บทที่ 1589 คำขอขององค์ชายรอง เกรย์และเพื่อนๆ ทำความเคารพองค์ชายรองก่อนจะเดินเข้าไปพบกับองค์ชายเจ็ด เนื่องจากสติปัญญาที่เฉลียวฉลาดขององค์ชายรอง เกรย์จึงต้องการจำกัดการติดต่อกับเขาให้เหลือน้อยที่สุด เขาจะพูดคุยกับอีกฝ่ายก็ต่อเมื่อมีความจำเป็นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เท่านั้น องค์ชายรองตั้งใจจะรั้งพวกเขาไว้ แต่เมื่อเห็นว่าพวกเขาไม่มีแผนที่จะอยู่ต่อ อีกทั้งเขายังกำลังติดธุระคุยกับคนของเขาอยู่ จึงยอมปล่อยให้พวกเขาจากไป ไม่นานนัก พวกเขาก็มาถึงที่ประทับขององค์ชายเจ็ด “พวกเราควรจะลงมือเมื่อไหร่ดี?” เคลาส์ถาม ในกลุ่มทั้งสามคน เขาเป็นคนที่มีเครือข่ายลูกน้องอยู่ใต้อาณัติมากที่สุด ด้วยความสามารถน้ำแข็งของเขา เขาสามารถปล่อยละอองน้ำแข็งเข้าไปในร่างของเป้าหมายได้ทีละน้อยๆ น้อยจนอีกฝ่ายไม่ทันสังเกตเห็น แต่เมื่อรวมตัวกันแล้ว มันเพียงพอที่จะทำให้คนเหล่านั้นตายได้ในทันที มันแทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะสืบหาว่าใครเป็นคนทำ เกรย์มองเคลาส์แล้วส่ายหน้า “ใจเย็นไว้ เรากำลังเข้าสู่ช่วงสนุกแล้ว ถ้าเราก่อความวุ่นวายเร็วเกินไป พวกมันอาจจะมีวิธีเรียกตัวคนที่เหลือที่อยู่ที่นั่นกลับมาได้ ตอนนี้เรามาสนุกกับช่วงเวลาที่นี่กันก่อน แล้วค่อยๆ พิจารณาทางเลือกของเรา” “ทางเลือกที่ว่าคือ?” เรย์โนลด์สถาม “เริ่มจากจัดการองค์ชายหนึ่งและองค์ชายสอง หรือจัดการองค์ชายคนอื่นๆ ที่อยู่ต่ำกว่าพวกเขาก่อน” เกรย์ตอบ องค์ชายหนึ่งและองค์ชายสองถือเป็นตัวหลัก การกำจัดพวกเขาให้สิ้นซากหมายความว่าภารกิจที่นี่ของพวกเขาจบลงแล้ว เพราะองค์ชายเจ็ดคือคนที่ได้รับความโปรดปรานรองลงมาจากทั้งสองคนนั้น หากพวกเขาเลือกที่จะโจมตีแบบสุ่ม พวกเขาก็จะค่อยๆ ฉีกกระชากอาณาจักรนี้ออกจากกันได้ และที่ดีที่สุดคือตราบใดที่เกรย์สามารถเพิ่มพลังจิตของเขาได้ เขาก็ไม่ต้องกังวลว่าจะถูกคนอื่นจับได้ เขาเพียงแค่ควบคุมองค์ชายที่อยู่ต่ำกว่าองค์ชายหนึ่งและสองเอาไว้ การจะเข้าใกล้เพื่อควบคุมองค์ชายรองนั้นค่อนข้างยาก เขารู้ดีว่าไม่เหมือนกับเนโครแมนเซอร์ พวกโนมเป็นนักสู้ที่เก่งกาจมาก ดังนั้นบางคนอาจไม่จำเป็นต้องเรียกตุ๊กตาออกมาตั้งแต่เริ่มการต่อสู้ องค์ชายรองแข็งแกร่งเกินกว่าที่เกรย์จะโจมตีในตอนนี้ เขาอาจจะเรียกตุ๊กตาออกมา แต่ก็มีความเป็นไปได้สูงเช่นกัน มีทางเดียวเท่านั้นที่เกรย์จะบีบให้เขาเรียกตุ๊กตาออกมาโดยไม่ใช้มันสู้กับเขา นั่นคือพวกเขาต้องกำลังสู้กับศัตรูคนเดียวกัน การโจมตีองค์ชายรองในขณะที่พวกเขายังพัวพันอยู่กับองค์ชายหนึ่งไม่ใช่เรื่องฉลาดนัก แต่ไม่ได้มีแค่องค์ชายหนึ่ง ยังมีองค์ชายสามที่อยู่ต่ำกว่าองค์ชายสองด้วย ตามข้อมูลที่เกรย์รวบรวมมาตลอดหลายวันที่อยู่ที่นี่ ดูเหมือนองค์ชายสองและองค์ชายสามจะมีความแค้นลึกซึ้งต่อกัน ซึ่งมีต้นเหตุมาจากความรักที่มีให้หญิงคนเดียวกัน ท้ายที่สุดองค์ชายสามก็ได้สังหารหญิงสาวคนนั้นเมื่อพบว่านางมีใจให้องค์ชายสองไม่ใช่เขา แน่นอนว่าเรื่องนี้ถูกปิดบังไว้ และเป็นเพียงเรื่องเล่าภายในวัง แต่เนื่องจากเกรย์อยู่ภายใต้ฝ่ายขององค์ชายเจ็ด เขาจึงรับรู้ความลับบางอย่าง “เราควรจัดการพวกนั้นก่อน มันน่าจะทำให้เรื่องสนุกขึ้น” เคลาส์ชอบความคิดนี้ เช่นเดียวกับเรย์โนลด์สและอลิซ อลิซไม่ได้ใส่ใจนักว่าพวกเขาจะโจมตีใครก่อน ตราบใดที่ทุกคนในกลุ่มปลอดภัยและสามารถเติบโตไปพร้อมกันได้ นางก็โอเคกับทุกการตัดสินใจ เกรย์ยิ้มแล้วมองไปรอบๆ องค์ชายเจ็ดซึ่งเป็นหุ่นเชิดของเขา กำลังนอนหลับอย่างสงบ คนอื่นๆ ไม่ได้ใส่ใจเขามากนักเพราะคิดว่าเขาไม่ได้เป็นภัยคุกคามอะไร “เราควรไปจัดการองค์ชายห้าก่อนดีไหม? ใช่คนที่เราเจอตอนเข้าไปในเขตแดนลับนั่นหรือเปล่า?” เคลาส์เสนอ “ฉันว่าน่าจะเป็นองค์ชายสี่นะ ฉันไม่ค่อยแน่ใจเท่าไหร่ แต่น่าจะเป็นคนที่สี่” เรย์โนลด์สเสริม “จะเป็นใครก็ช่างเถอะ เราควรออกเดินทางได้แล้ว” อลิซไม่สบายใจที่จะอยู่ที่นี่ พวกเขาแทบจะอยู่ในรังของมังกรที่พร้อมจะโจมตีเมื่อไหร่ก็ได้ เกรย์ไม่มีปัญหาอะไรกับเรื่องนั้น เขาจึงสั่งการให้องค์ชายเจ็ดไปแจ้งองค์ชายรองว่าพวกเขาจะออกเดินทางเร็วๆ นี้ โดยอ้างว่าเขาต้องการไปตรวจสอบอาณาจักรของตนเอง และหากองค์ชายรองมีสิ่งใดต้องการ ก็สามารถติดต่อเขาได้ องค์ชายรองรู้สึกแปลกใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินเช่นนั้น ตอนที่องค์ชายเจ็ดมาหา เขาคิดว่าพวกเขาจะอยากอยู่ต่อจนกว่าจะจัดการองค์ชายหนึ่งเสร็จ แต่พวกเขากลับกวาดล้างกองเรือเล็กๆ ได้เพียงแค่นิดเดียวก็จะจากไปเสียแล้ว เขาเรียกเกรย์มาหาคุยก่อนที่พวกเขาจะจากไป ... “ฉันต้องการความช่วยเหลือจากนายเพื่อจัดการกับน้องชายของฉัน” องค์ชายรองเข้าประเด็นทันที เกรย์ไม่ได้ตอบโต้แต่จ้องมองไปที่เขาตรงๆ “ฉันเห็นว่านายทะลวงระดับขึ้นมาแล้ว แต่นายต้องการความช่วยเหลือเรื่องพลังจิต ดูเหมือนมันจะได้รับความเสียหายนะ” องค์ชายรองหยิบขวดเล็กๆ ออกมาจากแหวนเก็บของแล้วส่งให้เกรย์ “ถือเป็นของขวัญแสดงความปรารถนาดีจากฉัน รับไปสิ มันไม่เพียงแต่จะช่วยรักษามันเท่านั้น แต่มันจะช่วยเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้ด้วย” เกรย์รับขวดนั้นมา แค่ได้กลิ่นก็ทำให้จิตใจของเขาสงบลง เขารู้สึกผ่อนคลาย “คนไหนล่ะ?” คำถามของเขาทำให้องค์ชายรองยิ้ม จากคำถามนี้เห็นได้ชัดว่าเกรย์เต็มใจที่จะช่วย “ฉันไม่ชอบขี้หน้าธอร์สัน จัดการเขาซะ แล้วฉันจะรับรองว่านายจะได้รับรางวัลอย่างงาม” องค์ชายรองกล่าว “ธอร์สัน องค์ชายสามน่ะเหรอ?” เกรย์ถาม “ใช่ ฆ่าเขาซะ แล้วนายจะได้รางวัล” องค์ชายรองพยักหน้าและโยนแหวนมิติให้เกรย์ “นี่คือค่าจ้างล่วงหน้า” เกรย์รับแหวนมาเก็บไว้โดยไม่ได้ตรวจสอบของข้างในเลย “ท่านจะได้รับข่าวภายในหนึ่งเดือน” “ฮ่าๆ ดีมาก ดีมาก ฉันรู้ว่านายคือคนที่ใช่สำหรับงานนี้” ดวงตาขององค์ชายรองเต็มไปด้วยจิตสังหารขณะหัวเราะ “ฉันรอที่จะฆ่าเขามาหลายปีแล้ว รออีกแค่เดือนเดียวคงไม่เลวร้ายอะไร” “ไม่ใช่หนึ่งเดือน ภายในหนึ่งเดือนนี้ต่างหาก” เกรย์แก้ไขให้ถูกต้อง เขาต้องการให้ชายผู้นี้รู้ว่าเขาไม่จำเป็นต้องใช้เวลาถึงหนึ่งเดือนในการฆ่าองค์ชายสาม อันที่จริงหนึ่งเดือนนั้นนานเกินไป ภายในหนึ่งเดือนนั้น เขาจะจัดการพวกเขาทุกคนให้สิ้นซาก ยกเว้นเพียงองค์ชายสองและองค์ชายหนึ่ง พูดตามตรงเขาไม่ได้จะฆ่าทุกคน แต่การควบคุมพวกเขาก็ไม่ต่างอะไรกับการตาย เพราะพวกเขาจะไม่สามารถขัดขืนคำสั่งของเขาได้อีกต่อไป อาณาจักรขององค์ชายสามอยู่ใกล้กับอาณาจักรขององค์ชายเจ็ด ดังนั้นการฆ่าเขาก็เป็นเรื่องง่ายดายราวกับปอกกล้วยเข้าปาก เกรย์ต้องการจัดการที่เหลือให้เสร็จสิ้นภายในเดือนนี้ และด้วยความช่วยเหลือจากเพื่อนๆ เขารู้ว่าเขาสามารถทำได้สำเร็จ เขาออกเดินทางพร้อมกับองค์ชายเจ็ด องค์ชายเจ็ดเลิกนำผู้ติดตามไปด้วยแล้วตั้งแต่มีเกรย์และเพื่อนๆ แม้แต่มือขวาของเขาก็ถูกเขี่ยทิ้งไป เกรย์ส่งเขาไปทำภารกิจอื่นและไม่ได้สนใจอะไรเขาในตอนนี้ ... ภายนอกอาณาจักรขององค์ชายรอง “เขาต้องการอะไร?” อลิซถาม “ให้ไปฆ่าองค์ชายสาม แถมยังจ่ายค่าจ้างมาด้วย” เกรย์หัวเราะและโยนแหวนไปให้นาง นางดูของข้างในแล้วพยักหน้า “ไม่เลวเลย ได้เงินมาทำในสิ่งที่เดิมทีเราก็อยากทำอยู่แล้ว” “ข้อตกลงนี้ดีจริงๆ ฉันต้องยอมรับเลย” “ในที่สุดก็ถึงเวลาที่เราจะได้แสดงฝีมือเสียที” เคลาส์หัวเราะ “ใช่ เริ่มจากจัดการองค์ชายสี่กับองค์ชายห้าระหว่างทางก่อนเลย” เกรย์กล่าว “ฮ่าๆ ฉันอยากฆ่าเจ้าหมอนั่นมานานแล้ว ไม่ว่าจะเป็นคนไหน ให้ฉันเป็นคนจัดการเองนะ” เคลาส์อาสา “ไม่มีปัญหา” กลุ่มของพวกเขาพูดคุยหยอกล้อกันขณะบินอยู่บนท้องฟ้า แม้ว่าพวกเขาจะอยู่กันแค่กลุ่มเดียว แต่เกรย์ก็ตรวจสอบให้แน่ใจว่าไม่มีใครที่ต่ำกว่าระดับกลางของขอบเขตราชัน (Sovereign Plane) ที่จะสามารถได้ยินบทสนทนาของพวกเขาได้ ในขณะที่บินอยู่ เกรย์ก็มองไปทางเรย์โนลด์สซึ่งพยักหน้าตอบก่อนจะหายตัวไปด้วยสายฟ้าแลบ เขาปรากฏตัวอีกครั้งพร้อมกับร่างของคนผู้หนึ่งในมือ ซึ่งก็คือโนมตัวหนึ่ง “แกคงมาจากฝั่งองค์ชายสองสินะ?” เกรย์มองเขาด้วยสายตาเย็นชา ชายคนนั้นพยักหน้าด้วยความหวาดกลัวต่อชีวิต เขาอยู่ในเพียงระดับต้นของขอบเขตราชันเท่านั้น ถ้าเป็นคนอื่นเขาคงมั่นใจในฝีมือ แต่การที่พวกเขาตรวจพบเขาได้บอกให้เขารู้ว่าพวกเขาสามารถฆ่าเขาได้ง่ายๆ แม้แต่ตอนที่เรย์โนลด์สซุ่มโจมตี เขายังไม่สามารถแม้แต่จะขัดขืนได้ ‘เนโครแมนเซอร์เริ่มน่ากลัวขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?’ นี่เป็นคำถามเดียวในหัวของเขา เขาไม่อยากจะเชื่อเลยว่ามนุษย์จะแข็งแกร่งกว่าเขา ทั้งที่อยู่ในขอบเขตพลังเดียวกัน “ไปบอกเขาสะ ว่าเราได้รับข้อความของเขาแล้ว” เกรย์กล่าว เขาจ้องมองชายคนนั้นด้วยสายตาเย็นชาและบอกว่า หากเขาส่งคนมาอีก พวกมันจะต้องตายโดยไม่เหลือแม้แต่ซาก ชายคนนั้นพยักหน้าด้วยความหวาดกลัวแล้วรีบวิ่งหนีหางจุกตูดไป เขากลัวตาย และเขาก็คิดถูกแล้วที่ทำเช่นนั้น