อีกอย่างฉันคงช่วยอะไรไม่ได้มากเท่าไหร่” ควินน์ตอบกลับไป
ปีเตอร์รู้สึกยินดีที่ดูเหมือนกลุ่มของพวกเขาจะกลับมาเป็นปกติอีกครั้ง ไม่มีความตึงเครียดหลงเหลืออยู่ระหว่างทั้งสามคน และปีเตอร์ก็หวังว่ามันจะเป็นแบบนี้ตลอดไป
และในตอนนั้นเอง หลังจากที่ควินน์จากไป เหลือเพียงวอร์เดนและปีเตอร์ที่อยู่ในห้อง วอร์เดนก็ได้ถามคำถามหนึ่งกับปีเตอร์
“นี่ นายเห็นควินน์ไปไหนมาไหนกับผู้หญิงคนหนึ่งช่วงนี้บ้างไหม?” วอร์เดนถาม
“พอลองนึกดูแล้ว ฉันเห็นเขาเดินออกมาจากห้องสมุดกับผู้หญิงคนหนึ่งนะ น่าจะเป็นคนเดียวกับที่อยู่ในการทดสอบวันนั้น คนที่ใช้ธนูและลูกศรน่ะ”
หลังจากที่ปีเตอร์ให้คำตอบไป เพียงชั่วพริบตา เขารู้สึกเหมือนเห็นสีหน้าของวอร์เดนเปลี่ยนไป แต่เมื่อเขาขยี้ตาและมองอีกครั้ง วอร์เดนก็ดูเป็นปกติเหมือนเดิม
“สงสัยเขาคงไปหาแฟนมาแล้วสินะ” วอร์เดนกล่าวพร้อมกับหัวเราะ
****
แน่นอนว่าควินน์ตัดสินใจปลีกตัวออกมาจากทั้งสองคนนั้นเพราะเขานัดกับเลย์ลาเอาไว้ก่อนแล้ว ทั้งสองคนนัดเจอกันที่หน้าประตูโรงเรียน แต่ก่อนที่จะไปพบกัน ควินน์ตัดสินใจแวะไปที่ห้องแล็บวิทยาศาสตร์เสียก่อน
แม้ว่าบทเรียนส่วนใหญ่ในโรงเรียนทหารจะเป็นเรื่องการต่อสู้หรือการใช้เทคโนโลยี แต่วิทยาศาสตร์ก็ยังคงเป็นวิชาหลัก และด้วยเหตุนี้เองที่ทำให้นักวิทยาศาสตร์ค้นพบวิธีใช้เทคโนโลยีต่าง ๆ ที่มีอยู่บนโลกในปัจจุบัน
ดังนั้นนักเรียนจึงได้รับการสนับสนุนให้ศึกษาต่อในด้านวิทยาศาสตร์ตลอดระยะเวลาที่ปฏิบัติหน้าที่ โดยหวังว่าพวกเขาจะนำความรู้ไปใช้ประโยชน์ในอนาคต
ห้องเรียนในเวลานี้ว่างเปล่าและอุปกรณ์สำคัญต่าง ๆ ก็ถูกเก็บไว้ในห้องเก็บของที่ล็อกไว้
แต่ควินน์ไม่ได้มองหาอะไรที่พิเศษนัก สิ่งที่เขาต้องการมีเพียงหลอดทดลองและจุกคอร์กเล็ก ๆ หลังจากค้นหาอยู่พักหนึ่ง เขาก็พบที่เก็บหลอดทดลอง เขาหยิบหลอดทดลองมาทั้งหมดห้าหลอด
แม้ว่าจะมีอยู่มากมายที่นั่น แต่ถ้าเขาหยิบไปมากเกินไปมันก็น่าสงสัย และควินน์เองก็ไม่สามารถพกมากกว่าห้าหลอดโดยไม่ต้องกังวลว่ามันจะแตกหรือไม่
ควินน์ยัดหลอดทดลองทั้งห้าลงในกระเป๋าสะพายข้างที่เขามี และห่อมันไว้ด้วยเสื้อสำรองที่เขาหยิบมาจากห้อง
ปัจจุบันควินน์มีค่าประสบการณ์รวมอยู่ที่ 60/200 จนกว่าจะถึงการเลเวลอัพครั้งต่อไป โดยมีค่าประสบการณ์ 50 แต้มที่ติดตัวมาจากเควสต์ก่อนหน้า และเขาได้รับมาอีกสิบแต้มจากเควสต์ประจำวันทั้งสองอย่าง
จนถึงตอนนี้ ในทุกครั้งที่เขาเลเวลอัพ เขาจะได้รับแต้มสเตตัสเพิ่มขึ้นหนึ่งแต้มและค่า HP อีกห้าแต้ม แม้ว่าควินน์จะแข็งแกร่งขึ้นผ่านวิธีนี้ แต่มันก็ไม่ใช่หนทางที่เร็วที่สุดสำหรับเขาในการเพิ่มความแข็งแกร่ง
