Chapter 113: ถูกท้าทาย หลังจากเดินไปได้ไม่นาน อเล็กซ์ก็มาถึงลานประลองของสำนักและต่อแถวที่โถงประลอง สำหรับการต่อสู้แรก เขาเลือกท้าทายผู้ที่ถือป้ายลำดับที่ 250 จากข้อมูลบนกระดานที่ห้องพักของเขา คนผู้นั้นยังอยู่ในที่พัก อเล็กซ์จึงตัดสินใจรอให้คู่ต่อสู้มาถึง เมื่อหมายเลขของเขาถูกเรียก เขาก็ขานรับ ในขณะเดียวกันก็มีอีกคนขานรับขึ้นมาพร้อมกันหลังจากได้ยินหมายเลขของตัวเอง เมื่อรู้ว่าคู่ต่อสู้มาถึงแล้ว อเล็กซ์จึงเดินขึ้นไปบนเวที อเล็กซ์ตัดสินใจปกปิดระดับพลังบ่มเพาะของตนไว้ทั้งหมดเพื่อไม่ให้ใครรู้ว่าเขาแข็งแกร่งเพียงใด หรือเขาทะลวงระดับพลังได้รวดเร็วแค่ไหน คู่ต่อสู้ของเขาในครั้งนี้คือเด็กสาวรุ่นพี่คนหนึ่งที่รวบผมหางม้าไว้เรียบง่าย เธอตัวเตี้ยกว่าเขาเล็กน้อยแต่ก็ไม่มากนัก อเล็กซ์ชักดาบระดับทั่วไปของเขาออกมาและเตรียมพร้อมต่อสู้ 'ฉันควรจะอวดวิชาดาบสวรรค์พริ้วไหวตั้งแต่ตอนนี้เลยดีไหมนะ?' เขาครุ่นคิดพลางมองไปยังเด็กสาวและพบว่าเธอไม่ได้ชักอาวุธใดๆ ออกมาเลย เขารู้สึกแปลกใจ 'ผู้ใช้วิชาธาตุหรือนักสู้สายประชิดกันนะ?' เขาเริ่มคาดเดาวิธีการต่อสู้ของเด็กสาวคนนั้น อย่างไรก็ตาม เมื่อเห็นว่าเธออยู่ในขั้นขัดเกลากล้ามเนื้อระดับ 6 เท่านั้น เขาก็ไม่ได้กังวลใจนัก ทันทีที่ผู้อาวุโสให้สัญญาณเริ่ม เด็กสาวก็เริ่มปลดปล่อยปราณออกมาทันทีและสร้างลูกไฟพุ่งเข้าใส่เขาก่อน อเล็กซ์ประหลาดใจแต่นั่นก็เป็นเพียงปฏิกิริยาตอบโต้ชั่วครู่ เขาใช้วิชาคัมภีร์ควบคุมเพลิงเพื่อควบคุมไฟที่พุ่งเข้ามา ไฟนั้นขัดขืนอยู่เล็กน้อยแต่ก็ยอมสยบต่อคำสั่งของเขาในทันที เขาจึงดับไฟนั้นจนมอดหายไป เด็กสาวตกใจกับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น 'คู่ต่อสู้ของฉันแข็งแกร่งมากหรือเปล่านะ?' เธอคิดในใจ เธอสร้างลูกไฟขึ้นมาอีกลูกแล้วขว้างใส่อเล็กซ์ แต่ครั้งนี้อเล็กซ์ไม่ทำลายมัน เขากลับควบคุมมันแล้วส่งคืนกลับไปหาเธอด้วยขนาดที่ใหญ่กว่าและรุนแรงกว่าเดิม ตู้ม! ร่างของเด็กสาวถูกอัดเข้าที่กลางอกเต็มรักจนกระเด็นถอยหลังไปหลายเมตร เธอไม่ได้กระเด็นตกเวทีไป แต่ก็เกือบจะร่วงลงไปแล้ว อเล็กซ์กำลังจะพุ่งเข้าไปเผด็จศึกเพื่อผลักให้เธอตกเวที แต่จู่ๆ เธอก็ตะโกนขึ้นมาว่า "ข้ายอมแพ้" "หืม?" อเล็กซ์เกือบจะสะดุดขาตัวเอง เขาตั้งหลักได้แล้วหันไปมองผู้อาวุโส ผู้อาวุโสพยักหน้าและประกาศจบการต่อสู้ อเล็กซ์รับป้ายใหม่ที่มีเลข 250 มา แล้วหันหลังเดินกลับไปที่โถงประลอง ทว่าในขณะที่เขากำลังจะลงจากเวที เขาก็ได้ยินผู้อาวุโสขานเรียกหมายเลข 275 และ 367 'อืม... นั่นใช่ฉันหรือเปล่านะ? หรือจะเป็นเด็กสาวคนเมื่อกี้?' เขาตั้งคำถาม เด็กสาวคนนั้นดูประหลาดใจและขานรับการเรียกนั้น อเล็กซ์มองดูเธอเดินขึ้นไปบนเวทีและพบว่าคู่ต่อสู้ของเธอคือหนึ่งในสมุนที่เขาเจอเมื่อเช้านี้ "ฮ่าฮ่าฮ่า พวกนั้นคงพลาดอะไรไปสินะ? คงไม่คาดคิดว่าฉันจะชนะไปแล้วน่ะสิ" พวกสมุนเหล่านั้นจดจำได้เพียงหมายเลขบ้านของเขา จึงไม่สามารถเจาะจงท้าสู้ตัวบุคคลได้ เลยใช้วิธีท้าผ่านหมายเลขป้ายแทน