บทที่ 723: อาหารที่ก่อความโกรธ ตอนที่ 1 ผู้แปล: Exodus Tales บรรณาธิการ: Exodus Tales แปลโดย XephiZ ปรับแก้โดย Aelryinth ที่เขาใช้เวทมนตร์ “การฟาดพื้น” นั้นทำไม? ก็เพื่อเรียกเปลวเพลิงที่คุกรุ่นให้พุ่งกระฉูดออกมาจากพื้นดิน! สิ่งใดที่อยู่ข้างหน้าเขา ไม่มีสิ่งใดสามารถขัดขวางการโจมตีของเขาได้ แม้แต่ “กำแพงหิน” ที่ชายล่ำบึกอย่าง จูจิมิง สร้างขึ้นมา หมอไฟ ณ บัดนี้ ได้ขึ้นเป็นนักเวทย์ระดับสูงแล้ว ประสาทสัมผัสของเขาจึงแข็งแกร่งกว่าเดิมมาก เมื่อเข้าใจถึงศักยภาพของธาตุอวกาศแล้ว ถึงแม้สิ่งใดจะบังสายตาและทำให้เขาไม่เห็น “ปิศาจเหินเพลิงแดง” ที่ถูกเป่าทะลุนั้น เขาก็ยังสามารถจับตำแหน่งของพวกมันผ่านประสาทสัมผัสอื่น ๆ และการระลอกพลังงานในอากาศได้! เมื่อยืนยันระยะห่างของเป้าหมายแล้ว นัยน์ตาของหมอไฟก็พลิกเป็นประกายเพลิง เพลิงพุ่งไหลออกจากกำปั้นที่เขาสั่งฟาดลงพื้นไปแล้ว บังคับทิศทางและพลังแห่งเวทมนตร์ คลื่นสีแดงคืบคลานอย่างรวดเร็วติดพื้นดิน ปกติแล้วเส้นทางของการฟาดพื้นจะล่องหน แต่ก้อนหินแถวนี้มีลักษณะพิเศษ เมื่อถูกความร้อนจากเวทมนตร์ ก้อนหินก็กลายเป็นสีแดง ทำให้เห็นคลื่นกำลังพุ่งออกมา! คลื่นนั้นเคลื่อนที่ด้วยความเร็วเหลือเชื่อ ในชั่วพริบตาก็ไปถึงระยะสองร้อยเมตรแล้ว ปิศาจเหินเพลิงแดงที่ถูกเป่าจนตกกระแทกพื้นลุกขึ้นมาพร้อมสั่นศีรษะ พวกมันเพิ่งจะตรวจดูว่าบริเวณนี้ปลอดภัยเมื่อหัวใจก็กระตุก เพราะรู้สึกถึงความร้อนที่แผ่ขึ้นมาจากใต้เท้า… ก้อนหินที่หนามากปริแตกออก เปลวเพลิงพุ่งกระฉูดจากช่องว่าง ทันใดนั้น ปิศาจเหินเพลิงแดงที่เขาจ้องเล่นงานก็รู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น พลังร้ายแรงระเบิดขึ้นใต้เท้าของมันพอดี ลาวาพุ่งกระฉูดออกมาจากใต้พื้น จุดประกายเป็นเปลวเพลิงขณะกระจายตัวในอากาศ เปลวเพลิงแดงสวาจฉายราวกับดอกไม้แห่งความตายบานสะพรั่งเบื้องบน! ปิศาจเหินเพลิงแดงได้รับบาดเจ็บสาหัสมากแล้ว ถ้าจูจิมิงไม่ได้เป่ามันกระเด็นออกไปไกลเช่นนี้ หมอไฟคงใช้ “สายฟ้าฟาด” สังหารสัตว์ร้ายตัวนี้ได้อย่างง่ายดาย แต่กระนั้น “กำปั้นเพลิง: การฟาดพื้น” ก็ได้คร่าชีวิตมันไป เผาเอาร่างกายที่พิการไปครึ่งหนึ่งให้กลายเป็นถ่าน “วิเศษจริง ๆ ยิงโดนเลย!” เจิ้าเหมยหลานซึ่งอยู่บนเนินสูงบังเอิญเห็นการฝังเข็นของปิศาจเหินเพลิงแดงด้วยการฟาดพื้นนั้น เขเหลือบมองไปที่หมอไฟซึ่งมองไม่เห็นเพราะก้อนหินยักษ์บังสายตา แล้วประเมินระยะห่างระหว่างเขากับปิศาจเหินเพลิงแดงใหม่ ใบหน้าของจูจิมิงมัวหมอง แต่เขาก็พิศวงกับความแม่นยำของหมอไฟเช่นกัน ระยะห่างมากกว่าสองร้อยเมตร… เขายิงกำปั้นเพลิงได้โดยที่มองไม่เห็นปิศาจเหินเพลิงแดงเลยหรือ? กำปั้นเพลิง: การฟาดพื้นของเขาจะมีระบบล็อกเป้าหมายอะไรอยู่หรือเปล่า? “สี่!” หมอไฟสืบพบซากของปิศาจเหินเพลิงแดงอย่างรวดเร็วและเก็บถุงน้ำดีสีน้ำตาลไหม้มันมา เขายังเหลือบจ้องมองไปที่กงอวี่เป็นนัย กงอวี่แน่นอนว่าเก่งกล้า และได้ถุงน้ำดีไปสามอันแล้ว ถ้าหมอไฟไม่ได้ฆ่าพวกมันตั้งสามตัวตั้งแต่แรก เขาคงจะตามฆ่าสัตว์ร้ายได้ช้ากว่านี้ แน่นอน ถ้าไม่ใช่เพราะจูจิมิง หมอไฟคงฆ่าเพิ่มได้อีกตัวหนึ่งในตอนนี้… มีปิศาจเหินเพลิงแดงเหลืออยู่ราว ๆ หนึ่งสิบกว่าตัว ความแข็งแกร่งของสัตว์ร้ายระดับนักรบต่ำเหล่านี้ไม่ได้อยู่ระดับเดียวกับหัวหน้าจากทีมชาติ คนอื่น ๆ ในทีมก็รู้ว่าหมอไฟและกงอวี่กำลังชิงถุงน้ำดีกัน พวกเขาจึงแค่ทําทีว่าร่ายเวทมนตร์บ้างเล็กน้อยและเพลิดเพลินกับการประชันฝีมือระหว่างทั้งคู่ — “เหลือตัวสุดท้าย ถ้ากงอวี่พลาด ก็แพ้การแข่งขัน” “ดูเหมือนกงอวี่จะอยู่ใกล้ปิศาจเหินเพลิงแดงที่สุด” “คนบ้าทั้งสองเลย เราไม่มีโอกาสได้อุ่นเครื่องเลย” สมาชิกทีมคนอื่นยืนรออยู่ข้างหลังแล้ว ปิศาจเหินเพลิงแดงถูกกำจัดไปเกือบหมด ไม่ต้องเสียแรงมาก กงอวี่ขาดถุงน้ำดีเพียงอันเดียว เขาจึงเต็มที่ในทันทีและเรียก “รองเท้าเวทมนตร์” ออกมา เพื่อเพิ่มความเร็วเป็นสองเท่า! เพื่อนร่วมทีมแทบจะมองไม่เห็นภาพหลงเหลือจากการเคลื่อนไหวของเขา กงอวี่เข้าถึงปิศาจเหินเพลิงแดงได้ในพริบตา และเหวี่ยงข้อมือเล็บแหลมแทงเข้าที่ท้องสัตว์ร้าย! เล็บฉีกแผลยาวบนช่องท้องของปิศาจเหินเพลิงแดงก่อนที่มันจะมีเวลาตอบโต้ เลือดสีน้ำเงินพุ่งกระฉูดออกมาจากบาดแผล ปิศาจเหินเพลิงแดงพ่นของเหลวสีขาวบางอย่างใส่กงอวี่ ราวกับว่ามันไม่รู้สึกเจ็บปวด ของเหลวนั้นกระเด็นและกลายเป็นสารเหนียวหนืดในอากาศ ก่อนจะไหลพรากลงมาคลุมกงอวี่เหมือนใยแมงมุมขาวเหนียว กงอวี่ใจร้อนเกินไปตอนเข้าใกล้ เมื่อเห็นใยแมงมุมเขาจึงหลบไปโดยสัญชาตญาณ แต่ขาของเขากลับติดเพราะยืนอยู่ใกล้สัตว์ร้ายเกินไป ขาของเขาติดอยู่กับก้อนหิน… “ตายแล้ว!” ของเหลวนั้นแข็งตัวอย่างน่าตกใจ เมื่อกี้ยังเป็นของเหลวตอนมันพ่นออกมา กลายเป็นสารเหนียวคล้ายกาวในอากาศ เมื่อสัมผัสเป้าหมายก็แข็งตัวและติดขาของกงอวี่กับพื้นดิน! นี่คือความผิดพลาดที่ถึงตายสำหรับนักเวทย์ธีลมที่ขาถูกจับแบบนี้! แต่กงอวี่ไม่ใช่นักเวทย์หน้าใหม่ที่อ่อนแอ เขาโกรธ ไม่ใช่เพราะการโต้กลับของปิศาจเหินเพลิงแดง แต่เพราะเขาไม่ได้เก็บถุงน้ำดีตอนที่มีโอกาส! เมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น หมอไฟยิ้มแล้ว ดูเหมือนเขาจะชนะการแข่งขันแล้ว เขาเดินไปข้างหน้าอย่างสบาย ๆ พร้อมยกมือขวา บนฝ่ามือของเขามีเปลวเพลิงสีแดงลุกโชนอยู่แล้ว เขาจ้องที่ปิศาจเหินเพลิงแดงและชกออกไป หมัดยักษ์ที่หุ้มด้วยเปลวเพลิงพุ่งไปยังปิศาจเหินเพลิงแดงตัวสุดท้าย… กำปั้นเพลิงวาดโค้งบนฟ้า ทิศทางพุ่งชนตรงเป้า แต่เมื่อจะกระแทกปิศาจเหินเพลิงแดง อี้เจียนตู่ที่คอยดูอยู่ก knitted คิ้วและเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว! “จักรกายภาพ!” เขาชิงจับไปทางปิศาจเหินเพลิงแดง คลื่นอันแปลกประหลาดแกว่งไกวในพื้นที่และหุ้มหุ้มปิศาจเหินเพลิงแดง ลากมันไปหาอี้เจียนตู่ด้วยพลังอันมหาศาล ปิศาจเหินเพลิงแดงสูญเสียจุดศูนย์ถ่วงในอากาศ แต่มันก็เบี่ยงหลบกำปั้นเพลิงของหมอไฟได้อย่างหวุดหวิด ปิศาจเหินเพลิงแดงล้มคว่ำลงบนพื้น อี้เจียนตู่หักงอปลายนิ้วขึ้นอีกครั้ง ลากสัตว์ร้ายเข้าหาตัวเขา ปิศาจเหินเพลิงแดงไม่มีทางต่อต้านแรงดึงดูดได้เลย ถูกดึงลอยไปในอากาศกว่าหกสิบเมตรก่อนจะลงมาต่อหน้าอี้เจียนตู่ ปิศาจเหินเพลิงแดงพุ่งพล่าน มันลุกขึ้นหลังหลุดพ้นจากแรงดึงและโฉบเข้าใส่อี้เจียนตู่ด้วยความเกรี้ยวกราด ปิศาจเหินเพลิงแดงกระโดดได้สูง พุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างรุนแรง มันสามารถตัดศีรษะเป้าหมายให้ขาดได้ง่าย ๆ เมื่อเขี่ยก้ามกรรไกรของมัน อี้เจียนตู่ยังคงนิ่ง เขาเหยียดมือข้างเดียวกันนั้นไปข้างหน้าอย่างสบาย ๆ ปิศาจเหินเพลิงแดงติดอยู่ในอากาศก่อนจะตกลงไปในทางตรงกันข้าม ปิศาจเหินเพลิงแดงกระแทกเข้ากับกำแพง สรีระล่ำบึกของมันถูกตรึงไว้กับกำแพงราวกับถูกตอกติดกับก้อนหิน มือของอี้เจียนตู่ห่อหุ้มไปด้วยแสงสีเงิน ตราบใดที่แสงนั้นยังค้างคาอยู่ ปิศาจเหินเพลิงแดงก็จะคงถูกตรึงให้กางแขนกางขาติดกำแพงไว้ “คุณอี้ ทำแบบนี้ไม่โค้ลเลย แต่ผมชนะนะ” หมอไฟกระโดดลงมาจากเนินสูงแล้วเหลือบมองไปที่ปิศาจเหินเพลิงแดงที่ดูสงสาร “ดูที่ท้องของมันสิ” อี้เจียนตู่บอกหมอไฟ หมอไฟสับสน เขาเดินเข้าไปดูใกล้ ๆ ช่องท้องของปิศาจเหินเพลิงแดงถูกกงอวี่ฉีกเปิด เลือดไหลอาบออกมาจากบาดแผล ไม่มีอะไรผิดปกติ… แต่ที่รูนั้นกลับมีขาฉอดเล็ก ๆ ห้อยอยู่ ดูเหมือนว่ามันจะเลื่อนออกมาทางท้องของสัตว์ร้ายตัวนี้!