Chapter 585 - Martial God AsuraPin It Down, Blast It To Death!

เผยแพร่เมื่อ 5 พ.ค. 2569 03:30

บทที่ 585: ตรึงมันไว้ แล้วบดขยี้ให้ตาย! ผู้แปล: Exodus Tales ผู้เรียบเรียง: Exodus Tales แปลโดย XephiZ เรียบเรียงโดย Aelryinth “ข้าไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าทำไมเจ้าหน้าตัวเมียนั่นถึงได้แต่งตั้งคนปัญญานิ่มแบบนี้มาเป็นรองหัวหน้าทีมของเรา ไม่ใช่ว่าตำแหน่งรองหัวหน้าควรจะเป็นจอมเวทที่ผ่านสมรภูมิมานับร้อยอย่างข้าหรอกรึ?!” ความเกลียดชังของชิงล่าเจียวแทบจะเทียบเท่ากับห้วงเหวมืดมิดแล้ว หากใช้คำศัพท์จากสังคมวิทยาศาสตร์ที่โม่ฟานจากมา สมาชิกของสมาคมเวทมนตร์ก็เปรียบเสมือนข้าราชการและเจ้าหน้าที่รัฐ จอมเวททุกคนไม่ว่าจะมีตำแหน่งหรือสังกัดฝ่ายใดล้วนอยู่ภายใต้การควบคุมของพวกเขา หากนางได้รับมอบหมายให้เป็นรองหัวหน้าทีมและทำภารกิจสำคัญนี้สำเร็จลุล่วง ก็คงอีกไม่นานนักที่นางจะได้รับการเลื่อนตำแหน่ง ท้ายที่สุดแล้ว นางใช้เวลาอยู่ในระดับกลางมานานเกินไป หากนางได้รับทรัพยากรที่เป็นประโยชน์กับนางจริงๆ สักครั้ง นางมั่นใจว่าจะสามารถทะลวงผ่านกำแพงของระดับกลาง ควบคุมธาตุที่สามของตน และใช้เวทมนตร์ระดับสูงที่แข็งแกร่งกว่าได้! “อวี๋ชิงซู่ เจ้าจะมาโมโหเรื่องจอมเวทสองคนที่มาเพื่อเติมให้ครบจำนวนทำไม? มากำจัดขุนพลซากศพนี่ก่อนเถอะ ความแข็งแกร่งของมันเข้าใกล้ระดับขุนพลซากศพยักษ์แล้ว” ชายหน้าบากกล่าว อวี๋ชิงซู่ไม่อาจกล้ำกลืนความขุ่นเคืองลงไปได้ แต่ภารกิจก็คือภารกิจ ไม่เพียงแต่นางจะถูกลงโทษหากทำไม่สำเร็จ แต่ทั้งทีมก็จะถูกกองทัพผีดิบล้อมไว้ด้วย! เมื่อมองไปรอบๆ คลื่นลูกใหม่ของเหล่าผีดิบกำลังถาโถมเข้ามาทางพวกเขา หากพวกเขาถูกทิ้งไว้ข้างหลัง ก็ไม่มีทางที่จะหาทางออกไปได้เลย พวกผีดิบจะซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ เหมือนกำแพง ทางรอดเดียวคือการกลับไปรวมกลุ่มกับกองทัพ! “ตายซะ!” อวี๋ชิงซู่ดูเหมือนจะระบายความเกลียดชังทั้งหมดในใจของนางลงบนขุนพลซากศพที่ถูกห่อหุ้มด้วยผ้าพันศพ ประกายสายฟ้าสีม่วงเต้นระริกบนฝ่ามือขวาของนาง และเปลี่ยนเป็นอสรพิษสายฟ้านับไม่ถ้วนฟาดเข้าใส่ขุนพลซากศพ เผาไหม้อากาศที่พวกมันเคลื่อนผ่าน สายฟ้าฟาดใส่ขุนพลซากศพผ้าพันราวกับแส้ แต่สิ่งมีชีวิตอมตะตนนั้นกลับเร็วอย่างน่าตกใจ สุดท้ายแล้ว อสนีบาตจึงฟาดลงบนเนินลาดที่สิ่งมีชีวิตตนนั้นเคยยืนอยู่เมื่อครู่ ทิ้งรอยไหม้เกรียมไว้บนพื้นดิน