Chapter 801 การปรากฏตัวของผู้ยิ่งใหญ่ ความสับสนอลหม่านคงเป็นคำนิยามเดียวที่บรรยายสีหน้าของผู้คนที่กำลังจ้องมองชายปริศนาซึ่งเพิ่งปรากฏตัวขึ้นมาได้ ชายคนหนึ่งค่อยๆ ผุดขึ้นมาจากเงาที่ควินน์ทอดทับลงบนพื้นดินกลางสนามรบ "พวกเธอเคยเห็นหมอนี่มาก่อนไหม?" บอนนี่ถาม "ไม่นะ ฉันไม่คิดว่าเราจะมีข้อมูลของใครที่มีหน้าตาหรือใช้อาวุธคล้ายกับคนคนนี้เลย เขามาที่นี่ได้ยังไง? หรือว่ามันเกี่ยวข้องกับความสามารถของควินน์?" วอยด์ตอบกลับ คนอื่นๆ อีกหลายคนก็กำลังสงสัยในเรื่องเดียวกัน แต่ยังมีอีกหลายสิ่งที่พวกเขาไม่รู้เกี่ยวกับพลังเงา มันเป็นความสามารถลึกลับที่พวกเขาเคยเห็นมันกักขังผู้คน เคลื่อนย้าย ขนส่ง รวมถึงป้องกันการโจมตี ดังนั้นการเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นก็นับว่ามีความเป็นไปได้สูง "อาเธอร์ เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง!" เฟ็กซ์พูดด้วยความตกตะลึงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น "เขาสามารถพาตัวอาเธอร์มาได้ยังไงกัน? นี่คือสิ่งที่เขาทำอยู่ตลอดเวลาเลยงั้นเหรอ?" เมื่อควินน์ตระหนักว่าระบบไม่ได้มอบเควสต์ใดๆ ให้เขาเลย แม้แต่เควสต์ให้เอาตัวรอด เขาก็เริ่มหมดหวัง การได้เห็นระดับอุปกรณ์และพลังของฮิลสตันทำให้เขาประจักษ์ถึงสิ่งที่อีกฝ่ายสามารถทำได้ ควินน์ที่กำลังสิ้นหวังและต้องการออกจากสถานการณ์นี้ด้วยวิธีใดก็ตาม นึกถึงคนเพียงคนเดียวที่น่าจะพอต่อกรกับฮิลสตันได้ นั่นก็คือ อาเธอร์ ปัญหาคือควินน์จะเรียกตัวเขามาและขอให้ช่วยต่อสู้ได้อย่างไร อาเธอร์ไม่ได้รู้จักควินน์ดีนัก เขาเคยปกป้องควินน์จากเหล่าผู้นำแวมไพร์คนอื่นๆ ในตอนนั้น แต่ดูเหมือนว่านั่นจะเป็นเพียงความเข้าใจผิดเสียมากกว่า อาเธอร์ไม่มีเหตุผลอะไรที่ต้องช่วยควินน์ นอกเสียจากข้อเท็จจริงที่ว่าทั้งคู่ต่างก็ครอบครองความสามารถเดียวกัน ทว่าควินน์จะทำอะไรได้อีกล่ะ? เขาจึงลองใช้งานทักษะเงาอีกครั้ง หากอาเธอร์กำลังใช้งานความสามารถเงาอยู่ หรือมีผู้ใช้เงาคนอื่นๆ ที่กำลังใช้งานมันอยู่ ควินน์ก็น่าจะระบุตำแหน่งของพวกเขาได้ผ่านทางทักษะ 'ลิงก์เงา' สิ่งที่น่าประหลาดใจคือเขาสามารถพบการเชื่อมต่อได้จริงๆ ในครั้งนี้ และคนคนนั้นก็ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากอาเธอร์ โดยที่ควินน์ไม่รู้ อาเธอร์ได้ใช้ความสามารถเงาของเขาในการสร้างร่างแยกเงาไว้ที่เชลเตอร์ หากร่างแยกเงายังคงทำงานอยู่ มันก็จะนับว่าอาเธอร์กำลังใช้งานความสามารถของเขาด้วย อาเธอร์ทำเช่นนี้เพื่อให้เขาสามารถใช้ทักษะลิงก์เงาเพื่อเดินทางไปยังจุดที่เงาของเขาอยู่ได้ทุกเมื่อ ไม่ว่าเขาจะอยู่ที่ไหนก็ตาม ทักษะนั้นทำหน้าที่เสมือนประตูมิติเงา เมื่อมีการเชื่อมต่อกับอาเธอร์ เขาก็สัมผัสได้ว่ามีใครบางคนกำลังเชื่อมต่อกับเขาด้วยความสามารถเดียวกัน เมื่อรู้ว่ามีคนอื่นเพียงคนเดียวเท่านั้น อาเธอร์จึงเดาได้ว่าต้องเป็นควินน์อย่างแน่นอน แต่ละคนที่ทำการเชื่อมต่อจะให้ความรู้สึกที่แตกต่างกันไปเล็กน้อย อาเธอร์จำตอนที่เขาใช้ลิงก์กับควินน์เป็นครั้งแรกได้ และยังจำความรู้สึกนั้นได้ดี โดยปกติแล้ว เมื่อใครสักคนสร้างการเชื่อมต่อขึ้นมาเหมือนที่ควินน์ทำ คนคนนั้นจะต้องเป็นฝ่ายจมลงไปในเงาแล้วเทเลพอร์ตมาหาเขา ทว่าควินน์กลับไม่ทำเช่นนั้นแม้ว่าจะสร้างลิงก์สำเร็จ ทำให้อาเธอร์รู้สึกแปลกใจไม่น้อย ควินน์มีทางเลือกที่จะไปหาอาเธอร์เพื่อหนีจากฮิลสตันและเบลดคนอื่นๆ ได้ แต่แล้วคนอื่นล่ะ? หากเขาเดินทางไปหาอาเธอร์ เขาจะไม่มีทางกลับมาได้อีก และไม่เหมือนกับทักษะอื่นๆ ลิงก์เงาเป็นสิ่งที่ควินน์เท่านั้นที่สามารถใช้งานได้ด้วยตัวเอง เมื่อไม่สามารถสื่อสารผ่านลิงก์ได้ ควินน์จึงปล่อยให้ลิงก์ทำงานต่อไป และยิ่งปล่อยไว้นานเท่าไหร่ อาเธอร์ก็ยิ่งเริ่มสงสัยมากขึ้นเท่านั้น 'เขากำลังพยายามเรียกฉันไปหาหรือเปล่านะ?' อาเธอร์คิดในใจ หากเป็นเช่นนั้น ก็มีความเป็นไปได้อยู่ไม่กี่อย่าง ไม่ควินน์ก็กำลังตกอยู่ในอันตราย เขาอาจจะไปเจอราชาคนแรก หรือไม่ก็ผู้ใช้เงาคนอื่น หรืออะไรบางอย่างที่ต้องการความช่วยเหลือจากอาเธอร์ ในเวลานี้อาเธอร์ไม่ได้ยุ่งอะไรนัก หากร่างแยกเงาของเขายังอยู่ เขาก็สามารถกลับไปเมื่อไหร่ก็ได้ เขาจึงคิดว่าคงไม่เสียหายอะไรที่จะลองผ่านเงาไปดู และดูเหมือนว่าเขาจะถูกโยนเข้ามากลางสมรภูมิรบพอดี "ฉันค่อนข้างหวังว่าจะไม่ถูกโยนเข้ามากลางสนามรบแบบนี้หรอกนะ" อาเธอร์กล่าวพลางเหลือบมองควินน์ที่อยู่ด้านหลัง "ขอโทษครับอาเธอร์ คนคนนี้... เขาแข็งแกร่งเกินไป ผมยังไม่รู้เลยว่าคุณจะเอาชนะเขาได้หรือเปล่า" ควินน์พึมพำในตอนท้าย "เฮ้ย อะไรของนายเนี่ย!" อาเธอร์โวยวาย "พานายมาที่นี่ แล้วมาบอกว่าไม่รู้ว่าฉันจะชนะเขาได้ไหม