บทที่ 713: ฉวยโอกาส ผู้แปล: Exodus Tales ผู้เรียบเรียง: Exodus Tales แปลโดย XephiZ เรียบเรียงโดย Aelryinth “ไม่เจอกันนานเลยนะ” โม่ฟานยิ้มและทักทายหนานหยู หนานหยูเพียงแค่เหลือบมองโม่ฟานโดยไม่มีการแสดงออกทางสีหน้าใดๆ ในทางกลับกัน อ้ายเจียงถูพยักหน้าให้โม่ฟานเพื่อเป็นการต้อนรับเขาสู่ทีม “พวกเธอสองคน รีบไปเข้าแถวเร็ว ตรงนั้น” คณบดีซ่งเหอกล่าวเร่ง โม่ฟานและจ้าวหม่านเหยียนเดินไปท้ายแถว ดูเหมือนว่าจะเป็นตำแหน่งสำหรับตัวสำรอง จ้าวหม่านเหยียนเคยพบกับหนานหยูมาก่อนแล้ว ขณะที่พวกเขาเดินไปท้ายแถว เขากระซิบข้างหูโม่ฟานว่า “ผู้หญิงคนนั้นเป็นสาวที่จีบยากที่สุดเป็นอันดับสองในทีมนี้เลย!” โม่ฟานพยักหน้าเห็นด้วย เป็นเรื่องท้าทายจริงๆ ที่จะพิชิตใจเธอ ความหยิ่งทะนงและจิตวิญญาณที่ไม่ยอมแพ้ในฐานะทหารของเธอสามารถบดขยี้ศักดิ์ศรีของผู้ชายคนใดก็ได้ ที่สำคัญที่สุด แม้แต่ผู้หญิงด้วยกันก็ยังไม่มีโอกาสเอาชนะเสน่ห์ที่ไม่มีใครเทียบได้ของเธอ! “เดี๋ยวนะ อันดับสอง?” โม่ฟานตกใจ เขาเหลือบมองจ้าวหม่านเหยียนที่กำลังยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์แล้วถามว่า “มีคนที่ยากกว่าเธออีกเหรอ?” “นั่นไง คนที่ยืนเป็นตัวสำรองเหมือนพวกเรา” จ้าวหม่านเหยียนชี้ไปที่หญิงสาวที่ยืนอยู่คนเดียวราวกับรูปปั้นน้ำแข็งที่ท้ายแถว โม่ฟานกำลังมัวแต่คุยกับจ้าวหม่านเหยียน เขาจึงไม่ทันสังเกตว่ามีใครบางคนยืนอยู่ที่ท้ายแถว แม้ว่าเธอจะยืนอยู่ในจุดที่ไม่น่าสังเกตที่สุด แต่ผมยาวสีเงินของเธอก็น่าทึ่งอย่างยิ่ง รูปร่างที่โดดเด่นของเธอถูกปกคลุมด้วยชุดเดรสยาวสีดำรัดรูปพิมพ์ลายดอกสาลี่ เมื่อรวมกับรองเท้าส้นสูงสีดำของเธอ มันเป็นการผสมผสานที่ลงตัวระหว่างความเยือกเย็นและความงาม ดั่งกุหลาบสีดำที่เบ่งบานในโลกน้ำแข็ง ความโดดเดี่ยวและความสูงส่งของมันมอบเสน่ห์เย้ายวนที่อันตราย มันมีความศักดิ์สิทธิ์ที่ใครๆ ก็ทำได้เพียงเฝ้ามองจากระยะไกล เพราะกลัวหนามที่อาบยาพิษร้ายแรง! โม่ฟานมองไม่เห็นเธอจากมุมที่เขายืนอยู่ก่อนหน้านี้ เขามีสีหน้าตกตะลึงทันทีเมื่อได้มองใกล้ๆ เขาจำเธอไม่ได้ด้วยซ้ำ หัวใจของเขาเต้นรัวราวกับว่าเป็นการพบกันครั้งแรก! นั่น...นั่นมันภรรยาคนแรกของเขาไม่ใช่เหรอ!? “ไม่มีมูลหมาไม่ขี้... ผู้หญิงคนนั้นยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง ไม่ต่างอะไรกับผลึกน้ำแข็งที่ปิดสนิท ใครก็ตามที่พยายามเข้าใกล้เธอก็คงจะถูกแช่แข็งจนตาย ไม่ต้องพูดถึงการพยายามละลายน้ำแข็งในใจเธอเลย!” จ้าวหม่านเหยียนกระซิบ จ้าวหม่านเหยียนเคยพยายามเข้าไปทักทายมู่นหนิงเสวี่ยแล้ว เนื่องจากพวกเขาอยู่ในทีมเดียวกันที่ไปฝึกที่เมืองจินหลิน แต่ก็อย่างที่เขาคิด มู่นหนิงเสวี่ยทำราวกับว่าเธอไม่เคยพบเขามาก่อน เขาไม่รู้เลยว่าหัวข้อแบบไหนที่จะดึงดูดความสนใจของเธอได้...นอกจากการบ่มเพาะพลัง “ไปให้พ้นเลย พวกสามัญชนอย่างนายไม่มีโอกาสได้รับความสนใจจากเทพธิดาของฉันหรอก เธอทำตัวแบบนี้ก็เพราะว่ามีผู้ชายที่สมบูรณ์แบบอย่างฉันอยู่ในใจเธอแล้ว ไปคุยกับคนอื่นไป ฉันจะไปหาภรรยาคนแรกของฉัน” โม่ฟานทิ้งจ้าวหม่านเหยียนไว้ข้างหลังอย่างสมบูรณ์ จ้าวหม่านเหยียนก็ไม่ได้สนใจเช่นกัน เขาเลือกที่จะใช้เวลาพยายามงัดแงะหัวใจเหล็กของหนานหยูมากกว่าพยายามสัมผัสหัวใจน้ำแข็งของมู่นหนิงเสวี่ย ความยากในการละลายมันเป็นเหตุผลหนึ่ง แต่อีกเหตุผลคือมู่นหนิงเสวี่ยนั้นอันตรายกว่าหนานหยูเสียอีก เขายังไม่ลืมลูกศรที่น่าอัศจรรย์ที่เธอยิงออกไป! —— โม่ฟานเป็นคนหน้าไม่อายอยู่แล้ว เขาจึงเดินตรงไปหาหญิงสาวคนนั้น ก่อนที่โม่ฟานจะได้พูด มู่นหนิงเสวี่ยก็เอ่ยขึ้นอย่างใจเย็นว่า “เธอยังไม่ตายอีกเหรอ?” “โอ้ เสวี่ยเสวี่ย คำว่า 'อีก' นั่นไม่จำเป็นเลยนะ!” โม่ฟานทำหน้าไม่พอใจ “ซินเซี่ยไปกรีซแล้วเหรอ?” มู่นหนิงเสวี่ยถาม “อืม” โม่ฟานพยักหน้า “เธอควรใช้เวลากับเธอให้มากขึ้นนะ” มู่นหนิงเสวี่ยกล่าวเสริม โม่ฟานอ้าปากค้าง ให้ตายสิ ผู้หญิงคนนี้ฉลาดขึ้นเยอะเลยนี่นา เธอรู้ว่าเขาจะคอยกวนใจเธอ เธอจึงตัดสินใจชิงลงมือก่อน! หึ่ม เธอไร้เดียงสาเกินไปถ้าคิดว่าการเอ่ยถึงซินเซี่ยจะทำให้เขาจากไปได้ โม่ฟานไม่เคยรู้สึกผิดกับการคบผู้หญิงสองคนในเวลาเดียวกันเลย! เขาไม่ใช่คนทะเยอทะยานอะไรมากมาย เป้าหมายเดียวในชีวิตของเขาก็คือการแต่งงานกับพวกเธอทั้งสองคน ประเทศเริ่มมีนโยบายลูกสองคนแล้ว อีกไม่นานนโยบายภรรยาสองคนก็คงจะตามมา! ไม่อย่างนั้น เขาคงจะพิจารณาสมัครสัญชาติอาหรับ เพราะพวกเขาไม่จู้จี้เรื่องการมีภรรยาสองคน! “อย่าเพิ่งพูดเรื่องจริงจังขนาดนั้นเลย ทุกอย่างจะคลี่คลายไปในทางที่ดีเอง... ว่าแต่ เธอมาเป็นตัวสำรองตั้งแต่เมื่อไหร่?” โม่ฟานถามด้วยสีหน้าสับสน โม่ฟานจำได้ว่ามู่นู่เจียวเคยบอกเขาแล้วว่ามู่นหนิงเสวี่ยได้ที่นั่งในการคัดเลือกรอบแรกแล้ว ดังนั้นเธอจึงน่าจะได้เป็นผู้แข่งขันตัวจริง มู่นหนิงเสวี่ยมีความสามารถสูงมาก แม้ว่าเธอจะอายุน้อยกว่าผู้เข้าแข่งขันส่วนใหญ่ในทีมเล็กน้อย แต่มันก็ไม่สมเหตุสมผลที่เธอจะจบลงด้วยการเป็นเพียงตัวสำรอง “เธอเป็นคนฆ่ามู่เหอเหรอ?” มู่นหนิงเสวี่ยถามกลับ “ฉันเดาว่าฉันฆ่าเขาทางอ้อม” โม่ฟานตอบ โม่ฟานทำลายแผนของมู่เหอจนพังไม่เป็นท่า ผลก็คือ ซาลานลงมือฆ่ามู่เหอด้วยความโกรธ ไม่มีใครเห็นเหตุการณ์นั้น แต่ซาลานก็ไม่สามารถปิดบังตัวตนของเขาได้อีกต่อไป ดังที่หานจี้ได้กล่าวไว้ เขาคงกำลังพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะออกจากประเทศ ดังนั้นเขาจึงกลายเป็นคนนอกคอก ในช่วงเวลาที่โม่ฟานกำลังบ่มเพาะพลังอยู่บนภูเขาหัวซาน รัฐบาลได้กวาดล้างลูกสมุนของวาติกันทมิฬส่วนใหญ่ในประเทศ เป็นไปได้ว่าในอีกสิบปีข้างหน้า วาติกันทมิฬคงยากที่จะปฏิบัติการในประเทศจีนได้... “มันน่ากลัวมาก” มู่นหนิงเสวี่ยหายใจเข้าลึกๆ เสียงของเธอแสดงออกถึงความกลัวที่เธอรู้สึกเมื่อได้รู้ว่าวาติกันทมิฬได้แทรกซึมเข้าไปในครอบครัวของเธอ “ใช่ แต่ที่น่ากลัวกว่าคือการที่รู้ว่าซาลานหนีออกนอกประเทศไปได้ ไม่ใช่เพราะเขายังมีชีวิตอยู่ข้างนอกนั่น แต่เพราะมันแสดงให้เราเห็นว่าประเทศของเราทุจริตมากแค่ไหน ไม่อย่างนั้น ไม่มีทางที่เขาจะออกจากประเทศไปได้อย่างมีชีวิต” โม่ฟานถอนหายใจ “เธอทำได้ดีมาก เธอแก้แค้นให้ชาวเมืองโปซิตี้แล้ว” เป็นเรื่องยากที่จะได้ยินคำชมจากมู่นหนิงเสวี่ย ซึ่งหมายความว่าเธอประทับใจจริงๆ กับการมีส่วนร่วมของโม่ฟานในการต่อสู้กับวาติกันทมิฬ “โอ้... งั้นเธอก็เลยกลายเป็นตัวสำรองเพราะมู่เหอสินะ?” โม่ฟานตระหนักได้ทันที “ไม่สำคัญหรอก” “ก็จริง ด้วยความสามารถของเธอ อีกไม่นานเธอก็จะได้กลับมาเป็นตัวจริงอีกครั้ง ดูสิ ปล่อยให้มือตัวเองโดนอากาศหนาวๆ แบบนี้ เดี๋ยวฉันช่วยทำให้มันอุ่นขึ้นเอง... โอ้ หนิงเสวี่ย เธอคิดว่าฉันเป็นคนแบบไหนกัน? ฉันแค่เป็นห่วงเธอ ทำไมเธอต้องโกรธด้วย? เร็วเข้าสิ เอาน้ำแข็งที่ลอยอยู่ตรงหน้าฉันออกไป เดี๋ยวฉันจะปล่อยมือเธอเดี๋ยวนี้เลย ใจแคบจริงๆ ไม่เห็นจะมีอะไรน่าพูดถึงเลย” บางที นี่อาจเป็นเหตุผลที่มู่นหนิงเสวี่ยตัดสินใจชิงลงมือก่อน เธอไม่ได้พยายามหยุดโม่ฟานไม่ให้รบกวนเธอ แต่เพื่อหยุดไม่ให้เขามาฉวยโอกาสกับเธอระหว่างบทสนทนา! โม่ฟานยืนใกล้กับมู่นหนิงเสวี่ย อย่างไรก็ตาม เขาก็เป็นตัวสำรองเช่นกัน ไม่นานโม่ฟานก็สังเกตเห็นสายตาที่ทั้งโกรธและอิจฉาจ้องมองมาที่เขา มันเป็นของผู้ชายที่สวมชุดทางการที่เคยเยาะเย้ยจ้าวหม่านเหยียนมาก่อน โม่ฟานรู้ชื่อของเขาจากจ้าวหม่านเหยียนแล้วว่าคือกงหยู หนึ่งในไอ้หนูที่สนใจมู่นหนิงเสวี่ย โม่ฟานเป็นคนใจกว้างเสมอมา แม้ว่ามู่นหนิงเสวี่ยจะเป็นภรรยาคนแรกของเขา แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าคนอื่นจะชื่นชมเธอไม่ได้ ดังนั้น ในการจัดการกับกงหยูหรือคนอื่นๆ แบบเขา โม่ฟานได้เรียนรู้ว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดคือการมีทัศนคติที่เหมาะสม สำหรับคนอย่างเขา สิ่งที่เขาต้องทำก็แค่ขยี้และเหยียบย่ำพวกเขาให้จมดิน มันง่ายแค่นั้นเอง