ลิทโจนทะยานกลับสู่ห้องวาร์ปด้วยความเร็วปานสายฟ้า ในขณะที่ 'เนตรพยับชีวิน' ของเขายังคงส่องประกายทำงานอย่างต่อเนื่อง 'มันต้องเกิดขึ้นหลังจากยอนดราจัดการกับพวกสัตว์อสูรไปแล้วแน่ ๆ! นั่นคือเหตุผลว่าทำไมถึงไม่มีประตูมิติเปิดออกมาเพิ่มอีก ศัตรูคงฉวยโอกาสลักพาตัวไรเนอร์ไปในตอนที่เรากำลังชุลมุน!' 'พวกมันไม่อยากให้เราเข้าไปสอดแทรกเพื่อให้แน่ใจว่าจะจับตัวเขาไปแบบเป็น ๆ ได้ บ้าเอ๊ย! หมายความว่าฉันไม่มีเวลาให้เสียแล้ว ถ้าฟลอเรียกับควิลล่าถูกจับไปด้วยล่ะก็ พวกโอดิจะเริ่มกระบวนการสลับร่างตอนไหนก็ได้!' ลิทคาดการณ์ทั้งถูกและผิดในเวลาเดียวกัน มันไม่ใช่แผนการที่แยบยลอย่างที่ความหวาดระแวงของเขาสันนิษฐานไว้ หากแต่พวกโอดิเพียงแค่ฉวยโอกาสจากช่องว่างที่เกิดขึ้นในพริบตาที่กลุ่มของพวกเขาแยกตัวออกจากกัน นอกจากนี้ พวกมันจะไม่มีวันเริ่มการทดลองจนกว่าจะมั่นใจว่าไม่มีสิ่งใดมาขัดขวางโอกาสครั้งแรกในรอบหลายศตวรรษที่จะได้เหยียบย่างบนผืนพิภพโมการ์อีกครั้ง "ศัตรูอยู่ข้างหน้าพวกคุณ!" ลิทตะโกนก้องเมื่อเห็นพลังงานมิติม้วนตัวควบแน่นเบื้องหน้าสหาย ยอนดรานึกว่าลิทหมายถึง "จากด้านหลัง" และพยายามจะหันกลับไป แต่ศัญชาตญาณของมอรอคนั้นเหนือกว่า เขายึดร่างเธอไว้ให้มั่นพร้อมกับปลดปล่อยมหาเวทจอมเวทสงครามขั้นที่ห้า—'เทพเจ้าแห่งวารี' ชุดเกราะน้ำแข็งหนาเตอะเข้าปกคลุมทั่วร่างของเขา ในขณะที่ความชื้นในอากาศทั่วทั้งห้องควบแน่นกลายเป็นทรงกลมวารีมากมาย พลังนี้ช่วยให้มอรอคสามารถปลดปล่อยมนตราสายวารีขั้นที่สามและสี่ได้ทุกบทที่เขารู้จักโดยไม่ต้องเสียเวลาร่ายแม้แต่น้อย มันคือมหาเวทที่เมื่อผสานเข้ากับดวงตาสีฟ้าของเขาแล้ว ทำให้เขาสามารถล้มโกเลมเนื้อหนังเพียงลำพังได้อย่างไม่ยากเย็นนัก ข่ายอาคมวาร์ปเปิดออก นำพา 'จีร่า' มาปรากฏกายต่อหน้าแขกผู้มาเยือน เขาส่งเสียงปรบมือช้า ๆ ราวกับจะชื่นชมในผลงานอันยอดเยี่ยมของตนเอง "ช่างน่าเสียดายที่พวกแก่ ๆ มักจะทนการเปลี่ยนเป็นโกเลมเนื้อหนังไม่ไหว ด้วยสมองระดับเจ้า เจ้าคงเป็นทาสชั้นเลิศเชียวล่ะ" จีร่าเอ่ยขณะที่ข่ายอาคมสีเขียวแผ่ซ่านออกมาจากตัวเขา ปกคลุมไปทั่วทั้งห้อง จีร่าเฝ้ามองการต่อสู้ผ่านทางกล้องวงจรปิดและประตูมิติขนาดเล็กมาโดยตลอด เขาเป็นแฟนตัวยงของการต่อสู้ในลานประลองกลาดิเอเตอร์ และการแสดงครั้งสุดท้ายที่เขาได้เห็นนั้นก็ผ่านไปนานหลายศตวรรษแล้ว "ส่วนแก ไอ้สัตว์ชั้นต่ำ ไม่ว่าแกจะอยู่ในร่างไหน แกก็หนีพวกเราไม่พ้นหรอก" มอรอคไม่มีแก่ใจจะฟังคำพล่ามของจีร่า เขาเปิดฉากจู่โจมโอดิตัวนั้นทันทีที่มันปรากฏกาย เขาไม่สนทั้งข่ายอาคมสีเขียวหรือคำเตือนที่ลิทได้รับจากโกเลมที่กำลังสิ้นใจ 'งานนี้ง่ายชะมัด