บทที่ 604 - ใบหน้าที่คุ้นเคย เนื่องจากถูกอาจารย์ใหญ่คนใหม่เรียกตัวไปพบ ทำให้เอเมอรี่มาถึงพิธีต้อนรับล่าช้า อันที่จริงพิธีดังกล่าวเสร็จสิ้นไปแล้วในตอนที่เขาเดินทางมาถึงสถานที่ซึ่งเหล่าผู้ฝึกตนที่เพิ่งกลับมาควรจะมารวมตัวกัน เมื่อไม่รู้ว่าพวกเขาไปที่ไหนกันหมด เอเมอรี่จึงเข้าไปสอบถามเจ้าหน้าที่คนหนึ่งที่สวมเครื่องแบบของสถาบันจอมเวท เจ้าหน้าที่คนนั้นบอกให้เขาตรงไปที่ชั้นเรียนที่ได้รับมอบหมาย เอเมอรี่รีบเดินออกจากจุดนั้นและเดินไปตามเส้นทางเลียบสวนลอยฟ้าเพื่อมุ่งหน้าไปยังประตูเคลื่อนย้ายที่ใกล้ที่สุด ซึ่งมีจุดหมายปลายทางคือเกาะที่ 7 สถานที่ฝึกฝนเฉพาะสำหรับกลุ่มหัวกะทิกลุ่มที่ 7 ที่เขาเป็นสมาชิกอยู่ ทันทีที่เขาก้าวเท้าออกมาจากประตูเคลื่อนย้าย เอเมอรี่ก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบกับการต้อนรับจากเหล่าอัศวินของสถาบันจอมเวท นักรบเหล่านี้อยู่ในชุดเกราะสีทองอร่ามที่สะท้อนแสงอาทิตย์ พวกเขาคือกลุ่มยอดฝีมือที่ได้รับหน้าที่ดูแลความปลอดภัยของสถาบัน ขณะที่เขาเดินผ่านพวกเขาไป เขาก็สังเกตเห็นว่ามีคนเฝ้ายามในพื้นที่นี้มากกว่าปีที่แล้วถึงสองเท่า ระหว่างที่เขากำลังครุ่นคิดว่าอะไรคือสาเหตุที่เป็นไปได้สำหรับเรื่องนี้ จู่ๆ เอเมอรี่ก็สัมผัสได้ว่ามีร่างหนึ่งเพิ่งก้าวออกมาจากประตูข้างหลังเขาและกำลังพุ่งเข้ามาหาที่ด้านหลังของเขา "เฮ้! เอเมอรี่! เพื่อนยาก สบายดีไหม!" แม้จะยังไม่ได้หันกลับไปดูว่าเป็นใคร แต่เอเมอรี่ก็จำอีกฝ่ายได้ทันทีจากน้ำเสียง ก่อนที่บุคคลที่คุ้นเคยคนนี้จะแตะไหล่เขา เอเมอรี่ก็ร่ายคาถา [กะพริบ] ออกมา ร่างของเขาหายวับไปและไปปรากฏตัวขึ้นที่ด้านหลังของคนที่ 'ซุ่มโจมตี' เขาในทันที ดูเหมือนว่าคนคนนั้นจะรู้ว่าเอเมอรี่หายไปไหน เพราะเขารีบยกมือทั้งสองข้างขึ้นพร้อมกับหัวเราะ "ว้าว! ยอมแล้ว! ยอมแพ้แล้ว! อย่าโจมตีฉันนะ!" เอเมอรี่เผยรอยยิ้มจางๆ บนใบหน้าแล้วกล่าวว่า "เป็นยังไงบ้าง เจอร์รี่?" อีกฝ่ายหันกลับมาโดยยังคงชูมือค้างไว้ในอากาศ ผมสีแดงที่เป็นเอกลักษณ์ของเขายังคงยุ่งเหยิงเหมือนที่เอเมอรี่จำได้ ประกอบกับรอยยิ้มทะเล้นที่ฉาบอยู่บนใบหน้า ทำให้อีกฝ่ายดูไม่ต่างไปจากครั้งล่าสุดที่พวกเขาเจอกัน คนคนนี้ไม่ใช่ใครที่ไหน เขาคือผู้ที่รู้จักกันในนาม เปลวเพลิงสีม่วง เจอร์รี่นั่นเอง "ฉันยอดเยี่ยมไปเลย!" จากนั้นเขาก็ไล่สายตาสำรวจเอเมอรี่ตั้งแต่หัวจรดเท้า