ลิธเคยเดินทางไปยังหมู่บ้านเทราโรสมาก่อนแล้วเพื่อมอบรูนสื่อสารไว้ให้กับผู้อาวุโสของหมู่บ้าน ดังนั้นการข้ามระยะทางหลายร้อยกิโลเมตรที่คั่นกลางระหว่างหมู่บ้านแห่งนี้กับเมโคชด้วย 'วาร์ปสเต็ป' จึงใช้เวลาเพียงไม่กี่วินาทีเท่านั้น ร่างของลิธปรากฏขึ้นภายในตรอกที่เปลี่ยวผู้คน ในขณะที่เสียงกรีดร้องและเสียงวิงวอนขอความช่วยเหลือดังระงมไปทั่วทุกสารทิศ ทว่าคำอ้อนวอนเหล่านั้นหาได้หยุดยั้งคมเขี้ยวและกรงเล็บของพวกวาร์กได้ไม่ วาร์กนับสิบตัวกำลังรุมทึ้งแหล่งเสบียงอาหาร ในขณะที่ตัวอื่นๆ กำลังรื่นเริงอยู่กับงานเลี้ยงเลือดจากร่างของผู้ที่พยายามเข้าขัดขวางรวมถึงชาวบ้านที่หนีออกจากที่เกิดเหตุไม่ทัน เป้าหมายแรกเริ่มของเหล่าสัตว์ร้ายที่หิวกระหายมีเพียงเนื้อสัตว์ที่กักเก็บไว้เท่านั้น แต่หยาดเลือดมนุษย์หยดแรกที่รินรดลงสู่พื้นดินจากการจู่โจมครั้งแรก กลับส่งพวกมันเข้าสู่สภาวะคลุ้มคลั่งในการล่าสังหารอย่างบ้าคลั่ง ท้ายที่สุดแล้ว ในสายตาของนักล่าอย่างวาร์ก มนุษย์ผู้อ่อนแอก็เป็นเพียง 'อาหาร' เท่านั้น และท่ามกลางความโศกเศร้าของโซลัส ลิธกลับไม่ได้ทำสิ่งใดเลยนอกจากการอำพรางตัวตนด้วยเวทมนตร์แห่งความมืด เขาถือเครื่องติดตามเวทมนตร์ไว้ในมือพลางเฝ้ามองอัญมณีสีเขียวที่มุมเครื่องส่องสว่างขึ้นทีละเม็ด อุปกรณ์ชิ้นนี้ต้องใช้เวลาในการล็อคสัญญาณที่แผ่ออกมาจากเศษเสี้ยวของ 'อะบอมิเนชัน' ภายในร่างกายของพวกวาร์ก 'คุณไปสู้เถอะ เดี๋ยวฉันจัดการเรื่องเครื่องติดตามเอง!' โซลัสส่งเสียงประท้วง การต้องมายืนดูการสังหารหมู่ตรงหน้าโดยไม่ทำอะไรเลยนั้นกำลังกัดกินจิตวิญญาณของเธอ ทุกวินาทีที่ผ่านไปหมายถึงชีวิตที่ต้องสูญสิ้น 'แล้วยังไงต่อล่ะ? พวกวาร์กก็จะแตกฮือแล้วบินหนีไปอีก ถ้าพวกนักรบที่ถูกทิ้งไว้สู้กับผมตัดสินใจฆ่าตัวตายก่อนที่การเชื่อมต่อจะเสถียร เราก็ต้องกลับไปเริ่มนับหนึ่งใหม่ และครั้งหน้าแม้แต่กองทัพก็อาจจะหยุดพวกมันไม่ได้ 'ผมเองก็ไม่ได้ชอบใจนักหรอกที่มีความสูญเสียเกิดขึ้น แต่ถ้าเราหาพวกรังของมันทั้งหมดไม่เจอ ทุกอย่างที่ทำมาก็จะสูญเปล่า' ลิธตอบกลับพลางจดจ้องเครื่องติดตามอย่างใจจดใจจ่อ มือของเขาเริ่มร่ายเวทมนตร์ทุกบทที่จำเป็นต้องใช้เตรียมพร้อมไว้ จนกระทั่งอัญมณีทุกเม็ดส่องสว่างขึ้น และจอแสดงผลฮอโลแกรมไม่ได้เพียงแค่ระบุตำแหน่งของวาร์กที่อยู่ใกล้เคียงเท่านั้น แต่ยังชี้ไปยังพิกัดรังของพวกมันทั้งหมด ลิธจึงก้าวเท้าออกจากตรอกมืด เหล่าสัตว์ร้ายที่ยังไม่ทันได้ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าต่างตกตายลงก่อนที่จะทันรู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น การซุ่มโจมตีของลิธจู่โจมเข้าใส่พวกมันในขณะที่พวกมันกำลังอ่อนกำลังลงจากภาวะคลุ้มคลั่ง เพียงชั่วพริบตา