Chapter 301 ทุกคนควรได้เห็น คนอื่นๆ อยู่ห่างออกไปไกลเกินกว่าจะเห็นว่าเกิดอะไรขึ้นจริงๆ พวกเขายืนอยู่นอกบูธและคอยจับตามองจากทั้งสองฝั่ง ฝั่งหนึ่งคือกลุ่มของควินน์ทางด้านซ้าย ส่วนอีกฝั่งคือกลุ่มของแซ็ค แต่ละทีมยืนอยู่ด้านหลังเพื่อนร่วมทีมของตัวเอง ซึ่งนั่นหมายความว่าควินน์หันหลังให้กับเฟ็กซ์ ดังนั้นแม้สายตาของเขาจะดีเยี่ยมเพียงใด เฟ็กซ์ก็ไม่รู้ว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น และมองไม่เห็นว่าสกิล ‘โน้มน้าว’ (Influence) กำลังทำงานอยู่ ควินน์ไม่เคยคิดเลยว่าจะใช้สกิลโน้มน้าวเพื่อจัดการกับเรื่องทั้งหมดนี้ แซ็คเป็นผู้ใช้พลังเลเวล 6 ซึ่งโดยปกติแล้วหมายความว่าต้องมีจิตใจและพลังใจที่แข็งแกร่ง แม้จะไม่ใช่ทุกกรณีแต่ก็ถือว่าส่วนใหญ่เป็นเช่นนั้น ในอดีตการทำอะไรแบบนี้คงไม่มีทางสำเร็จ อย่างไรก็ตาม มีสองสิ่งที่เปลี่ยนไปนับจากครั้งล่าสุด สิ่งแรกคือควินน์เพิ่มค่าเสน่ห์ขึ้นมาพอสมควร ส่วนที่สองคือเนื่องจากแรงกดดันและเรื่องน่ากลัวที่เกิดขึ้นมาจนถึงตอนนี้ จิตใจของแซ็คจึงไม่มั่นคงนัก เขาไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น และด้วยเหตุนี้ สกิลโน้มน้าวของควินน์จึงส่งผลอย่างมหาศาล "แกจงทิ้งคริสตัลก้อนนั้นไว้แล้วไสหัวไปจากที่นี่ซะ" ควินน์ออกคำสั่ง ในวินาทีนั้น แซ็คก็ปฏิบัติตามอย่างว่าง่าย เขาหยิบคริสตัลระดับกลางออกจากกระเป๋าแล้ววางลงบนพื้น หลังจากนั้นไม่นานเขาก็จากไป และคนอื่นๆ ก็เดินตามออกไป "แหม่ ทุกอย่างราบรื่นกว่าที่คิดไว้เยอะเลยนะเนี่ย" เฟ็กซ์กล่าว หลังจากหยิบคริสตัลขึ้นมาเก็บใส่กระเป๋า อารมณ์ของควินน์ก็สงบลง สีตาของเขากลับมาเป็นปกติ "ก็นะ มันก็สนุกดีไม่ใช่เหรอ" เขากล่าวพลางหันไปหาคนอื่นๆ เมื่อเห็นเช่นนั้น วอร์เดนรู้สึกเหมือนควินน์มีอารมณ์สองขั้ว เพียงไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้ น้ำเสียงของเขายังเหมือนจะหักคอแซ็คทิ้งให้ได้ แต่ตอนนี้เขากลับดูอารมณ์ดีจนน่าตกใจ อย่างไรก็ตาม วอร์เดนไม่ได้พูดอะไรออกมา เพราะเขาเองก็ไม่ใช่คนที่จะไปว่าใครเรื่องอารมณ์แปรปรวนได้ ทันใดนั้น ชายที่เป็นผู้ดูแลก็เดินเข้ามาในห้อง ส่วนนักเรียนคนอื่นเดินแยกไปรวมกับเพื่อนๆ ตั้งแต่เห็นแซ็คและกลุ่มของเขาเดินออกไปแล้ว "เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?" ชายคนนั้นกล่าวพร้อมกับยกมือขึ้นเหนือศีรษะ ส่วนบนของเครื่องเล่นถูกทำลายจนแหลกละเอียดเกินกว่าจะซ่อมแซมได้ คงต้องสั่งซื้อเครื่องใหม่มาทดแทน "พวกเราน่าจะบอกให้พวกนั้นอยู่ต่อ" เฟ็กซ์พูด "คราวนี้พวกเราต้องโดนตำหนิและต้องชดใช้ค่าเสียหายแน่ๆ" ชายคนนั้นกำลังจะระเบิดอารมณ์ใส่เด็กๆ บอกว่าพวกเขาควรเคารพทรัพย์สินที่ไม่ใช่ของตัวเอง แต่เมื่อเห็นตัวเลขขนาดใหญ่ในห้องที่ระบุหมายเลขบูธ เขาก็จำได้ทันทีว่ามันคือบูธเดียวกันกับที่อยู่ในวิดีโอ "พวกเธอเป็นคนทำเหรอ?" ชายคนนั้นถามพลางมองไปที่ควินน์ วิดีโอที่เปิดให้เห็นมาจากมุมขวาบน ในวิดีโอนั้นมองไม่เห็นใบหน้า แต่เห็นการกระทำทั้งหมด สิ่งเดียวที่พอจะสังเกตเห็นได้คือผมหยิกสีดำ "ใช่ครับ ผมเป็นคนทำ" ควินน์ตอบ "ไม่ใช่สิไอ้โง่ นายจะซื่อสัตย์ไปทำไม แค่บอกไปว่าเป็นพวกคนที่วิ่งหนีไปนั่นแหละที่ทำ" เฟ็กซ์กล่าว "ยังไงเขาก็มีเหตุการณ์ในวิดีโออยู่ดี" แซมกล่าว "ในวิดีโอมันไม่มีหลักฐานว่าคนอื่นทำอะไร มีแต่ภาพที่ควินน์เตะส่วนบนของเครื่องนั่นแหละ ดังนั้นอย่าโกหกเลยจะดีที่สุด" พวกนักเรียนยืนลุ้นด้วยความเป็นห่วงควินน์ ชายผู้ดูแลคนนี้มีรูปร่างใหญ่โต และพวกเขากลัวผลที่ตามมาที่อาจเกิดขึ้น "ถ้าจำเป็น เดี๋ยวฉันจ่ายค่าเครื่องให้เอง" วอร์เดนเสนอ "ฉันสมทบทุนด้วยคน" เฟ็กซ์กล่าวเสริม "ผมด้วย" แซมตอบ รู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อยหากไม่เสนอตัวหลังจากที่คนอื่นเสนอไปหมดแล้ว แต่เขาก็ไม่ได้ร่ำรวยเหมือนคนอื่นๆ และจริงๆ ก็ไม่อยากให้พวกเขาตกลงรับข้อเสนอของเขา ชายคนนั้นจ้องมองควินน์ หากเขาคือคนในวิดีโอ ก็ถือเป็นเรื่องที่คาดเดาได้ว่าเหตุการณ์แบบนี้อาจเกิดขึ้น "พวกเธอมีเพื่อนที่ดีนะ อุบัติเหตุแบบนี้มันเกิดขึ้นกันได้ ไม่ต้องกังวลไปหรอก และคราวหน้าก็อย่าให้มันเกิดขึ้นอีกละ" ชายคนนั้นกล่าว พวกเขาตกตะลึงกับคำตอบแต่ก็ตัดสินใจรีบออกไปจากที่นั่นโดยเร็วที่สุดโดยไม่โต้แย้งอะไร มีโอกาสสูงที่ชายคนนั้นอาจเปลี่ยนใจ ดังนั้นพวกเขาจึงรีบเดินจากมา "อย่าให้ฉันเห็นพวกเธอมาป้วนเปี้ยนแถวนี้อีกนะ!" ชายคนนั้นตะโกนไล่หลังมาพร้อมรอยยิ้ม เด็กหนุ่มทั้งสี่กลับมาที่ลานกิจกรรม ท้องฟ้ายามค่ำคืนมืดมิดสนิท แสงจากบันไดด้านบนส่องสว่างดูสวยงาม นักเรียนส่วนใหญ่ที่เคยอยู่บนลานกิจกรรมต่างพากันกลับเข้าโรงแรมเพื่อพักผ่อนกันหมดแล้ว แม้จะไม่มีกฎห้ามออกนอกเคหสถาน แต่นักเรียนทุกคนต้องตื่นมาดูการแข่งขันที่จะเริ่มในเช้าตรู่วันรุ่งขึ้น กลุ่มของควินน์เดินวนไปตามลานจนถึงโรงแรมของแซม ก่อนจะแยกย้ายกันไป แซมอยากสืบข้อมูลจากควินน์ให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ "นายฝีมือดีจริงๆ นะที่นั่นน่ะ ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่านายทำอะไรลงไป รู้ไหม ตอนนี้ฉันรู้สึกอายหน่อยๆ ที่เสนอตัวจะช่วยนายทั้งที่นายไม่จำเป็นต้องใช้มันเลย" แซมกล่าวพลางหัวเราะ "ไม่ต้องคิดมากหรอก" ควินน์ตอบ "นายเสนอตัวช่วยทั้งที่ไม่รู้จักพวกเรา