บทที่ 293: โอสถล่ออสูร อเล็กซ์ยิ้มแล้วถามขึ้นว่า "พวกคุณมีส่วนผสมสำหรับปรุงโอสถไหมครับ?" "แน่นอนสิ พวกเราเป็นนักปรุงโอสถนะ เราพกส่วนผสมต่าง ๆ ติดตัวไว้เสมออยู่แล้ว" ฟ่านรั่วกังกล่าวอย่างภาคภูมิใจ "ฮ่าฮ่า ใช่แล้ว พี่อวี้ พวกเรามี" ว่านลี่กล่าวพร้อมรอยยิ้มประหม่า โจวเหม่ยก็พยักหน้าเห็นด้วยเช่นกัน "เอาล่ะ ถ้าพวกคุณมี งั้นเราไปที่หอปรุงโอสถเพื่อปรุงโอสถกันเถอะ พวกคุณคงจะกระวนกระวายใจที่ไม่ได้ปรุงโอสถมาหลายวันแล้วสิ" อเล็กซ์กล่าว ดวงตาของโจวเหม่ยและว่านลี่เป็นประกายเมื่อได้ยินว่าจะได้ไปที่ที่สามารถปรุงโอสถได้ แต่ทว่าฟ่านรั่วกังกลับทำหน้าแปลก ๆ "อ่า... ฉันไม่ได้สนเรื่องโอสถขนาดนั้นหรอก แต่ช่างเถอะ ไปปรุงกันสักหน่อยก็ได้ ความจริงแวะไปที่ตลาดก่อนดีกว่า ฉันอยากลองปรุงโอสถของวันนี้ดู ฉันต้องการเอาชนะระดับความสอดประสานของไอ้เจ้าหวงฟู่นั่น หมอนั่นคงจะเรียนรู้เกี่ยวกับโอสถเม็ดนี้จากอาจารย์ของเขาก่อนฉัน และแค่ตั้งใจอวดภูมิความรู้ของเขาในวันนี้แน่ ๆ" เธอกล่าว "อ้าว ฟ่านฟ่าน แบบนั้นมันเป็นไปไม่ได้หรอก เพื่อความเป็นธรรมในการแข่งขัน เขาไม่ได้รับอนุญาตให้ทำแบบนั้น ท่านเจ้าสำนักกล่าวไว้เองเลยนะ" ว่านลี่กล่าว "อ๋อ งั้นเหรอ? ช่างเถอะ ยังไงฉันก็อยากเอาชนะเขาอยู่ดี" เธอยืนกราน อเล็กซ์ยิ้มพลางเสนอว่า "ทำไมเราไม่ทำให้มันเป็นการแข่งขันไปเลยล่ะครับ? เราทุกคนจะเรียนรู้วิธีปรุง แล้ว... ภายใน 6 ชั่วโมงหลังจากเข้าหอปรุงโอสถ ใครที่ปรุงโอสถได้ดีที่สุดจะเป็นผู้ชนะ" อเล็กซ์กล่าว ดวงตาของฟ่านรั่วกังเปล่งประกายขึ้นอย่างผิดปกติเมื่อได้ยินว่าจะมีการแข่งขัน "ตกลง นี่พวกคุณรับสูตรไป" เธอกล่าวพลางยื่นสูตรของเธอให้กับว่านลี่ ส่วนโจวเหม่ยก็หยิบสูตรของตนออกมาแล้วส่งให้อเล็กซ์ อเล็กซ์เหลือบมองสูตรเพียงครั้งเดียวก็จดจำได้ทันที สูตรนี้เป็นโอสถที่เรียกว่า โอสถล่ออสูร ตัวโอสถทำมาจากชิ้นส่วนสัตว์อสูรหลายชนิด ซึ่งเมื่อนำมาทำเป็นโอสถแล้วจะส่งกลิ่นหอมรุนแรงเมื่อทำปฏิกิริยากับพลังปราณ โดยโอสถจะดึงดูดสัตว์อสูรหลากหลายชนิดตามระดับความสอดประสานของมัน โอสถระดับต่ำจะดึงดูดสัตว์อสูรขอบเขตหลอมกายาและขอบเขตกายาเหล็ก โอสถระดับปฐพีจะดึงดูดสัตว์อสูรขอบเขตหลอมกระดูกและขอบเขตหลอมอวัยวะ โอสถระดับสวรรค์จะดึงดูดสัตว์อสูรขอบเขตหลอมเส้นชีพจรและขอบเขตหลอมจิต ส่วนวัตถุประสงค์ของโอสถที่มีระดับความสอดประสานสูงกว่านั้นไม่ได้ระบุไว้ บางทีแม้แต่นักปรุงโอสถหลวงก็อาจไม่สามารถปรุงโอสถที่มีความสอดประสาน 75% ได้ ต่อให้เป็นแค่โอสถระดับทั่วไปก็ตาม เขาจำสูตรโอสถได้แล้ว แต่การคืนสูตรให้ทันทีดูน่าสงสัยเกินไป เขาจึงขอให้ว่านลี่เขียนสูตรลงบนกระดาษสำหรับทั้งคู่แล้วรับมันมา จากนั้นพวกเขาก็แวะไปที่ร้านขายส่วนผสมต่าง ๆ เนื่องจากส่วนผสมส่วนใหญ่เป็นชิ้นส่วนของสัตว์อสูร อเล็กซ์จึงไม่มีติดตัวเลย เขาเลยต้องซื้อพวกมันมาจำนวนมาก โชคดีที่ตอนนี้เขามีเงินเหลือเฟือจึงไม่ต้องกังวลเรื่องค่าใช้จ่าย เมื่อได้ส่วนผสมครบแล้ว อเล็กซ์ก็นำทางพวกเขาไปที่หอปรุงโอสถ ที่เคาน์เตอร์ลงทะเบียน เขาขอเช่าห้องเป็นเวลา 6 ชั่วโมงและจ่ายเงินล่วงหน้า จากนั้นเขากับอีก 3 คนก็ถูกพาไปยังห้องปรุงโอสถ 4 ห้องที่อยู่ด้านหลังของหอ หลังจากประตูปิดลง อเล็กซ์ก็นั่งลงบนเบาะโดยมีหม้อหลอมทองหยกวางอยู่ตรงหน้าและเตรียมตัวปรุงโอสถ 'นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันปรุงโอสถที่ใช้ส่วนผสมจากสัตว์อสูรล้วน ๆ เลยสินะ?' เขาคิด ศพสัตว์อสูรมักจะมีชิ้นส่วนหนึ่งหรือสองอย่างที่ใช้เป็นส่วนผสมได้ แต่เขาไม่เคยเจอสูตรโอสถที่ใช้แค่ชิ้นส่วนสัตว์อสูรเพียงอย่างเดียวมาก่อน 'สงสัยจริงว่านักปรุงโอสถหลวงคิดค้นสูตรนี้ขึ้นมาได้ยังไง' เขาคิด หม้อหลอมร้อนได้ที่แล้วถึงเวลาที่เขาต้องใส่ส่วนผสมลงไป สูตรปรากฏขึ้นในใจทำให้เขารู้ว่าต้องทำอย่างไรต่อไป เขาหยิบส่วนผสมชิ้นแรกออกมาแล้วใส่ลงไป เขาค่อย ๆ หมุนวนมันจนกลายเป็นผงและพลังงานทั้งหมดถูกปลดปล่อยออกมา เมื่อส่วนผสมแรกเรียบร้อย เขาก็ใส่ชิ้นที่สองตามลงไปซึ่งปลดปล่อยพลังงานมากขึ้นจนไปผสมกับพลังงานที่มีอยู่เดิม จากนั้นชิ้นที่สาม และชิ้นที่สี่ เขาทำเช่นนั้นไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งใส่ส่วนผสมชิ้นสุดท้ายลงไป 'อ๋อ พลังงานสุดท้ายคือธาตุไม้สินะ' เขาคิด เขารีบเริ่มอัดผงโอสถ และหนึ่งนาทีต่อมา เขาก็ได้โอสถมาอยู่ในมือ เขารีบหยิบโอสถออกมาแล้วถือไว้ในมือ โอสถล่ออสูร - 38% 'อืม... ไม่เลว ถ้าตั้งสมาธิมากกว่านี้ในการปรุง ก็น่าจะได้ดีกว่านี้' เขาคิดแล้วเริ่มปรุงชิ้นถัดไป ชิ้นแรกเขาใช้เวลาไปแค่ 20 นาที และชิ้นต่อ ๆ มาก็ใช้เวลาน้อยลงไปอีก ภายในหนึ่งชั่วโมง เขาปรุงโอสถได้ทั้งหมด 3 เม็ด อย่างไรก็ตาม ในชั่วโมงถัด ๆ มา เขาปรุงได้ชั่วโมงละ 4 เม็ด บางครั้งเขาก็ทำได้มากกว่านั้นเพราะปรุงได้สองเม็ดพร้อมกัน เมื่อครบกำหนด 6 ชั่วโมง เขาปรุงโอสถได้ทั้งหมด 28 เม็ดพอดี เขาดูเวลาแล้วพบว่าเหลือเวลาอีกเพียง 3 นาที เขาจึงทำความสะอาดหม้อหลอม เก็บของทุกอย่างลงในถุงเก็บของ แล้วเดินออกจากห้อง ฟ่านรั่วกังยืนอยู่ข้างนอกแล้ว เธอกำลังเคาะเท้าอย่างหงุดหงิดกับบางอย่าง อเล็กซ์เดินเข้าไปหาเธอแล้วถามว่า "เป็นอะไรไปครับ?" "ฉันรออยู่ที่นี่มาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว นี่แหละที่เป็นอะไร" เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์ อเล็กซ์รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยแล้วถามว่า "แล้วทำไมคุณถึงออกมาก่อนตั้งครึ่งชั่วโมงล่ะ?" ใบหน้าของฟ่านรั่วกังเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำทันทีและพูดว่า "ฉันไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ตอนที่กำลังปรุงโอสถอยู่ ก็เลยเผลอเดินออกมาเร็วเกินไปน่ะสิ" พรืด! อเล็กซ์เริ่มหัวเราะ "เฮ้ย อย่าหัวเราะนะ ฉันไม่มีนาฬิกาติดตัวนี่นา เข้าใจไหม? นั่นแหละเหตุผลที่ฉันออกมาก่อน" ฟ่านรั่วกังกล่าวด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ อเล็กซ์หยุดหัวเราะไม่ได้อยู่หลายนาที และเพิ่งจะหยุดขำเมื่ออีกสองคนเดินมาถึง ฟ่านรั่วกังดูเหมือนจะยังโกรธอยู่ เธอจึงกล่าวว่า "เอาล่ะ มาดูกันว่าใครชนะ แล้วจบเรื่องนี้กันเถอะ"