บทที่ 193 : ฉู่เฟิง บทลงโทษประหาร! ผู้แปล: Translation Nation บรรณาธิการ: Translation Nation พื้นหินปูของจตุรัสแตกกระจายและมีหินพัดกระเด็นไปทั่ว “ตาข่ายทองคำ!” เมื่อตาข่ายทองคำพุ่งเข้ามาหา ลี่เหย่าผู้ซึ่งโดนกระหน่ำซัดจนเละเทะก็เปลี่ยนสีหน้าอย่างฉับพลันแล้วกู่ร้องด้วยความเดือดดาล: “เปิด! สิ! ข้าเหยียด!” ทันใดนั้น แขนดำมืดทั้งสองข้างของลี่เหย่าก็ขยายตัวอย่างบ้าคลั่ง ยืดขยายออกต่อจนยาวถึงสามถึงสี่เมตร ทั้งคู่พยายามคว้าปลายทั้งสองด้านของตาข่ายทองคำแล้วกระชากแบออก “ซี!” ณ ขณะที่ตาข่ายทองคำพันรัดลี่เหย่าห่อหุ้มราวกับมีมือคู่หนึ่งรัดที่ปลายทั้งสอง จุดเปิดทั้งแปดของตาข่ายทองคำก็ถูกปิดผนึกอย่างรวดเร็ว และลี่เหย่าก็เหวี่ยงโจมตีด้วยแรงกว่าหนึ่งล้านกิโลกรัมในทันใด! ชีชี—!—! ตาข่ายทองคำอาจจะรัดแน่น แต่ลี่เหย่ายังคงไม่อาจฉีกขาดได้ เมื่อตัวเขาถูกมัดติดแล้วจะหนีรอดได้อย่างไร? นี่คือของอาวุธที่อสูรระดับจักรพรรดิ “ราชินีตะขาบดำ” ใช้จับตัวอสูรระดับจักรพรรดิ แม้แต่อสูรระดับจักรพรรดิยังต้องใช้กำลังมหาศาลเพื่อจะดิ้นรนหลุดพ้น จะให้ลี่เหย่าหนีรอดได้อย่างไร? “ไม่ดี!” ลี่เหย่าผู้หนีไม่พ้นหันตามองด้วยมุมตาและเห็นดวงตาของฉู่เฟิงที่เต็มไปด้วยเจตนาสังหารอันเดือดดาลขณะยืนอยู่บนยานบินเหาะของเขา ประกอบกับแสงไหลเวียนจำนวนสิบหกดวง! วูซ!—!—!—! แสงไหลเวียนสิบหกดวง ประหนึ่งดงมังกรคำราม พุ่งตรงเข้าหาลี่เหย่า! “ข้า…ยังไม่ตายแน่!” ลี่เหย่ากู่ร้องในใจ “ซี!” “ซี!” ลี่เหย่าผู้ติดกับจึงตัดสินใจลงมือในช่วงวิกฤติ แขนทั้งสองข้างสีดำของเขาเริ่มยืดและบางลงยิ่งขึ้นกว่าเดิม จนเหลือเพียงครึ่งหนึ่งของความกว้างเดิม แขนดำบางยาวคู่นั้นสามารถลอดรูของตาข่ายทองคำแล้วเหยียบลงบนพื้นจตุรัส ลี่เหย่าในตอนนี้มีแขนสีดำบางยาวคู่หนึ่งยาวถึงสองเมตร! บอม! แสงไหลเวียนสิบหกดวงพุ่งชนลี่เหย่าอีกครั้ง: “อาฮ!” ลี่เหย่าขบเขี้ยวเคี้ยวฟันและเบิกตาแดงก่ำ: “ข้ายังไม่ตาย! ข้ายังไม่ตายแน่!” เมื่อแรงกระแทกอันตรึงตรงสูงกว่าแปดล้านกิโลกรัมกระแทกใส่ แม้จะเหล็กพระกาฬชุดดำจะดูดซับแรงส่วนใหญ่ไป ลี่เหย่าก็ยังจำใจต้องถ่มเลือดกระฉูดออกมา เขารู้สึกราวกับอวัยวะภายในทั้งหมดกำลังจะขาดขาดแยก แต่แรงจิตใจอันแข็งแกร่งยึดเขาไว้ไม่ให้สิ้นชีพ วูซ! ด้วยแรงกระแทกอันทรงพลังจากชิ้นฟันแหลมสิบหกดวง แขนสีดำบางยาวของลี่เหย่าก็เริ่มกระโจนหนี! เขากระโจนเร็วอยู่แล้ว บวกกับแรงกระแทกของชิ้นฟันแหลมสิบหกดวง เขาพุ่งฉายเป็นดาวตกสีดำ พุ่งชนและทำลายปฏิมากรบนจตุรัสเป็นชิ้นๆ แขนสีดำบางยาวคู่นั้นเปลี่ยนทิศทางทันทีแล้วมุ่งพุ่งเข้าหาพวกฝูงชนที่อยู่นอกถนน “ยังไม่ตายอีกหรือ?” สายตาของฉู่เฟิงที่ยืนอยู่บนยานบินเหาะคู่ก็เย็นชาจัด “บ้า ฉู่เฟิงเกือบแล้ว ฉันไม่เชื่อว่าเขาจะกล้าล่าเราในสถานที่สาธารณะอย่างจตุรัสสาขาสันนิบาตจักรกลมนุษย์! บ้า เขาไม่อยากมีชีวิตอยู่หรือไง ตราบใดที่! ตราบใดที่ข้าสามารถจับเอาคนธรรมดาจำนวนหนึ่งมาเป็น “โล่” ของข้า ข้าก็ยังมีโอกาสรอด!” ลี่เหย่าบ้าคลั่งพุ่งเข้าหาถนนด้วยแขนสีดำบางยาวคู่ที่ประกอบขึ้นโดยเหล็กพระกาฬชุดดำ ข้างนอกถนนมีคนพลุกพล่าน มีผู้คนจำนวนมากที่ติดรถติดถนนต่างก็ลงจากรถยนต์ มีผู้คนหลายสิบล้านคนกำลังมองดูและแต่ละคนดูตื่นเต้นกันมาก กระบวนการที่ฉู่เฟิงไล่ล่าลี่เหย่านั้นรวดเร็วราวฟ้าแลบ ก่อนที่คนส่วนใหญ่จะรู้ตัว ลี่เหย่าก็พุ่งเข้ามาหาพวกเขาแล้ว “อา!” “นั่นอะไรกัน?” ลี่เหย่าผู้ดำมืดสนิทและมีแขนสีดำบางยาวคู่หนึ่งยาวถึงสองเมตรดูแปลกประหลาดอย่างน่าขนลุกจริงๆ การที่เขาพุ่งเข้าหาฝูงชนอย่างฟ้าแลบทำให้หลายคนตกใจกลัว และตอนนี้…… ฉู่เฟิงผู้อยู่บนยานบินเหาะของเขาได้ถึงความเร็วทันท่วงทีเกิน 1,300 เมตรต่อวินาที! เขาพาเสียงโซนิกบูมอันแสนน่าสะพรึงกลัวพุ่งตรงไปยังหน้าของลี่เหย่า “เจ้าหนีล่ะที” ฉู่เฟิงยืนอยู่ตรงหน้าลี่เหย่า ชิ้นฟันแหลมสิบหกดวงลอยตัวอยู่ข้างๆ เขาจ้องมองลี่เหย่าด้วยความเยือกเย็น “ฉู่เฟิง! เจ้าจะสังหารข้าไม่ได้!” ลี่เหย่ากู่ร้องขณะที่เลือดสดๆ ไหลไม่หยุดหย่อนออกจากมุมปาก การโจมตีของฉู่เฟิงสองครั้งได้ทำให้ลี่เหย่าบาดเจ็บรุนแรง เหตุผลเดียวที่เขายังสามารถพุ่งหนีได้ก็คือแรงจิตใจอยากมีชีวิตรอด ฉู่เฟิงยิ้มเย็นชา กระทันหัน สีหน้าของฉู่เฟิงเปลี่ยนเล็กน้อย หญิงสาวผมบลอนด์คนหนึ่งในฝูงชนที่เบียดเสียดในถนนและมีรถจอดอยู่ยกมือถือรีโมทคอนโทรลเลอร์เล็กๆ ขึ้นมาเล็งมาที่ฉู่เฟิง เธอยิ้มแปลกๆ: “ฉู่เฟิง ปล่อยสามีฉันเดี๋ยวนี้!” “เวนินา?” ฉู่เฟิงคิ้วขมวดเล็กน้อย ด้วยความตั้งใจ ตาข่ายทองคำลอยตัวขึ้น