ตอนที่ 1334 - ตัดออกจากรายชื่อ ทันทีที่อาเธอร์เห็นท่าร่างที่คนสวมหน้ากากทั้งสองแสดงออกมา ความทรงจำต่างๆ ก็เริ่มหลั่งไหลเข้ามาในหัว เป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะจำพวกเขาสลับกับคนอื่น เพราะอาเธอร์เองนั่นแหละที่เป็นคนฝึกฝนการต่อสู้ให้กับทั้งคู่ เขาเคยต่อสู้กับพวกเขาครั้งแล้วครั้งเล่าด้วยความหวังที่จะพัฒนาทักษะของพวกเขา และเพื่อสอนให้พวกเขารู้ซึ้งถึงความหมายของการเป็นแวมไพร์ "ดูเหมือนพวกเจ้าจะแข็งแกร่งขึ้นกว่าตอนนั้นนะ ข้าไม่เคยคิดฝันเลยว่าตัวเองจะต้องมาตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้" อาเธอร์กล่าวพร้อมกับรอยยิ้มพึงพอใจบนใบหน้า คราวนี้ คนแรกที่เริ่มโจมตีคือลีโอ เขาวาดดาบฟันในแนวตั้งสี่ครั้ง ส่งคลื่นโลหิตพุ่งออกจากดาบ ทันทีที่พวกมันหลุดจากคมดาบ เงาทั้งหมดบนพื้นที่อยู่รอบๆ ก็เริ่มเคลื่อนถอยห่างออกไป เมื่อเห็นดังนั้น อาเธอร์ก็เข้าใจทันทีว่าพลังเงาของเขาจะใช้ไม่ได้ผลกับการโจมตีนี้ เขารีบวิ่งไปทางด้านขวาของห้องเพื่อออกจากตำแหน่งเดิม นี่เป็นครั้งแรกในระหว่างการต่อสู้ที่ดูเหมือนว่าเขาจะเริ่มรับมืออย่างจริงจัง แต่ในเสี้ยววินาทีที่เขาขยับตัว อุโมงค์น้ำแข็งขนาดใหญ่ก็ถูกยิงพุ่งตรงมายังเขา เนื่องจากการโจมตีนี้ไม่เหมือนกับครั้งก่อน อาเธอร์จึงคิดว่ามันคงง่ายที่จะใช้เงาของเขาบล็อกมันไว้ แต่เขากลับสังเกตเห็นบางอย่างว่าอุโมงค์น้ำแข็งนี้ก็มีความผิดปกติเช่นกัน แม้ว่าเงาของเขาจะไม่กระจายตัวออกเหมือนตอนที่โดนการโจมตีของลีโอ แต่เขากลับเห็นสิ่งอื่นเกิดขึ้นแทน เงาทั้งหมดที่สัมผัสกับน้ำแข็งเริ่มถูกแช่แข็งตามไปด้วย 'เงาของข้ากำลังพ่ายแพ้ให้กับน้ำแข็งงั้นหรือ นี่เป็นครั้งแรกของข้าเลยจริงๆ!' อาเธอร์ตระหนักได้ว่าหากอุโมงค์น้ำแข็งนั้นสัมผัสโดนตัวเขา เขาคงจบสิ้นแน่ อุโมงค์น้ำแข็งยังคงพุ่งไปข้างหน้าและสุดท้ายก็ปะทะเข้ากับผนังด้านหลังของห้องโถงบัลลังก์ 'คนพวกนี้เป็นใครกัน? พลังเหล่านี้คืออะไร และพวกเขาสามารถต่อสู้กับผู้ลงทัณฑ์ได้อย่างไรกัน!' พรีม่ารู้สึกทึ่ง แต่เขาก็รู้ดีว่าในฐานะผู้ลงทัณฑ์รุ่นแรก อาเธอร์มีข่าวลือว่าแข็งแกร่งทัดเทียมกับราชาคนใดก็ตาม ดังนั้นเขาไม่ควรจะพ่ายแพ้ง่ายๆ เช่นนี้ วินาทีต่อมา ลีโอเริ่มเคลื่อนที่ไปยังจุดหนึ่งในเงามืด มันดูแปลกประหลาดจนพรีม่าสงสัยว่าเขากำลังทำอะไร จนกระทั่งลีโอพลิกดาบ... และแทงลงไปที่พื้นใต้เท้าของเขา น่าประหลาดใจที่มีเสียงโลหะปะทะกันดังขึ้น และในพริบตาต่อมา