For a moment, the two forces collided, splitting the city asunder yet leaving both sides equally blind. ชั่วขณะหนึ่ง พลังทั้งสองได้ปะทะกันอย่างรุนแรง ฉีกกระชากเมืองให้แหลกเป็นเสี่ยง แต่กลับทิ้งให้ทั้งสองฝ่ายตกอยู่ในสภาพมืดมนไม่ต่างกัน Then, the battle began. แล้วการศึกสงครามก็เริ่มต้นขึ้น The size of the goblins hadn't changed but their skin had gone from bright yellow to golden and even after the light pillars disappeared, they kept shining with their own light. ขนาดของพวกกอบลินยังคงเท่าเดิม ทว่าผิวหนังของพวกมันได้แปรเปลี่ยนจากสีเหลืองสดเป็นสีทองอร่าม และแม้เสาแสงจะเลือนหายไปแล้ว พวกมันก็ยังคงเปล่งประกายเจิดจ้าด้วยแสงในตนเอง The white of their hair had turned silvery while their eyes were pitch black. They had not only regained their elvish heritage but they also burst with the power of the elements that mixed freely within their bodies. เส้นผมสีขาวของพวกมันกลายเป็นสีเงินยวง ขณะที่ดวงตากลับดำสนิทราวกับรัตติกาล พวกมันมิเพียงได้คืนซึ่งมรดกแห่งเผ่าเอลฟ์เท่านั้น แต่ยังเปี่ยมล้นไปด้วยพลังแห่งธาตุที่ไหลเวียนผสมผสานอย่างอิสระภายในกาย All of the wargs evolved into Hati. Their fur became silvery and each one of them carried at least three elemental streaks. เหล่าวอร์กทั้งหมดได้วิวัฒนาการเป็นฮาติ ขนของพวกมันแปรเปลี่ยนเป็นสีเงินยวง และแต่ละตนล้วนประดับประดาด้วยแถบพลังธาตุอย่างน้อยถึงสามสาย Unlike those Lith that had just naturally evolved, their bodies quickly stopped shifting from one form to another and became stable into hulking figures of fur and muscle at least 2,5 meters (8'2") tall. แตกต่างจากพวก "ลิธ" ที่วิวัฒนาการมาตามธรรมชาติ ร่างกายของพวกมันหยุดการแปรเปลี่ยนรูปร่างอย่างรวดเร็ว และคงที่กลายเป็นร่างมหึมาที่เต็มไปด้วยขนและกล้ามเนื้อ สูงอย่างน้อย 2.5 เมตร (8 ฟุต 2 นิ้ว) Lastly, the Traughen's arms turned each of the color of a different element, showing to have overcome their limit of two elements. At the same time, their affinity for light and darkness increased to the point that their plasma weapons almost turned into hard-light and their darkness spells now held a spark of Chaos. สุดท้าย แขนของพวกทราเกนแต่ละข้างกลับเปลี่ยนเป็นสีของธาตุที่แตกต่างกัน แสดงให้เห็นว่าพวกมันได้ก้าวข้ามขีดจำกัดของสองธาตุไปแล้ว ขณะเดียวกัน ความถนัดในพลังแห่งแสงและความมืดของพวกมันก็ทวีสูงขึ้น จนอาวุธพลาสมาเกือบจะกลายเป็นแสงแข็ง และคาถาแห่งความมืดของพวกมันก็เจิดประกายด้วยผงธุลีแห่งความโกลาหล Yet instead of weaving spells or assuming a semblance of battle formation, the Awakened monsters charged forward recklessly, throwing themselves at the Demons to open a path to the still-stunned Tiamat. ทว่าแทนที่จะร่ายคาถาหรือตั้งกระบวนทัพให้ดูสมกับเป็นการรบ เหล่าอสูรผู้ตื่นรู้กลับพุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างไม่เกรงกลัวอันตราย สาดทิ้งร่างเข้าใส่เหล่าปีศาจ เพื่อเปิดทางไปสู่เทียมัตที่ยังคงตกตะลึง 'Watch out!' Solus warned Lith. 