วาร์กหกตัวก็กลายเป็นศพ ลิธเก็บร่างของพวกมันเข้าสู่ห้วงมิติและรักษามวลหมู่ชาวบ้านที่บาดเจ็บก่อนจะจากไป เขาไม่อาจทนเห็นความทุกข์ทรมานของโซลัสได้ และตัวเขาเองก็ต้องการเวลาในการฟื้นฟูพลังด้วย 'อินวิกอเรชัน' เช่นกัน การวาร์ปมาด้วยความเร็วเช่นนี้จะทำให้จอมเวทกำมะลอทั่วไปแทบไม่เหลือมานา การเข้าช่วยเหลือหมู่บ้านเทราโรสจะช่วยสร้างประวัติผลงานที่ดีให้กับเขา และยังช่วยลวงให้พวกวาร์กชะล่าใจ ลิธต้องการให้พวกมันมีเวลาเพียงพอที่จะรวมตัวกันใหม่ หรืออาจจะถึงขั้นย้ายรังของพวกมัน เขาปลิดชีพพวกวาร์กไปแล้วทั้งหมด 18 ตัว จากจำนวน 50 ตัวที่เขานับได้ในวันแรกที่มาถึงเมโคช แม้ว่าจะมีตัวอ่อนเกิดใหม่ในช่วงสองวันที่ผ่านมา พวกมันก็เป็นเพียงแค่ลูกวาร์กเท่านั้น แผนการของเขาคือรอให้พวกมันสงบลงและจู่โจมในขณะที่ร่างกายและจิตใจของพวกมันตกอยู่ในสภาวะเซื่องซึมจากงานเลี้ยงเลือดที่กำลังจะเกิดขึ้น และเป็นไปตามที่เขาคาดการณ์ไว้ การลอบโจมตีครั้งแรกทำให้พวกมันเริ่มระมัดระวังตัว ฝูงวาร์กเริ่มเคลื่อนย้ายทันทีที่วาร์กตัวสุดท้ายซึ่งขนเสบียงมาถึง พวกมันบินไปไกลหลายร้อยกิโลเมตรก่อนจะหยุดลง เมื่อนั้นลิธจึงจากหมู่บ้านเทราโรสมา ร่างกายของเขาพรั่งพร้อมไปด้วยพลังและมั่นใจว่าเมื่อเขาไปถึง วาร์กทุกตัวจะยุ่งอยู่กับการขย้ำเหยื่อจนไม่ทันสังเกตเห็นการมาถึงของเขา อีกครั้งที่พวกมันเลือกบริเวณตีนเขาขนาดเล็กเพื่อสร้างรังด้วยเวทมนตร์แห่งดิน ลิธตรวจสอบรอบบริเวณด้วย 'ไลฟ์วิชัน' และตรวจสภาพภูมิประเทศด้วยเวทตรวจสอบข่ายมนตร์ก่อนจะร่อนลงสู่พื้น ทว่าครั้งนี้ กลับมีข่ายมนตร์หลายชั้นถูกวางไว้รอบด้าน 'ให้ตายสิ! พวกมันไม่ยอมเสียเวลาเลยแม้แต่วินาทีเดียว ความเชี่ยวชาญด้านเวทมนตร์ของพวกมันรุดหน้าไปเร็วมากจนผมแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง หรือว่าผู้ที่อยู่เบื้องหลังสัตว์ร้ายกลายพันธุ์พวกนี้จะเป็น 'ผู้ตื่นรู้' (Awakened)? 'ถ้าเป็นอย่างนั้น ทำไมเขาถึงไม่เคยปรากฏตัวให้เราเห็นเลย ทั้งที่ทุ่มเทเวลาฝึกฝนพวกมันมานานขนาดนี้?' โซลัสไม่มีคำตอบให้ เธอจึงมุ่งสมาธิไปที่การระบุจุดรวมพลังของข่ายมนตร์เพื่อสลายพวกมันด้วยเวทมนตร์แท้จริงในขณะที่พวกมันยังไม่ทำงาน ลิธและโซลัสแบ่งหน้าที่กันทำลายวงจรเวทมนตร์คนละครึ่ง หลังจากตรวจสอบเขาวงกตใต้ดินด้วยไลฟ์วิชัน ลิธตัดสินใจวางข่ายมนตร์ต้านอากาศยานไว้เหนือรังโดยตรง เขาไม่มีเวลามากพอที่จะค้นหาทางออกทั้งหมดที่มี ดังนั้นเขาจึงตัดโอกาสในการบินหนีของพวกมันทิ้งเสีย มันถูกออกแบบมาเพื่อจู่โจมพวกวาร์กที่พยายามหลบหนีและถ่วงเวลาให้เขาตามพวกมันทันหากมีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้น 'พระผู้สร้าง! ลิธ เราต้องรีบแล้ว!' เสียงสั่นเครือด้วยความตกใจของโซลัสส่งสัญญาณไม่ดีถึงภารกิจนี้ เธอไม่เคยเสียอาการขนาดนี้มาก่อนแม้แต่ตอนที่เผชิญหน้ากับสการ์เล็ต สกอร์ปิคอร์ เขาพุ่งตัวผ่านอุโมงค์ที่ซับซ้อนมุ่งหน้าสู่ถ้ำขนาดใหญ่ที่อยู่ลึกลงไปใต้ดินหลายสิบเมตร โดยมีโซลัสคอยเฝ้าระวังรอบข้างด้วยประสาทสัมผัสมานา 'ตอนที่เราอยู่ข้างนอก สัญญาณมานาของบางตัวพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็วเหมือนพวกมันกำลังตื่นรู้ (Awakened) ฉันสัมผัสพวกมันได้ชัดเจนแม้จากระยะไกล แต่ตอนนี้... ฉันกลับสัมผัสพวกมันไม่ได้เลย ฉันสังหรณ์ใจไม่ดีเลยจริงๆ' เธอเอ่ย ลิธมุ่งสมาธิไปที่การเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วโดยไม่เสียจังหวะการหายใจ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาต้องการอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ที่สุด เนื่องจากการทำลายข่ายมนตร์จำนวนมากโดยไม่ให้ผู้สร้างรู้ตัวนั้นสูบพลังเขาไปไม่น้อย โซลัสกลับคืนสู่ร่างถุงมือเหล็ก และทั้งคู่ต่างเตรียมเวทมนตร์ที่แข็งแกร่งที่สุดไว้พร้อมสรรพ หากศัตรูมีทั้ง 'คุณภาพ' และ 'ปริมาณ' สิ่งเดียวที่ลิธและโซลัสเหลือเป็นข้อได้เปรียบคือความเร็วและประสบการณ์ในการต่อสู้ เมื่อพวกเขาไปถึงถ้ำใต้ดิน ภาพที่ปรากฏตรงหน้ากลับแตกต่างจากที่คาดไว้โดยสิ้นเชิง พวกวาร์กแทบทั้งหมดตกตายลง พื้นถ้ำเกลื่อนกราดไปด้วยซากศพที่ถูกฉีกทึ้งและเศษเครื่องใน กลิ่นคาวเลือด กลิ่นน้ำดี และกลิ่นสิ่งปฏิกูลคละคลุ้งจนน่าสะอิดสะเอียน ทว่าลิธแทบไม่สนใจ ฝูงวาร์กที่เคยกลมเกลียวกลับกำลังเข่นฆ่ากันเอง วาร์กสีเทาจำนวนมากกำลังต่อสู้และพ่ายแพ้ให้กับวาร์กสีดำเพียงไม่กี่ตัว ในขณะที่พวกมันพยายามปกป้องตัวเมียที่ตั้งท้องและลูกอ่อน วาร์กสีดำเหล่านั้นมีลักษณะคล้ายกับจ่าฝูงลูกผสม ครึ่งหนึ่งของร่างกายประกอบด้วยธาตุมืดบริสุทธิ์ ทำให้พวกมันดูราวกับปีศาจจากขุมนรก ขนของมันดำขลับเป็นมันวาว สั่นไหวภายใต้แสงเวทมนตร์ราวกับสิ่งมีชีวิต ดวงตาสีเหลืองของพวกมันลุกโชนดั่งคบเพลิง และตอนนี้ลิธมองเห็นชัดแล้วว่าสิ่งที่เขาเคยเข้าใจผิดว่าเป็นเขานั้น แท้จริงแล้วคือ 'ขนเม่น' ที่งอกออกมาไม่เพียงแค่บนหัว แต่รวมถึงทั่วทั้งร่างกาย วาร์กสีดำแต่ละตัวมีหางอย่างน้อยสองหาง หางเดิมของมันหนึ่ง และอีกหนึ่งหางหรือมากกว่านั้นเป็นหางสุนัขจิ้งจอกที่ประกอบขึ้นจากพลังงานบริสุทธิ์ 'นี่มันบ้าอะไรกัน? นี่ไม่ใช่ความขัดแย้งภายใน แต่มันคือศึกชิงความเป็นใหญ่ (Battle Royal)!' ลิธตระหนักได้ในทันทีเมื่อเห็นว่าพวกวาร์กสีดำเองก็กำลังเข่นฆ่ากันเอง ผู้ชนะจะกลืนกินสสารสีดำจากผู้แพ้ ซึ่งร่างของผู้แพ้ก็จะกลับคืนสู่สภาพวาร์กปกติ ทุกอย่างเกิดขึ้นเพียงไม่กี่วินาที ในขณะที่จิตใจของลิธและโซลัสกำลังประมวลผลเหตุการณ์สยดสยองที่เกิดขึ้นเบื้องหน้า...