ราวกับกำลังสแกน รอยยิ้มของเขากว้างขึ้นเมื่อพูดว่า "นายโตขึ้นนะเพื่อน! นายดูไม่เหมือนเด็กอีกต่อไปแล้ว!" เส้นเลือดที่ขมับของเอเมอรี่เต้นตุบเมื่อได้ยินเช่นนั้น "นายพูดอะไรน่ะ เจอร์รี่..? เราอายุเท่ากันนะ" ราวกับไม่ได้สังเกตน้ำเสียงที่เอเมอรี่ใช้ เจอร์รี่หัวเราะร่า "ฮ่าๆๆ!! จริงด้วยๆ!" "เฮ้อ..." เอเมอรี่อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจและส่ายหัวให้กับนิสัยของเขา เจอร์รี่ยังคงเป็นเหมือนเดิมแม้เวลาจะผ่านไปสามปีแล้วก็ตาม รอยยิ้มเล็กๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขาเมื่อเห็นว่าเจอร์รี่ยังคงกระตือรือร้นเหมือนเคย เขารู้สึกดีใจที่เห็นเพื่อนยังคงมีท่าทีสบายๆ เช่นเดิม "ฉันว่าเราสายแล้ว ไปกันเถอะ" เอเมอรี่รีบพูดเมื่อเห็นว่าเจอร์รี่ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดพล่าม เขาเดินไปตามทางอย่างรวดเร็วโดยมีเจอร์รี่ตามมาติดๆ พวกเขาเดินไปทางโถงที่เหล่าผู้ฝึกตนกลุ่มหัวกะทิกลุ่มที่ 7 มักจะมารวมตัวกัน เมื่อไปถึงโถง ทั้งสองก็ได้รับการต้อนรับจากภาพของใบหน้าที่คุ้นเคยมากมายทันที จากการกวาดสายตามอง เอเมอรี่สังเกตเห็นว่ามีคนประมาณห้าสิบคนมารวมตัวกันในที่เกิดเหตุ แน่นอนว่าเขามองเห็นเพื่อนๆ ของเขายืนอยู่ในกลุ่มนั้น เขามองเห็นเคลียร์กับจูเลียนกำลังคุยกับใครบางคน ในขณะที่ธแรกซ์เดินตรงมาหาเขา เมื่อเห็นธแรกซ์กำลังเดินเข้ามา เอเมอรี่ก็รีบหันไปมองหาเพื่อนคนสุดท้ายของเขา แต่ก็พบว่าชูโม่ยืนอยู่ข้างเขาเรียบร้อยแล้ว ชายคนนี้ช่างวางตัวได้แนบเนียนขึ้นทุกครั้งที่พวกเขาเจอกันจริงๆ โชคดีที่เขาไม่ได้เผลอชกอีกฝ่ายออกไปเพราะความตกใจ "หวัดดีเอเมอรี่... หวัดดีเจอร์รี่.." ชูโม่ทักทายด้วยสไตล์ที่กระชับและสุภาพตามแบบฉบับของเขา เอเมอรี่พยักหน้าอย่างใจเย็นพร้อมรอยยิ้มเป็นการตอบรับคำทักทาย อย่างไรก็ตาม คำทักทายง่ายๆ นั้นกลับทำให้ผู้ฝึกตนผมแดงประหลาดใจ เอเมอรี่เองก็ชะงักไปเล็กน้อยกับปฏิกิริยาของอีกฝ่าย ซึ่งเขาคิดว่ามันดูโอเวอร์ไปหน่อย แต่คำพูดต่อมาของเจอร์รี่ก็อธิบายทุกอย่างได้กระจ่าง "ให้ตายเถอะพวก... ฉันนึกว่านายเป็นใบ้ซะอีก!" "..." ทั้งเอเมอรี่และชูโม่ดูเหมือนจะไม่รู้ว่าจะตอบสนองอย่างไร ทั้งคู่จึงหันไปมองหน้ากัน ครู่ต่อมา ธแรกซ์ก็มาถึงตรงหน้าของทั้งสาม