อาเธอร์ก็พุ่งขึ้นมาจากพื้นดินพร้อมกับดาบขนาดใหญ่ในมือที่ชูอยู่เหนือศีรษะ เขาเหวี่ยงดาบไปรอบๆ จนสามารถเบี่ยงน้ำหนักจากดาบของลีโอออกไปได้ ทว่ารูปลักษณ์ของอาเธอร์ได้เปลี่ยนไปเล็กน้อย "ข้าไม่คิดว่าข้าจะต้องใช้สิ่งนี้ที่นี่ แต่มันแสดงให้เห็นว่าพวกเจ้าทั้งสองเติบโตขึ้นมากเพียงใด" ตอนนี้อาเธอร์สวมชุดเกราะเลือดสีแดงครบชุด และในขณะเดียวกัน เขาก็ได้ปลดปล่อยพันธนาการดาบที่เขาสะพายไว้บนหลังออกมาด้วย เอรินมองไปที่ดาบของเธอและเห็นว่าแหวนกำลังอยู่ในช่วงคูลดาวน์ ดังนั้นเธอจึงไม่สามารถใช้ทักษะอุโมงค์น้ำแข็งได้อีก แต่ยังมีทักษะใช้งานอีกสองอย่างที่เธอยังใช้ได้ ตอนนี้อาเธอร์และลีโอกำลังฟาดฟันกันด้วยทักษะดาบ เสียงโลหะปะทะกันดังระงม ปัญหาเดียวก็คืออาเธอร์สามารถกดดันลีโอได้ แม้ว่าลีโอจะใช้ปราณร่วมด้วยก็ตาม ลีโอหวังว่าการโจมตีด้วยปราณขั้นที่สามเพียงเล็กน้อยในจุดที่สามารถทำร้ายอาเธอร์ได้จะช่วยเขาได้ ทว่าทุกครั้งแทนที่จะบล็อกการโจมตีด้วยดาบ อาเธอร์กลับใช้วิธีปัดพวกมันออกไปด้านข้าง เพื่อป้องกันไม่ให้กระสุนปราณพุ่งเข้าใส่ร่างกายของเขา มันทำให้ลีโอสงสัยว่าอาเธอร์รู้ถึงอันตรายของปราณที่มีต่อแวมไพร์จริงๆ หรือเขาแค่ทำไปตามสัญชาตญาณบางอย่าง ในขณะเดียวกัน ลีโอก็ต้องคอยระวังให้เท้าของเขาถูกปกคลุมด้วยปราณขั้นที่สามตลอดเวลา เพื่อกันไม่ให้เงาเอื้อมมาถึงตัวเขา มิฉะนั้นเขาจะพ่ายแพ้ทันที ซึ่งนั่นทำให้เขาไม่มีทางเลือกมากนักที่จะใช้ปราณทำอย่างอื่น "ข้าไม่เข้าใจ!" ลีโอตะโกนออกมา พยายามจู่โจมให้แรงยิ่งขึ้น "คนที่มีฝีมืออย่างท่าน คนที่ยิ่งใหญ่อย่างท่าน ทำไมท่านถึงทำแบบนั้นกับเขา? ทำไมท่านต้องทำร้ายเด็กคนนั้นด้วย?! ในฐานะอาจารย์ ข้าเข้าใจว่าท่านอาจอยากสั่งสอนเขา แต่สิ่งที่ท่านทำมันโหดร้ายเกินไป!" เมื่อได้ยินดังนั้น อาเธอร์ก็เหวี่ยงดาบอีกครั้ง เพียงแต่ครั้งนี้เขาใช้ออร่าเลือดของเขา ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาพยายามเลี่ยงที่จะใช้มัน ดังนั้นแรงปะทะที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันจึงผลักลีโอให้กระเด็นถอยหลังไปอย่างแรง นักดาบตาบอดใช้ดาบของตนบังร่างกายไว้ แต่ความแรงนั้นมหาศาลเกินไป จนสันดาบของเขาเองได้กระแทกและบาดเข้าที่หน้าอก แม้จะไม่ลึกพอที่จะเป็นแผลฉกรรจ์ก็ตาม "โลกนี้มันโหดร้าย แต่ข้าคิดว่าเจ้าคงไม่ต้องให้ข้าบอกเรื่องนั้นหรอก ไม่หรอก การที่ข้าจะออมมือให้เขาเพียงเพราะอายุของเขา