บทที่ 574: แกไม่ใช่คนเดียวที่มีหนามแหลมนะโว้ย ผู้แปล: Exodus Tales บรรณาธิการ: Exodus Tales แปลโดย XephiZ เรียบเรียงโดย Aelryinth กำแพงหินขนาดใหญ่ถูกกระแทกจนแหลกเป็นชิ้นๆ เมื่อขุนพลโครงกระดูกคลั่งพุ่งเข้าใส่ เห็นได้ชัดว่ามันไม่แข็งแรงพอ เนื่องจากกระดูกของสิ่งมีชีวิตระดับนักรบนั้นแข็งแกร่งกว่าหินหลายเท่า! “บัดซบ แยกย้ายเร็วเข้า!” ผู้นำตะโกนใส่ทีมของเขาทันทีเมื่อเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติ ขณะที่ออกคำสั่ง ผู้นำก็ทุบมือลงบนพื้น ทำให้ชั้นดินสีดำแยกออกจากกันอย่างรวดเร็วราวกับคลื่น... คลื่นช่วยให้ทีมแยกย้ายกันออกไป ขณะที่ขุนพลโครงกระดูกคลั่งอันดุร้ายพุ่งผ่านสมาชิกในทีมที่อยู่ตรงกลาง กระดูกยาวที่เหมือนเขางอกอยู่บนไหล่ของมันก็พลันพุ่งออกจากร่างและลอยเข้าใส่เหล่าจอมเวทที่กำลังกระจัดกระจายราวกับหนามแหลมขนาดมหึมา! “มือฉัน! มือฉัน!” เด็กสาวที่สวมหมวกร้องกรี๊ดทันที หนามแหลมที่เหมือนหอกยาวได้ทะลุแขนของเธอและตรึงเธอไว้กับพื้น เลือดสดๆ ไหลทะลักออกจากแขนของเธอและไหลลงสู่มือ “บัดซบ ขุนพลโครงกระดูกคลั่งตัวนี้มีบางอย่างไม่ถูกต้อง!” ผู้นำเหลือบมองสมาชิกในทีมและสบถในใจ มู่ไป๋อยู่ใกล้เด็กสาวที่สุด เขากระโดดไปอยู่ข้างหน้าเธอและคว้าหนามแหลมด้วยมือที่ปกคลุมไปด้วยน้ำแข็ง ความเย็นยะเยือกแผ่ซ่านไปตามหนามอย่างรวดเร็ว ไม่เพียงแต่จะแช่แข็งหนามเท่านั้น แต่มันยังแช่แข็งบาดแผลบนแขนของเด็กสาวอีกด้วย มู่ไป๋กำมือเป็นหมัด ทุบหนามสองท่อนให้แตกเป็นชิ้นๆ เหลือไว้เพียงส่วนที่เจาะมือของเด็กสาวเพื่อหยุดเลือด กระดูกของอมนุษย์ระดับนักรบมักมีพิษ หากปล่อยให้พิษแพร่กระจายไปยังส่วนอื่นๆ ของร่างกาย ไม่เพียงแต่เธอจะเสียแขนไป แต่อาจเป็นอันตรายถึงชีวิตด้วย... “เธอรู้สึกเป็นอย่างไรบ้าง?” มู่ไป๋ถามเด็กสาว ใบหน้าที่ซีดขาวของหญิงสาวฟื้นคืนสภาพเล็กน้อย เธอไม่รู้สึกถึงแขนและบาดแผลอีกต่อไปเพราะมันถูกแช่แข็ง เธอสามารถสงบสติอารมณ์ได้หลังจากความเจ็บปวดหายไป “ดีขึ้นมากแล้ว!” มู่ไป๋บอกให้เด็กสาวยืนห่างออกไป เขาหันกลับมาเผชิญหน้ากับขุนพลโครงกระดูกคลั่ง วงลวดลายดาราถูกวาดขึ้นอย่างชำนาญใต้ฝ่าเท้าของเขา ชั่วครู่ต่อมา