'Their cores and life forces are kept stable by the mana geyser, but they are both still too damaged to harness the power of Awakening. I can see them crumbling under the pressure their own cores produce.' 'ระวัง!' โซลัสเตือนลิธ 'แกนกลางและพลังชีวิตของพวกมันถูกรักษาเสถียรภาพไว้ด้วยน้ำพุมานา แต่ทั้งสองยังคงเสียหายเกินไปที่จะควบคุมพลังแห่งการตื่นรู้ ข้าเห็นพวกมันกำลังจะแตกสลายภายใต้แรงกดดันที่แกนกลางของพวกมันเองก่อขึ้น' 'It's only a matter of seconds before-' As quick the mind link was, nature was quicker. 'อีกเพียงไม่กี่อึดใจเท่านั้นก่อนที่-' แม้การเชื่อมโยงความคิดจะรวดเร็วเพียงใด ธรรมชาติก็เร็วกว่า The evolved monsters exploded like anyone who failed to achieve Awakening, producing violent bursts of guts, bones, and mana. The blast from the death of the first goblin struck those nearby, triggering a chain reaction that made Ne'sra quake. เหล่าอสูรผู้มีวิวัฒนาการได้ระเบิดออกราวกับผู้ใดก็ตามที่ล้มเหลวในการบรรลุการตื่นรู้ ก่อให้เกิดการปลดปล่อยอวัยวะ กระดูก และมานาอย่างรุนแรง แรงระเบิดจากการตายของกอบลินตัวแรกส่งผลสะเทือนต่อพวกที่อยู่ใกล้เคียง จุดชนวนปฏิกิริยาลูกโซ่ที่ทำให้เนสราสะเทือนเลื่อนลั่น Eryon stared at the scene from the sky where he had escaped as soon as the Awakening processes had started. เอริยอนจ้องมองภาพเหตุการณ์นั้นจากบนท้องฟ้า ซึ่งเขาได้หลบหนีออกมาทันทีที่กระบวนการตื่นรู้ได้เริ่มต้นขึ้น He hated the trolls because they were descendants of the accursed Odi, who Mogar had already judged and found them wanting. เขาเกลียดพวกโทรลล์เพราะพวกมันเป็นทายาทของโอดีผู้ถูกสาป ซึ่งโมการ์ได้พิพากษาและเห็นว่าพวกมันขาดคุณสมบัติไปแล้ว He despised the goblins, considering them greedy little bastards who had let their inferiority complex toward the elves define them. เขาชิงชังพวกกอบลิน ถือว่าพวกมันเป็นพวกชั้นเลวผู้โลภโมโทสัน ผู้ปล่อยให้ปมด้อยที่มีต่อพวกเอลฟ์เป็นตัวกำหนดตัวตนของพวกมัน The only species for which the Fomor felt kinship was the warg. They were magical beasts that just like the Balors has simply tried to escape from the chains of an unjust fate and rectify Mogar's mistake. เผ่าพันธุ์เดียวที่พวกโฟมอร์รู้สึกผูกพันอย่างแท้จริงคือวอร์ก พวกมันเป็นสัตว์วิเศษที่เช่นเดียวกับพวกบาโลร์ เพียงแค่พยายามหลบหนีจากพันธนาการแห่งโชคชะตาอันอยุติธรรม และแก้ไขความผิดพลาดของโมการ์ Yet that day he grieved them all like they were his own flesh and blood. ทว่าในวันนั้น เขากลับโศกเศร้าอาดูรต่อพวกมันทั้งหมด ราวกับเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของตนเอง 'You did it, my brothers. You've killed Verhen and saved our colony. The heretic creature will stain Mogar no more and maybe now our father Glemos will finally return to us.' Eryon thought while looking at the scene of destruction. 'พวกเจ้าทำสำเร็จแล้ว พี่น้องเอ๋ย พวกเจ้าได้สังหารเวอร์เฮนและช่วยอาณานิคมของเราไว้แล้ว สิ่งมีชีวิตนอกรีตนั้นจะไม่แปดเปื้อนโมการ์อีกต่อไป และบางทีบัดนี้ บิดาของเรา เกลมอส จะได้กลับคืนสู่เราในที่สุด' เอริยอนครุ่นคิดขณะมองดูฉากแห่งการทำลายล้าง An entire city block had been razed to the ground and the only piece of the Tiamat visible was an arm coming out of a pile of debris from a collapsed building. With the fall of their master, the Demons of the Darkness had disappeared while the golems lay rigid on a side like huge toys knocked over. บล็อกเมืองทั้งบล็อกถูกเผาทำลายราบคาบ และชิ้นส่วนเดียวของเทียมัตที่มองเห็นได้คือแขนข้างหนึ่งที่โผล่ออกมาจากกองซากปรักหักพังของอาคารที่ถล่มลงมา เมื่อนายของพวกมันล่มสลาย เหล่าปีศาจแห่งความมืดก็ได้อันตรธานหายไป ขณะที่โกเลมทั้งหลายก็นอนแข็งทื่ออยู่ข้างสนามราวกับของเล่นขนาดใหญ่ที่ถูกล้มทับ The Fomor lingered for a second, wishing to come down to the ground and slaughter the citizens of Ne'sra now that they had lost their champion. พวกโฟมอร์หยุดชะงักอยู่ครู่หนึ่ง ปรารถนาที่จะลงไปยังพื้นดินและสังหารพลเมืองแห่งเนสราเสีย บัดนี้ที่พวกมันได้สูญเสียยอดฝีมือไปแล้ว Yet the weight of the dimensional amulet in his hand snapped him out of his righteous fury. ทว่าน้ำหนักของเครื่องรางมิติในมือของเขาก็ฉุดรั้งเขาให้หลุดพ้นจากความเกรี้ยวกราดอันชอบธรรม It was comprised of a few grams of silver but it was heavy with liters of blood and tons of flesh from both sides of the conflict. มันประกอบด้วยเงินเพียงไม่กี่กรัม แต่มันกลับหนักอึ้งไปด้วยเลือดหลายลิตรและเนื้ออีกหลายตันจากทั้งสองฝ่ายของความขัดแย้ง 'A life for a life. It's fair.' Eryon sighed deeply to calm himself. 'Besides, I'm alone now and if I'm caught by surprise by the reinforcements of the humans I'll die. Farewell, Ne'sra. We won't come back for a third time.' 'ชีวิตแลกชีวิต มันยุติธรรมแล้ว' เอริยอนถอนหายใจลึกเพื่อสงบสติอารมณ์ 'ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ข้าอยู่เพียงลำพัง หากถูกหน่วยเสริมของมนุษย์โจมตีโดยไม่ทันตั้งตัว ข้าก็คงตาย ลาก่อนเนสรา พวกเราจะไม่กลับมาเป็นครั้งที่สามอีก' He turned around and flew away at breakneck speed, reverting into an unfallen Balor as he got away from the mana geyser and then into a demonic three-eyed figure whose body bulged with muscles as soon as the flow of world energy stopped completely. เขาหันหลังและพุ่งทะยานหนีไปด้วยความเร็วสูงลิ่ว คืนร่างเป็นบาโลร์ผู้ไม่เคยตกต่ำเมื่อเขาห่างจากน้ำพุมานาออกไป แล้วจึงกลายร่างเป็นร่างปีศาจสามตาที่ร่างกายเต็มไปด้วยมัดกล้ามเมื่อกระแสพลังงานโลกสิ้นสุดลงโดยสมบูรณ์ Eryon wept the whole time, but not just for the loss of lives that the colony had endured. The mission had partly failed yet