ไอ้มหาโจรนี่ใช้เวทมิติไม่ได้ด้วยซ้ำ ที่ผ่านมาพวกมันใช้แต่ข่ายอาคมวาร์ป ไม่ใช่ก้าวย่างมิติ' มอรอคคิดพลางสั่งการให้ทรงกลมวารีครึ่งหนึ่งพุ่งเข้าแช่แข็งศัตรู ส่วนอีกครึ่งแปรเปลี่ยนเป็นหอกน้ำแข็งแหลมคมพุ่งทะยานเข้าหาจีร่า จีร่าเพียงแต่หัวเราะเยาะในความพยายามนั้น ข่ายอาคมสีเขียวเปล่งแสงวาบขึ้นเพียงชั่วครู่ การโจมตีทั้งหมดของมอรอคหยุดชะงักลงห่างจากตัวจีร่าเพียงไม่กี่เซนติเมตร ราวกับมีพลังที่มองไม่เห็นมาสะกดกั้นไม่ให้แม้แต่พลังงานไหลผ่านไปได้ "นี่มันบ้าอะไรกัน!" มอรอคและยอนดราสบถออกมาพร้อมกัน นายพรานหนุ่มตกตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก จู่ ๆ เขาก็ไม่สามารถสัมผัสถึงมนตราเทพเจ้าแห่งวารีได้อีกต่อไป ทั้งที่ผลของมันยังคงปรากฏชัดอยู่ตรงหน้า "ชุดเกราะสวยดีนี่ ข้าล่ะอยากให้พวกเราใช้เวทแบบนี้ได้บ้างจริง ๆ" จีร่าจดจ้องด้วยความหลงใหลในความเปลี่ยนแปลงอันยิ่งใหญ่ที่มรดกของซิลเวอร์วิงได้จุดชนวนให้เกิดมนตราศาสตร์แขนงใหม่ ๆ "แต่ถ้าจะให้ปลอดภัยจริง ๆ เจ้าควรใส่ให้มันกระชับกว่านี้นะ อย่างเช่น... แบบนี้!" จีร่ากำหมัดแน่น ชุดเกราะน้ำแข็งพลันแปรเปลี่ยนเป็นเครื่องทรมาน มันบีบรัดร่างของผู้สวมใส่และทิ่มแทงเขาด้วยเศษน้ำแข็งแหลมคมนับไม่ถ้วนจนเลือดสาดกระเซ็น เพียงแค่จีร่าสะบัดข้อมือเบา ๆ หอกน้ำแข็งที่ถูกสร้างขึ้นมาก็พุ่งทะยานไปทั่วห้อง หมายจะกำจัดทั้งสัตว์ร้ายและหญิงชราให้สิ้นซากในคราวเดียว 'ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมพวกโกเลมถึงเตือนเรื่องข่ายอาคมสีเขียว และทำไมไรเนอร์ถึงป้องกันตัวเองไม่ได้ ทั้งที่ยอนดราวางข่ายอาคมคุ้มกันไว้ให้แล้ว' ลิทคิดพลางวิเคราะห์เหตุการณ์ตรงหน้าด้วยเนตรพยับชีวิน ทันทีที่ข่ายอาคมสีเขียวทำงาน สัญญาณพลังงานของมอรอคก็ถูกแทนที่ด้วยของจีร่า ทำให้มันสามารถเข้าควบคุมมหาเวทขั้นที่ห้าได้โดยสมบูรณ์ แม้ระฆังแห่งจิตวิญญาณของยอนดราจะไม่สามารถสัมผัสพลังลี้ลับได้ แต่ประสบการณ์การต่อสู้นับปีทำให้เธอตระหนักได้ว่า การร่ายมนตราออกไปโดยยังไม่รู้ความสามารถของศัตรูที่แน่ชัด อาจส่งผลร้ายมากกว่าผลดี เธอรีบเรียกใช้งานเครื่องรางป้องกัน สร้างม่านพลังงานขึ้นมาสกัดกั้นหอกน้ำแข็งและบดขยี้พวกมันจนกลายเป็นผุยผง 'จุดอ่อนประการแรกของข่ายอาคมทุกชนิดคือ พวกมันเคลื่อนที่ไม่ได้' ลิทคิดพลางใช้เวทวิญญาณกระชากร่างสหายทั้งสองให้ออกห่างจากห้องนั้น โดยที่ตัวเขาไม่ต้องก้าวล่วงเข้าไปในเขตแดนมนตราของโอดิ "นั่นมันพลังอะไรกัน?" โดยปกติแล้วเวทวิญญาณควรจะเป็นสิ่งที่มองไม่เห็น ทว่าเส้นมานาของลิทกลับปรากฏชัดเจนราวกับแสงอาทิตย์ยามเที่ยงวันในพริบตาที่พวกมันล่วงล้ำเข้าสู่ข่ายอาคมสีเขียว