โซ่น้ำแข็งสามเส้นก็ปรากฏขึ้นพร้อมกันที่ด้านข้างของเขา โซ่น้ำแข็งเริงระบำอย่างบ้าคลั่งขณะที่พวกมันพุ่งเข้าใส่ขุนพลโครงกระดูกคลั่ง โซ่พันรอบขาส่วนล่าง แขน และเอวของอมนุษย์อย่างรวดเร็วเพื่อขัดขวางการเคลื่อนไหวของมัน พละกำลังของขุนพลโครงกระดูกคลั่งนั้นน่าตกใจ มันฝืนทำลายโซ่ออกอย่างแรงก่อนที่ความเย็นจะทันได้แทรกซึมเข้าไปในร่างกายของมัน ชิ้นส่วนของโซ่น้ำแข็งที่แตกหักกระจัดกระจายไปทั่วบริเวณ “ถอยไปก่อน ฉันจะให้มันลิ้มรสจานวายุของฉันเอง!” เจียงหลีตะโกน ลมกระโชกแรงที่มีริ้วพลังงานสีดำทะมึนลอยขึ้นราวกับงูยักษ์สีดำและพัดไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ลมแรงกระแทกเข้าใส่ร่างของขุนพลโครงกระดูกคลั่งอย่างเต็มกำลัง สิ่งมีชีวิตนั้นไม่ได้หลบการโจมตี แต่กลับกางแขนออกและตบไปในทิศทางของลมกระโชกสีดำ! ลมกระโชกสีดำที่รุนแรงเริ่มบิดเบี้ยว เมื่อแรงลมมหาศาลปะทะกับลมกระโชก ลมก็แตกสลายเป็นกระแสลมต่างๆ ในทันทีและพัดกวาดไปทั่วบริเวณโดยรอบ เวทมนตร์อีกสองสามอย่างถูกยิงเข้าใส่ขุนพลโครงกระดูกคลั่ง ซึ่งรวมถึงหมัดอัคคี: ปฐพีแตกสีแดงฉาน, อัสนีบาตสีม่วง, เถาวัลย์มนตราสีเขียว และพันธนาการน้ำแข็ง: เปลือกกระดูกของผู้นำ... หากเป็นสิ่งมีชีวิตระดับนักรบตัวอื่นคงจะเต็มไปด้วยบาดแผลและรอยฟกช้ำหลังจากได้รับเวทมนตร์ระดับกลางมากมายขนาดนี้ แม้ว่ามันจะยังมีชีวิตอยู่ก็ตาม... แต่เมื่อเปลวไฟ โซ่ตรวนน้ำแข็ง และเถาวัลย์ที่ขาดวิ่นร่วงหล่นลงสู่พื้น ทีมก็พบว่ากระดูกของขุนพลโครงกระดูกคลั่งนั้นแข็งแกร่งราวกับเหล็กกล้า ราวกับว่าเวทมนตร์เหล่านั้นไม่มีผลกับมันเลย! “นี่มันการป้องกันแบบไหนกันเนี่ย!?” โจวมิงตะโกน โดยปกติแล้วโครงกระดูกจะรับมือได้ยากกว่าซอมบี้ เนื่องจากโครงกระดูกได้กำจัดเนื้อที่ไร้ประโยชน์ออกไปหลังจากขัดเกลาพลังงานแห่งความตายในปริมาณหนึ่ง ทำให้กระดูกแข็งแกร่งขึ้น ในแง่ของสายเลือด โครงกระดูกมักจะมีสายเลือดที่สูงกว่าซอมบี้ ดังนั้นโครงกระดูกระดับนักรบจึงจัดการได้ยากกว่าซอมบี้ระดับนักรบ ทุกคนเคยต่อสู้กับซอมบี้ระดับนักรบมากกว่าโครงกระดูกระดับนักรบ อย่างไรก็ตาม โครงกระดูกที่อยู่ตรงหน้าพวกเขานั้นรับมือได้ยากกว่ามาก