บทที่ 1350 การเตรียมตัว แม้ว่ามันจะเป็นภารกิจระยะสั้น แต่มันก็น่าจะเป็นภารกิจที่อันตรายอย่างยิ่ง หลังจากได้รับอนุญาตจากอาจารย์ใหญ่เดลแบรนด์ ทุกคนต่างแยกย้ายกันไปจัดการธุระส่วนตัวก่อนจะออกเดินทางไปทำภารกิจ ในส่วนของเอเมรี่ เขาเดินทางกลับไปยังอาณาจักรเทอร์ร่าเพื่อแจ้งให้จอมปราชญ์ตะวันออกและคนอื่นๆ ทราบ หลังจากครุ่นคิดดูแล้ว เขาก็ตัดสินใจทิ้งขวดที่บรรจุยาฟื้นฟูพลังไว้พร้อมกับโน้ตหนึ่งฉบับในห้อง โดยเขียนบอกไว้ว่าเขาตัดสินใจจะอยู่ต่อและคงต้องหายไปสักพักเนื่องจากได้รับเบาะแสเกี่ยวกับที่อยู่ของเพื่อนๆ โน้ตแผ่นนั้นมีเพียงข้อความสั้นๆ โดยไม่ได้อธิบายรายละเอียดใดๆ เพราะเขาถูกห้ามอย่างเคร่งครัดไม่ให้เปิดเผยข้อมูลเกี่ยวกับภารกิจ อีกด้านหนึ่งเขาก็ไม่อยากทำให้จูเลี่ยนต้องลำบากใจ ท้ายที่สุดแล้ว ในบรรดาพวกเขาจำเป็นต้องมีใครสักคนกลับไปที่บ้าน "เธอทำถูกแล้ว ยิ่งคนรู้น้อยเท่าไหร่เกี่ยวกับภารกิจนี้ก็ยิ่งดี" ซิลวากล่าว เธอเป็นคนติดตามเอเมรี่มาและเฝ้ามองเขาเขียนโน้ตฉบับนั้น อย่างไรก็ตาม ขณะที่พวกเขากำลังจะออกเดินทาง พวกเขาได้พบกับฟูซี และเนื่องจากเอเมรี่ไม่อยากโกหกผู้อาวุโสของเขา เขาจึงอธิบายสั้นๆ ว่าเขากำลังจะเข้าร่วมภารกิจเพื่อช่วยเหลือเพื่อนๆ ของเขา ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าจอมปราชญ์ตะวันออกแสดงความกังวลเกี่ยวกับแผนการนี้ แต่สุดท้ายเขาก็ทำได้เพียงถอนหายใจและสนับสนุนการตัดสินใจของเอเมรี่ "ระวังตัวด้วยนะเอเมรี่ แล้วไปพาทุกคนกลับมาให้ได้ล่ะ" เอเมรี่พยักหน้าด้วยความแน่วแน่และออกเดินทางต่อ เอเมรี่ออกเดินทางจากอาณาจักรเทอร์ร่าพร้อมกับซิลวา มุ่งหน้าไปยังจุดหมายถัดไป นั่นคือดาวไฮเพอเรียน "ว้าว ในที่สุดฉันก็ได้มาเห็นที่นี่สักที" ซิลวากล่าว เธอไม่เคยมีโอกาสได้เหยียบดาวดวงนี้มาก่อนเพราะเธอได้ออกจากสถาบันไปเสียก่อน หญิงสาวดูตื่นเต้นมากในขณะที่เอเมรี่จัดการเรื่องสิทธิ์การเข้าเยี่ยมชมดาวดวงนี้ให้เธอ มีเหตุผลสองประการที่ทำให้เอเมรี่ตัดสินใจมาที่นี่ อย่างแรกคือการมารับ [ยาเพิ่มพูนพลังวิญญาณ] ชุดสุดท้าย ส่วนเหตุผลที่สองนั้นเกี่ยวข้องกับรางวัลวิชาขั้นเทพที่เขาได้รับจากทัวร์นาเมนต์ ใช้เวลาไม่นานร่างของเมจราโมน่าก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าคนทั้งสอง