บทที่ 419 『 สคัลและเลาเอลล็อกเอาต์ไปแล้วครับ!! 』 『 สมาชิกทีมสหรัฐฯ ที่เหลือเริ่มถอยร่นแล้ว 』 『 การที่คราวเกลเพียงคนเดียวสามารถตรึงตัวแรงเกอร์ไว้ได้ถึงสามคนถือเป็นเรื่องใหญ่มาก ตอนนี้รัสเซียมีข้อได้เปรียบด้านจำนวนคนแล้วครับ 』 『 ซิบาลรอดชีวิตมาได้ก็จริง แต่พลังต่อสู้ของเขาลดลงไปมาก ดูเหมือนสหรัฐฯ จะยิ่งห่างไกลจากเหรียญรางวัลออกไปทุกที 』 『 ใครจะไปคาดคิดว่าทีมตัวเต็งอย่างสหรัฐฯ จะพ่ายแพ้ได้? สุดยอดมาก! คราวเกลนี่เก่งกาจสมคำร่ำลือจริงๆ! 』 นับตั้งแต่เปิดตัวเกมซาทิสฟาย คราวเกลครองอันดับหนึ่งในตารางจัดอันดับรวมมาโดยตลอด อย่างไรก็ตาม ด้วยนิสัยที่ชอบทำตัวสันโดษและไม่ค่อยปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณชน ทำให้ผู้คนไม่มีโอกาสได้เห็นฝีมือของเขาจริงๆ จังๆ พวกเขาทำได้เพียงคาดเดาความเก่งกาจผ่านคำบอกเล่าของแรงเกอร์ไม่กี่คนที่เคยพบเจอเขาเท่านั้น พูดตามตรง ประชาชนส่วนใหญ่คิดว่าฉายาต่างๆ ของคราวเกลนั้นเกินจริงไปบ้าง แต่ภาพจำเหล่านั้นเปลี่ยนไปในวันนี้ พวกเขาตระหนักถึงความจริงได้ทันทีหลังจากได้เห็นคราวเกลต่อสู้ด้วยตาตนเอง ข่าวลือเกี่ยวกับคราวเกลไม่ได้เกินจริงเลย ตรงกันข้าม... มันยังอธิบายความเก่งของเขาได้ไม่ดีพอเสียด้วยซ้ำ คราวเกลคือตัวตนที่ก้าวข้ามขีดจำกัดไปแล้วอย่างแท้จริง *** “แล้วไง? ถึงไอ้ลิงชั้นต่ำจะสู้เก่งแล้วมันยังไง?” พวกสกินเฮดในรัสเซียแสดงออกถึงการเหยียดเชื้อชาติอย่างรุนแรง ในช่วงศตวรรษที่ผ่านมา จำนวนชาวเอเชียที่ถูกพวกนี้ทำร้ายหรือสังหารมีมากกว่าหนึ่งแสนคน ชาวโครยออิน (Koryoin) ก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น แม้ชาวเกาหลีส่วนใหญ่จะโอนสัญชาติเป็นรัสเซียและอาศัยอยู่ที่นั่นมาหลายชั่วอายุคน แต่พวกสกินเฮดก็ไม่เคยยอมรับ พวกเขาถูกคุกคามและดูแคลนมาตลอด ในปี 2005 เคยเกิดคดีสะเทือนขวัญที่ ‘ยาคอฟ คาน’ แชมป์คาราเต้ชาวรัสเซียเชื้อสายเกาหลีถูกพวกสกินเฮดรุมสังหาร “มัวทำอะไรอยู่? การแข่งขันยังไม่จบนะ” อเล็กซานเดอร์ เขาคือสกินเฮดและเป็นอันดับ 22 ของโลก เขามองคราวเกลเป็นยิ่งกว่าสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำ เขาไม่ได้เชิดชู ให้เกียรติ หรือเคารพคราวเกลที่ทำผลงานได้ดีกว่าใครเพื่อนเลย เขามองคราวเกลเป็นเพียงแค่สุนัขรับใช้ตัวหนึ่ง “...” คราวเกลนำพารัสเซียสู่ชัยชนะด้วยการล้มจิชูกะ สคัล และเลาเอล ร่างกายของเขาแทบจะพยุงไว้ไม่อยู่ในขณะที่อเล็กซานเดอร์กระซิบข้างหู “สะบัดมันทิ้งแล้วไปต่อซะ แกไม่ต้องตั้งใจทำงานเพื่อเอาเงินไปรักษาโรคของแม่แกเหรอ?” “...” “อะไร? จะไม่ลุกขึ้นมาใช่ไหม?” อเล็กซานเดอร์รู้เหตุผลที่คราวเกลเข้าร่วมการแข่งขันระดับโลกครั้งนี้ และเขาใช้ประโยชน์จากมันอย่างเต็มที่ “โอ้ ฉันเริ่มหมดไฟแล้วสิ ชักจะเบื่อการแข่งระดับโลกนี่แล้วเหมือนกัน งั้นฉันเลิกแข่งแล้วไปพักผ่อนดีไหมนะ?” “...ขอโทษด้วย ผมจะลุกเดี๋ยวนี้แหละ” คราวเกลรั้งตัวอเล็กซานเดอร์ที่ทำท่าจะล้มตัวลงนอนไว้ แล้วฝืนสังขารลุกขึ้น ขาของเขาสั่นพยพยามทรงตัวในขณะที่อเล็กซานเดอร์ชี้ไปที่กระดานคะแนน “ในขณะที่เราสู้กับสหรัฐฯ เกาหลีใต้ก็ชิงอันดับหนึ่งกลับไปได้อีกแล้ว ถ้าแกไม่อยากพลาดเหรียญทอง แกต้องไปขยี้พวกมันซะ” “...ผมจะจัดการเอง” ตัวยาใหม่ที่สามารถรักษาโรคของแม่เขาได้นั้น ต้องใช้เวลาอย่างน้อยอีกสองปีกว่าจะเริ่มผลิตออกมาจำหน่ายในเชิงพาณิชย์ คราวเกลไม่สามารถรอจนถึงตอนนั้นได้ เขาจึงต้องทำใจให้เข้มแข็ง *** อันดับ 1: เกาหลีใต้ - 244 คะแนน อันดับ 2: รัสเซีย - 195 คะแนน อันดับ 3: สหรัฐอเมริกา - 167 คะแนน อันดับ 4: แคนาดา - 153 คะแนน อันดับ 5: สหราชอาณาจักร - 119 คะแนน ... ... ใบหน้าของเกริดเคร่งเครียดขณะตรวจสอบกระดานคะแนน ‘คะแนนของรัสเซียเริ่มพุ่งขึ้นมาอีกครั้งแล้ว’ นั่นหมายความว่าการต่อสู้ระหว่างสหรัฐฯ และรัสเซียจบลงด้วยชัยชนะของรัสเซีย ‘สมกับเป็นคราวเกล’ ค่าพลังเฉลี่ยของทีมสหรัฐฯ สูงกว่ารัสเซีย แต่สหรัฐฯ พ่ายแพ้เพราะตัวแปรที่เรียกว่าคราวเกล ยูราและพีกซอร์ดไม่ได้คาดคิดว่าสถานการณ์จะออกมาเป็นเช่นนี้จึงรู้สึกตกใจ แต่เกริดนั้นต่างออกไป ‘เราไม่สามารถทำผลงานบนเวทีนี้ได้โดดเด่นไปกว่าคราวเกลแน่’ ในอดีต เกริดเคยเอาชนะคราวเกลได้เพราะคราวเกลไม่ได้อยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ การที่คราวเกลจะทำได้ถึงขนาดนี้ถือเป็นเรื่องธรรมดา เพราะเขาแข็งแกร่งมากจริงๆ “หืม” เกาหลีใต้กลับมาครองอันดับหนึ่งอีกครั้งก็จริง แต่สถานการณ์ตอนนี้ไม่สู้ดีนัก หัตถ์เทวะของเกริดกำลังเก็บคะแนนอย่างช้าๆ และสม่ำเสมอ ทว่าพีกซอร์ดนั้นมีข้อจำกัดด้านการโจมตีระยะใกล้ ขณะที่ยูราต้องใช้มานาในทุกการยิง ความเร็วในการกำจัดเป้าหมายของยูราลดลงอย่างเห็นได้ชัด และเป้าหมายที่บินอยู่บนฟ้าก็มีขนาดเล็กเกินกว่าจะรับมือได้หมด ‘ถ้าพัคจงฮวายังอยู่คงช่วยได้มาก’ เกริดประเมินว่าในที่สุดรัสเซียและแคนาดาจะแซงหน้าพวกเขาไปได้ ‘ความลับที่รัสเซียสามารถมาถึงจุดนี้ได้’ นั่นเพราะพวกเขาใช้งานอาวุธที่ชื่อว่าคราวเกลอย่างเต็มที่ คราวเกลเคลื่อนที่ผ่านเขตติรา ต่อสู้กับปัจจัยเสี่ยงที่คุกคามรัสเซียเพียงลำพัง และตอนนี้ ประเทศที่กำลังคุกคามรัสเซียอยู่ก็คือเกาหลีใต้ คราวเกลจำเป็นต้องเคลื่อนไหวอีกครั้งเพื่อให้รัสเซียได้รับชัยชนะที่เด็ดขาด และเกาหลีใต้จะเป็นเป้าหมาย ‘คราวเกลจะบุกมาในไม่ช้า’ แล้วผลจะเป็นอย่างไรถ้าฉันสู้กับเขา? ‘เกาหลีใต้จะแพ้’ แม้เกริดจะถ่วงเวลาคราวเกลไว้ได้ แต่ยูราและพีกซอร์ดเป็นเพียงสองคนที่ต้องรับมือกับเป้าหมาย ความเร็วในการเก็บคะแนนจะช้าลง สุดท้ายรัสเซียก็จะไล่ตามทัน ‘ถ้าให้ยูรากับพีกซอร์ดรับหน้าคราวเกลแทน...’ นั่นยิ่งแย่เข้าไปใหญ่ ยูราเติบโตอย่างรวดเร็วผ่านเมืองแวมไพร์และหมู่เกาะเบเฮน แต่เธอก็ยังเลเวลแค่ 260 ส่วนพีกซอร์ดนั้นไม่ใช่คู่ต่อสู้ของคราวเกลตั้งแต่แรก เกริดอาจจะเก็บเป้าหมายได้เพียงไม่กี่โหลก่อนที่ทั้งสองคนจะถูกคราวเกลสอยจนล็อกเอาต์ไป และเกริดก็จะเหลือตัวคนเดียว ผลลัพธ์ที่เกาหลีใต้พ่ายแพ้จะไม่เปลี่ยนแปลงเลย ‘จะเอาที่หนึ่งมาได้ยังไง?’ ถ้าเกริดเป็นผู้เล่นธรรมดา เขาคงถอดใจเรื่องเหรียญทองไปแล้ว แต่เกริดไม่ใช่ผู้เล่นทั่วไป เช่นเดียวกับคราวเกล เขามีพลังทำลายล้างที่ฉีกสามัญสำนึก ดังนั้นเขาจึงสามารถทำบางอย่างได้ ‘ถ้าฉันบุกไปถล่มรัสเซียล่ะ?’ ใช่แล้ว เขาไม่จำเป็นต้องแบกรับความเสี่ยงในการเผชิญหน้ากับคราวเกล ในขณะที่คราวเกลกำลังมุ่งหน้ามาที่นี่เพื่อสู้กับยูราและพีกซอร์ด เขาก็จะวิ่งไปขยี้ทีมรัสเซียแทน ‘หลังจากนั้นค่อยหลบการไล่ล่าของคราวเกล แล้วใช้หัตถ์เทวะจัดการเป้าหมายต่อ’ แคนาดายังคงเป็นปัญหา แต่เกาหลี แคนาดา และรัสเซียไม่ใช่ประเทศเดียวที่เหลืออยู่บนสมรภูมิ สหราชอาณาจักร อาร์เจนตินา จีน และญี่ปุ่นยังอยู่ในสภาพที่ค่อนข้างดี พวกเขาก็เล็งเหรียญรางวัลเช่นกัน ดังนั้นพวกเขาจะประเมินสถานการณ์และคอยถ่วงแข้งถ่วงขาแคนาดาเอง “ตกลงตามนี้” คูลดาวน์ของสกิลส่วนใหญ่กลับมาพร้อมใช้งานแล้ว