บทที่ 172: การประมูล ผู้แปล: Translation Nation บรรณาธิการ: Translation Nation ในห้องฝึก ฉู่เฟิง สวมเสื้อคลุมสีขาวแบบหลวม ๆ นั่งสมาธิไขว่ขา ไม่ใช่บนพื้น แต่บน “ยานพาหนะสอดแนมบินได้” ของเขาเอง ยานพาหนะสอดแนมบินได้ ลอยสูงจากพื้นราวครึ่งเมตร ทั้งกายของเขาจึงแหวกว่ายอยู่กลางอากาศอย่างนั้น สายตาของฉู่เฟ่งดูลึกซึ้งดั่งทะเล เขจ้องมองชิ้นส่วนมีดทั้ง 12 ของยานพาหนะสอดแนมบินได้ที่อยู่ตรงหน้า เขากำลังบังคับควบคุมมันอยู่— ชิ้นส่วนมีดสีเทาขาวทั้ง 12 ชิ้น เริ่มลอยวนรอบตัวเขาดั่งกำลังเต้นรำ ราวกับเทพธิดา 12 องค์กำลังเวียนรอบฉู่เฟิง หากบันทึกเส้นทางของชิ้นส่วนมีดทั้ง 12 นี้ จะพบว่าพวกมันกำลังพรรณนาลายเส้นที่ซับซ้อนและละเอียดอ่อนของ “เขาวงกต” สิ่งที่แปลกคือ ชิ้นส่วนมีดบางครั้งเร็วขึ้น บางครั้งก็ช้าลง มันพุ่งเฉี่ยวซ้อนทับกันไปมา บางครั้งดูราวกับจะกระแทกเสียบกัน แต่มันกลับไม่เกิดขึ้น ชิ้นส่วนมีดบางครั้งกดความเร็ว บางครั้งก็เพิ่มความเร็ว จนในที่สุดความเร็วนั้นเกินเสียง “ซี!” ชิ้นส่วนมีดสองชิ้นเสียดสีกัน “พัง” ฉู่เฟิง ผู้ลอยตัวอยู่กลางอากาศ มีสีหน้าที่สงบเยือกเย็นมาตลอด แต่ตอนนี้เขากลับไม่อาจกลั้นรอยยิ้มไว้ได้ “ดูเหมือนข้าจะมีพรสวรรค์อยู่ไม่น้อย เพิ่งเริ่มก็สามารถฝึก “นภาวาจิตร” ภาพที่สองของ “สารบบเทพเจ้าแห่งสวรรค์” ได้ แต่การฝีให้ครบทั้งภาพในเวลาเพียง 3.2 วินาที ย่อมเป็นเรื่องยาก” “ยากจึงท้าทาย” “สารบบเทพเจ้าแห่งสวรรค์” เป็นหนึ่งในวิธีฝึกซ้อมสำหรับผู้อ่านจิตที่ใช้การ “ควบคุมวัตถุ” ที่ปรากฏในคู่มือ “พื้นฐานผู้อ่านจิต” มีภาพรวมทั้งหมด 99 ภาพ แต่ตามคู่มือบอกว่า ผู้อ่านจิตที่ทรงพลังที่สุดบนโลกใบนี้ในปัจจุบัน สามารถพรรณนาได้เพียงแค่ภาพที่ 18 ฉู่เฟิงจึงรู้สึกงุนงง… หากเป็นเช่นนั้น ภาพต่อจากนี้มาจากไหน? …… “ฝึก ‘สารบบเทพเจ้าแห่งสวรรค์’ นี่ช่างน่าเหนื่อยหน่ายจริง ๆ” ฉู่เฟิงส่ายหน้าพร้อมเปล่งเสียงดัง: “เปิดเครื่องฉายภาพ!” ทันใดนั้น สายแสงพุ่งจากเครื่องฉายภาพในห้องฝึกไปยังกำแพงสีขาว จนกลายเป็นจอภาพคอมพิวเตอร์ขนาดมหึมา “สนทนาผ่านวิดีโอ” ฉู่เฟิงตะโกน “เชื่อมต่อไปที่สู่ซิน” “บี๊ป—บี๊ป—บี๊ป—” การเชื่อมต่อวิดีโอกำลังส่งสัญญาณร้องขอ “ตอนนี้คงใกล้ 10 โมงเช้าแล้วและเป็นช่วงฤดูร้อน สู่ซินคงออนไลน์อยู่?” ฉู่เฟิงเฝ้ารอ จนกระทั่งราวครึ่งนาที สัญญาณจึงได้รับการยอมรับ ฮั่ว! บนจอขนาดยักษ์ที่ผนังปรากฏภาพของสู่ซิน สวมชุดนอน พกถ้วยกาแฟ มีไอระเหยลอยกรุ่น ผมของเธอปล่อยคลายไม่จัดจ้าน ดูเหมือนเธอจะง่วงนอนเล็กน้อย “ฉู่เฟิง…” สู่ซินขยับตาลืมๆ หลับๆ เพื่อจ้องเขา “ไม่น่าใช่ ตอนนี้ 10 โมงเช้าแล้ว เจ้ายังนอนอยู่อีกหรือ?” ฉู่เฟิงหัวเราะด้วยความแปลกใจ “10 โมงเช้าอะไร นี่มันกลางคืนแล้ว” สู่ซินกล่าวด้วยความว้าเหว่ “กลางคืน?” ฉู่เฟิงแข็งตัว สู่ซินเริ่มสะกิดความตื่นตัวขึ้นมาบ้างจึงตอบว่า “ตอนนี้ข้ากำลังอยู่ในอเมริกา ไม่ใช่ในประเทศ แม้จะเช้าที่เมืองจีน แต่ที่นี่ก็เป็นกลางคืนไปแล้ว” ฉู่เฟิงถึงกับเข้าใจแจ่มแจ้ง “อ้อ… ฉู่เฟิง” สู่ซินจ้องฉู่เฟิงผ่านวิดีโอด้วยความตกตะลึง “เมื่อมองดูฉากหลังเบื้องหลังเจ้า ดูเหมือนเจ้าจะไม่ได้อยู่ในเขตทุรกันดารของ “ทวีปออสเตรเลีย” สินะ? แต่ก่อนฉู่เฟิงก็เคยสนทนาวิดีโอกับสู่ซินจากทวีปออสเตรเลีย แต่ตอนนั้นใช้เพียงนาฬิกาสื่อสารยุทธวิธี ภาพส่วนใหญ่จึงเป็นถ้ำ ภูเขา และเขตทุรกันดารต่าง ๆ” “ข้ากลับมาแล้ว ที่นครเจียงหนาน” ฉู่เฟิงหัวเราะ “กลับมาแล้ว?” สู่ซินตกใจยิ่งขึ้น “ไม่ใช่ว่าเจ้าจะอยู่ที่ทวีปออสเตรเลียเป็นเวลาหนึ่งเดือนหรือ? ถ้าข้ารู้ว่าเจ้าจะกลับมา ข้าคงไม่ยอมไปอเมริกา” สู่ซินดูเสียดาย “ความจริง… ตั้งแต่ฉู่เฟิงไปเข้าค่ายฝึกหัด精尖 ทั้งคู่ก็ยังไม่ได้พบกันจริง ๆ เลย มีเพียงวิดีโอคุยกันเท่านั้น” หากสู่ซินรู้ว่าฉู่เฟิงจะกลับมา เธอคงไม่ไปอเมริกาแน่ “คิดถึงข้ามากถึงเพียงนี้หรือ?” ฉู่เฟิงล้อเล่น “ห่า!” สู่ซินย่นคิ้วแกล้งทำเป็นไม่สน ก่อนจะเปลี่ยนเรื่องทันที “เวลานี้ข้าอยู่อเมริกาได้ราว ๆ 1 สัปดาห์ เมื่อครบกำหนด ข้าจะได้กลับไปหาครอบครัวและโดยสารเครื่องบินร่วมกับกลุ่ม ครั้นข้ากลับไปแล้ว… บิดามารดาข้าต้องการให้ข้าร่วมพิธีสำคัญในวันที่ 1 กันยายน เขาบอกว่าเป็นพิธีต้อนรับผู้ตรวจการคนใหม่ของสำนักเข้มงวดแห่งนครเจียงหนาน