บทที่ 210 : จักรพรรดิน้ำแข็ง ผู้แปล Translation Nation บรรณาธิการ Translation Nation หลิวเฟิง ออลัวร์ และภูเขาน้ำแข็ง สวมชุดที่คล้ายคลึงกัน ทั้งชุดเกราะรบด้านนอก และชุดเทพมหากาพย์สีดำด้านใน ทั้งออลัวร์และภูเขาน้ำแข็งยังสวมหน้ากากทองคำเพิ่มมาอีกด้วย หลิวเฟิงสวมชุดเกราะรบแล้วอื่น ๆ ภายในยานเจ็ตอัตโนมัติ หลังจากได้ยลการประลองระหว่างฮงและมอสเตอร์จักรพรรดิยิ่งใหญ่ ทั้งสามคนบินลอยลำบนฟ้าพร้อมเพรียงกัน “เราจะแยกย้ายกันไปค้นหา” ออลัวร์เสนาบดีราชองครักษ์เอ่ยขึ้น “ได้” น้ำเสียงของภูเขาน้ำแข็งเย็นชาเหมือนเช่นเคย “เอาล่ะ” หลิวเฟิงพยักหน้า บริเวณของทะเลหมอกนี้มีรัศมียาวกว่าร้อยกิโลเมตร หมายความว่าพื้นที่ทั้งหมดนั้นมหึมาเสียจริง และอีกทั้งสถานที่ซึ่งมอสเตอร์จักรพรรดิยิ่งใหญ่สถิตอยู่นั้นอยู่ลึกลงไปใต้ดินถึง 3,500 เมตร ในขณะที่ตัวทะเลสาบเองลึกเพียง 300 เมตร ดังนั้น ขุมทรัพย์อาจซ่อนอยู่ใต้ดินโคลนของท้องทะเลสาบ ชั้นหินแร่เบื้องลึก การค้นหาคงจะลำบากยิ่งนัก หลิวเฟิงก็เห็นด้วยว่าการแยกย้ายกันค้นหานั้นถูกต้อง “เมื่อเทียบกับชั้นหินแร่ใต้ดินกว้างใหญ่ ผมจะสำรวจทะเลสาบตรงนี้ก่อน” หลิวเฟิงเหลือบมองไปไกลแลเห็นเงาวิ่งกระโจนลงทะเลสาบจากระยะหลายพันเมตร นั่นชัดเจนว่าเป็นนักรบระดับผู้แทนอีกหนึ่งคน “พลังดึงดูดของขุมทรัพย์ในทะเลหมอกนั้นยิ่งใหญ่จริง ๆ” ปุ๊ง! คลื่นน้ำกระจายฟองพรายเมื่อหลิวเฟิงกระโจนลงทะเลสาบโดยตรง ด้วยชุดเกราะรบด้านนอก และชุดเทพมหากาพย์สีดำภายใน เขายืนบนยานสอดแนมเหาะ และชิ้นส่วนมีดสิบแปดเล่มคอยลอยวนรอบกาย พร้อมจะโจมตีได้ทุกเมื่อ หลิวเฟิงเตรียมพร้อมเต็มกำลัง “ขุมทรัพย์ ข้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันคืออะไร แล้วจะหามันอย่างไร?” หลิวเฟิงตกอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ณ บัดนี้ อำนาจทั้งหลายยังไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าขุมทรัพย์นั้นคืออะไร และมีจำนวนเท่าใด ทุกคนทำได้เพียงค้นหาแบบคนตาบอด “โชคดีที่ข้าคือนักวิญญาณอ่าน ข้าจะแผ่กำลังวิญญาณรัศมีสองร้อยเมตรเพื่อค้นหา!” การสแกนจากกำลังวิญญาณแม่นยำกว่าเรดาร์ …… เช่นนั้นแหละ หลิวเฟิงได้เริ่มการล่าขุมทรัพย์ที่ “สูบเลือดสูบเนื้อ”! เมื่อคราวก่อนที่เขาเคยมาถึงทะเลหมอกนี้ เขาเกือบเอาชีวิตไม่รอด และคราวนี้สิ่งที่เรียกว่า ‘มอสเตอร์หัวหน้าฝูงระดับสูง’ ถูกชิ้นส่วนมีดของหลิวเฟิงสังหารได้อย่างง่ายดาย สุดจะพรรณนา หลังจากใช้เวลาไป 32 นาที! หลิวเฟิงสแกนพื้นที่มากกว่า 80% ของทะเลสาบด้วยความเร็วอันน่าทึ่ง ระหว่างทางสังหารมอนสเตอร์นับพันตัว และมอสเตอร์หัวหน้าฝูงสิบสามตัว หลิวเฟิงใช้กำลังวิญญาณเก็บวัสดุของ ‘มอสเตอร์หัวหน้าฝูงระดับสูง’ สองตัวใส่ลงในเป้ที่ชุดเทพมหากาพย์สีดำก่อรูปขึ้น “นักวิญญาณอ่านระดับนักเดินทางดวงดาวทำเงินง่ายดายบนโลกจริง ๆ” หลิวเฟิงคิดในใจหลังจากเก็บวัสดุของมอนสเตอร์สองตัวและละทิ้งส่วนที่เหลือ “หลิวเฟิง มีอะไรพบในทะเลสาบไหม?” เสียงหนึ่งมาจากนาฬิกาข้อมือยุทธวิธี เป็นเสียงของออลัวร์ “ข้าสแกนไปแล้ว 36% ของทะเลสาบ ไม่มีอะไรเลย” “ไม่มี” หลิวเฟิงตอบเสียงแผ่ว “ข้าสแกนพื้นที่ไป 80% แล้ว” ในแง่ของความสามารถการสืบค้น นักรบระดับนักเดินทางดวงดาวย่อมดีกว่านักรบขั้นสงคราม เพราะแม้แต่นักรบระดับนักเดินทางดวงดาวยังสามารถปล่อยพลังพันธุ์ภายนอกร่างกายได้! ยกตัวอย่างเช่น ประกายเพลิงที่ห่อหุ้มร่างของผู้แทนฟาร์ หรืออย่างหลานรานที่เมืองจุดรวมหยวนเจียง-หนาน ที่ทำให้อุณหภูมิรอบข้างลดฮวบลงและน้ำพุแข็งตัวเมื่อเขาหยุดยั้งหลิวเฟิงจากการฆ่าลี่เยา นักรบระดับนักเดินทางดวงดาวสามารถควบคุมพลังงานในรัศมีหนึ่งและค้นหาขุมทรัพย์แบบนั้นได้ ทั้งนี้…… นักวิญญาณอ่านระดับนักเดินทางดวงดาวยิ่งถนัดในการค้นหา! รองลงมาคือนักรบระดับนักเดินทางดวงดาว ตามด้วยนักวิญญาณอ่านระดับขั้นสงคราม และสุดท้ายคือนักรบระดับขั้นสงคราม! นักรบระดับขั้นสงครามทำได้เพียงใช้สายตาสองข้างในการค้นหา ซึ่งไร้ประสิทธิภาพอย่างยิ่ง “ท่านสแกนไป 80% ข้าสแกน 36% ภูเขาน้ำแข็งสแกน 41% และไม่มีใครพบอะไรเลย รวมกันแล้วเราคงสแกนไปเกิน 95% ของทะเลสาบ ข้าคิดว่า……เราควรลงใต้ดิน” ออลัวร์ส่งข้อความ “ข้าเห็นด้วย” หลิวเฟิงตอบ วูช! ในเวลาเดียวกัน นักรบระดับนักเดินทางดวงดาวผู้ทรงพลังสามคน ออลัวร์ ภูเขาน้ำแข็ง และหลิวเฟิง ทะยานพุ่งออกมาจากผิวน้ำและบินสู่ท้องฟ้า จากนั้นก็มุ่งหน้าไปยัง ‘ซากปรักหักพังเกาะหมอก’ ณ ศูนย์กลางของทะเลสาบ ปุ๊ง! ปุ๊ง! หลิวเฟิงเห็นในระยะไกลว่า นักรบขั้นสงครามแล้วนักรบขั้นสงครามเล่า กระโดดจากเครื่องบินขับไล่ลงสู่ทะเลสาบ “แม้กระทั่งนักรบขั้นสงครามยังมาแสวงหาขุมทรัพย์ จริงๆ แล้ว…… โชคดีที่พวกเขาไม่ใช่คนโง่และเพียงแค่ค้นหาท่ามกลางเกาะและโคลน” หลิวเฟิงสั่นศีรษะ “โชคดีที่คนเหล่านั้นไม่ได้โง่เขลา และกำลังค้นหาแค่ในเขตเกาะและดินโคลน” ถ้าหากนักรบขั้นสงครามไปเจอมอสเตอร์หัวหน้าฝูงในทะเลสาบ เขาก็คงไม่ได้ถือชีวิตตัวเองเป็นเรื่องใหญ่โตนัก บริเวณทะเลสาบที่นักรบขั้นสงครามเหล่านั้นกระโดดเข้าไป เมื่อไม่นานมานี้ยังคงเป็นส่วนหนึ่งของเกาะกลาง! อย่างไรก็ตาม การรบครั้งยิ่งใหญ่ทำให้ขอบเกาะหลุดลอกไปบ้าง เกาะที่เหลือจึงจมอยู่ใต้น้ำ ส่วนที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า นักรบขั้นสงครามที่กระโดดลงน้ำสามารถขุดดินได้อย่างรวดเร็ว จากนั้นจึงค้นหาขุมทรัพย์ในดินและหิน! มอนสเตอร์ในชั้นหินแร่มีน้อย และแม้ว่าจะปรากฏตัวขึ้นมา ก็มักจะอ่อนแอ “ชั้นดินและหินใต้ดินมีพื้นที่กว้างยิ่งกว่าทะเลสาบ และการค้นหาที่นั่นยากยิ่งกว่าในน้ำ” ออลัวร์พูดเสียงเย็นชา “วิธีเดิม แยกย้ายกันไป” “ข้าจะไปก่อน” หลิวเฟิงพุ่งเข้าสู่ทะเลสาบในทันที และหลังจากดำลงไปเพียงไม่กี่เมตร เขาก็เจาะเข้าสู่ชั้นดินและหินใต้พื้น หัวขึ้นเท้าล่าง สองเท้าของเขายืดตัวกลายเป็นเจาะโดยอัตโนมัติ เขาเจาะทะลุดินและหินได้อย่างง่ายดายและเจาะลงไปเรื่อยๆ! ใต้ดิน ทุกสิ่งมืดมิด “การค้นหาขุมทรัพย์ใต้ดินคงลำบากสำหรับคนอื่น” กำลังวิญญาณของหลิวเฟิงแผ่ออกไป เขาไม่รู้รูปร่างของขุมทรัพย์ที่กำลังมองหา มันคือพืช? แร่ธาตุ? หรือเป็นสิ่งมีชีวิต? หรือซากโบราณสถาน? เพราะเขาไม่รู้และไม่มีเป้าหมาย การค้นหาจึงใช้เวลานาน สามชั่วโมงต่อมา สองถึงสามพันเมตรใต้ดิน แม่น้ำใต้ดินกำลังไหลเชี่ยวกราก ด้วยเสียงปัง! หลิวเฟิงทะลุหินและตกลงไปในแม่น้ำมืด “มาถึงแล้ว” “ครั้งก่อนข้าได้กินกิ่งหลิววิญญาณพันปีข้างแม่น้ำสายนี้ คิดถึงมันเหลือเกิน” “ข้าจะขุดหลุมและพักที่นี่บ้าง” หลิวเฟิงขุดหลุมเหนือแม่น้ำมืดสบายๆ นั่งขัดสมาธิปิดตา ทั้งที่มีกำลังวิญญาณเหลือเฟือ แต่จิตใจก็อ่อนล้าจากการค้นหาโดยใช้กำลังวิญญาณรัศมีสองร้อยเมตรอย่างต่อเนื่องมาสามชั่วโมง “กลิ่นอะไรนี่?” หลิวเฟิงที่กำลังนั่งสมาธิและพักผ่อนดมกลิ่นขึ้นมาโดยฉับพลัน กลิ่นหวานๆ ลอยเข้าจมูก กลิ่นข้าว? หลิวเฟิงลืมตาขึ้นมาอย่างแรง “ขุมทรัพย์! อาจจะเป็นขุมทรัพย์ก็ได้!” การได้กลิ่นข้าวสองถึงสามพันเมตรใต้ดินเป็นเรื่องแปลกประหลาด และสิ่งประหลาดอาจนำไปสู่ขุมทรัพย์ของเกาะหมอก หลิวเฟิงดมกลิ่นด้วยจมูกแล้วกระโจนลงแม่น้ำมืดดุจปลา บางครั้งก็โผล่ขึ้นมาดมกลิ่น “ทางนี้! กลิ่นพัดมาจากทางนี้!” พอแน่ใจทิศทาง หลิวเฟิงก็พุ่งตัวไปทางนั้นทันทีแล้วว่ายตามแม่น้ำมืด ยิ่งเข้าใกล้ กลิ่นข้าวก็ยิ่งหอมขึ้น “กึกกัม” หลิวเฟิงว่ายตามแม่น้ำมืดสายนี้และปรากฏตัวในแม่น้ำกว้างที่ใหญ่กว่า ดูเหมือนแม่น้ำมืดก่อนหน้านี้เป็นเพียงสาขาของแม่น้ำกว้างสายนี้ “มีมอนสเตอร์ทะเล” หลังจากสแกนด้วยกำลังวิญญาณครั้งเดียว หลิวเฟิงพบว่า “มีไม่มาก แต่ส่วนใหญ่มีพลังอันแข็งแกร่ง” หลิวเฟิงไม่รู้สึกแปลกใจเลย ครั้งก่อน หลิวเฟิงเห็นจากจอภาพที่ฐานจีน ว่าทะเลสาบมีความลึกเฉลี่ย 300 เมตร และส่วนลึกสุด 1,000 เมตร อย่างไรก็ตาม แผนภูมิเหล่านั้นชี้เฉพาะส่วนหลักเท่านั้น ที่จริงแล้วยังมีอุโมงค์เชื่อมต่อระหว่างทะเลสาบและพื้นที่ใต้ดินอีกมากมาย ยกตัวอย่างเช่น ‘จักรพรรดิยิ่งใหญ่’ เมื่อกี้สามารถวิ่งกระโจนขึ้นมาที่ทะเลสาบจากระยะ 3,500 เมตรใต้ดิน บางครั้งมันก็ไปที่ทะเลสาบและบางครั้งก็กลับไปใต้ดิน เนื่องจากการเคลื่อนไหวของจักรพรรดิยิ่งใหญ่ อุโมงค์เกิดขึ้นทีละสาย! ณ เวลานั้น จอแสดงผลได้ระบุว่ามันพบพื้นที่ที่เกิดจากอุโมงค์หลายสาย และมีมอนสเตอร์ทะเลอยู่จำนวนมาก ดังนั้น หลิวเฟิงจึงไม่แปลกใจเลยในตอนนี้ “กลิ่นมาจากที่นั่น” หลิวเฟิงร่อนขึ้นอย่างรวดเร็ว วูช! ดังเหมือนการเลื่อนที่อย่างทันที หลิวเฟิงปรากฏตัวห่างออกไป 50 เมตร เหนือแม่น้ำใต้ดินที่กว้างขึ้นไป 3 เมตร เขายืนบนผิวน้ำแล้วมองไปข้างหน้า…… เหนือแม่น้ำมืด มีผลึกคริสตัลใสสีขาวลอยอยู่กลางอากาศ ส่องให้แม่น้ำมืดสายนี้มีแสงส่องสว่างบางส่วน ผลึกคริสตัลสีขาวใสใบนี้ก็แผ่กลิ่นข้าวออกมาด้วย ทำให้แลดูเหมือนน้ำลายจะไหล เมื่ออยู่ดีๆ มอนสเตอร์ทะเลจำนวนมากใต้แม่น้ำก็มองผลึกคริสตัลขาวใบนี้อย่างไม่กระพริบตา และตัวหนึ่งกระโดดพรวดขึ้นมาพร้อมกับกลืนกิน ทันทีที่หลิวเฟิงเห็นผลึกคริสตัลสีขาว มันก็ถูกมอนสเตอร์ทะเลกลืนหายไปในพริบตา “ไม่ถูกต้อง” หลิวเฟิงไม่สนใจความโศกเศร้าของเขา เขาสับสนมองดูเหตุการณ์เบื้องหน้า “เหตุใดมอนสเตอร์ทะเลตัวอื่นๆ ไม่กระโดดขึ้นมาสู้แย่งชิง? มอนสเตอร์หลายตัวเป็นมอสเตอร์หัวหน้าฝูงที่มีสติปัญญาเทียบเท่ามนุษย์ พวกมันไม่โง่ ดังนั้น ต้องมีเหตุผลบางอย่าง” “ฉีฉี~” ร่างทั้งหมดของมอนสเตอร์ทะเลประเภท甲 Crustacean ที่กระโดดขึ้นมาและกลืนกินผลึกคริสตัลสีขาวเริ่มส่องแสงในแม่น้ำ ทั้งตัวมันเหมือนจะขยายตัว เสียงคำรามและร้องครวญครางดังขึ้น ปัง! มอนสเตอร์ทะเลประเภท甲แตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ เลือดและชิ้นส่วนศพกระจายไปทั่ว และผลึกคริสตัลสีขาวใบนั้นก็ยังคงลอยอยู่เหนือทะเลสาบกลางอากาศ มอนสเตอร์ทะเลเป็นฝูงล้อมรอบผลึกคริสตัลสีขาว ตัวละตัวต้องการกินมันอย่างยิ่ง แต่ไม่มีตัวใดกล้ากลืนกิน หลิวเฟิงกลั้นหายใจเมื่อเห็นเช่นนั้น ผลึกคริสตัลสีขาวใบนั้นดูพิศวรกาภิเษกยิ่ง และกลิ่นของมันทำให้แลดูเหมือนน้ำลายจะไหลโดยอัตโนมัติ แต่ใครจะคิดว่ามันเป็น ‘ยาพิษ’ ความตายคอยอยู่หากกลืนกิน “มีซากศพระเบิดกระจายเต็มทะเลสาบนี้” หลิวเฟิงค้นพบจากการสแกนด้วยกำลังวิญญาณ “ดูเหมือนมอนสเตอร์จำนวนมากตายเพราะกลืนกินสิ่งนี้” และในเวลาเดียวกัน— “นั่นคือขุมทรัพย์” “ขุมทรัพย์ของเกาะหมอก” เสียงถอนหายใจภาษาอังกฤษดังขึ้น และภาพสองภาพพุ่งมาจากทิศทางต่างกัน “นี่ของข้า” ตาของหลิวเฟิงส่องประกาย เมื่อคิดอยู่ดี กำลังวิญญาณของเขาก่อรูปเป็นมือสีขาวขนาดใหญ่เท่ากับอ่างล้างหน้าและคว้าต่อผลึกคริสตัลโดยตรง! หลิวเฟิงไม่กล้าใช้มือจริงจับต้องสิ่งประหลาดนี้ “ปัง!” มือขาวขนาดใหญ่โผล่ขึ้นมาและก็คว้าต่อผลึกคริสตัลเช่นกัน มันชนกับกำลังวิญญาณของหลิวเฟิงและทั้งสองมือก็แตกสลาย “หลิวเฟิง นี่ของโมเฮนเดอร์สัน โมของข้า ออกไปเดี๋ยวนี้” เสียงคำรามในภาษาจีนเพี้ยนๆ ดังขึ้น “ประธานคนที่สาม ไอซ์ เอ็มโอ เฮนเดอร์สัน?” หลิวเฟิงระลึกข้อมูลของคนนี้ทันที ไอซ์ เอ็มโอ เฮนเดอร์สันคือหนึ่งในนักรบระดับนักเดินทางดวงดาวขั้นสามบนโลก เขาเกิดที่อเมริกา และในปัจจุบัน เป็นนักรบที่ทรงพลังที่สุดที่รัฐบาลอเมริกามี เพราะความสามารถในการควบคุมน้ำแข็งของเขาบรรลุถึงขั้นที่สูงมาก ผู้คนเลยตั้งฉายาให้เขาว่า จักรพรรดิน้ำแข็ง เขาเป็นนักรบผู้ทรงพลังรองลงมาจากฮงและเทพสายฟ้าเท่านั้น! “ขุมทรัพย์นี้เป็นของสำนักขีดจำกัด และเจ้ายังขโมยมัน? เจ้าอยากตายหรือ?” หลิวเฟิงคำรามขณะที่ยานสอดแนมเหาะของเขาลอยอยู่ข้างๆ พร้อมจะปล่อยการโจมตีสูงสุดได้ทุกเมื่อ