ในโลกนี้ไม่ค่อยมีใครทำแบบนั้นหรอก" "ถ้าไม่รังเกียจที่จะถาม นายทำยังไงกับเครื่องนั่นเมื่อกี้นี้ นายเคลื่อนไหวได้เร็วขนาดนั้นได้ยังไง? เกี่ยวกับพลังพิเศษของนายหรือเปล่า?" แซมถาม ควินน์ครุ่นคิดเล็กน้อยว่าจะตอบอย่างไรดี แต่เขารู้ว่าตัวเองจะนิ่งนานเกินไปไม่ได้ ไม่อย่างนั้นแซมจะเริ่มสงสัย อย่างไรก็ตาม เขายังไม่มองว่าแซมเป็นคนเลวร้าย แต่ก็ยังบอกความจริงไม่ได้อยู่ดี "ผมไม่มีพลังพิเศษครับ นั่นเป็นเหตุผลที่มันแสดงผลว่าผมเลเวลหนึ่ง เพราะแบบนั้นพ่อแม่ถึงฝึกให้ผมต่อสู้ตั้งแต่ยังเด็ก ผมเลยเน้นไปที่การฝึกศิลปะการต่อสู้ ผมคิดว่าถ้าผมเก่งพอและได้ชุดเกราะสัตว์ร้ายดีๆ สักชุด บางทีผมอาจจะพอเอาตัวรอดในโลกนี้ได้" ควินน์อธิบาย 'หมอนี่เริ่มโกหกเนียนขึ้นเรื่อยๆ แฮะ ไม่รู้ว่าจะเป็นเรื่องดีหรือเปล่าสิ' วอร์เดนคิดในใจ จากนั้นทั้งกลุ่มก็คุยกันต่ออีกเล็กน้อยก่อนจะแยกย้ายกันไป แซมเดินกลับเข้าโรงแรม ส่วนคนอื่นๆ ก็เดินไปยังโรงแรมของตัวเอง 'การบอกว่าไม่มีพลังพิเศษเป็นวิธีที่ดีในการปิดบังพลังที่แท้จริง น่าเสียดายที่นายไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขันนี้ ไม่อย่างนั้นคงได้เห็นตอนนายสู้กับเนทแน่' แซมคิด แม้เขาจะยืนยันไม่ได้ว่าควินน์คือ ‘บลัดอีโวลเวอร์’ (Bloodevolver) หรือไม่ แต่เขาก็ไม่จำเป็นต้องรีบร้อน สิ่งสำคัญคือแซมรู้สึกว่าเขาเข้ากับควินน์ได้ดี หากเขาเป็นบลัดอีโวลเวอร์จริงๆ มันก็น่าสนใจยิ่งกว่าเดิม เขายังมีเวลาอีกหนึ่งสัปดาห์ในการสืบหาความจริง กลับมาที่โซนเกม ชายผู้ดูแลที่ปล่อยตัวควินน์และกลุ่มไป กำลังอยู่ในห้องควบคุมกล้อง เขาทำความสะอาดชิ้นส่วนเครื่องเล่นที่พังจนเสร็จและปิดไม่ให้คนทั่วไปเข้าใช้งานบูธนั้น ภายในห้อง เขากำลังนั่งดูวิดีโอตอนที่ควินน์สู้กับเครื่องเลเวล 4 อีกครั้ง ทุกครั้งที่ดูเขาก็รู้สึกตื่นเต้น และเขายังดูเหตุการณ์หลังจากนั้น เห็นว่าควินน์ช่วยเพื่อนร่วมทีมของเขาไว้และเตะเครื่องเล่นนั้นออกไปให้พ้นทาง 'ฉันคิดถูกแล้วที่ไม่โทษพวกเขาสำหรับเรื่องที่เกิดขึ้น' เขาคิด ถึงอย่างนั้น ก็ยังมีอีกเหตุผลที่ชายคนนั้นยอมปล่อยพวกเขาไปโดยไม่ต้องจ่ายค่าเสียหาย วิดีโอนั้นถูกตัดต่อมา โดยแสดงเฉพาะการกระทำของควินน์ระหว่างการเล่นในเกมเลเวล 4 เท่านั้น จากนั้น เมื่อดาวน์โหลดไฟล์วิดีโอเสร็จ ชายคนนั้นก็เข้าไปยังแพลตฟอร์มแชร์วิดีโอภายในของนักเรียนแล้วกดอัปโหลด แถบโหลดค่อยๆ วิ่งจนเต็มหน้าจอ และตัวเลขก็พุ่งถึง 100 เปอร์เซ็นต์ในที่สุด "วิดีโอนี้ไม่ควรให้ฉันเห็นแค่คนเดียวหรอกนะ" ชายคนนั้นกล่าว ในไม่ช้า นักเรียนทุกคนในฐานทัพทหารแห่งนี้ก็จะได้เห็นความสุดยอดของควินน์