บทที่ 616: คำขอสุดท้ายของผู้เป็นแม่ [ภาค 1] กลุ่มหญิงสาวผู้เลอโฉมกำลังนั่งพูดคุยกันอยู่ในสวนข้างคฤหาสน์ พวกนางคือเหล่าภรรยาคนอื่นๆ ของพ่อของชิฟฟ่อน และกำลังสนทนาเรื่องสัพเพเหระในทวีปปีศาจ ครู่ต่อมา พวกนางก็เห็นชิฟฟ่อนกำลังเดินกลับมายังคฤหาสน์จากบ้านหลังเล็กซึ่งเป็นที่พักของแม่ของเธอ หญิงสาวคนหนึ่งจิ๊ปากด้วยความรังเกียจ "ข้ายังไม่เข้าใจเลยว่าทำไมท่านพี่ถึงยังเก็บผู้หญิงคนนั้นเอาไว้ข้างกาย เขาควรจะโยนนางทิ้งไปในทะเลทรายแล้วปล่อยให้เอาชีวิตรอดเอาเองเสีย" หญิงสาวคนอื่นๆ รอบตัวพากันหัวเราะคิกคักและพยักหน้าเห็นด้วย แม้พวกนางทั้งหมดจะเป็นคู่แข่งกัน แต่แม่ของชิฟฟ่อนก็คือเสี้ยนหนามที่พวกนางอยากจะกำจัดทิ้งมาตลอดหลายปีที่ผ่านมา เอพริลเคยเป็นคนรักคนแรกของสามีพวกนาง หากเขาได้แต่งงานกับนาง นางก็คงจะได้กลายเป็นภรรยาเอกและมีอำนาจเหนือกว่าพวกนางทุกคน โชคดีที่สภาปีศาจคัดค้านความคิดนี้ แม่ของชิฟฟ่อนจึงไม่ได้รับบรรดาศักดิ์ขุนนาง พวกนางทุกคนต่างพอใจกับสถานะที่เป็นอยู่ แต่ลึกๆ ในใจก็ยังอดกังวลไม่ได้ว่าสามีของพวกนางอาจจะกลับไปรื้อฟื้นความรักที่มีต่อเอพริลอีกครั้ง และแต่งตั้งให้นางกลายเป็นหนึ่งในภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย หญิงสาวเหล่านั้นสบตากันอย่างรู้ความหมายขณะที่แผนการบางอย่างเริ่มก่อตัวขึ้นในหัว ลูเซียน สามีของพวกนางและพ่อของชิฟฟ่อน ในขณะนี้กำลังออกไปล่าสัตว์พร้อมกับเหล่าผู้ติดตาม คนที่อยู่ในคฤหาสน์ตอนนี้จึงมีเพียงแค่ทหารยามเท่านั้น หากพวกนางจะลงมือกับเอพริล ตอนนี้คือโอกาสที่เหมาะสมที่สุด อย่างไรก็ตาม พวกนางจำเป็นต้องมีข้ออ้างที่ฟังดูสมเหตุสมผล แม้จะไม่ได้พูดออกมาตรงๆ แต่พวกนางก็กลัวว่าลูเซียนจะโกรธหากพวกนางลงมือกับเอพริลในขณะที่เขาไม่อยู่ นาตาชา ภรรยาที่แต่งงานถูกต้องตามกฎหมายคนแรกของลูเซียนหรี่ตาลง นางเป็นบุตรสาวของหนึ่งในท่านดุ๊กแห่งทวีปปีศาจที่สนับสนุนการครองอำนาจของลูเซียน ด้วยเหตุนี้ อำนาจของนางจึงสูงที่สุดในบรรดาภรรยาทั้งหมด และทุกคนต่างก็ปฏิบัติตามคำสั่งของนางโดยไม่มีข้อโต้แย้ง "สามีของเราจะยังไม่กลับมาอีกสามวัน" นาตาชากล่าว "หากใครในพวกเจ้ามีแผนการดีๆ ในการจัดการกับเอพริล ข้าก็พร้อมจะรับฟัง และแน่นอนว่าพวกเจ้าทุกคนต้องมีส่วนร่วมเมื่อเริ่มดำเนินแผนการ" "แน่นอนค่ะพี่ใหญ่ พวกเราจะสนับสนุนท่านอย่างเต็มที่" "ตราบใดที่เราสามารถทำให้ยัยเอพริลนั่นทุกข์ทรมานได้ ข้าก็พร้อมจะให้ความร่วมมือ" หญิงสาวคนอื่นๆ ต่างแสดงความเห็นพ้อง แม้ว่าพวกนางจะไม่ค่อยลงรอยกันนัก แต่พวกนางก็สามัคคีกันในเรื่องความเกลียดชังที่มีต่อเอพริล พวกนางยังคงคิดว่าการที่มีคนแคระเป็นหนึ่งในคนรักของสามีถือเป็นรอยด่างพร้อยในชื่อเสียงของพวกนาง "ข้าคิดแผนดีๆ ออกแล้ว" หญิงสาวคนหนึ่งพูดพร้อมรอยยิ้ม "เราจะสามารถลงโทษได้ทั้งแม่และลูกในเวลาเดียวกัน" "โอ้? งั้นก็ว่ามาสิ!" "พูดต่อเถอะ อย่าปล่อยให้พวกเราค้างคาสิ" นาตาชาใช้นิ้วลูบผมยาวสีเขียวอ่อนของนางเบาๆ ก่อนจะส่งสัญญาณให้เพื่อนร่วมอุดมการณ์เล่าแผนการออกมา หากมันดีจริงอย่างที่อ้าง พวกนางจะลงมือทำอย่างแน่นอน ในขณะที่เหล่าหญิงสาวกำลังพูดคุยกัน มีใครบางคนได้ยินบทสนทนาของพวกนางจากเบื้องบน จิตสำนึกของวิลเลียมได้ผสานเข้ากับจิตสำนึกของชิฟฟ่อนอย่างลึกลับ เขาได้เห็นว่าชิฟฟ่อนถูกพี่น้องต่างแม่ปฏิบัติอย่างไร เขาได้เห็นเอพริลและเห็นว่านางรักลูกสาวของนางมากเพียงใด เขาได้ยินว่าเหล่าแม่เลี้ยงของชิฟฟ่อนวางแผนจะทำให้สองแม่ลูกต้องทุกข์ทรมานอย่างไร วิลเลียมกัดฟันด้วยความโกรธและกำหมัดแน่น ทว่าเขาไร้ซึ่งพลังที่จะทำสิ่งใดได้ มันเหมือนกับว่าเขากำลังดูภาพยนตร์ในฐานะผู้ชม ไม่ว่าเขาจะพยายามทำอะไร ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาไม่สามารถติดต่อออพติมัส ไม่สามารถใช้ทักษะ และไม่สามารถคุยกับชิฟฟ่อนได้ หลังจากพยายามอยู่หลายครั้ง วิลเลียมก็ยอมแพ้และเฝ้าสังเกตช่วงวัยเยาว์ของชิฟฟ่อนต่อไป วิลเลียมจดจำชื่อพ่อและเหล่าแม่เลี้ยงของชิฟฟ่อนเอาไว้อย่างแม่นยำ เขาสาบานกับตัวเองว่าเมื่อเขาไปถึงทวีปปีศาจเมื่อไหร่ เขาจะสั่งสอนพวกมันทุกคนให้สาสม วันต่อมา ชิฟฟ่อนถูกพี่น้องต่างแม่ลากตัวไปยังสวนเพื่อเล่นดอจบอล แน่นอนว่านี่ไม่ใช่เกมธรรมดา เพราะพวกเขากำลังใช้ไอเทมเวทมนตร์พิเศษที่นาตาชาแอบมอบให้เฟลิกซ์ ลูกชายของนาง เด็กๆ ถูกแบ่งออกเป็นสองทีม และเกมก็เริ่มต้นขึ้นเมื่อเฟลิกซ์ขว้างบอลใส่ทีมของชิฟฟ่อน และคัดพวกเขาออกทีละคน แน่นอนว่าพวกเขาไม่ได้เล็งไปที่ชิฟฟ่อนตั้งแต่แรก พวกเขาเก็บเธอไว้เป็นคนสุดท้าย เพราะเด็กๆ ได้รับการบอกความลับจากแม่ๆ ของพวกเขาเกี่ยวกับแผนการที่วางไว้เมื่อวันก่อน ในที่สุด ก็เหลือเพียงชิฟฟ่อนคนเดียวในทีม เพราะคนอื่นๆ ถูกคัดออกไปหมดแล้ว เฟลิกซ์แสยะยิ้มและขว้างบอลไปทางชิฟฟ่อนอย่างไม่ใส่ใจ ลูกบอลลอยไปอย่างช้าๆ ชิฟฟ่อนจึงตัดสินใจที่จะรับมันไว้ เมื่อชิฟฟ่อนรับลูกบอล เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดก็หลุดออกมาจากริมฝีปากของเธอ เพราะลูกบอลจู่ๆ ก็ร้อนระอุขึ้นมา ราวกับว่าเธอได้รับก้อนถ่านขนาดใหญ่ที่เพิ่งถูกเผาไหม้ในเตาผิง ชิฟฟ่อนปล่อยลูกบอลทันที เธอตรวจดูมือของเธอทั้งน้ำตาเพื่อดูร่องรอยความเสียหาย แต่เธอก็ต้องประหลาดใจที่มือของเธอยังคงดูปกติ นอกเสียจากความเจ็บปวดที่เธอกำลังรู้สึกอยู่ ก็ไม่มีบาดแผลที่มองเห็นได้ปรากฏขึ้นที่ใดเลย "เป็นอะไรไป?" เฟลิกซ์ถาม "ตาที่ทีมของเธอต้องปาใส่พวกเราแล้ว ยืนบื้ออยู่ทำไม? รีบกลับไปที่ตำแหน่งของเธอสิ!" ชิฟฟ่อนแทบจะสะดุ้งสุดตัวเพราะเสียงตะโกนของเฟลิกซ์ เธอรีบวิ่งไปยังจุดที่กำหนดไว้และรอให้เกมเริ่มขึ้น พี่น้องคนอื่นๆ สบตากันและแอบหัวเราะเยาะ ถึงเวลาสำหรับขั้นที่สองของแผนการแล้ว เกมเริ่มขึ้นและทีมของเฟลิกซ์ก็หลบลูกบอลที่ถูกขว้างมาได้อย่างคล่องแคล่ว ทุกครั้งที่ถึงตาของชิฟฟ่อนที่ต้องปาบอล เธอจะรู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรงที่มือ นั่นทำให้เธอขว้างบอลออกไปอย่างสะเปะสะปะจนทำให้พี่น้องพากันหัวเราะลั่น เหล่าหญิงสาวที่เฝ้าดูอยู่ไกลๆ ต่างพากันหัวเราะคิกคัก เพราะพวกนางรู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้นกับชิฟฟ่อน ในที่สุด ทีมของเฟลิกซ์ก็ถูกคัดออกและถึงตาของพวกเขาที่จะปาบอลใส่ทีมของชิฟฟ่อนบ้าง เช่นเคย พวกเขาเก็บชิฟฟ่อนไว้เป็นคนสุดท้าย เฟลิกซ์แสยะยิ้มขณะขว้างบอลใส่ชิฟฟ่อน คราวนี้เขาไม่ยั้งมือและปาออกไปสุดแรงเกิด ชิฟฟ่อนกำลังจะหลบไปด้านข้าง แต่ทันใดนั้น ความเร็วของลูกบอลก็เพิ่มขึ้น มันพุ่งเข้ากระแทกหน้าอกของเธอเข้าอย่างจังจนร่างของเธอกระเด็นไปไกลหลายเมตร เฟลิกซ์ได้เปิดใช้งานความสามารถพิเศษของไอเทมเวทมนตร์ที่เพิ่มความเร็วและทำให้ลูกบอลหนักขึ้นถึงยี่สิบเท่า ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากจนชิฟฟ่อนไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ความเจ็บปวดที่หน้าอกทำให้เธอหายใจลำบาก ซี่โครงหลายซี่ของเธอหัก ดังนั้นทุกครั้งที่เธอสูดลมหายใจ เธอจะรู้สึกเจ็บแปลบจนหายใจไม่ออก เลือดไหลซึมออกมาที่มุมปากและน้ำตาไหลอาบแก้ม และในตอนนั้นเองที่เสียงกรีดร้องดังมาจากที่ไกลๆ เอพริลได้เห็นเหตุการณ์ที่ชิฟฟ่อนถูกลูกบอลกระแทกและตกใจมากกับสิ่งที่เกิดขึ้น ในฐานะนักสู้ นางตระหนักได้ทันทีว่าลูกบอลนั่นไม่ใช่ลูกบอลธรรมดา แต่มันคือไอเทมเวทมนตร์ที่สามารถใช้เป็นอาวุธได้ ความจริงข้อนี้ทำให้นางเปี่ยมไปด้วยความโกรธแค้นขณะที่วิ่งไปหาลูกสาวเพื่อดูอาการ "มะ... แม่คะ" ชิฟฟ่อนร้องเรียกอย่างอ่อนแรง เธอเจ็บปวดมากและอยากให้แม่ช่วยปัดเป่าความเจ็บปวดนี้ไป เอพริลวิ่งไปหาลูกสาวสุดที่รักพร้อมน้ำตานองหน้า ตอนนี้นางรู้สึกอยากฆ่าคน และมีความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะปลิดชีพเฟลิกซ์ด้วยมือเปล่า อย่างไรก็ตาม นางรู้ดีว่าเหล่าทหารยามที่เฝ้ามองอยู่ข้างกายจะขัดขวางไม่ให้นางทำเช่นนั้น ในเมื่อเป็นเช่นนั้น นางจึงรีบพุ่งเข้าไปหาลูกสาวที่กำลังเจ็บปวด เอพริลจะทำทุกอย่างที่ทำได้เพื่อช่วยชิฟฟ่อน แม้ว่าราคาที่ต้องจ่ายจะเป็นชีวิตของนางเองก็ตาม