หนึ่งในเหตุผลสำคัญที่พวกโอดิพ่ายแพ้สงครามก็คือการล้างแค้นของเหล่าสัตว์อสูรระดับจักรพรรดิ พวกมันไม่จำเป็นต้องพึ่งพามรดกของซิลเวอร์วิงในการสร้างมหาเวทขั้นที่สี่หรือห้า และเพียงแค่ผู้ตื่นรู้ไม่กี่ตนก็สามารถพลิกกระแสสงครามได้ทุกเมื่อ ข่ายอาคมสีเขียว หรือที่ถูกขนานนามว่า 'เจตจำนงแห่งพระเจ้า' คือทางออกที่พวกมันค้นพบหลังจากการทดลองและหยาดเวย์สละชีวิตนับครั้งไม่ถ้วน โอดิหลายตนต้องสังเวยชีวิตเพื่อทำให้มันสมบูรณ์ และด้วยข้อจำกัดมหาศาลของมัน ทำให้ไม่สามารถนำไปใช้งานนอกเขตแดนคูลาห์ได้ จีร่าประหลาดใจเกินกว่าจะตอบโต้ได้ทันท่วงที ลิทจึงสามารถช่วยสหายออกมาได้สำเร็จ และรีบสลายเส้นมานาที่ตั้งใจจะใช้หักคอโอดิตัวนั้นทิ้งไปก่อนที่มันจะถูกย้อนกลับมาใช้เล่นงานตัวเขาเอง "เราต้องหนีเดี๋ยวนี้!" ลิทสั่งการ เขาไม่มีเจตนาจะสู้ในศึกที่มองไม่เห็นทางชนะ 'โซลัส มันร่ายข่ายอาคมได้เร็วขนาดนั้นได้ยังไง? ฉันนึกว่าจะมีแต่พวกโกเลมที่ทำได้เพราะมีแกนพลังงานเสียอีก' ลิทถามด้วยความข้องใจ เขามั่นใจว่าสามารถฆ่าโอดิได้ด้วยพละกำลังทางกายภาพเพียงอย่างเดียว แต่เขาไม่รู้เลยว่าข่ายอาคมนั้นมีความสามารถอื่นซ่อนู่อยู่อีกหรือไม่ หรือจะทำอย่างไรหากมีโกเลมเนื้อหนังเข้ามาร่วมวงด้วย 'มีลูกปัดเม็ดเล็ก ๆ ซ่อนอยู่ในซี่โครงของมันค่ะ' โซลัสตอบ 'นั่นคือต้นกำเนิดของข่ายอาคม แต่มันไม่อาจอธิบายได้ว่าโอดิเอามานาจากไหนมาหล่อเลี้ยง สิ่งนั้นรวบรวมจุดที่เลวร้ายที่สุดของแกนพลังงานโกเลมและวงเวทหกเหลี่ยมของซิลเวอร์วิงเข้าด้วยกัน' 'ขนาดผู้ตื่นรู้ที่ใช้ศาสตร์ฟื้นฟูพลังยังยากที่จะคงสภาพมันไว้ได้ดูเหมือนว่าสมมติฐานของควิลล่าเรื่องเตาปฏิกรณ์มานาจะถูกต้องแล้วล่ะค่ะ' "ไรเนอร์อยู่ที่ไหน?" ยอนดราถามด้วยเสียงสั่นเครือ "ถูกจับตัวไปแล้ว ส่วนเอลคาส... ตายแล้ว" ลิทตอบสั้น ๆ ในขณะที่มอรอคกระชากตัวเองออกจากพันธนาการน้ำแข็งด้วยพละกำลังมหาศาล ร่างกายของเขาโชกไปด้วยเลือดจากบาดแผลนับไม่ถ้วน บางแผลนั้นลึกจนน่ากลัว แต่พวกเขาก็ไม่อาจยอมให้ความเร็วตกหล่นได้ ยอนดราขบฟันแน่น แผนการทั้งหมด ความพยายามอย่างหนักเพื่อปกป้องผู้ช่วยที่รัก กลับกลายเป็นการผลักไสชายหนุ่มไปสู่ชะตากรรมที่เลวร้ายยิ่งกว่าความตาย "ไม่มีประโยชน์ที่จะหนีอีกต่อไปแล้ว" ยอนดราหยุดฝีเท้าลงกะทันหัน "ถ้าเราล้มโอดิเพียงตัวเดียวไม่ได้ เราก็ไม่มีวันช่วยใครได้ทั้งนั้น" "เราทำได้แน่ แต่ต้องจัดการเตาปฏิกรณ์มานาให้ได้ก่อน!" ลิทหยุดฝีเท้าลงเช่นกัน แต่เพียงเพราะจีร่ามาดักหน้าพวกเขาไว้ได้อีกครั้ง มันได้วางตำแหน่งโกเลมไว้ตามจุดยุทธศาสตร์สำคัญ ทำให้มันสามารถวาร์ปไปมาได้อย่างอิสระ ปิดตายเส้นทางหนีเพียงเส้นทางเดียวที่พวกเขามีอยู่จนสิ้น!