พวกเขาไม่รู้เลยว่าจะต่อสู้กับมันอย่างไร “เวทมนตร์ของเราไม่แรงพอที่จะสร้างความเสียหายให้มันได้ เราถอยกลับไปตั้งหลักกันก่อนแล้วค่อยคิดแผนอื่น” ผู้นำพูดอย่างเด็ดขาด “แต่จะเกิดอะไรขึ้นถ้ามันเข้าใกล้กำแพง? ด้วยพละกำลังของมัน มันสามารถพังกำแพงให้เป็นรูได้อย่างง่ายดาย!” โจวมิงโพล่งออกมา “โจวมิง ระวัง!” โจวมิงยังพูดไม่ทันจบ ขุนพลโครงกระดูกคลั่งก็ดึงหนามแหลมคมออกจากร่างกายและขว้างใส่เธอทันที! โจวมิงไม่คิดว่าขุนพลโครงกระดูกคลั่งจะยังสามารถโจมตีเธอได้ด้วยระยะห่างระหว่างพวกเขาทั้งสอง เธอไม่ทันได้ตั้งตัวเลย แม้ว่าเธอจะสามารถเรียกใช้อุปกรณ์โล่ของเธอได้ แต่เธอก็ไม่แน่ใจว่ามันจะแข็งแกร่งพอที่จะป้องกันเธอจากหนามแหลมได้หรือไม่! ขณะที่ความคิดของโจวมิงหยุดชะงัก เงาดำก้อนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเธอ โจวมิงสะดุ้ง ตระหนักว่าโม่ฟานได้ปรากฏตัวขึ้นจากเงาอย่างน่าขนลุกและตอนนี้กำลังยืนอยู่ข้างหน้าเธอ “โล่บาดาลอำลา!” โม่ฟานผลักแขนข้างหนึ่งไปข้างหน้า แสงสีน้ำเงินรวมตัวกันที่มือของเขาทันที ก่อตัวเป็นรูปโล่และปรากฏเป็นรูปร่างอย่างรวดเร็ว! โล่บาดาลอำลาที่มีความแวววาวของโลหะสีน้ำเงินปรากฏขึ้นตรงหน้าโม่ฟาน โล่ปักลงบนพื้น สูงพอที่จะป้องกันคนข้างหลังได้ หนามแหลมคมปะทะกับโล่ พลังทะลุทะลวงของมันน่าตกใจอย่างยิ่ง โล่บาดาลอำลาของโม่ฟานถือเป็นอุปกรณ์คุณภาพสูง แต่หนามแหลมก็ยังสามารถเจาะเข้าไปในโล่และเกือบจะทะลุผ่านได้! โม่ฟานที่ยืนอยู่หลังโล่สามารถมองเห็นปลายหนามแหลมอยู่ตรงหน้าเขา ดวงตาของเขาเบิกกว้าง “บัดซบ แกไม่ใช่คนเดียวที่มีหนามแหลมนะโว้ย!” แรงกระแทกที่รุนแรงใดๆ จะกระตุ้นการโจมตีสวนกลับของโล่บาดาลอำลา หนามสีน้ำเงินเข้มพุ่งออกมาจากโล่บาดาลอำลาอย่างกะทันหัน ซึ่งพุ่งตรงไปยังใบหน้าของขุนพลโครงกระดูกคลั่งในประกายแสงเย็นเยียบ! หนามบาดาลอำลาแทงเข้าไปในตาซ้ายของขุนพลโครงกระดูกคลั่งพอดิบพอดีและติดอยู่ข้างใน... ดวงตาของขุนพลโครงกระดูกคลั่งซึ่งก่อนหน้านี้ส่องสว่างราวกับหลอดไฟ LED ก็มืดลงทันที สิ่งมีชีวิตซึ่งไม่รู้สึกเจ็บปวดใดๆ ไม่ได้เดือดร้อนมากนักเมื่อตาข้างหนึ่งของมันดับไป มันเพียงแค่เกร็งขาและพุ่งไปข้างหน้า