นี่นายกะจะให้ฉันไปตายชัดๆ เลยนี่นา" เขาถอนหายใจยาวแล้วมองไปยังศัตรูเบื้องหน้า ไม่มีทางที่อาเธอร์จะประเมินความแข็งแกร่งของพวกเขาได้เพียงแค่การมองปราดเดียว และเขาก็ไม่ได้ทำแบบนั้นมานานมากแล้ว เขาจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าครั้งสุดท้ายที่จำเป็นต้องรู้ว่าคู่ต่อสู้แข็งแกร่งแค่ไหนคือเมื่อไหร่ "เอาเถอะ ในเมื่อมาถึงที่นี่แล้ว ฉันช่วยนายก็ได้ นั่นเป็นสิ่งที่พวกเราเหล่าผู้ลงทัณฑ์ควรทำอยู่แล้ว" อาเธอร์กล่าวขณะจ้องมองฮิลสตันในชุดเกราะของเขา "พวกแมลงน่ารำคาญโผล่หัวออกมาไม่หยุดหย่อนเลยนะ" ฮิลสตันกล่าว "ดูเหมือนแกจะคิดว่าการที่พวกแกมีจำนวนมากกว่า จะทำให้แกมีโอกาสชนะงั้นสินะ" ตลอดเวลาที่อาเธอร์ยืนอยู่ตรงข้ามเขา เขากอดอกไว้แน่น ดาบยังคงอยู่ที่หลัง เห็นได้ชัดว่าอาเธอร์ไม่ได้รู้สึกกดดันกับเรื่องนี้เลย "อาเธอร์ คนคนนี้แข็งแกร่งมากนะครับ" ควินน์เตือนซ้ำอีกครั้ง "แข็งแกร่งเหรอ ก็นายเองก็แข็งแกร่งไม่เบาเหมือนกัน ดังนั้นถ้าถึงขั้นต้องเรียกฉันมา เขาก็คงเก่งจริงนั่นแหละ" อาเธอร์ตอบกลับ ไม่รอช้า ฮิลสตันลองเชิงด้วยการยิงสายฟ้าคู่เข้าใส่อาเธอร์โดยประสานมือทั้งสองข้างเข้าด้วยกัน แต่ก่อนที่มันจะถึงตัว เงาจากพื้นดินก็พุ่งขึ้นมาป้องกันไว้ได้ทัน แม้ว่าอาเธอร์จะยังคงกอดอกอยู่ แต่สีหน้าที่เคยสงบนิ่งก็เปลี่ยนไป "พวกนายถอยออกไปซะ เขาเก่งจริง" คนอื่นๆ แยกออกเป็นสองกลุ่มไปทางซ้ายและขวา จากนั้นเมื่อเงาลดต่ำลง อาเธอร์ก็หลบสายฟ้าที่พุ่งมาด้วยความเร็วสูง ฮิลสตันยังคงระดมยิงสายฟ้าใส่อย่างต่อเนื่อง และอาเธอร์ก็คอยขยับเงาขึ้นมาบล็อกมันไว้ได้ทุกครั้ง 'ฉันรู้ว่าการโจมตีของฮิลสตันรุนแรงแค่ไหน' ควินน์คิด 'ถ้าฉันพยายามบล็อกการโจมตีพวกนี้ คะแนน MC ของฉันคงเหลือศูนย์ไปนานแล้ว แต่อาเธอร์กลับบล็อกมันได้ตั้งหลายครั้ง' ฮิลสตันผู้ที่ยังคงโจมตีด้วยสายฟ้าไม่หยุดเริ่มคิดในแง่เดียวกัน เขาคิดว่าเงาถูกใช้เป็นโล่ แต่ถ้าต้องใช้โล่เพื่อบล็อกการโจมตีที่รุนแรง มันจะต้องใช้คะแนน MC มหาศาล และไม่ควรมีมนุษย์คนไหนนอกจากคนในตระกูลของเขาที่มีคะแนน MC มากมายขนาดนี้ หลังจากบล็อกการโจมตีไปได้อีกหลายครั้ง สายฟ้าจากฮิลสตันก็หยุดลงในที่สุด "อ้าว จะทำอะไรที่ต่างออกไปแล้วเหรอ ฉันประหลาดใจนะเนี่ยที่คุณสามารถรักษาระดับการโจมตีที่รุนแรงขนาดนี้ได้นานขนาดนี้" อาเธอร์กล่าว