แม้จะเปิดเทอมไปแล้วแต่บิดามารดาก็ยังบังคับให้ข้าไป” ฉู่เฟิงกระพริบตาสองครั้ง ดูเหมือน… สู่ซินยังไม่รู้เลยว่าผู้ตรวจการคนใหม่คือผู้ใด? “ผู้ตรวจการคนใหม่ เรื่องที่คาดเดาไม่ได้เช่นนี้ สู่ซิน เจ้ารู้หรือไม่ว่าผู้ตรวจการคนใหม่คือผู้ใด?” ฉู่เฟิงกลั้นรอยยิ้มถาม “ไม่ทราบ ผู้ตรวจการคนใหม่… น่าจะเป็นนักสู้ผู้ทรงพลังอย่างยิ่งกระมัง แต่นั่นเกี่ยวข้องกับข้าอย่างไร” สู่ซินดูไม่มีความสนใจที่จะพูดถึง “ผู้ตรวจการ” คนนั้น ก่อนจะเปลี่ยนเรื่องต่อ “อ้อ เรื่องที่ข้าโมโหมากในทริปอเมริกาครั้งนี้ ฉู่เฟิงเจ้าคงไม่รู้หรอกว่าข้าต้องเจอกับอะไร…” ※※※※※※ วันที่ 15 สิงหาคม พระราชวังเทพยุทธ์จัดการประมูลทุกวันที่ 15 ของทุกเดือน และในวันนั้น มีวายรบกวนร้อยละ 90 ทั่วโลกมาชุมนุมกันที่นี่ เวลาในประเทศจีน: 19.45 น. ในห้องประมูลของพระราชวังเทพยุทธ์ใน “พื้นที่เสมือนจริง” ห้องประมูลถูกจัดวางเป็นโรงละคร ที่นั่งรายล้อมเวทีกลางเป็นวงกลม เวทีกลางเป็นที่จัดแสดงสินค้า และมีที่นั่งจำนวนมหาศาลขนาบทั้งสองด้านของเวที รวมทั้งหมด 5,000 ที่นั่ง ณ ขณะนี้ มีผู้คนแน่นขนัดในห้องประมูล และวายรบส่วนใหญ่กำลังพูดคุยกันเป็นกลุ่ม เสียงดนตรีที่ผ่อนคลายดังก้องกังวานทั่วห้องประมูล “ฉู่เฟิง” “ฉู่เฟิง อยู่นี่เอง” ฉู่เฟิงสวมชุดลำลอง มองเห็นกลุ่มวายรบของสำนักเข้มงวดหลายคนในห้องประมูลกำลังโบกมือมาอย่างกระตือรือร้น “你好, Mr. ฉู่เฟิง” “Mr. ฉู่เฟิง” ขณะเดินไปตามทางเดินในห้องประมูล เขาสังเกตเห็นว่าที่นั่งส่วนใหญ่ทั้งสองด้านมีวายรบ ไม่ว่าจะเป็นสีดำ เหลือง หรือขาว ล้วนนั่งอยู่ วายรบทั่วโลกกลุ่มนี้ดูค่อนข้างเป็นมิตรกับฉู่เฟิง เขาจึงยิ้มและพยักหน้าตอบรับ สุดทาง เขาก็มาถึงกลุ่มวายรบของสำนักเข้มงวดซึ่งมีขนาดใหญ่โต น่าเกรงขาม! จำนวนวายรบของสำนักเข้มงวดช่าง “น่าเกรงขาม” จริง ๆ ที่ใช้พื้นที่ไปมากขนาดนั้น เพียงด้วยสายตาเปล่า ก็บ่งชี้ว่ามีอย่างน้อยหลายร้อยคน “สมกับองค์กรที่ยอดเยี่ยมที่สุดในโลก ทั้งจำนวนวายรบและตัวแทนก็มีมากที่สุด” ฉู่เฟิงคิดในใจ “อืม?” ฉู่เฟิงเห็นสตรีผู้งดงามในชุดสีม่วงเดินมานับถือ: “อาจารย์เจียงฟาง” “ฉู่เฟิง” เจียงฟางยิ้มพร้อมมองไปที่ศิษย์หนุ่มตรงหน้า