fewer mouths to feed had turned it into a great success. เอริยอนหลั่งน้ำตาตลอดเวลา แต่ไม่ใช่เพียงเพราะการสูญเสียชีวิตที่อาณานิคมต้องประสบ ภารกิจล้มเหลวบางส่วน ทว่าจำนวนปากท้องที่ต้องเลี้ยงที่น้อยลงกลับทำให้มันกลายเป็นความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ Even if the other units had encountered a similar resistance, the people waiting for the warriors at the haven would have enough food reserves to build another settlement and last for a few months before the need to hunt for more supplies. แม้ว่าหน่วยอื่นๆ จะเผชิญกับการต่อต้านที่คล้ายคลึงกัน ผู้คนที่รอคอยเหล่านักรบอยู่ที่ที่พักพิงก็จะมีเสบียงอาหารเพียงพอสำหรับสร้างถิ่นฐานใหม่ และดำรงอยู่ได้อีกหลายเดือนก่อนที่จะต้องออกล่าเสบียงเพิ่มเติม 'It's okay, now. You can get up.' Solus needed to focus a small pulse of Spirit Magic to be heard from such a distance while Eryon carried her away. 'ไม่เป็นไรแล้ว ท่านลุกขึ้นได้' โซลัสต้องใช้เวทมนตร์แห่งจิตวิญญาณเพียงเล็กน้อยเพื่อส่งเสียงให้ได้ยินจากระยะไกลขนาดนั้น ในขณะที่เอริยอนแบกนางออกไป Lith had one of his Demons look around to make sure that the coast really was clear before standing up. The Spirit Barrier of his armor coupled with his Demons shielding him had absorbed the damage from the conflagration, leaving him unscathed. ลิธสั่งให้เหล่าเดมอนของตนสำรวจรอบข้างเพื่อให้แน่ใจว่าบริเวณโดยรอบปลอดภัยจริงๆ ก่อนที่จะลุกขึ้น เกราะพลังจิตวิญญาณของชุดเกราะ ประกอบกับเหล่าเดมอนที่คอยปกป้องเขา ได้ซับซับความเสียหายจากมหาวิบัติเพลิงนั้นเอาไว้ ทำให้เขาไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย Lith took his communication amulet out of his pocket dimension and alerted Faluel that the first step of the plan had succeeded. ลิธนำเครื่องรางสื่อสารออกมาจากมิติพกพา และแจ้งฟาเวลว่าขั้นตอนแรกของแผนการสำเร็จลุล่วงแล้ว 'Solus is in and I know the general direction they moved to. Tracking them would be easy but I prefer to wait until they reach their destination. If the monsters have sentries covering their retreat, we can't afford to get spotted.' 'โซลัสเข้ามาแล้ว และข้ารู้ทิศทางคร่าวๆ ที่พวกมันเคลื่อนที่ไป การติดตามพวกมันจะง่ายดาย แต่ข้าขอรอจนกว่าพวกมันจะไปถึงจุดหมาย หากพวกอสูรมีหน่วยสอดแนมคอยคุ้มกันการถอยทัพ เราก็ไม่สามารถเสี่ยงที่จะถูกพบเห็นได้' 'Excellent idea. We are almost done as well and we'll converge on your position as soon as the local authorities declare the all-clear.' The Hydra replied. 