ฮิลสตันผู้ที่ดูพูดมากมาตลอดเริ่มนิ่งเงียบลงกว่าเดิม "แกมีปริมาณ MC มหาศาลขนาดนี้ได้ยังไง หรือว่าเป็นเพราะพลังของแก?" ฮิลสตันถาม สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มเมื่อคิดว่าในที่สุดเขาก็เจอคนที่แข็งแกร่งพอตัว และยิ่งคู่ต่อสู้แข็งแกร่งเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งสามารถใช้ประโยชน์จากมันได้มากขึ้นด้วยการช่วงชิงระดับพลังและคะแนน MC ของพวกเขาไป กลุ่มก้อนเงาจำนวนมหาศาลเริ่มก่อตัวขึ้นที่ด้านหลังของอาเธอร์ ค่อยๆ สั่งสมจนกลายเป็นรูปร่างที่ชัดเจน เช่นเดียวกับครั้งก่อน ควินน์รู้ดีว่านี่คืออะไร อาเธอร์กำลังสร้างปีกเงาขนาดใหญ่ที่หลังของเขา เมื่อเงานั้นขยายตัวจนเสร็จสิ้น ปีกเหล่านั้นก็มีขนาดใหญ่กว่าตัวอาเธอร์ถึงสิบเท่า "เมื่อแกมีชีวิตอยู่มานับพันปี และช่วงชิงเงาของผู้อื่นมา พลังของแกก็จะเติบโตขึ้นนิดหน่อยน่ะนะ" อาเธอร์กล่าว ฮิลสตันตื่นเต้นกว่าครั้งไหนๆ เขาตบกำปั้นทั้งสองข้างเข้าหากันจนเกิดแรงสั่นสะเทือนไปทั่วอากาศทุกครั้งที่ทำเช่นนั้น ชุดเกราะสีดำและทองของเขาเริ่มเปล่งประกายราวกับกำลังเรืองแสง 'เขากำลังเปิดใช้งานออร่าสัตว์ร้ายเพื่อเสริมพลังให้ตัวเองสินะ' ควินน์คิดเมื่อสัมผัสได้ว่าร่างกายของฮิลสตันแข็งแกร่งขึ้นกว่าก่อนหน้านี้ ดูเหมือนว่าพวกเขาจะยังไม่ได้เห็นฮิลสตันใช้พลังทั้งหมด และควินน์เองก็ยังไม่เคยเห็นอาเธอร์ใช้พลังทั้งหมดเช่นกัน แม้ว่าควินน์จะอยากอยู่ดูการต่อสู้นี้ แต่เขาก็กังวลว่าอาเธอร์อาจจะไม่สามารถปิดฉากการต่อสู้นี้ได้ หากมีอะไรที่เขาพอจะช่วยได้ ก็มีอยู่หนึ่งอย่าง เขามองไปยังระยะไกลที่สามารถเห็นปูระดับดีมอนกำลังฟื้นตัวอยู่ แม้ว่ามันควรจะสัมผัสหรือได้ยินการต่อสู้ที่เกิดขึ้น แต่มันก็ไม่ได้ขยับเขยื้อน เป็นไปตามที่โลแกนบอกไว้ มันบาดเจ็บสาหัสและกำลังอยู่ในช่วงลมหายใจสุดท้าย 'ต้องลองดูสักตั้ง' ในขณะที่ทั้งสองกำลังต่อสู้กัน ควินน์คิดว่าเวลาของเขาควรถูกใช้ไปกับการไปเอาคริสตัลระดับดีมอนเพื่อทำเควสต์ให้สำเร็จ หากทำเควสต์สำเร็จ วิวัฒนาการของเขาก็น่าจะเริ่มต้นขึ้น และในฐานะลอร์ดแวมไพร์ เขาก็น่าจะได้รับพลังใหม่ๆ มาด้วยเช่นกัน เมื่อเป้าหมายอยู่ตรงหน้า ก่อนจะขยับตัว ควินน์ก็ทิ้งท้ายไว้เพียงประโยคเดียว "โชคดีนะครับอาเธอร์"