และมานาก็ฟื้นฟูขึ้นมามากพอสมควร เกริดตัดสินใจและบอกกับยูราและพีกซอร์ด “เผยตัวออกมาให้คราวเกลเห็นว่าพวกคุณคือเป้าหมาย พอคราวเกลบุกมา ให้หนีไปให้ไกลที่สุดและถ่วงเวลาไว้ให้นานที่สุด” “เกริด อย่าบอกนะว่า...” ยูรานั้นฉลาด ส่วนพีกซอร์ดก็เคยเป็นหัวหน้ากิลด์ พวกเขาเข้าใจแผนของเกริดได้ในทันที “คุณจะบุกไปถล่มรัสเซียคนเดียวเหรอ?” “มันอันตรายเกินไปนะ ต่อให้จะเป็นเทพเกริดก็เถอะ! รัสเซียไม่ได้ชนะสหรัฐฯ เพราะคราวเกลคนเดียว พลังเฉลี่ยของรัสเซียนั้นแข็งแกร่งมาก โดยเฉพาะอเล็กซานเดอร์...!” “มันคือ ‘ลิสต์สูง ผลตอบแทนสูง’ (High list, high return) ไงล่ะ? ถ้าเราต้องการผลลัพธ์ที่ดีที่สุด ฉันก็ต้องยอมเสี่ยงแบบนี้แหละ” เกริดตัดบทคำพูดที่เต็มไปด้วยความกังวลของพีกซอร์ดแล้วหายเข้าไปในป่า พีกซอร์ดมองตามหลังเขาด้วยความมึนงงและพึมพำออกมา “มันต้อง ‘ความเสี่ยงสูง’ (High risk) ไม่ใช่ ‘ลิสต์สูง’...” เดี๋ยวนี้อนุบาลเขาก็สอนภาษาอังกฤษกันแล้วไม่ใช่เหรอ เขาควรจะรู้มากกว่านี้หน่อยไหม? พีกซอร์ดรู้สึกภูมิใจในภาษาอังกฤษของตัวเองมาก ทั้งที่พูดเป็นแค่คำว่า ‘Do you know?’ เท่านั้น *** “อัตราการทำคะแนนของเกาหลีใต้ช้าลงแล้วเหรอ?” “คราวเกลบุกไปถึงฐานเกาหลีใต้แล้วรึเปล่า?” “ไม่หรอก คราวเกลกำลังเหนื่อย เขาต้องใช้เวลาพอสมควรกว่าจะไปถึงฐานเกาหลี และต่อให้ไปถึง เขาก็คงไม่เป็นภัยคุกคามใหญ่หลวงสำหรับเกริดขนาดนั้น” “งั้นทำไมคะแนนเกาหลีใต้ถึงขึ้นช้านักล่ะ?” “หรือว่าพวกมันกลัวคราวเกลจนลนลาน?” “ก็นะ ในทีมเกาหลีมียูราอยู่ เธอคงรู้ตัวได้ทันทีว่าเธอคือเป้าหมายต่อไปของคราวเกล” “ฮ่าๆ! ไอ้พวกขี้ขลาด” ตัวแทนทีมรัสเซียอยู่บนยอดเขาซึ่งเดิมเป็นฐานของทีมสหรัฐฯ ด้วยเหตุนี้ ความเร็วในการเก็บคะแนนของพวกเขาจึงสูงมาก มันเร็วกว่าเกาหลีใต้อย่างน้อยห้าเท่า ดังนั้นการแซงอันดับจะเกิดขึ้นในไม่ช้า “แต่อเล็กซานเดอร์ ไม่คิดว่าเราเลิกก่อกวนคราวเกลระหว่างการแข่งระดับโลกจะดีกว่าเหรอ?” “ฉันเห็นด้วย คราวเกลคือขุมพลังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเราตอนนี้ ถ้าแกยังเอาแต่ขยี้ศักดิ์ศรีและกำลังใจของเขา มันอาจจะส่งผลเสียย้อนกลับมาหาเราก็ได้นะ” นอกจากอเล็กซานเดอร์แล้ว สมาชิกทีมรัสเซียคนอื่นๆ ไม่รู้เหตุผลที่แท้จริงว่าทำไมคราวเกลถึงเข้าร่วมการแข่งขันระดับโลก