ทำให้ลี่เหย่าดูเหมือนหมูที่รอเชือดแขวนลอยอยู่กลางอากาศ ไม่อาจหลบหนีได้! และลี่เหย่าก็ไม่สามารถใช้พื้นดินให้เป็นประโยชน์ที่กลางอากาศได้เลย! “เวนินา!” ลี่เหย่ากู่ร้องในตาข่ายทองคำ “เหตุใดข้าจะต้องปล่อยสามีของเจ้า?” ฉู่เฟิงมองไปที่เวนินาอย่างสงบ สัญชาตญาณบอกฉู่เฟิงว่าการสังหารลี่เหย่าโดยตรงอาจก่อให้เกิดผลร้ายแรงตามมา ฉู่เฟิงไม่เคยสนเรื่องเวนินาที่อยู่ตรงหน้าเลย เพราะในหัวใจของฉู่เฟิง ลี่เหย่าคือผู้อยู่เบื้องหลังทุกสิ่ง แต่ฉู่เฟิงไม่รู้— เวนินาคือผู้ที่ประกาศเงินรางวัลทางดาราศาสตร์ “ปืนเลเซอร์” ที่ใช้ล่าเขาลงในทวีปออสเตรเลียเป็นของเวนินา และแม้แต่ความคิดในการทำลายครอบครัวของฉู่เฟิงก็มาจากเวนินาด้วย! ลี่เหย่าได้รับการขนานนามว่าแร้ง เพราะหลายคนที่รู้จักเขาเรียกชื่อนี้เพื่อแสดงถึงความดุร้ายของเขา และเวนินาถูกขนานนามว่าแมงป่อง เพราะเธอโหดร้ายถึงแก่นแท้ หมาแท้ๆ ไม่คำราม ฉู่เฟิงไม่รู้… คู่รักคู่นี้ที่ช่างหาช่องก่อเรื่องร้ายอยู่เสมอ คนที่โหดร้ายที่สุดจริงๆ คือผู้หญิงคนนี้ เวนินาจ้องมองฉู่เฟิงขณะยืนอยู่ฝูงชน “ฉู่เฟิง” เวนินาถือรีโมทคอนโทรลเลอร์เล็กๆ “ในเขตสถานีตำรวจสาขาสันนิบาตจักรกลมนุษย์และบนถนนเส้นนี้ ข้าได้วางระเบิดชนิดที-111 ไว้ ถ้าข้ากดปุ่มนี้……” ฝูงชนบริเวณนั้นก็ก่อกบฏทันที ผู้คนร่ำร้องกรีดร้องและวิ่งหนีไปทุกทิศทาง “แล้วบูม มีผู้คนนับหมื่นนับแสนในเขตนี้จะสูญเสียชีวิต” เสียงของเวนินาดังก้องในหูของคนทุกคนที่อยู่แถวนั้นราวกับปิศาจจากนรก ความหวาดกลัว! ความตื่นตระหนก! และฉู่เฟิงจ้องจ้องที่ผู้หญิงตรงหน้าด้วยสายตาแหลมคม “โหดร้ายพอแล้ว” ฉู่เฟิงเอ่ยเบาๆ “ถ้าเจ้าอยากจะสังหารสามีของข้า งั้น… ให้เราตายไปด้วยกันเถอะ” เสียงของเวนินานุ่มนวย แต่เวนินาไม่มีทางเลือกอื่น เธอกับสามีเคยเป็นศัตรูกับผู้คนมามากมายในอดีต โชคดีที่ลี่เหย่าได้เสี่ยงชีวิตแลกกับชุดเหล็กพระกาฬในซากปรักหักพังหมายเลข 9 หลังจากนั้นทั้งคู่ก็ได้ใช้ชีวิตอย่างสงบ ถ้าโล่ที่คุ้มกันของเธออย่างลี่เหย่าตาย ชีวิตของเวนินาก็จะพินาศ! “พวกท่านหยุดเดี๋ยวนี้!” “หยุดทันที!” ทหารที่ประจำการใกล้อาคารสาขาสันนิบาตจักรกลมนุษย์พุ่งตัวมาจากทันที มีเจ้าหน้าที่หน่วยรบพิเศษของประเทศหลายคนก็พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว ผู้นำทีมเป็นชายวัยกลางคนสวมชุดฮั่นแบบดั้งเดิม ชายคนนี้สาปแช่งในใจ: “ไอ้บ้า สามอัครจอมสงครามกำลังสู้รบร่วมกัน ถ้าเขาจะสู้กันก็เชิญ แต่เขายังลากคนธรรมดามาเกี่ยวข้องด้วย เกรงว่าคนนับหมื่นนับแสนจะพินาศได้ทุกเมื่อ!” พลังทำลายล้างของระเบิดที-111ร้ายกาจเกินควร “พวกท่าน…” “อัครจอมสงครามฉู่เฟิง ท่านผู้หญิงเวนินา ให้เราคุยปรองดองกันก่อนเถิด” ชายวัยกลางคนผู้สวมชุดฮั่นยิ้มออกมาแบบฝืนๆ กลัวว่าจะยั่วยุฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง เขามีอำนาจมากกว่า แต่คนที่อยู่ตรงหน้าเป็นอัครจอมสงคราม! “ข้าขอแนะนำให้พวกท่านอย่าค้นหาระเบิดที-111” เวนินาจ้องชายวัยกลางคน “ข้าวางมันไว้ในตำแหน่งที่ยากต่อการระบุตำแหน่งมาก ถึงพวกท่านจะพบเข้า ก็ต้องรู้ว่าการถอดระเบิดนั้นยากสักเพียงไร! เมื่อไรที่พวกท่านเริ่มถอดรหัส ข้าจะรู้ทันทีและกดปุ่มทันที” ชายสวมชุดฮั่นคนนี้แต่เนื้อตัวเต็มไปด้วยเหงื่อเย็น! เขาเกลียดเกี่ยวข้องกับบุคคลที่มีทั้งอำนาจและอิทธิพลเหล่านี้ อัครจอมสงครามระดับสูงและผู้อำนวยการสำนักงานสาขาสันนิบาตจักรกลมนุษย์ในจีน หากยุ่งเกี่ยวกับบุคคลระดับนี้ย่อมตามมาด้วยผลร้ายแรง “ฉู่เฟิง” เวนินาจ้องฉู่เฟิง “ไม่ว่าเจ้าหรือข้าและผู้บริสุทธิ์นับหมื่นจะสิ้นชีพพร้อมกัน” เสียงของเวนินาดังก้องข้างหูของฉู่เฟิง “หรือไม่ เจ้าปล่อยสามีของข้าไปและไม่มีใครได้รับอันตราย ทางเลือก… อยู่ในกำมือของเจ้า!” ฉู่เฟิงไม่มีสีหน้า แต่สายตาของเขากลับเย็นชาและเย็นชายิ่งขึ้น “อัครจอมสงครามฉู่เฟิง!” “ท่านผู้หญิงเวนินา” ชายสวมชุดฮั่นคนนี้เริ่มตื่นตระหนกขึ้นเล็กน้อย แต่ในใจคิดว่า “ทำไมอาจารย์หลานยังไม่มาซะที?” วูซ! อุณหภูมิในจตุรัสสาขาสันนิบาตจักรกลมนุษย์ที่แตกกระจายเริ่มลดลง ช่วงนี้เป็นฤดูหนาวและอุณหภูมิลดต่ำกว่า 0 องศา น้ำพุแข็งตัวทันทีและอากาศเริ่มหนาวเหน็บ ชายวัยกลางคนที่มีผมสีเขียวอ่อนบินลงมาจากท้องฟ้า “ผู้แทนหลาน” เวนินา ลี่เหย่า และฉู่เฟิงจำคนที่มาได้ทันที “ฮ่อม, ถึงพวกเจ้าจะมีความบาดหมางกัน แต่อย่าลากคนธรรมดาเข้ามาเกี่ยวด้วย” ผู้แทนหลานซึ่งมีสีหน้าเย็นชาราวถูกแช่แข็งมานานกว่าพันปีทําให้คนที่อยู่ตรงหน้ารู้สึกขนลุกชัน “ผู้แทนหลาน” เวนินาสั่นศีรษะ “ข้าไม่มีทางเลือก คนฉู่เฟิงนี้ต้องการฆ่าสามีของข้าตรงใจกลางเมืองหลวง ข้าไม่มีทางเลือกอื่นเลย ข้าไม่ใช่คู่ปรับของเขา นี่เป็นเส้นทางเดียวที่ข้าจะเดินได้ ถ้าสามีของข้าต้องตาย ก็ให้พลเมืองบริสุทธิ์นับหมื่นคนนี้ตายไปพร้อมกับเขา นอกจากนี้ ทางเลือกอยู่ในกำมือของฉู่เฟิง หากเขาปล่อยสามีของข้าไป ทุกคนคงมีความสุข” บนโลกมีผู้แทนรวม 52 คน มีบุคคล “ที่เกินขีดจำกัดของอัครจอมสงคราม” เชื้อสายจีนกว่า 10 คน แม้ว่าจะมีเพียงสามหรือสี่คนเท่านั้นที่จงรักภักดีต่อประเทศอย่างสมบูรณ์ แต่ก็มีจำนวนที่ไม่น้อยซ่อนตัวอยู่ในประเทศเป็นการลับ พวกเขาจะช่วยเหลือกองทัพและประเทศหรือสำนักงานสันนิบาตจักรกลมนุษย์เป็นครั้งคราว… อะไรแบบนั้น สามารถช่วยเหลือผู้ใดก็ได้ตามต้องการและยังคงมีชีวิตอย่างสงบเป็นการลับ ‘กระบี่น้ำแข็ง’ หลานราน เป็นหนึ่งในผู้แทนที่ซ่อนตัวอยู่ในเมืองหลวงเขตเจียงหนาน เกิดเหตุการณ์ใหญ่เท่านั้น หลานรานจึงจะปรากฏตัว และครั้งนี้ หลานรานต้องเข้าแทรกแซง “ฉู่เฟิง” ผู้แทนหลานลอยตัวอยู่ข้างๆ ฉู่เฟิง “ฉู่เฟิง เจ้าควรรู้จักกฎหมายของประเทศและกฎเกณฑ์ของสำนักอัครจอมสงคราม” “กฎเกณฑ์หลายข้อของสำนักอัครจอมสงครามเป็นกฎสัมบูรณ์ ไม่มีใครอนุญาตให้ละเมิดได้” “การสังหารสมาชิกครอบครัวของใครบางคนในสำนักเป็นกฎหนึ่ง!” “การสังหารนักรบอย่างเปิดเผยในเมืองหลวงเป็นกฎหนึ่ง!” “อัครจอมสงครามไม่ได้รับอนุญาตให้สู้รบกันในเมืองหลวงเป็นกฎหนึ่ง!” ผู้แทนหลานพูดด้วยน้ำเสียงต่ํา: “นักรบอัครจอมสงครามที่ทรงพลังคือทรัพย์สมบัติของมนุษยชาติ แต่ละคนล้วนมีค่า” “และความจริงที่เจ้ากล้าล่าเสาะหานักรบอย่างเปิดเผยในจตุรัสสำนักงานสาขาสันนิบาตจักรกลมนุษย์ขณะมีผู้คนหลายสิบล้านคนกำลังมองดูหมายความว่าเจ้าสมควรได้รับโทษประหาร! แต่นักรบที่เจ้าต้องการจะฆ่าเป็นสมาชิกของสำนักอัครจอมสงคราม! ดังนั้น ความผิดของเจ้าจึงร้ายแรงยิ่งขึ้น! แม้ว่าเจ้าจะฆ่าเขา เจ้าก็ยังสมควรได้รับโทษประหาร! กฎหมายถูกตั้งขึ้นโดยประธานทั้งห้าคน เจ้าจะยอมสละชีวิตเพื่อลี่เหย่าจริงหรือ? และฆ่าชาวจีนผู้บริสุทธิ์นับหมื่นคนในกระบวนการนี้ด้วย? บางคนเป็นวัยรุ่นที่ยังเติบโต และบางคนเป็นเพียงทารกที่ไร้เดียงสา มันคุ้มค่าจริงหรือ?” ผู้แทนหลานจ้องฉู่เฟิงอย่างจริงจัง