เอเมอรี่สังเกตเห็นสีหน้าไม่พอใจบนใบหน้าของเพื่อน "เชื่อไหมเอเมอรี่?" ธแรกซ์พูดด้วยเสียงฮึดฮัด "ดูนั่นสิ สองคนนั้นสนิทสนมกับศัตรูเหลือเกิน" เอเมอรี่รีบหันไปมองตามที่ธแรกซ์พูด เขาเห็นเคลียร์กับจูเลียนกำลังสนทนาอยู่กับคนบางกลุ่ม คนหลังกำลังคุยอยู่กับอาร่า หนึ่งในองครักษ์ของโรแรน ฮาร์ไลต์ ในขณะที่คนแรกกำลังคุยกับอนาส หัวหน้ากลุ่มผู้ฝึกตนคาเลออสที่เดินทางมาจากชั้นเรียนที่ 77 พร้อมกับเขา เขาไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะคำพูดของธแรกซ์หรือไม่ แต่ดูเหมือนว่าเคลียร์จะดูเป็นมิตรกับอนาสมากกว่าปกติ—ชายที่เมื่อปีก่อนแสดงออกอย่างชัดเจนว่าพยายามตามจีบเธอ ไม่ว่าอย่างไร เอเมอรี่รู้ว่าเขาไม่ควรคิดมากเกินไปจนสถานการณ์บานปลาย เขาจึงตัดสินใจมองไปรอบๆ เพื่อทักทายใบหน้าที่คุ้นเคยคนอื่นๆ เขาเห็นไอโกะ 'ประกายหยก' พยักหน้าทักทายเขา ออริคอนชายร่างยักษ์ผู้เชี่ยวชาญด้านการต่อสู้โบกมือให้เขา และโอโคเย่ที่ยิ้มให้เขาอย่างสดใส จากนั้นเขาก็พบว่าเขาหาอิกอร์และอีวาร์ สองผู้ฝึกตนเผ่าพันธุ์ผสมแพะไม่เจอในกลุ่มนี้ ที่มุมหนึ่งของโถง เอเมอรี่ยังคงเห็นไมก้าและเพื่อนๆ ของเขากำลังพูดถึงเขาอยู่ ไม่ไกลจากนั้น แฟนคลับอันดับหนึ่งของเขาอย่าง โลโดส ผู้ได้รับฉายาว่า 'คนบ้า' ยังคงจ้องมองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเป็นปรปักษ์ เจอร์รี่ดูเหมือนจะสังเกตเห็นท่าทีของโลโดสที่มีต่อเอเมอรี่ด้วยเช่นกัน "ให้ตายสิ... ดูเหมือนหมอนั่นจะยังเกลียดนายน่าดูเลยนะเอเมอรี่ น่าประทับใจจริงๆ! นี่สามปีแล้วนะเนี่ย" เจอร์รี่กล่าวขณะมองไปทางโลโดส "ดูเหมือนว่านายคงทำให้น็อตในหัวของเขาหลุดไปตลอดกาลเลยสินะ" เอเมอรี่ทำได้เพียงยิ้มแห้งๆ ให้กับคำพูดที่ตรงไปตรงมาของเจอร์รี่ ถึงกระนั้น แม้บางคนจะมองเขาด้วยสายตาที่ไม่ค่อยดีนัก แต่เขาก็ยังพบว่าสถานการณ์นี้ดูอบอุ่นหัวใจอย่างประหลาด ราวกับได้พบเพื่อนเก่า หลังจากนั้นไม่นาน เคลียร์และจูเลียนก็เดินเข้ามาสมทบกับทั้งสี่คน หญิงสาวทำในสิ่งที่เธอทำเป็นประจำ คือการยิ้มอย่างจริงใจและทักทายกลุ่มของเขา แน่นอนว่าเจอร์รี่ฉวยโอกาสนั้นเข้าไปหยอกล้อกับเธออีกครั้ง ซึ่งเคลียร์ก็ตอบกลับมาด้วยความเป็นมิตรเช่นเคย สิ่งเดียวที่ผิดปกติในพฤติกรรมของเธอที่เอเมอรี่สังเกตเห็น คือการที่เธอไม่ได้เข้ามาอออยู่ใกล้ๆ หรือแม้แต่ยืนใกล้เขาเหมือนเมื่อก่อน