เงาสีขาวเทาของขุนพลซากศพผ้าพันปรากฏขึ้นด้านหลังอวี๋ชิงซู่อย่างกะทันหันในชั่วพริบตา แขนของมันว่องไวราวกับมนุษย์ที่มีชีวิตขณะที่มันโบกสะบัดไปมา ตวัดผ้าพันศพไปข้างหน้าและพันรอบร่างของนาง! “อย่าให้ผ้าพันศพนั่นจับได้เด็ดขาด ไม่งั้นมันจะสลับร่างของมันกับเจ้า!” ชายหน้าบากรีบเตือน ชายหน้าบากเป็นจอมเวทน้ำแข็ง เวทมนตร์น้ำแข็งของเขาต้องใช้เวลาเตรียมการอยู่บ้าง ขุนพลซากศพตนนี้ไม่ใช่แค่ซอมบี้ระดับข้ารับใช้ธรรมดา เขาไม่กล้าที่จะพุ่งเข้าไปโจมตีมันอย่างบ้าระห่ำด้วยโซ่น้ำแข็ง “เถาวัลย์เวทมนตร์!” อวี๋ชิงซู่นั้นแข็งแกร่งกว่านั้นแน่นอน นางกระโจนถอยหลังไปไกลด้วยปฏิกิริยาที่รวดเร็ว พร้อมกับควบคุมเถาวัลย์เวทมนตร์ของนางให้งอกออกมาจากพื้นดิน เถาวัลย์เวทมนตร์เติบโตเร็วอย่างน่าประหลาดใจ น่าจะเป็นผลมาจากเมล็ดพันธุ์พืชที่ช่วยเพิ่มพลังการเติบโตให้กับเถาวัลย์เวทมนตร์ของนาง เถาวัลย์สร้างกำแพงขึ้นอย่างรวดเร็วก่อนที่ขุนพลซากศพผ้าพันจะพุ่งเข้าใส่อวี๋ชิงซู่... ผ้าพันศพนั้นมีความยืดหยุ่น แต่ยากที่จะหลุดพ้นเมื่อจับเป้าหมายได้แล้ว อย่างไรก็ตาม มันก็ไร้ความหมายที่จะพันรอบกำแพงที่สร้างจากเถาวัลย์ ด้วยเหตุนี้ ผ้าพันศพจึงกลับคืนสู่ร่างของเจ้าของ! ขุนพลซากศพผ้าพันไม่ได้ไร้สมอง มันรีบปล่อยหมัดใส่อวี๋ชิงซู่หลังจากดึงผ้าพันศพกลับมา ผ้าพันศพยังคงมีบทบาทสำคัญในการโจมตีของมัน ผ้าได้คลี่ออกจากร่างของผีดิบและหมุนควงในอากาศเป็นรูปทรงสว่าน สว่านขยายขนาดอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นกระแสวนในแนวนอน ทำให้ดูเหมือนสัตว์ประหลาดที่มีเพียงปากขนาดยักษ์และหลอดอาหารที่ต้องการจะกลืนกินอวี๋ชิงซู่พร้อมกับกำแพงเถาวัลย์! “ผ้าเยอะขนาดนี้ เอาไว้ให้ข้าห่มกันหนาวตอนฤดูหนาวได้พอดี! หมัดเพลิง!” เจ้าเตี้ยเอ่ยขึ้นอย่างหยอกล้อ หมัดเล็กๆ ของเขากลายเป็นปากปล่องภูเขาไฟขนาดจิ๋ว ยิงเปลวเพลิงอันร้อนระอุเข้าใส่ผ้าพันศพที่ลอยอยู่ในอากาศ... ผ้าพันศพสีขาวเทาถูกเผาไหม้จนหมดสิ้น ผ้าที่เหลืออยู่ค่อยๆ ปลิวร่วงลงสู่พื้น อวี๋ชิงซู่หลุดพ้นจากผ้าพันศพได้ทันที นางเหลือบมองเจ้าเตี้ยที่หมัดยังคงลุกเป็นไฟแล้วพูดอย่างเย็นชาว่า “เจ้าควรจะระเบิดขุนพลซากศพแทน!” “ไม่ต้องห่วง ตาข้าแล้ว... หมัดเพลิง: ปฐพีเดือด!” โม่ฟานพูดขึ้น ขณะที่โม่ฟานทุบหมัดลงบนพื้น เขาก็ส่งพลังเพลิงของเขาลงไปเบื้องล่าง เมื่อพื้นผิวไม่อาจทนทานต่อเปลวเพลิงที่ปะทุขึ้นได้อีกต่อไป สถานที่ที่ขุนพลซากศพยืนอยู่ก็ถูกกลืนกินด้วยเปลวเพลิงสีกุหลาบที่ระเบิดออกมาจากพื้นดินในทันที