เธอคิดเพียงว่าเทคนิคและเทคนิคดาบของฉู่เฟิงค่อนข้างจะดี แต่ใครจะคิดว่าความสามารถที่น่าทึ่งที่สุดของศิษย์คนนี้กลับเป็น “พลังจิต” ครั้งนี้ เขากลายเป็นวายรบผู้ไม่อาจพิชิตได้ในพริบตา และยังกลายเป็นผู้ตรวจการของนครหลวงที่มีขนาดใหญ่เช่นนครเจียงหนาน ทำให้เจียงฟางอดไม่ได้ที่จะประหลาดใจกับการเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็วนี้ ผู้ตรวจการย่อมแตกต่างกันไปตามพื้นที่ นครหลวงที่มีขนาดใหญ่มีประชากร 200–300 ล้านคน ในขณะที่นครหลวงที่เล็กกว่าอาจมีไม่ถึง 100 ล้านคน ในห้าประเทศทรงพลังทั่วโลก มีนครหลวง 23 แห่ง รวมทั้งหมด 52 นครหลวง มีประชากรราว 7,000 ล้านคน ดังนั้นโดยเฉลี่ยแล้ว แต่ละนครหลวงจึงมีเพียงราว 100 ล้านคนกว่า ๆ นครเจียงหนานชัดเจนว่าเป็นนครหลวงที่มีขนาดใหญ่ “ฉู่เฟิง เชิญมานั่งที่นี่” เจียงฟางยิ้มพร้อมชี้ไปที่ที่นั่งข้าง ๆ เธอ “ได้ครับ” ฉู่เฟิงจึงนั่งลงที่นั่น “เมื่อการประมูลจบลง ข้าจะแนะนำวายรบคนอื่น ๆ ของสำนักของเราให้รู้จัก นับรวมเจ้าด้วย สำนักเข้มงวดของเรามีวายรบที่ ‘ไม่อาจพิชิตได้’ ทั้งหมดสามคน” เจียงฟางยิ้ม …… ในมุมหนึ่งของห้องประมูล คู่รัก “เหยี่ยวอินทรีพญานาค” นั่งอยู่ “ฉู่เฟิงอยู่ที่นั่น” เหยียนนาหันมามองดูไกล “ดูเหมือนจะได้รับความนิยม” ลี่เหยียนดูถูกขณะที่ออร่าของเขาและสีหน้าในเวลานี้เกือบจะทำให้คนอื่นหลีกห่างทุกคน วายรบข้าง ๆ ลี่เหยียนที่รู้จักเขาดีอยู่แล้ว แต่ออร่าและสีหน้าของลี่เหยียนในเวลานี้ก็ทำให้พวกเขาห knit คิ้ว วายรบในห้องประมูลมีอย่างมากมายและมากมาย มีผู้เข้าร่วมการประมูลเกิน 3,000 วายรบ “ทุกคน!” ห้องประมูลเงียบลงอย่างรวดเร็ว เสียงดนตรีเดิมก็เงียบหายไปเช่นกัน วูช! แสงแห่งความฉายส่องสว่างลงบนท่าเวทีกลาง ที่ซึ่งมีชายจีนและชายชาวยุโรปยืนอยู่ ชายคนหนึ่งพูดภาษาจีน ขณะที่ชายชาวยุโรปตามทันทีด้วยภาษาอังกฤษ “เราได้พบปะกันอีกครั้งในวันที่ 15 ของเดือนนี้” ชายจีนยิ้ม ชายชาวยุโรปก็ทวนคำเดิมในภาษาอังกฤษ ทั้งสองโบกมือพร้อมกัน— ทันใดนั้น สินค้าหลากหลายรูปแบบปรากฏขึ้นมากมายบนขอบเวทีกลาง