บทที่ 564 - การประลองจิตวิญญาณ "เซบาสเตียน ท่านมีความเห็นเช่นไรเกี่ยวกับพี่หยวน?" ฉู่หลิวเซียงเอ่ยถามพลางทอดสายตามองหยวนที่กำลังประลองยุทธ์กับสือหลางอย่างตั้งใจ "ข้าเห็นว่าเขาเป็นคนหนุ่มที่มีพรสวรรค์ล้ำเลิศยิ่งนัก หรืออาจจะเรียกได้ว่าเป็นผู้ที่มีพรสวรรค์สูงส่งที่สุดเท่าที่ข้าเคยพบพานมาในชีวิต ข้ากล้ากล่าวเลยว่า แม้แต่ยอดอัจฉริยะลำดับต้นๆ ของตระกูลฉู่ก็คงยากจะเทียบเทียมกับเขาได้" เซบาสเตียนตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงความหนักแน่น "ถ้าเช่นนั้น ท่านคิดว่าท่านพ่อท่านแม่ของข้าจะยอมรับคนเช่นเขาหรือไม่?" คำถามของฉู่หลิวเซียงสื่อความนัยอย่างชัดเจนจนไม่ต้องคาดเดา เซบาสเตียนนิ่งคิดไปครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยขึ้น "คุณหนู ท่านย่อมรู้ดีว่านิสัยของท่านประมุขและฮูหยินเป็นเช่นไร เพียงแค่พรสวรรค์เพียงอย่างเดียวยังไม่เพียงพอจะสั่นคลอนใจพวกเขาได้ เขาจำเป็นต้องมีสิ่งที่เหนือยิ่งกว่านั้นเพื่อที่จะได้รับความยอมรับจากพวกท่าน" "อย่างนั้นหรือ..." ฉู่หลิวเซียงพึมพำกับตัวเองเบาๆ ชั่วครู่ต่อมา ฝูงชนที่ห้อมล้อมหยวนและสือหลางพลันระเบิดเสียงโห่ร้องกึกก้องด้วยความตื่นเต้นเร้าใจ "โอ้! เขาชนะแล้ว! ผู้เล่นหยวนสามารถเอาชนะสือหลางได้จริงๆ!" "สวรรค์! กระบวนท่าสุดท้ายนั่นมันอะไรกัน?! ข้าไม่เคยพบเห็นสิ่งใดที่พิสดารเช่นนี้มาก่อนเลย!" ท่ามกลางวงล้อมนั้น สือหลางทรุดตัวลงนั่งกับพื้นด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น "เมื่อครู่นี้... มันคือกระบวนท่าอะไรกัน?" สือหลางเงยหน้าถามหยวน "มันไม่มีชื่อหรอก" หยวนตอบตามความจริง เพราะเขาเพียงแค่จดจำและเลียนแบบมาจากชายรูปงามในความฝันของเขาเท่านั้น "งั้นหรือ... อย่างไรเสีย นี่ก็เป็นการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยมมาก ข้าสารภาพตามตรงเลยว่าไม่ได้เตรียมใจมาเพื่อพ่ายแพ้เลยจริงๆ" สือหลางยื่นมือออกมาเพื่อขอจับมือตามมารยาท หยวนยื่นมือไปกุมตอบพลางยิ้ม "เช่นกัน ข้าเองก็สนุกกับการประลองครั้งนี้มาก" ครู่หนึ่งต่อมา อาจารย์ผู้ฝึกสอนเดินเข้ามาหาหยวนแล้วเอ่ยชม "เจ้าคงกลับไปฝึกฝนอย่างหนักหลังจากกลับบ้านไปสินะ" 'ฝึกฝนหรือ?' หยวนเลิกคิ้วขึ้นด้วยความสงสัย แต่เขาก็เลือกที่จะไม่ตอบโต้อะไรออกไป เพราะคิดว่าปล่อยให้เป็นเช่นนี้คงจะดีที่สุด "อีกสักรอบไหม? ข้ายังเหลือเรี่ยวแรงอีกเพียบเลย" สือหลางเอ่ยชวนหยวนในเวลาต่อมา "ตกลง" หยวนพยักหน้าตอบรับ หลังจากนั้นอีกหลายวัน หยวนใช้เวลาทั้งหมดอยู่บนชั้นสามของหอฝึกยุทธ์ เพื่อขัดเกลาวิชาหอกและทดลองใช้อาวุธยาวประเภทอื่นๆ จนเริ่มเกิดความชำนาญ "นี่ หยวน" หวังหมิงปรากฏตัวขึ้นที่ชั้นสามและร้องเรียกเขาก่อนที่หยวนจะกลับที่พัก "อย่าลืมเรื่องการประลองนะ งานจะเริ่มขึ้นในวันพรุ่งนี้แล้ว" "โอ้ จริงด้วย ข้าเกือบลืมไปเสียสนิทเลย" หยวนอุทาน "แล้วงานจัดขึ้นที่ไหนกัน?" "พรุ่งนี้เช้า หลังดวงอาทิตย์ขึ้นสักสองชั่วโมง มาพบข้าที่นี่ แล้วข้าจะพาเจ้าไปเอง" "ตกลง" เมื่อกลับถึงถ้ำเซียน ฉู่หลิวเซียงจึงเอ่ยถาม "การประลองที่จะจัดขึ้นวันพรุ่งนี้คืออะไรหรือ?" "ข้าได้ยินมาว่าเป็นงานประลองที่รวบรวมเหล่าศิษย์ยอดฝีมือในสำนักนี้มาต่อสู้กัน" เขาตอบ "หมายถึงคนอย่างสือหลางหรือหวังหมิงน่ะหรือ?" "ใช่ และจะมีคนเก่งๆ แบบพวกเขาอีกมากในงานนี้ ข้าเองก็รู้สึกตื่นเต้นอยู่เหมือนกัน" เช้าวันต่อมา หลังจากรับประทานอาหารเช้าเสร็จสิ้น หยวนและคนอื่นๆ ก็มุ่งหน้าไปยังหอฝึกยุทธ์ทันที เมื่อไปถึง หวังหมิงก็รอท่าอยู่ก่อนแล้ว "อรุณสวัสดิ์ทุกคน" หวังหมิงทักทาย "อรุณสวัสดิ์" "วันนี้เจ้ารู้สึกเป็นอย่างไรบ้าง?" หวังหมิงถามหยวน "รู้สึกวิเศษมาก" "เยี่ยม ถ้าอย่างนั้นตามข้ามา" หวังหมิงนำทางหยวนและกลุ่มเพื่อนมุ่งหน้าไปยังสถานที่จัดงานประลอง ผ่านไปครึ่งชั่วโมง พวกเขาก็มาถึงทุ่งกว้างที่มีเวทีขนาดยักษ์ตั้งตระหง่านอยู่กลางแจ้ง รายล้อมด้วยอัฒจันทร์ขนาดใหญ่ที่จุผู้คนได้มากมายมหาศาล "ว้าว คนเยอะจริงๆ" หยวนพึมพำเมื่อเห็นทะเลผู้คนอันมืดฟ้ามัวดิน ราวกับสมาชิกทุกคนในสวนหยกได้มารวมตัวกันอยู่ที่นี่เพียงที่เดียว "แน่นอน นี่คือหนึ่งในเหตุการณ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งปี และเหล่าผู้อาวุโสระดับสูงทุกคนก็จะมารวมตัวกันที่นี่ด้วย" "ยินดีต้อนรับ สหายเต๋าหยวน" เหล่ามหาผู้อาวุโสเดินตรงเข้ามาหาหยวนทันทีที่พวกเขาสังเกตเห็นชายหนุ่ม โดยมีกลุ่มคนวัยกลางคนติดตามมาข้างหลัง "สวัสดีครับ" "เต๋าหยวน ให้ข้าได้แนะนำผู้คนเหล่านี้ให้เจ้ารู้จักเสียหน่อย" ผู้อาวุโสหวังเอ่ยพลางผินหน้าไปยังกลุ่มคนด้านหลัง "คนเหล่านี้คือผู้นำตระกูลคนปัจจุบันของหกตระกูลจิตวิญญาณ ข้าเชื่อว่านี่คงเป็นครั้งแรกที่พวกเจ้าได้พบกัน" เหล่าคนวัยกลางคนต่างทยอยแนะนำตนเองด้วยความสุภาพ หลังจากแนะนำตัวเสร็จสิ้น หนึ่งในนั้นก็เอ่ยถามขึ้น "เต๋าหยวน ข้าได้ยินมาว่าเจ้าจะเข้าร่วมประลองในวันนี้ด้วยใช่หรือไม่?" "ใช่ครับ" "ข้าแทบอดใจรอชมเจ้าสำแดงฝีมือไม่ไหวแล้ว เพราะข้าได้ยินคำร่ำลือเกี่ยวกับตัวเจ้ามามากมายเหลือเกิน" "เจ้าตั้งใจจะใช้อาวุธชนิดใดในการประลอง?" "กระบี่ครับ" เขาตอบสั้นๆ หลังจากสนทนากันครู่ใหญ่ พวกเขาก็เคลื่อนย้ายไปยังแท่นพิธี "การประลองจะเริ่มขึ้นในอีกครึ่งชั่วโมง แต่เนื่องจากนี่เป็นครั้งแรกของเจ้า ให้ข้าอธิบายกฎกติกาคร่าวๆ ให้เจ้าฟังเสียก่อน" ผู้อาวุโสหวังเอ่ยกับหยวนหลังจากนั่งประจำที่ "จะมีผู้เข้าร่วมประลองทั้งหมด 8 คนรวมถึงเจ้าด้วย ทุกคนจะต้องจับฉลากจากกล่อง ใครที่ได้หมายเลขตรงกันจะต้องประลองกันเอง เมื่อจบโฮบแรก ผู้ชนะจะมาจับฉลากใหม่อีกครั้ง ดำเนินเช่นนี้ไปเรื่อยๆ จนถึงรอบชิงชนะเลิศ" "เจ้าไม่ได้รับอนุญาตให้นำสิ่งใดขึ้นไปบนเวที นอกจากอาวุธที่เราจัดเตรียมไว้ให้เท่านั้น หากฝ่าฝืนจะถูกปรับแพ้ทันที" "นอกจากกฎเหล่านี้ ก็ไม่มีอะไรซับซ้อนไปมากกว่านี้แล้ว" หยวนจึงถามต่อ "แล้วเราจะใช้อาวุธประเภทไหนกันครับ?" "เจ้าสามารถเลือกประเภทอาวุธที่ถนัดได้เอง แต่พวกมันทั้งหมดจะถูกสร้างขึ้นมาเป็นอาวุธที่ไม่มีความคมและไม่สร้างบาดแผลถึงแก่ชีวิต" "เข้าใจแล้วครับ" หยวนพยักหน้า ครึ่งชั่วโมงต่อมา หนึ่งในผู้นำตระกูลก้าวขึ้นสู่เวทีและแผดเสียงกึกก้อง "ขอต้อนรับเข้าสู่การประลองจิตวิญญาณประจำปี! สถานที่ที่เหล่าศิษย์ยอดอัจฉริยะของเราจะเข้าห้ำหั่นกันเพื่อชิงความเป็นหนึ่ง!" "และก่อนอื่น ข้าขอประกาศนามผู้เข้าร่วมประลองให้ก้องเกรียงไกร!" "หวังหมิง จากตระกูลหวัง!" "หวังปิงปิง จากตระกูลหวัง!" "สือหลาง จากตระกูลสือ!" "ซีมู่หรง จากตระกูลซี!" "หงซิ่วฉวน จากตระกูลหง!" "ลี่จินซี จากตระกูลลี่!" "อู๋เจ้า จากตระกูลอู๋!" "และสุดท้ายแต่ไม่ท้ายสุด... เต๋าหยวน ผู้ที่ปัจจุบันพำนักอยู่ในสวนหยกในฐานะศิษย์ทดสอบ!" สิ้นเสียงประกาศ ผู้ชมเรือนหมื่นต่างส่งเสียงโห่ร้องต้อนรับเหล่านักสู้จนแผ่นดินสะเทือน "ว้าว นั่นคือผู้เล่นหยวนจริงๆ หรือ? นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ข้าได้เห็นเขาตัวเป็นๆ" "ขนาดมาอยู่ที่นี่ยังต้องสวมหน้ากากอีกหรือ? พับผ่าสิ! อย่างน้อยข้าก็อยากจะเห็นโฉมหน้าของเขาให้เป็นบุญตาสักครั้งหนึ่ง!"