เปลวไฟอันน่าตื่นตานั้นกวาดล้างหมอกสีดำโดยรอบจนสิ้น! เปลวเพลิงแห่งปฐพีเดือดโหมกระหน่ำอย่างรุนแรง เมื่อพูดถึงเป้าหมายเดี่ยว ปฐพีเดือดมีประสิทธิภาพมากกว่าเสาเดียวของเก้าโถงมาก เปลวเพลิงของโม่ฟานเผาไหม้อย่างรุนแรงอยู่เบื้องหน้าพวกเขา เขาเชื่อว่าปฐพีเดือดจะสร้างความเสียหายร้ายแรงให้กับขุนพลซากศพ ทว่ารอยยิ้มอย่างมั่นใจที่กำลังจะปรากฏบนใบหน้าของเขาก็พลันหายไป ถูกแทนที่ด้วยความประหลาดใจเมื่อเขาพบว่าขุนพลซากศพกำลังเข้ามาใกล้เขาอย่างรวดเร็ว! “บ้าเอ๊ย ไอ้เวรนี่มันเร็วไม่ใช่เล่น!” ในที่สุดโม่ฟานก็ตระหนักได้ว่าเขาเพิ่งจะระเบิดใส่เพียงภาพติดตาที่ขุนพลซากศพทิ้งไว้ด้วยเวทมนตร์ของเขา หากเขาทราบถึงความเร็วของสิ่งมีชีวิตตนนี้ เขาก็คงจะเสิร์ฟมันด้วยหมัดเพลิง: เก้าโถงแทน เพื่อไม่ให้มันมีโอกาสหลบเวทมนตร์ได้เลย! “เป็นการยากที่จะใช้เวทมนตร์ให้โดนซอมบี้ที่ว่องไวแบบนี้ แต่ร่างกายของพวกมันก็ไม่แข็งแกร่งเท่ากับพวกขุนพลซากศพขนาดมหึมา ดังนั้นถ้าเจ้าสามารถใช้เวทมนตร์ทำลายล้างใส่มันได้สักครั้ง มันก็แทบจะพิการไปครึ่งตัวแล้ว” เจ้าเตี้ยพูดขึ้นทันที เนื่องจากเขาเป็นนักล่าผู้มีประสบการณ์เช่นกัน “ไม่ต้องมาบอกพวกเราหรอก... ป่าคุน!” อวี๋ชิงซู่กล่าวอย่างดูถูก ธาตุพืชเป็นธาตุหลักของอวี๋ชิงซู่ เมล็ดพันธุ์พืชของนางมีความสามารถในการเร่งการเติบโตของป่าคุน โดยปกติแล้ว ป่าคุนขนาดมหึมาจะต้องใช้เวลาในการสร้างและตั้งหลักให้มั่นคง อย่างไรก็ตาม ป่าคุนของนางพร้อมที่จะแตกหน่อออกจากพื้นได้ทุกเมื่อ กักขังขุนพลซากศพไว้ในกรงพืชขนาดยักษ์ก่อนที่มันจะมาถึงตัวโม่ฟาน “โซ่น้ำแข็ง!” ชายหน้าบากฉวยโอกาสอย่างช่ำชอง เขาร่ายโซ่น้ำแข็งอย่างรวดเร็วเมื่อระยะการเคลื่อนไหวของขุนพลซากศพถูกจำกัด ความเร็วในการพุ่งของโซ่น้ำแข็งนั้นไม่เร็วเท่าที่ขุนพลซากศพเคลื่อนไหวได้ แต่สิ่งมีชีวิตตนนั้นไม่มีที่ว่างให้หลบการโจมตีอีกต่อไป เมื่อโซ่น้ำแข็งทั้งสี่เส้นเข้าไปในป่าคุน ขุนพลซากศพก็เอาแต่พุ่งชนกำแพงขณะที่ถูกโซ่น้ำแข็งไล่ตาม “ตรึงมันไว้ให้แน่น ข้าจะระเบิดมันให้ตายเอง!” เจ้าเตี้ยพับแขนเสื้อขึ้น ราวกับว่าถึงเวลาที่เขาจะได้แสดงฝีมือแล้ว “ลืมเรื่องหมัดเพลิงไปได้เลย เจ้าจะทำลายป่าของนางเปล่าๆ!” โม่ฟานห้ามเจ้าเตี้ย อวี๋ชิงซู่ที่โจมตีอย่างดุดันได้วาดรูปแบบดาราขึ้นมาอีกครั้งแล้ว ประกายสายฟ้าสีม่วงป่าเถื่อนสว่างวาบไม่หยุดรอบร่างของนาง ทำให้นางดูน่าเกรงขามและมิอาจหยุดยั้งได้มากยิ่งขึ้น

React

พูดคุย