มีจำนวนมหาศาล แต่เพียงชั่วพริบตา มันก็หายไปอีก “การประมูลครั้งนี้มีสินค้าทั้งหมด 71 รายการ” ชายจีนยิ้ม “บางทีสิ่งของเหล่านี้อาจมีสิ่งที่ใครบางคนปรารถนา ข้าจะไม่พูดเรื่อยเปื่อย ข้าขอประกาศเริ่มการประมูลอย่างเป็นทางการ!” “รายการสินค้าชิ้นแรก คือผลงานศิลปะชิ้นหนึ่ง ภาพวาดชื่อดังที่ วินเซนต์ แวนโก๊ะ เขียนในปี 1890 ‘ภาพเหมือน ดร. กาเชต์!’ เมื่อเสียงของชายจีนเพิ่งดังขึ้น ภาพวาดขนาดมหึมา ก็ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะทันที มันหมุนช้า ๆ เพื่อให้ทุกวายรบได้เห็น …… ใต้เวทีกลางซึ่งเป็นที่ชุมนุมของวายรบสำนักเข้มงวด ฉู่เฟิงอดไม่ได้ที่จะตกใจเมื่อได้ยินเช่นนั้น: “อาจารย์เจียง พวกเขายังขายของโบราณและงานศิลปะในงานประมูลนี้ด้วยหรือ?” “แน่นอน” เจียงฟางใช้เสียงเบา ๆ พูดอย่างกระซิบ “การประมูลพระราชวังเทพยุทธ์เป็นการประมูลที่ใหญ่ที่สุดบนโลกใบนี้ ไม่ใช่แค่วายรบเท่านั้นที่เข้าร่วมการประมูลนี้ วายรบเหล่านั้นยังเป็นตัวแทนขององค์กรและอิทธิพลเบื้องหลังของพวกเขาด้วย ดังนั้นสิ่งของอันวิเศษและแสนมหัศจรรย์ทุกประเภทจึงได้ไหลมาสู่การประมูลนี้ อาทิ ของโบราณและงานศิลปะ เฉพาะชิ้นที่มีค่าที่สุดเท่านั้นที่จะมีสิทธิ์ถูกประมูล ของโบราณส่วนใหญ่ก็ไม่ถึงราคาประมูลเริ่มต้น 1,000 ล้านหยวนเสียด้วยซ้ำ” ฉู่เฟิงพยักหน้า ยุคจอมเวหาใหญ่ ได้ทำลายผลงานประวัติศาสตร์และภาพวาดต่าง ๆ ให้สาหัส หลายชิ้นถูกทําลายตอนที่มนุษยชาติกําลังหนีเอาตัวรอด ครั้นมนุษย์ได้ตั้งรกรากอยู่ใน “นครหลวง” ของตนแล้ว ราคาของของโบราณเหล่านี้จึงสูงลิ่ว “รายการสินค้าครั้งที่ 6 คือ ยาเพิ่มพันธุกรรมเกรด A จำนวน 10 ส่วน ราคาประมูลเริ่มต้นที่ 1,200 ล้านหยวน” …… ฉู่เฟิงเพียงตั้งใจฟัง ไม่ได้เสนอราคาแต่อย่างใด ในที่สุด— “รายการสินค้าครั้งที่ 39 คือ ส่วนหนึ่งของยาอมตะ ราคาประมูลเริ่มต้นที่ 10,000 ล้านหยวน” เมื่อเสียงนี้ดังขึ้น ตาของฉู่เฟิงที่สงบเยือกเย็นมาตลอดก็ส่องประกาย ภาพของยาอมตะที่ถูกห่อหุ้มไว้ก็ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะ “ในที่สุดก็มาถึง” สายตาของฉู่เฟิงจ้องล็อกไปที่ภาพของยาอมตะ