พวกเขาแค่คิดว่าคราวเกลต้องการเหรียญทองและรางวัลเหมือนกับพวกเขา อเล็กซานเดอร์แค่นเสียงหึ “ไม่ต้องห่วงหรอก มันน่ะอยากชนะการแข่งขันเพื่อรัสเซียยิ่งกว่าใครๆ เสียอีก มันจะทำเต็มที่จนถึงที่สุด แม้จะถูกปฏิบัติเหมือนหมาก็ตาม” อเล็กซานเดอร์ไม่ชอบคราวเกล เขาภาคภูมิใจที่ได้เข้าร่วมแข่งขันเพื่อสร้างความยิ่งใหญ่ให้รัสเซีย และทนไม่ได้กับท่าทีของคนที่เข้าร่วมเพื่อเหตุผลส่วนตัว ดังนั้นเขาจึงยิ่งอยากจะเหยียบย่ำคราวเกลให้จมดิน ขณะที่ตัวแทนทีมรัสเซียกำลังคุยกันพลางจัดการเป้าหมายอยู่นั้น “รังแกคราวเกลอยู่เหรอ? พวกไฮเอน่ากำลังตอแยราชสีห์อยู่รึไง?” น้ำเสียงนั้นคุ้นหูแต่ก็น่าประหลาดใจ อเล็กซานเดอร์และแรงเกอร์ชาวรัสเซียคนอื่นๆ หันไปตามทิศทางของเสียง “แก...” “เกริด?” ทำไมไอ้หมอนี่ถึงมาอยู่ที่นี่ได้? ตัวแทนทีมรัสเซียประเมินสถานการณ์ได้ทันที “โฮ่ เข้าใจละ แกกะจะมาถล่มพวกเราในขณะที่คราวเกลไปบุกเกาหลีใต้สินะ?” พวกเขารู้สึกขอบคุณเสียด้วยซ้ำ “วางแผนจะมาบุกพวกเราคนเดียวเนี่ยนะ บ้าไปแล้ว แกแค่มาหาที่ตายชัดๆ!” “ชนะพวกกระจอกมาได้ไม่กี่คน คิดว่าตัวเองเจ๋งนักเหรอ?” “แกไม่ใช่คราวเกลนะเว้ย เมื่อกี้แกเรียกพวกเราว่าไฮเอน่าแล้วเรียกคราวเกลว่าราชสีห์เหรอ? งั้นแกก็เป็นแค่สุนัข เป็นแค่หมาตัวหนึ่งเท่านั้นแหละ” เกริดเคยถูกกลั่นแกล้งมาตลอดในช่วงสมัยเรียน เขาจึงเกลียดการรังแกเป็นที่สุด เขาพอจะเดาสถานการณ์ของคราวเกลได้หลังจากได้ยินบทสนทนาของพวกแรงเกอร์รัสเซีย แววตาของเขาจึงคมปราบขึ้นมาทันที “ฉันคือเสือต่างหาก ไอ้พวกโง่” กร๊อบ! ก่อนจะมาถึงที่นี่ เกริดได้ใช้สกิล ‘รวมไอเทม’ โดยการรวม ‘ดาบยักษ์ของเกริด’ เข้ากับ ‘เฟลเลอร์’ ตอนนี้เขาจึงถืออาวุธที่มีพลังโจมตีสูงที่สุดเอาไว้ในมือ “ลิงก์ก้าวข้าม (Transcended Link) และคลื่นสังหารต่อเนื่อง (Linked Kill Wave)” การระดมโจมตีถล่มเข้าใส่ทีมรัสเซียอย่างบ้าคลั่ง ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม ตูม! “...!” คลื่นดาบพลังงานที่คุกคามยิ่งกว่าพายุทำลายล้างขอบยอดเขาจนพังพินาศ ต่างจากเลาเอลที่ทำให้ดินถล่มโดยใช้ประโยชน์จากภูมิประเทศ แต่เกริดทำให้เกิดดินถล่มด้วยพลังทำลายล้างล้วนๆ ตัวแทนทีมรัสเซียต่างกรีดร้องโหยหวนในขณะที่ถูกแรงปะทะเข้าอย่างจัง