บทที่ 281: การเลื่อนระดับ ระดับความประสานของเม็ดยาที่เป็นจุดสนใจของทุกคนในขณะนี้อยู่ที่ 60% เครื่องทดสอบเม็ดยาสิ้นสุดการทำงานลงในที่สุด และผลลัพธ์สุดท้ายก็คือ 60% อเล็กซ์เดินไปด้านหน้าแล้วหยิบเม็ดยาของเขาขึ้นมาก่อนจะเก็บมันลงในถุงเก็บของ เขายังไม่มีขวดโหลในตอนนี้ จึงจำต้องเก็บเม็ดยาไว้ในถุงเก็บของไปก่อน แม้ภายนอกเขาจะไม่ได้แสดงท่าทีว่าสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้นเป็นเรื่องใหญ่โตอะไร แต่นั่นก็เป็นเพราะเขาฉลองกับตัวเองในใจไปเรียบร้อยแล้วตั้งแต่ตอนที่รู้ระดับความประสานของเม็ดยาก่อนที่จะนำมันออกมาเสียอีก เขารอให้ทีมงานและพิธีกรประกาศผลการแข่งขัน แต่กลับไม่มีใครพูดอะไรออกมาเลย เขาหันไปมองรอบๆ แล้วจึงได้รู้ว่าทุกคนยังคงจับจ้องมาที่เขา อเล็กซ์รู้สึกประหม่าเล็กน้อยที่มีสายตามากมายจ้องมองมา จึงหันไปหาพิธีกร “เอ่อ... แล้วผลลัพธ์ล่ะครับ?” เขาถาม “อา ใช่ ขออภัยด้วยครับ ทุกท่านโปรดเก็บสัมภาระของท่าน เราจะเตรียมประกาศผลในตอนนี้ครับ” พิธีกรกล่าวแล้วเดินไปปรึกษากับทีมงาน “เจ้าชื่ออะไร?” หวงฟู่เดินเข้ามาถามเขา “อวี้หมิง” อเล็กซ์ตอบขณะจ้องมองเข้าไปในดวงตาของหวงฟู่ตรงๆ “อวี้หมิง...” หวงฟู่พึมพำ “ข้าจะจำชื่อเจ้าไว้ ยินดีด้วย” “ฮ่าๆ เจ้าก็เช่นกัน” อเล็กซ์กล่าว “พี่อวี้ นั่นมันสุดยอดมาก เจ้าปรุงเม็ดยาที่น่าทึ่งขนาดนั้นได้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?” ว่านลี่ถาม “อา ข้าโชคดีนิดหน่อยน่ะ ที่ได้ผลลัพธ์แบบนี้เป็นเพราะข้าปรุง ‘โทสะพยัคฆ์ทองแดง’ ต่างหาก ถ้าข้าลองปรุงเม็ดยาชนิดอื่น ข้าก็ไม่มั่นใจว่าจะได้ผลลัพธ์แบบเดียวกัน” อเล็กซ์กล่าว “เข้าใจแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังสุดยอดอยู่ดี ถึงแม้ว่า...” ว่านลี่เว้นช่วงไปเมื่อนึกอะไรบางอย่างออกแล้วถามขึ้นว่า “ตอนนี้เจ้าเป็นผู้อาวุโสแล้วหรือยัง?” “อา!” อเล็กซ์ลืมกฎเรื่องผู้อาวุโสไปสนิทที่ว่าหากใครปรุงเม็ดยาระดับสวรรค์ได้ จะได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้อาวุโส “ข้าไม่ควรเป็นใช่ไหม?” อเล็กซ์กล่าว “ท้ายที่สุดแล้ว ข้าก็ไม่ได้ลงทะเบียนเม็ดยานี้” “นั่นก็สมเหตุสมผล” ว่านลี่กล่าว “ทุกท่าน โปรดมารวมกันตรงนี้ ผลคะแนนออกมาแล้วครับ” พิธีกรประกาศ “ขอแสดงความยินดีกับทุกคนที่สามารถปรุงเม็ดยาได้สำเร็จ ผมมีข่าวดีมาบอกพวกคุณและสำนักของพวกคุณ ด้วยความที่หลายคนทำคะแนนออกมาได้ใกล้เคียงกันมาก พวกคุณหลายคนจึงจะได้รับอันดับเดียวกัน และนั่นหมายถึงการได้รับคะแนนรวมที่สูงจากการแข่งขันครั้งนี้” “สำหรับผู้ชนะ เรารู้กันอยู่แล้วว่าใครคือ 3 อันดับแรก แต่ผมขอประกาศเพื่อให้ผู้ชมที่พลาดเหตุการณ์อันน่าเหลือเชื่อนี้ได้รับทราบด้วยเช่นกัน” “อันดับที่สามคือ ว่านลี่ จากสำนักหงอู่ ผู้ปรุง ‘ยาถอนพิษร้อยชนิด’ ด้วยระดับความประสานที่น่าเหลือเชื่อถึง 49%” “อันดับที่สองคือ หวงฟู่ จากสถานศึกษาหลวงฟู่ ผู้ปรุง ‘ยาทะลวงกระดูก’ ด้วยระดับความประสานที่น่าเหลือเชื่อถึง 53%” “และในตอนนี้ อันดับที่หนึ่ง ดาวเด่นของการแข่งขันครั้งนี้ และอาจเรียกได้ว่าของทั้งปีเลยก็ว่าได้ คือ อวี้หมิง จากสำนักหงอู่ ผู้สามารถปรุง ‘โทสะพยัคฆ์ทองแดง’ ด้วยระดับความประสานที่น่าทึ่งยิ่งกว่าที่ 60% ครับ!” พิธีกรกล่าว ทุกคนเริ่มปรบมือและผลคะแนนที่เหลือก็ปรากฏขึ้นบนบอร์ดจัดอันดับด้านหลังกลุ่มผู้เข้าแข่งขัน เด็กสาวจากสำนักหงอู่ทำระดับความประสานได้ 41% ทำให้เธออยู่อันดับที่ 7 ของการจัดอันดับ มีผู้เข้าแข่งขันอีกกว่า 9 คนที่อยู่ในอันดับเดียวกันกับเธอ แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ข้อเท็จจริงที่ว่าเม็ดยาระดับความประสาน 41% ของเธอถือว่าติดอันดับที่ 7 เปลี่ยนไป เหล่าชายหนุ่มและหญิงสาวหยิบสัมภาระของตนแล้วเดินกลับออกจากสนามแข่งขัน ตรงไปยังที่นั่งของแต่ละสำนัก ทันทีที่คนในสำนักเห็นทั้งสามคนเดินกลับมา ทุกคนก็เริ่มเข้ามาร่วมแสดงความยินดี “สมแล้วที่เป็นลูกศิษย์ของเจ้าสำนัก ยอดเยี่ยมมาก” “เจ้าสามารถปรุงเม็ดยาระดับสวรรค์ได้ด้วยงั้นรึ?” “ว่านลี่ เจ้าก็ทำได้ดีมากนะ” คำชื่นชมมากมายพรั่งพรูออกมาจากทั้งผู้อาวุโสและเหล่าศิษย์พี่ศิษย์น้อง อเล็กซ์พยักหน้าให้ทุกคนเป็นการขอบคุณสำหรับคำแสดงความยินดี ฟ่านรั่วกังและโจวเม่ยก็เข้ามาแสดงความยินดีกับทั้งสามคนเช่นกัน “ทำได้ดีมากเด็กๆ นั่นมันสุดยอดจริงๆ ดีกว่าที่ข้าคาดหวังไว้เยอะเลย ข้าไม่คิดว่าฟ่านฟ่านหรือเม่ยเม่ยของข้าจะทำได้ดีขนาดนี้” ผู้อาวุโสลำดับที่สองกล่าว “จริง จริงด้วย” ผู้อาวุโสลำดับที่สามเสริม “พวกเจ้าไปพักผ่อนกันเถอะ พวกเจ้าสมควรได้รับมันแล้ว” หม่าหรงกล่าว ทุกคนกลับไปที่นั่งและเฝ้ามองการแข่งขันรอบถัดไปที่กำลังจะเริ่มขึ้นในไม่ช้า “นั่นเป็นเม็ดยาที่ดีที่สุดที่เจ้าเคยปรุงมาจนถึงตอนนี้เลยหรือเปล่า?” หม่าหรงถามอเล็กซ์เบาๆ “ใช่ครับ ถ้าข้าจำไม่ผิด ครั้งล่าสุดที่ข้าปรุงได้ระดับความประสาน 59% ดังนั้นอันนี้จึงเหนือกว่าเล็กน้อยครับ” อเล็กซ์กล่าว “ดีมาก เจ้าพัฒนาขึ้นเยอะเลย โชคดีที่เม็ดยาพลังธาตุโลหะเหมาะกับเจ้ามาก เดี๋ยววันนี้เราจะไปดูกันที่หอตำราว่าทำไมเม็ดยาพวกนั้นถึงใช้ได้ผลกับเจ้าเพียงคนเดียว” หม่าหรงกล่าว อเล็กซ์พยักหน้า เขาตั้งตารอที่จะไปหอตำราเพราะเขามีหลายสิ่งที่ต้องอ่านศึกษา ทั้งเรื่องที่เกี่ยวข้องกับตัวเขาเองและสิ่งของที่เขามี อเล็กซ์นึกอะไรบางอย่างขึ้นได้จึงถามอาจารย์ของเขาว่า “อาจารย์ครับ ตอนนี้พวกเราอยู่ในระดับที่ 1 แล้วใช่ไหมครับ?” เขาไม่ได้ลดเสียงลง ทำให้ทุกคนได้ยินชัดถ้อยชัดคำ ทันใดนั้นทุกคนก็เริ่มคำนวณคะแนน เด็กสาวได้ 14 คะแนน ว่านลี่ได้ 33 คะแนน และอเล็กซ์ได้ 100 คะแนน รวมแล้วพวกเขาต้องการ 146 คะแนนเพื่อเลื่อนระดับ และพวกเขาทำได้... 147 คะแนน “พวกเรา... พวกเราได้คะแนนรวมทั้งหมด 524 คะแนน พวกเรา— พวกเราทำสำเร็จแล้วใช่ไหม?” ผู้อาวุโสลำดับที่สองกล่าว “เราได้มากกว่านั้นอีก ศิษย์คนอื่นก็ได้คะแนนมาบ้างประปราย วู้ว! ในที่สุดเราก็ทำสำเร็จ” ฟ่านรั่วกังกล่าว ทันใดนั้นทุกคนต่างพากันเฉลิมฉลอง แม้แต่หม่าหรงก็ยังเผยรอยยิ้มเมื่อตระหนักว่าเธอทำตามเป้าหมายที่ตั้งใจไว้ได้สำเร็จแล้ว “อาจารย์ครับ!” อเล็กซ์เรียก ดึงสติเธอออกมาจากความดีใจ “มีอะไรหรือ?” เธอถาม “คือว่า... ในเมื่อเราเลื่อนเป็นสำนักระดับที่ 1 สำเร็จแล้ว... ข้าขอไม่เข้าร่วมการแข่งขันในวันพรุ่งนี้ได้ไหมครับ?”