'เป็นความคิดที่ยอดเยี่ยม เราก็ใกล้เสร็จสิ้นแล้วเช่นกัน และจะไปรวมพลยังตำแหน่งของเจ้าทันทีที่ทางการท้องถิ่นประกาศว่าปลอดภัยแล้ว' ไฮดราตอบ She, Ajatar, and the others had answered the call of the Kingdom as well. นาง อาจาตาร์ และคนอื่นๆ ได้ตอบรับคำเรียกของอาณาจักรเช่นกัน The army lacked the strength to resist the monster hordes due to most of the troops being locked in the traitorous region to hold the peace and protect the fields before the harvest. กองทัพขาดแคลนกำลังพลในการต้านทานฝูงอสูร เนื่องจากทหารส่วนใหญ่ถูกส่งไปประจำการในภูมิภาคอันเป็นกบฏเพื่อรักษาความสงบและคุ้มครองผืนนา ก่อนถึงฤดูเก็บเกี่ยว Soon, fall would come and then the ripe wheat would be collected, putting an end to the two-year-long famine and the food rationing. With so much good food and the harshness of winter, the Royals hoped that the War of the Griffons would be over for good. ในไม่ช้า ฤดูใบไม้ร่วงก็จะมาถึง และข้าวสาลีที่สุกงอมก็จะถูกเก็บเกี่ยว สิ้นสุดภาวะอดอยากและการปันส่วนอาหารที่ยาวนานถึงสองปี ด้วยอาหารอันอุดมสมบูรณ์และฤดูหนาวอันโหดร้าย เหล่าราชวงศ์หวังว่าสงครามแห่งกริฟฟอนจะยุติลงอย่างถาวร The two halves of the Kingdom would have no more reason for animosity and the people of the former territories of the Mad Queen would be reminded of how much they needed those very people they called invaders. สองส่วนของอาณาจักรจะไม่มีเหตุผลให้ต้องบาดหมางกันอีกต่อไป และผู้คนในอดีตดินแดนของราชินีสติเฟื่องจะได้ระลึกถึงความจำเป็นที่ต้องพึ่งพาผู้คนที่พวกเขาเคยเรียกขานว่าเป็นผู้รุกราน 'There's no rush. I've still got a few things to do here.' As Eryon got further and further away, Solus' light grew dim in his mind whereas her memories burned strong. 'ไม่เร่งรีบนัก ข้ายังมีภารกิจอีกเล็กน้อยที่ต้องทำที่นี่' ขณะที่เอริยอนห่างออกไปเรื่อยๆ แสงแห่งโซลัสก็เลือนรางในจิตใจของเขา แต่ความทรงจำของนางกลับลุกโชนอย่างเข้มข้น The fusion had shared every moment of their lives they had spent apart, both good and bad. การหลอมรวมได้แบ่งปันทุกช่วงเวลาของชีวิตที่พวกเขาเคยแยกจากกัน ทั้งดีและร้าย Lith could almost see Neforce uncaring for Tista's tears and wounds after the previous raid. His sister had put her life on the line for them and had almost been eaten alive yet all the Captain cared about was sending her away. ลิธแทบจะเห็นเนฟอร์ซผู้ไม่แยแสต่อคราบน้ำตาและบาดแผลของทิสต้าหลังจากการบุกโจมตีครั้งก่อน น้องสาวของเขาได้เสี่ยงชีวิตเพื่อพวกเขา และเกือบจะถูกฉีกร่างเป็นชิ้นๆ แต่สิ่งที่กัปตันกังวลมีเพียงการส่งนางจากไป Lith could almost smell the fear of the soldiers and mages who had believed themselves capable of restricting Solus, Nyka, and Tista. He remembered the cruel words, how Neforce had tried to shift the blame on Solus, and the contempt in his voice while he addressed her without her hard-earned titles. ลิธแทบจะได้กลิ่นอายความหวาดกลัวของเหล่าทหารและจอมเวทที่เคยเชื่อมั่นว่าตนเองสามารถยับยั้งโซลัส นิกา และทิสต้าได้ เขายังจดจำถ้อยคำอันโหดร้ายได้ดี ถึงวิธีการที่เนฟอร์ซพยายามโยนความผิดให้โซลัส และแววตาดูหมิ่นในน้ำเสียงของเขาขณะที่เขากล่าวถึงนางโดยปราศจากยศถาบรรดาศักดิ์ที่นางได้มาด้วยความยากลำบาก