ควินน์ตระหนักได้ว่าระบบเสนอโอกาสให้เขาได้รับแต้มสเตตัสเพิ่มอีกหนึ่งแต้ม หากเขาดื่มเลือดของเหยื่อ และตอนที่เขาดื่มเลือดของเลย์ลา เขาก็ได้รับแต้มสเตตัสมาจริง ๆ นี่คือสิ่งที่ควินน์ต้องการทดสอบในวันนี้
ตอนนี้เป็นเวลาหกโมงเย็นและพระอาทิตย์กำลังเริ่มตกดิน ซึ่งหมายความว่าควินน์ไม่ได้รับผลกระทบจากแสงอาทิตย์ในตอนนี้ ตามแผนที่วางไว้ เลย์ลายืนรอเขาอยู่ที่หน้าประตูพร้อมกับคันธนูที่สะพายไว้ด้านหลัง
นักเรียนที่ใช้อาวุธมักจะพกพาพวกมันติดตัวไปตลอดเวลา เพราะมีความเสี่ยงที่จะถูกโจมตีหรือมีสัตว์ร้ายหลุดออกมาจากพอร์ทัลอยู่เสมอ
หลังจากที่ทั้งคู่พบกัน พวกเขาตัดสินใจเดินไปที่สวนสาธารณะใกล้ ๆ ซึ่งอยู่ระหว่างร้านสะดวกซื้อกับโรงเรียน จากนั้นพวกเขาก็เดินเลี่ยงออกนอกเส้นทางเข้าไปในป่าที่ลับตาคน ไม่มีใครเข้ามาในบริเวณนี้และเป็นเรื่องยากที่จะมีคนเห็นพวกเขา
“ตกลงว่าเราจะทำสิ่งนี้เหรอ?” เลย์ลาถามอย่างตื่นเต้น
ควินน์ยังคงรู้สึกแปลกที่แทนที่เลย์ลาจะกลัวกับสถานการณ์นี้ เธอกลับดูตื่นเต้นแทน
“เอาล่ะ หลับตาซะ” ควินน์บอก
เลย์ลาหลับตาลงและเตรียมพร้อม เธอจำความรู้สึกน่าพึงพอใจจากครั้งที่แล้วได้แม่นยำและอดใจรอที่จะสัมผัสมันอีกครั้งไม่ไหว ถึงแม้เธอจะรู้สึกประหม่าเล็กน้อยเมื่อคิดขึ้นมาได้ว่าริมฝีปากของควินน์จะต้องมาสัมผัสที่คอของเธอ
แต่ทว่าทันใดนั้น เลย์ลากลับรู้สึกถึงแรงจิ้มเล็ก ๆ ที่แขน
เลย์ลืมตาขึ้นและพบว่ามีเข็มปักอยู่
“อะไรกัน? เธอคงไม่คิดว่าฉันจะกัดเธอจริง ๆ หรอกใช่ไหม?”
แก้มของเลย์ลาแดงก่ำขึ้นมาทันที หากไม่ใช่เพราะมีเข็มอยู่ในมือ เธอคงพยายามเตะควินน์ให้กระเด็นไปแล้ว
เมื่อเข็มฉีดยาเต็มไปด้วยเลือด ควินน์ก็ฉีดมันลงในหนึ่งในหลอดทดลองที่เขานำมาด้วย
“ฉันขออีกหลอดได้ไหม?” ควินน์ถาม
เลย์ลาไม่ได้พูดอะไรและยื่นแขนออกมา เธอยังคงรู้สึกเขินอายเล็กน้อยกับสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้
เมื่อควินน์เติมเลือดใส่หลอดทดลองจนเต็มสองหลอด เขาก็เก็บหลอดหนึ่งไว้ในกระเป๋าในขณะที่ถืออีกหลอดไว้ในมือ
“ตรวจสอบ”
< เลือดของเลย์ลา มันโรว์ >
< กรุ๊ปเลือด A+ >
จากนั้นควินน์ก็มองไปที่เลย์ลาและใช้ทักษะตรวจสอบอีกครั้ง
< ชื่อ: เลย์ลา มันโรว์ >
< เผ่าพันธุ์: มนุษย์ >
< ความสามารถ: พลังจิต >
< HP 12/12 >
< กรุ๊ปเลือด A+ >
เป็นไปตามที่ควินน์คิดไว้ เมื่อใช้ทักษะตรวจสอบกับเลือด มันจะแสดงให้เห็นเพียงแค่กรุ๊ปเลือดและเป็นเลือดของใคร เช่นเดียวกับตอนที่อยู่ในหอประชุม แต่ถ้าบุคคลนั้นอยู่ตรงหน้า มันจะเผยให้เห็นความสามารถ ค่า HP และกรุ๊ปเลือดของพวกเขา
รอยเลือดบางจุดในโถงทางเดินแสดงเพียงเครื่องหมายคำถาม ซึ่งสันนิษฐานได้ว่าควินน์อาจจะต้องเคยเจอคนคนนั้นมาก่อน หรือเคยใช้ทักษะตรวจสอบกับคนคนนั้นมาแล้วครั้งหนึ่ง