โดยเฉพาะเมื่อข้ารู้ว่าเขาจะต้องเผชิญกับอะไรในอนาคต มันจะเป็นเรื่องที่โง่เขลามาก ข้าเคย..." อาเธอร์หยุดเพียงแค่นั้น เมื่อเขารู้สึกถึงตัวตนอื่นที่กำลังใกล้เข้ามา เอรินลอยตัวอยู่กลางอากาศและเหวี่ยงดาบของเธอ ขณะที่เธอทำเช่นนั้น ดาบก็เริ่มสั่นสะเทือนและส่งเสียงกรีดร้องแหลมคมออกมา ตอนนั้นเองที่อาเธอร์สังเกตเห็นว่าอาวุธของเขาเริ่มมีน้ำแข็งเกาะอยู่เล็กน้อย 'ทักษะแรกของอาวุธระดับปีศาจยังสามารถใช้งานได้!' เอรินคิดในใจ อาเธอร์ไม่สนใจเรื่องนั้นและยังคงเหวี่ยงดาบเข้าปะทะกับดาบของเอริน จนทั้งคู่เกิดการปะทะกันอย่างรุนแรง 'แม้จะมีพลังของข้า และอาวุธระดับปีศาจ... ความแข็งแกร่งของเราก็ยังเสมอกัน!' เอรินคิด แต่นั่นไม่สำคัญ เพราะนี่คือส่วนหนึ่งของกระบวนท่าดาบที่สามของเธอ โซ่พันธนาการที่เธอพกติดตัวไว้ตลอด ตอนนี้ถูกพันรอบแขนทั้งสองข้างของอาเธอร์ แดมพีร์สาวเอียงดาบไปด้านข้าง ก่อนจะถีบตัวออกจากคมดาบแล้วตีลังกากลับหลัง จากนั้นเธอก็ดึงโซ่เพื่อดึงร่างกายเข้าใกล้อาเธอร์เพื่อเข้าโจมตีอีกครั้ง อาเธอร์สามารถบล็อกการโจมตีเหล่านั้นได้ แต่เขาก็ไม่มีเวลาพอที่จะแกะโซ่ออก เพราะเอรินคอยดึงร่างกายพุ่งไปข้างหน้าพร้อมกับแสดงท่าทางผาดโผนกลางอากาศอย่างยอดเยี่ยมทุกครั้งที่ดาบปะทะกัน "เจ้าจะยืนดูอยู่เฉยๆ หรือไง?!" ลีโอตะโกนใส่พรีม่า "เราสองคนไม่พอที่จะโค่นเขาได้หรอก เราต้องการพลังของเจ้าด้วย!" การกระทำนี้ช่วยดึงพรีม่าออกมาจากความตกตะลึงหลังจากที่เขายืนดูการต่อสู้อยู่ด้านหลัง ทว่าอัศวินหลวงไม่รู้ว่าเขาจะช่วยได้อย่างไร เพราะเขาไม่เหมือนกับคู่หูสวมหน้ากากที่กำลังสู้หน้าสิ่วหน้าขวาน เขาไม่มีวิธีหลีกเลี่ยงเงาที่อยู่บนพื้นได้เลย ในขณะที่เอรินมัวแต่ยุ่งอยู่กับการรับมืออาเธอร์ ลีโอก็เริ่มแผ่ปราณขั้นที่สามของเขาออกไปจนบางมาก และตอนนี้เงาที่เคยล้อมรอบพรีม่าก็เลือนหายไป พรีม่าไม่รู้ว่าลีโอจะรักษาสิ่งนี้ไว้ได้นานแค่ไหน เขาจึงกระชับดาบและพุ่งเข้าใส่ ซิลเวอร์เองก็พุ่งเข้าไปด้วยเช่นกัน อย่างน้อยเธอก็สามารถทำอะไรบางอย่างได้ เธอพยายามที่จะพันธนาการขาของอาเธอร์ไว้ในขณะที่เขากำลังเสียสมาธิ 'ข้าต้องรอเวลาที่เหมาะสม ถ้าทำได้ ข้าจะใช้ทักษะอาวุธวิญญาณเพื่อทำให้การโจมตีของเขาหยุดลง ถ้าเราทุกคนโจมตีพร้อมกัน เราจะสามารถมอบความตายให้เขาได้' ลีโอคิดในใจ 'ท่านต้องการความช่วยเหลือจากข้าไหม' เสียงหนึ่งดังขึ้นในหัวของเขา มันมาจากใครอื่นไม่ได้นอกจากสัตว์เลี้ยงอัญเชิญของลีโอ 'เจ้าคือไพ่ตายของพวกเรา