บทที่ 1587 อีกหนึ่งกลอุบาย “เป็นไปได้อย่างไร?” เนโครแมนเซอร์ตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก เมื่อครู่ เกรย์ยังอยู่ในกำมือของเขา แต่เพียงเสี้ยววินาทีต่อมา ไม่เพียงเกรย์จะหลุดรอดออกมาได้ แต่เขายังพลิกสถานการณ์ทั้งหมดให้กลับตาลปัตร ในเวลานี้เนโครแมนเซอร์ไม่สามารถใช้งานพลังธาตุได้อีกต่อไป ซึ่งตามปกติแล้วเหตุการณ์เช่นนี้ไม่ควรเกิดขึ้น เว้นเสียแต่ว่าเขาจะสูญเสียความสามารถในการใช้พลังธาตุไปโดยสิ้นเชิง เกรย์อยู่ในระดับชั้นโซเวอเรนขั้นที่หนึ่งเท่านั้น ไม่มีทางที่เขาจะทำเรื่องแบบนี้ได้ คนที่จะทำเช่นนี้ได้ต้องอยู่ในระดับชั้นเดียวกับเนโครแมนเซอร์เป็นอย่างน้อย นั่นคือความรู้เท่าที่เขาทราบ สิ่งที่เขาไม่รู้คือ เกรย์อาศัยการตัดการเชื่อมต่อของเขากับหุ่นเชิดและความเร็วที่เหนือชั้นเพื่อชิงความได้เปรียบ ไม่นานนักเนโครแมนเซอร์ก็ตระหนักได้ว่าเกิดอะไรขึ้น เขาจ้องมองเกรย์ด้วยความหวาดกลัว “เป็นไปไม่ได้! แกควรจะอยู่ในสุสานเทพเจ้าไม่ใช่หรือ” เนโครแมนเซอร์ไม่อาจยอมรับความจริงข้อนี้ได้ มีข่าวกรองยืนยันว่าเกรย์อยู่ในสุสานเทพเจ้า แล้วเขาจะมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร? เกรย์มองเนโครแมนเซอร์ด้วยรอยยิ้ม “ทั้งหมดเป็นแผนของผมเอง” “แก… แกมาทำอะไรที่นี่?” เนโครแมนเซอร์ถาม “ก็เพื่อกำจัดพวกโนมและเนโครแมนเซอร์ให้ได้มากที่สุดยังไงล่ะ ไม่อย่างนั้นคุณคิดว่าผมมาทำอะไร?” เกรย์ตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย เนโครแมนเซอร์มองเกรย์ด้วยความขยาดขยะแขยง ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมทุกคนถึงต้องระแวดระวังตัวจากเด็กคนนี้ และทำไมแม้แต่จักรพรรดิยังต้องการให้เขาตาย ใครก็ตามที่สามารถกำจัดอาวุธที่ร้ายกาจที่สุดของพวกโนมและเนโครแมนเซอร์อย่าง ‘หุ่นเชิด’ ได้ ย่อมเป็นภัยคุกคามที่อันตรายเกินไป พวกโนมไม่ต้องการให้เขามีชีวิตอยู่ และพวกเนโครแมนเซอร์เองก็เช่นกัน ทุกคนล้วนต้องการให้เขาตายเพราะความร้ายกาจของเขา การที่เขาสามารถปลอมตัวเป็นเนโครแมนเซอร์ได้ยิ่งทำให้เขาน่ากลัวขึ้นไปอีก แต่มีเพียงเนโครแมนเซอร์ผู้นี้เท่านั้นที่ล่วงรู้ความลับดังกล่าว “แกทำแบบนั้นได้อย่างไร?” เขาถามด้วยน้ำเสียงที่อ่อนแรง “ง่ายมาก แค่ทำให้พวกเขาคิดว่าผมเป็นพวกเดียวกัน” เกรย์ตอบพร้อมรอยยิ้ม เนโครแมนเซอร์ยากที่จะเชื่อ “อยากรู้ไหมว่าความแตกต่างระหว่างเราคืออะไร?” เกรย์ถามเมื่อเห็นสีหน้าของอีกฝ่าย เนโครแมนเซอร์พยักหน้า “แกเป็นเพียงเบี้ยล่างของคนที่แกทำงานด้วย…” เกรย์หยุดพูดแล้วจ้องมองชายตรงหน้าพร้อมวางนิ้วชี้ลงบนหน้าผากของเนโครแมนเซอร์ “แต่ในทางกลับกัน ผมคือคนที่ควบคุมองค์ชายเจ็ดเอาไว้” สิ้นคำพูดนั้น หัวของเนโครแมนเซอร์ก็ระเบิดออก เขาไม่คิดจะปิดบังข้อมูลนี้จากเนโครแมนเซอร์ผู้นี้อยู่แล้ว เพราะเมื่ออีกฝ่ายตายไป ก็ไม่มีทางที่ใครจะล่วงรู้ความลับนี้ได้ หลังจากสังหารเนโครแมนเซอร์ เกรย์ก็เก็บแหวนมิติเอาไว้ เขายังเหล่มองไปยังหุ่นเชิดที่อีกฝ่ายเคยใช้แล้วเก็บมันไปด้วย หุ่นเชิดตัวนี้สามารถใช้การกักขังมิติได้ ซึ่งเป็นเทคนิคที่ยอดเยี่ยม หากเขาเรียนรู้สักเล็กน้อย เขาอาจจะสามารถปลุกอาณาเขตมิติของตัวเองขึ้นมาได้ เขามั่นใจว่าคนงานและทหารทั้งหมดที่ไซต์งานถูกจัดการโดยวอยด์และหัวหน้ากระต่ายเรียบร้อยแล้ว ก่อนจะมุ่งหน้ากลับไปยังจุดที่องค์ชายสองรออยู่ เนโครแมนเซอร์ผู้นั้นอยู่ในระดับเดียวกับองค์ชายสอง เกรย์รู้ดีว่าหากเขากลับไปรายงานว่าฆ่าเนโครแมนเซอร์ทิ้งไปแล้ว องค์ชายสองต้องระแวงแน่ ดังนั้นแม้เขาจะทำลายหัวของเนโครแมนเซอร์ไปแล้ว แต่เขาก็ซ่อมมันกลับมา และด้วยการที่อีกฝ่ายอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา เขาจึงส่งเนโครแมนเซอร์กลับไปยังจุดที่องค์ชายสองกำลังรออยู่ …. ณ ฝั่งขององค์ชายสอง “เด็กนั่นพิเศษจริงๆ ขนาดการโจมตีพิเศษของข้า เขายังรอดมาได้” เนโครแมนเซอร์กล่าวอย่างภาคภูมิใจ โดยมีหุ่นเชิดระดับหกยืนเคียงข้าง เขากำลังจะพูดต่อ แต่เกรย์ก็ปรากฏตัวขึ้นใกล้กับองค์ชายสอง ในสภาพที่มีเลือดไหลออกจากปาก ตา จมูก และหู “ขอประทานอภัยฝ่าบาท เขาแข็งแกร่งเกินไป” เขาโค้งคำนับอย่างสำนึกผิด “ไม่เป็นไร เจ้าทำเต็มที่แล้ว” องค์ชายสองกล่าวอย่างใจเย็น ไม่ได้แปลกใจกับผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น “เจ้ากำลังขุดเหมืองในที่ดินของข้า” องค์ชายสองกล่าวกับเนโครแมนเซอร์ด้วยน้ำเสียงเย็นชา “แค่เพียง…” “ไม่มีอีกต่อไปแล้วฝ่าบาท” เกรย์พูดแทรกเนโครแมนเซอร์ “เจ้าหมายความว่าอย่างไร?” ทั้งเนโครแมนเซอร์และองค์ชายสองต่างมองมาที่เกรย์ ต้องการทราบความหมายของคำพูดนั้น “ผมอาจจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของคุณ แต่คนอื่นๆ ที่คุณทิ้งไว้ข้างหลังก็เช่นกัน” เกรย์หัวเราะ “ผมรู้อยู่แล้วว่าคุณไม่คิดว่าผมจะกล้าโจมตีพวกเขา คุณเลยคิดจะตรงมาที่นี่หลังจากที่ผมหนีมาได้” ดวงตาของเนโครแมนเซอร์เย็นเยียบลง “ขอประทานอภัยฝ่าบาท แต่ผมไม่พบสิ่งอื่นใดอีกเลย” เกรย์ยื่นแหวนวงหนึ่งให้กับองค์ชายสอง ซึ่งภายในบรรจุหินคุณภาพต่ำจากเหมืองเอาไว้ แน่นอนว่าเขาไม่มีแผนจะมอบสิ่งของมีค่าใดๆ ที่ได้มาให้แก่องค์ชายสอง แต่การทำเช่นนี้อย่างน้อยก็ทำให้เขายังรักษาความไว้ใจจากองค์ชายสองเอาไว้ได้ พร้อมกับสร้างเส้นสายในการแทรกซึมเข้าไปในฝ่ายองค์ชายใหญ่ การที่มีเนโครแมนเซอร์ผู้นี้อยู่ใต้อาณัติ ทำให้เขากุมความเคลื่อนไหวสำคัญหนึ่งในฝ่ายขององค์ชายใหญ่เอาไว้ได้ ‘ข้าต้องกำจัดออกไปหนึ่งคน’ เกรย์กุมขมับเบาๆ ด้วยความเจ็บปวด องค์ชายสองไม่ได้คิดอะไรมากนักเพราะเกรย์มีเลือดออกจากการโจมตีของเนโครแมนเซอร์ และยังต้องฝ่าฟันไปกวาดล้างกองกำลังทั้งหมดที่ถูกส่งมาขุดเหมือง แม้สิ่งที่ได้กลับมาจะไม่มากนัก แต่มันก็ยังถือเป็นเรื่องดีที่เขาสังหารคนจากฝ่ายองค์ชายใหญ่ไปได้มากขนาดนี้ “เจ้างูพิษตัวน้อย” ดวงตาของเนโครแมนเซอร์เต็มไปด้วยจิตสังหาร เขาพร้อมที่จะลงมือในทันที “อย่าได้คิดทำการบุ่มบ่าม ข้าไม่อยากให้พี่ชายของข้าต้องมาเปิดศึกปะทะกับข้าจริงๆ หรอกนะ” องค์ชายสองก้าวมายืนขวางหน้าเกรย์ไว้ เขาต้องการปกป้องอีกฝ่าย นี่อาจไม่ใช่สิ่งที่เกรย์สัญญาไว้ แต่การที่ต้องจัดการกับไอ้หมอนี่แล้วยังมีเวลาไปกวาดล้างกองกำลังจนหมดสิ้นก่อนจะกลับมาได้นั้นถือเป็นเรื่องที่น่าตื่นตะลึง เนโครแมนเซอร์มององค์ชายสองแล้วหันหลังกลับเดินจากไปโดยไม่รอช้า ไม่สนใจเกรย์และองค์ชายสองอีก องค์ชายสองมองเกรย์แวบหนึ่ง รู้สึกพอใจกับผลลัพธ์ของเหตุการณ์นี้เป็นอย่างมาก