ควินน์มองดูหลอดทดลองแล้วกลืนน้ำลาย จากนั้นเขาก็ดึงจุกที่ปิดอยู่ออกแล้วเริ่มดมกลิ่นเลือด
“นายคงไม่ได้จะดื่มมันตรงนี้หรอกนะ?” เลย์ลาถาม
“ทำไมล่ะ ฉันจำเป็นต้องรู้ว่ามันจะเกิดการเปลี่ยนแปลงอะไรไหม”
“ไม่รู้สิ มันรู้สึกอาย ๆ ยังไงก็ไม่รู้ อธิบายไม่ถูกเหมือนกัน”
ควินน์เมินเลย์ลาและจ้องมองเลือดอีกครั้ง กลิ่นของมันหอมหวานมาก ซึ่งต่างจากที่เขาจำได้ก่อนหน้านี้ จากนั้นควินน์ก็ยกหลอดขึ้นและดื่มเลือดนั้นรวดเดียวจนหมดราวกับกำลังดื่มเหล้าช็อต
ขณะที่เลือดไหลผ่านลำคอ เขารู้สึกถึงความซ่านสยิวที่อบอุ่นทั่วร่าง เลือดนั้นมีรสหวานอย่างน่าประหลาดใจแทนที่จะมีรสคาวเหล็ก ดูเหมือนว่าการเปลี่ยนเผ่าพันธุ์จะทำให้ต่อมรับรสและประสาทสัมผัสในการดมกลิ่นของเขาเปลี่ยนไปเช่นกัน
< ค่า HP ของคุณเต็มแล้ว >
< เลือดนี้จะไม่มีผลใด ๆ >
< เลือดจากบุคคลนี้เคยถูกบริโภคไปแล้ว >
< จะไม่มีการมอบแต้มสเตตัส >
ควินน์ประหลาดใจกับข้อมูลที่ได้รับ เลือดในครั้งก่อนดูเหมือนจะมีผลในการรักษาบาดแผลในร่างกายของเขา ตัดสินจากข้อความที่ปรากฏ หากควินน์ได้รับบาดเจ็บ เลือดของเลย์ลาจะช่วยให้เขาฟื้นฟูค่า HP ได้
แต่ข้อความที่สองนั่นต่างหากที่ทำให้เขาสนใจมากกว่า ระบบระบุว่าเนื่องจากเขาเคยบริโภคเลือดของคนคนนี้มาแล้ว จึงไม่มีการมอบแต้มสเตตัสให้ นั่นหมายความว่าตราบใดที่มันเป็นเลือดของคนที่เขายังไม่เคยดื่มมาก่อน เขาก็จะสามารถได้รับแต้มสเตตัสพิเศษเพิ่มขึ้น
ควินน์ยิ้มให้กับความคิดนี้ แน่นอนว่านี่เป็นเพียงทฤษฎีของเขา แต่เขาก็อยากจะทดสอบมันดูทันที
“ฉันเดาว่าสิ่งที่นายอยากทดสอบคงได้ผลสินะ ดูจากรอยยิ้มสยอง ๆ ของนายนั่นน่ะ” เลย์ลากล่าว
“ถ้าเพียงแต่มีเลือดของคนอื่นให้ฉันลองทดสอบดูบ้างก็คงดี”
ทันใดนั้น เสียงของคนสองคนที่เดินเข้ามาในป่าจากทางสนามเด็กเล่นก็ดังขึ้น ควินน์และเลย์ลารีบนั่งย่อตัวลงและหลบหลังต้นไม้ทันที
และนั่นคือตอนที่พวกเขาเห็นนักเรียนสองคนเริ่มเดินเข้ามาในป่า
“เอาเครดิตของแกมาให้หมด ไม่งั้นฉันจะขุดหลุมฝังศพให้แกตรงนี้แหละ แล้วจะไม่มีใครหาศพแกเจอไปตลอดกาล” เสียงของเด็กผู้ชายคนหนึ่งพูดขึ้น
ควินน์จำเสียงนั้นได้ในทันที มันคือไรลีย์ ดูเหมือนว่าเขายังไม่เข็ดหลาบและยังคงทำนิสัยเดิม ๆ ของเขาอยู่
ควินน์จึงล้วงเข้าไปในกระเป๋าและหยิบหน้ากากที่เขาซื้อมาจากร้านสะดวกซื้อออกมา คราวที่แล้วเขาปล่อยให้ไรลีย์ไปโดยไม่ได้เอาเลือดของเขามาเลย และตอนนี้เขารู้สึกว่ามันเป็นสิ่งที่น่าเสียดายมาก แต่คราวนี้ควินน์จะไม่ปล่อยให้ไรลีย์รอดไปอีกแน่
React
Discussion
Comments and community activity load when this section is in view.
Scroll a little further or use the button above to open the discussion panel.