เธอแสดงท่าทีนอบน้อมกว่าปกติ ซึ่งน่าจะเป็นเพราะอันดับสองที่เอเมรี่ทำได้ในการแข่งขันเมจทัวร์นาเมนต์ "ยินดีด้วยกับความสำเร็จในการแข่งขัน! ฉันรู้ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอเธอแล้วว่าเธอเป็นคนพิเศษ การต่อสู้ทั้งหมดของเธอมันน่าเหลือเชื่อจริงๆ" ท่าทีที่เป็นกันเองจนเกินไปของเธอทำให้เมจสาวถูกบรรจุลงในรายการที่ควรระวังของซิลวาทันที ส่วนเอเมรี่ ในเมื่อไม่ได้มีอารมณ์หรือเจตนาจะเฉลิมฉลองอะไร เขาจึงรีบตัดบทเมจสาวก่อนที่เธอจะพูดอะไรไปมากกว่านี้ "ขออภัยครับผู้อาวุโส แต่ตอนนี้ผมค่อนข้างรีบ ช่วยจัดการเรื่องไอเทมให้ผมหน่อยได้ไหมครับ?" "อะ..." สีหน้าจ๋อยๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเมจราโมน่า แต่มันก็หายไปอย่างรวดเร็วและเธอพยักหน้าอย่างเข้าใจ "ได้แน่นอนค่ะ โปรดรอสักครู่" เช่นเดียวกับครั้งก่อนๆ เอเมรี่ได้รับกล่องไม้ที่บรรจุยาเพิ่มพูนพลังวิญญาณ 40 เม็ด แต่กลับไม่มีวี่แววของวิชาขั้นเทพ เมจราโมน่าอธิบายพร้อมรอยยิ้มเจื่อนๆ "วิชาขั้นเทพเป็นของที่มีค่ามาก ดังนั้นต้องใช้เวลาในการเตรียมตัวเลือกที่เหมาะสมให้คุณเลือก ฉันสามารถจัดการให้คุณพบกับผู้รับผิดชอบได้ภายในสองถึงสามวันค่ะ" เอเมรี่ถอนหายใจเมื่อได้ยินเช่นนั้น เพราะเขามีเวลาเหลือไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมงก่อนเริ่มภารกิจ ทว่าซิลวาดูจะไม่ยอมปล่อยเรื่องนี้ไปง่ายๆ "พวกคุณเอาจริงเหรอ? เขาจะรอสองวันไม่ได้หรอก! ใครๆ ก็รู้ว่าเขามาจากโลกชั้นต่ำ เขาจะกลับบ้านพรุ่งนี้แล้ว ไม่เข้าใจหรือไง!? เขาคงไม่ได้กลับมาที่นี่อีกหลายปีแน่!" คำพูดเหล่านั้นทำให้เมจราโมน่าถึงกับตื่นตระหนก "ต้องขออภัยด้วย... มันเป็นความผิดพลาดที่ไม่ได้ตั้งใจ เพราะยังไม่เคยมีผู้ชนะจากโลกชั้นต่ำมาก่อนเลย ไม่เคยมีมาก่อนจริงๆ ค่ะ" เมจสาวหันมามองด้วยความไม่อยากเชื่อ "แต่... เธอจะกลับไปที่โลกของเธอจริงๆ เหรอ!? คนที่มีพรสวรรค์โดดเด่นขนาดเธอเนี่ยนะ?! ทำไมล่ะ?" ซิลวาขัดขึ้น "นั่นไม่ใช่เรื่องของเจ้า แทนที่จะถามแบบนั้น สนใจเรื่องการหาของรางวัลให้เขาเดี๋ยวนี้ดีกว่า!" เอเมรี่รู้ดีว่าการโกหกของซิลวาอาจทำให้เรื่องยุ่งยากขึ้น เขาจึงรีบหยุดเธอและกล่าวว่า "เพื่อนของผมแค่พูดเล่นครับ ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือนะผู้อาวุโส" เมื่อเห็นสีหน้าของเธอ เขาจึงเสริมต่อ "ผมจะกลับมาเอาของรางวัลทีหลังครับ" คำพูดของเอเมรี่ดูเหมือนจะยิ่งทำให้หญิงสาวผมขาวหงุดหงิดมากขึ้น เมื่อทั้งคู่ก้าวออกมาจากศูนย์ไฮเพอเรียน ซิลวากลับดูหัวเสียกับสถานการณ์ทั้งหมดมากกว่าเอเมรี่เสียอีก ในทางกลับกัน เอเมรี่ไม่ได้โกรธการกระทำที่ดูหยาบคายของเธอ เพราะเขารู้ว่าเธอทำไปก็เพื่อตัวเขาเอง "อย่าหงุดหงิดไปเลยซิลวา ต่อให้ฉันได้รับวิชามาก่อนหน้านี้ ฉันก็คงไม่สามารถฝึกฝนมันให้สำเร็จได้ภายในไม่กี่วันหรอก" เขามองไปที่เธอและเห็นว่าเธอยังคงอารมณ์เสียเล็กน้อย "อีกอย่าง ฉันต้องการเวลาคิดว่าตัวเองต้องการอะไร และใครจะไปรู้ บางทีภารกิจนี้อาจจะช่วยให้ฉันรู้ชัดเจนขึ้นว่าตัวเองต้องการวิชาแบบไหน" คำพูดเหล่านั้นดูเหมือนจะทำให้เธอประหลาดใจ หากสีหน้าของเธอเป็นของจริง เธอก็ยิ้มออกมาแล้วกล่าวว่า "ฉันว่านายดูสุขุมขึ้นเยอะเลยนะตอนนี้" เธอมองไปข้างหน้าแล้วถามว่า "เราจะไปไหนกันต่อ?" รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเอเมรี่เมื่อได้ยินคำถามนั้น "ฉันต้องไปหาเพื่อนตัวน้อยของฉัน" "เพื่อนตัวน้อย?" ซิลวาถามด้วยความสับสน "ตัวเล็กเหมือนพวกคนแคระเหรอ?" เอเมรี่ยิ้มให้เธอโดยไม่ขยายความเพิ่ม ทั้งสองคนขึ้นยานออร์บิเตอร์บินไปยังเกาะลอยฟ้าแห่งหนึ่งที่มีพลังธรรมชาติเข้มข้น ก่อนที่เอเมรี่จะพาหญิงสาวผมขาวไปดูถ้ำแห่งจิตวิญญาณของเขา "ฉันเห็นแล้วว่าที่นี่เหมาะกับนายมากจริงๆ" ซิลวาให้ความเห็นขณะมองดูภายในถ้ำ แต่เมื่อเดินลึกเข้าไป หญิงสาวผมขาวก็ต้องประหลาดใจเมื่อเห็นสิ่งมีชีวิตพืชกว่าสิบตัวเต็มไปหมดในสวนอันเขียวชอุ่มที่ตั้งอยู่ลึกเข้าไปในถ้ำ พวกมันทั้งหมดต่างส่งเสียงดีใจเมื่อเห็นทั้งสองคนมาถึง ควาง... ควาง... ควาง ในบรรดาสิ่งมีชีวิตพืชเหล่านั้น มีตัวหนึ่งที่ตัวใหญ่กว่าตัวอื่นๆ และเมื่อเห็นมัน เอเมรี่ก็รีบเรียกมันทันที "จิกุ! ช่วยเรียกตัวอื่นๆ มาหน่อยได้ไหม?" ซิลวาสูดลมหายใจด้วยความประหลาดใจอีกครั้งเมื่อเห็นสิ่งมีชีวิตพืชอีกหลายตัวโผล่ขึ้นมาจากพื้นดิน ท้ายที่สุดแล้วมีพวกมันทั้งหมดรวมยี่สิบสามตัว โดยมีห้าตัวที่ตัวใหญ่กว่าตัวอื่นอย่างเห็นได้ชัด และตัวหนึ่งที่มีรูปลักษณ์พิเศษซึ่งกระโดดเข้าใส่เอเมรี่ทันที "ควาง ควาง!" "ทวิค ใช่แล้ว... ฉันก็ดีใจที่ได้เจอพวกเธอทุกคนเหมือนกัน"