และเด็กสาวผู้โชคร้ายก็ต้องลงมาต่อสู้ใหม่อีกครั้ง เพียงแต่คราวนี้ เธอไม่ได้ดูไร้ทางสู้ สิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเขากับเด็กสาว กลับเกิดขึ้นซ้ำกับเด็กสาวและเจ้าสมุนผู้โชคร้ายคนนั้น 'ทำไมพวกนั้นถึงจงใจส่งคู่ต่อสู้อ่อนแอแบบนี้มาท้าฉันกันนะ? แค่ต้องการจะกวนประสาทเฉยๆ งั้นเหรอ?' เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า "พวกนั้นคงกำลังเช็กว่าฉันแข็งแกร่งแค่ไหนสินะ ฉันไม่มีวันเผยไต๋ให้พวกมันรู้หรอก" เขาหันหลังเดินกลับไปที่โถงประลอง แต่ก่อนที่เขาจะได้นั่งพัก ป้ายของเขาก็สั่นขึ้น "อืม..." นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นป้ายทำอะไรนอกเหนือไปจากการปลดล็อกประตูและโทรทัศน์ไม้แผ่นนั้น เขาถ่ายทอดจิตสำนึกเข้าไปในป้ายและพบว่าเขาถูกท้าประลองที่เวที 42 กับคนที่มีลำดับที่ 312 อเล็กซ์ถอนหายใจด้วยความผิดหวังเพราะมันคงง่ายเกินไป เขาไม่อยากเสียเวลากับการต่อสู้ไร้สาระแบบนี้และอยากจะไต่ขึ้นไปถึงอันดับที่ 194 ภายในสิ้นวันนี้ แต่ถ้าพวกนั้นยังคงก่อกวนเขาด้วยการส่งคนอ่อนหัดมาเรื่อยๆ เขาก็คงไม่มีเวลามากพอจะท้าดวลคนอื่นๆ ที่เหลือได้ ด้วยความไม่เต็มใจ เขาเดินไปยังเวที 42 เมื่อหมายเลขของเขาถูกเรียก เขาก็เดินขึ้นไปบนเวที ทันทีที่คู่ต่อสู้ปรากฏตัว เขาก็ถอนหายใจ 'ศิษย์สายนอกนี่มันอ่อนแอเกินไปจริงๆ' เขาคิด คู่ต่อสู้ของเขาเพิ่งจะอยู่ในขั้นขัดเกลากล้ามเนื้อระดับ 3 เท่านั้น อ่อนแอเกินกว่าที่จะมาท้าสู้กับเขาในตอนนี้ ทันทีที่ผู้อาวุโสให้สัญญาณเริ่ม ศิษย์สายนอกผู้นั้นก็วิ่งเข้าหาอเล็กซ์พร้อมมีดสั้นเล่มหนึ่ง อเล็กซ์เพียงแค่ยื่นมือออกไปและใช้วิชาควบคุมปราณ ทันใดนั้น ศิษย์สายนอกคนนั้นก็หยุดชะงักลงกับที่และดิ้นรนเพื่อหลุดจากการเกาะกุม อเล็กซ์เพียงแค่ยกตัวอีกฝ่ายลอยขึ้นแล้วเหวี่ยงออกไปนอกเวที การต่อสู้ก็จบลง อเล็กซ์รับป้ายของเขากลับมาแล้วเดินลงจากเวที เขาได้ยินเสียงศิษย์จำนวนมากพึมพำกันด้วยความสงสัยว่าเขาทำเช่นนั้นได้อย่างไร ในขณะเดียวกันอเล็กซ์ก็เริ่มตระหนักว่าเขาเพิ่งทำอะไรลงไป "อุ๊ย... ฉันไม่ควรทำแบบนั้นเลย ฉันแค่หงุดหงิดนิดหน่อยเลยลืมไปว่าการใช้วิชาควบคุมปราณในระดับนั้นทำได้ต่อเมื่อเข้าใกล้ระดับแท้จริงเท่านั้น ช่างเถอะ เดี๋ยวถ้าใครถามก็บอกว่าเป็นวิชาพิเศษก็แล้วกัน" เขาเดินกลับไปที่โถงประลองและลงทะเบียนการต่อสู้อีกครั้งกับคนหมายเลข 236 เขาต้องรออยู่ครู่หนึ่งกว่าคู่ต่อสู้จะมาถึง "หมายเลข 250 และ 234" ผู้อาวุโสตะโกนเรียก "มาแล้ว" "มาแล้ว" สองเสียงขานรับดังมาจากฝูงชน อเล็กซ์เดินขึ้นไปบนเวทีและมองดูคู่ต่อสู้ เขาเป็นผู้ชายหน้าตาธรรมดาที่มีผมยาว ชายคนนั้นชักอาวุธประหลาดออกมาเพื่อต่อสู้ มันคือเคียว อเล็กซ์แปลกใจในตอนแรก เขาไม่เคยเห็นเคียวที่ไหนมาก่อนนอกจากที่ฟาร์มของเขา 'เคียวก็ใช้เป็นอาวุธได้ด้วยงั้นเหรอ? ท่านอาจารย์เคยบอกว่าคนเราใช้อาวุธหลากหลายแบบ แต่ฉันไม่คิดว่าจะถึงขั้นใช้ของที่ไม่เป็นโล้เป็นพายขนาดนี้' จากด้านข้าง ผู้อาวุโสที่ทำหน้าที่เป็นกรรมการตะโกนว่า "เริ่มได้"