ถ้าข้าสร้างโอกาสได้เมื่อไหร่ จงใช้จังหวะนั้นซะ!' ลีโอตอบกลับ ลีโอกะจังหวะได้อย่างสมบูรณ์แบบ เขารอให้พรีม่าเข้าถึงตัวอาเธอร์ ขณะที่ซิลเวอร์พันธนาการขาของอาเธอร์ไว้ และอาเธอร์ยังคงยุ่งอยู่กับการบล็อกการโจมตีจากเอริน จนกระทั่งเขามองเห็นสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น และตอนนั้นเองที่ดาบยักษ์ของเขาก็เริ่มเรืองแสงออกมา เพียงเสี้ยววินาที พรีม่าที่เห็นดังนั้นก็ลังเลที่จะพุ่งเข้าไป 'อาวุธเลือดงั้นหรือ?! แต่มันเปิดใช้งานโดยไม่มีเลือดได้อย่างไร?' พรีม่าสงสัย และรู้ดีว่าบางอย่างที่เลวร้ายกำลังจะเกิดขึ้น การจู่โจมครั้งต่อมาของเอริน ดาบเกิดการระเบิดเมื่อปะทะกัน ส่งร่างของเอรินกระเด็นออกไป อาเธอร์รีบแทงดาบลงบนพื้น ทันใดนั้นบางอย่างก็เริ่มเรืองแสงขึ้นที่เท้าของพรีม่า และเขาถูกตรึงอยู่กับที่ด้วยความสามารถบางอย่าง เส้นใยของซิลเวอร์ถูกตัดขาดในทันทีด้วยแรงลึกลับที่มองไม่เห็น และตอนนี้เหลือเพียงคนเดียวที่ผู้ลงทัณฑ์ต้องจัดการ นั่นคือลีโอ อาเธอร์เหวี่ยงดาบข้ามมาหมายจะสังหารเขา แต่ลีโอยังคงมีไม้ตายอยู่ในมือ นั่นคืออาวุธวิญญาณของเขา ด้วยการใช้อาวุธวิญญาณ เขาสามารถเปลี่ยนทิศทางการโจมตีของอาเธอร์ไปยังจุดที่เขาต้องการได้ ลีโอใช้เซลล์ MC ทั้งหมดที่มีเพื่อทำเช่นนั้น พยายามดูดแรงเหวี่ยงของอาเธอร์เข้าไปยังจุดหนึ่ง ทว่ามือของอาเธอร์กลับเคลื่อนไหวเพียงเล็กน้อย ก่อนที่พลัง MC ทั้งหมดของลีโอจะถูกสูบจนหมดสิ้น... ลีโอล้มลงกับพื้นทันที เขาเกือบจะหมดสติจากการใช้พลังงานทั้งหมดไปในคราวเดียว 'ตอนที่ใช้กับผู้นำพวกแวมไพร์ดูดเลือดมันยังได้ผล แต่กับคนคนนี้... พวกเรา... ไม่สามารถเอาชนะเขาได้' นั่นคือความพึงคิดของลีโอในวินาทีนั้น เมื่อลีโอล้มลง เงาก็กลับมาล้อมรอบเท้าของพรีม่าอีกครั้ง ทำให้การเคลื่อนไหวของเขาช้าลง แม้ว่าความสามารถกับดักจากดาบเลือดที่อาเธอร์ใช้จะหมดฤทธิ์ลงแล้ว แต่มันก็ไม่สำคัญอีกต่อไป เพราะไม่มีทางที่เขาจะหลบหลีกการโจมตีนี้ได้เลย การฟาดฟันในแนวทแยงถูกวาดผ่านไป ร่างของพรีม่าถูกตัดขาดราวกับเนย และร่างครึ่งบนของอัศวินหลวงก็ร่วงหล่นลงสู่พื้น วินาทีต่อมา อาเธอร์ก็หายตัวไปในเงามืด ทิ้งคนอื่นๆ ไว้พร้อมกับเสียงกระซิบ "ตัดออกไปได้อีกคน... แต่ยังเหลืออีกหลายรายชื่อที่ต้องจัดการ" อัศวินหลวงได้จบชีวิตลง ผู้นำตระกูลลำดับที่สิบสองได้ตายจากไป ส่วนอีกสามคนที่เหลือ แม้จะไม่มีบาดแผลฉกรรจ์ แต่พวกเขาก็ถูกทำลายทั้งร่างกายและจิตวิญญาณจนหมดสิ้น