นี่คือสิ่งที่เพื่อนธรรมดาควรจะทำ แต่เอเมอรี่กลับรู้สึกแปลกๆ ดูเหมือนว่าเขาต้องใช้เวลาในการปรับตัวกับท่าทีนี้ ในทางกลับกัน จูเลียนกำลังถูกธแรกซ์ถากถาง แต่ชาวโรมันผู้นี้กลับเลือกที่จะเพิกเฉยต่ออีกฝ่ายและเล่าข่าวล่าสุดเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงที่พวกเขาไม่อยู่ ซึ่งเขาเพิ่งได้รับมาจากอาร่าให้กลุ่มฟัง จูเลียนบอกกับกลุ่มถึงความคืบหน้าของสงครามกับพวกเอลฟ์ และข้อเท็จจริงที่ว่ามหาจอมเวทอัลตัสยังไม่กลับมาที่สถาบัน นอกจากนี้ยังมีข้อมูลอัปเดตเกี่ยวกับตระกูลเผ่าพันธุ์ผสม เขาแจ้งข่าวที่น่ากังวลให้เอเมอรี่ฟังเกี่ยวกับตระกูลหมาป่าและตระกูลงู ดูเหมือนว่านี่จะเป็นเหตุผลที่ลีมอร์ดและผู้ฝึกตนตระกูลฮาร์ไลต์คนอื่นๆ ที่มีสายเลือดหมาป่าจะไม่ได้เข้าร่วมกลุ่มหัวกะทิในปีนี้ เมื่อได้ยินเช่นนั้น เอเมอรี่คาดเดาว่าเรื่องทำนองเดียวกันนี้ก็น่าจะเกิดขึ้นกับอิกอร์และอีวาร์ รวมถึงผู้ฝึกตนเผ่าพันธุ์ผสมคนอื่นๆ ในกลุ่มที่ 7 ที่ยังคงไม่มีใครเห็นตัว ข่าวนี้ยังทำให้เขากังวลว่าเขาจะต้องเผชิญกับอะไรต่อจากนี้ ในเมื่อตัวเขาเองก็เป็นเผ่าพันธุ์ผสม จู่ๆ เขาก็นึกถึงเด็กสาวคนหนึ่งที่เขาไม่ได้เจอมาสามปีแล้ว เมื่อทราบว่าเผ่าพันธุ์ผสมงูได้ออกจากพันธมิตรมนุษย์ไปแล้ว เขาก็อดสงสัยไม่ได้ว่าจะได้พบเธออีกหรือไม่ ... ไม่นานหลังจากนั้น ประตูบานใหญ่ในโถงก็เปิดออก ทุกคนเห็นเหล่าอาจารย์จอมเวทของกลุ่มหัวกะทิเดินเข้ามา จอมเวทเนย์ล่า อาจารย์สอนวิชาอ่านจิต, จอมเวทคลีโอ อาจารย์สอนวิชาตำนาน, จอมเวทรอมมี่ อาจารย์สอนวิชาการต่อสู้ และสุดท้ายคือจอมเวทมิเนอร์ว่าที่ใบหน้าเปื้อนยิ้มเสมอ อาจารย์สอนวิชาจริยธรรมและหลักการ อย่างไรก็ตาม เอเมอรี่และคนอื่นๆ ตระหนักได้ว่าพวกเขาไม่เห็นมหาจอมเวทเอมอนอยู่ในกลุ่มอาจารย์ กลับกันพวกเขากลับเห็นบุคคลที่ไม่รู้จักปะปนอยู่ด้วย แม้จะไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร แต่ชายศีรษะล้านที่ยืนอยู่ตรงกลางกลับแผ่แรงกดดันที่มหาศาลกว่าอาจารย์ทุกคนรวมกัน ซึ่งทำให้พวกเขาเชื่อทันทีว่าอีกฝ่ายต้องเป็นมหาจอมเวทอย่างแน่นอน โชคดีที่เอเมอรี่และคนอื่นๆ ไม่ต้องรอนานนักเพื่อให้ความสงสัยของพวกเขาได้รับคำตอบ "ฉันคือมหาจอมเวทไซลัส.. ฉันจะเป็นคนมาแทนที่มหาจอมเวทเอมอน เอาล่ะ มาดูกันว่าพวกเธอทุกคนเก่งกาจแค่ไหน กลุ่มที่ 7!"