บทที่ 92 **[ภารกิจ: คุ้มกันท่านหญิง]** ระดับความยาก: A ไอรีนซึ่งถูกลัทธิยาตันลักพาตัวไปเป็นครั้งที่สอง มีสภาพร่างกายและจิตใจที่อ่อนแอมาก เธอไม่สามารถกลับไปยังปราสาทวินสตันได้ด้วยกำลังของตัวเอง ดังนั้นคุณต้องคุ้มกันเธอให้ถึงปราสาทวินสตันอย่างปลอดภัย โปรดระวัง แม้มาลาคัสจะตายไปแล้ว แต่ก็อาจยังมีสาวกคนอื่นๆ หลงเหลืออยู่ เงื่อนไขการสำเร็จภารกิจ: เดินทางถึงปราสาทวินสตันพร้อมกับไอรีน รางวัลภารกิจ: ค่าความสนิทสนมกับไอรีนจะอยู่ในระดับสูงสุด (MAX), แหวนของโดรัน * หากค่าความสนิทสนมกับ NPC เพศตรงข้ามถึงระดับสูงสุด โอกาสที่จะเกิดเหตุการณ์พิเศษจะเพิ่มขึ้น **[แหวนของโดรัน]** ระดับ: ยูนิค (Unique) ความทนทาน: 10/10 พลังชีวิต: +1,000 ต้านทานเวทมนตร์ดำ: +10% ต้านทานพิษ: +10% * หากติดสถานะพิษหรือคำสาป ร่างกายจะฟื้นฟูทันที (ระยะเวลาคูลดาวน์ 60 นาที) * 50% ของความเสียหายที่ได้รับจะถูกฟื้นฟูทันที (ระยะเวลาคูลดาวน์ 10 นาทีเมื่อผลของทักษะทำงาน) สมบัติที่โดรัน นักรบเงาของเอิร์ลสไตม์รักมาก ว่ากันว่าเขาได้รับความเมตตาจากเทพีแห่งสุขภาพและปัญญา เงื่อนไขการใช้งาน: ไม่มี น้ำหนัก: 0.1 กรณีล้มเหลว: ไอรีนมีโอกาสเสียชีวิต ค่าความสนิทสนมกับเอิร์ลสไตม์จะลดลงสู่ระดับต่ำสุด * พื้นที่ทางตอนเหนือทั้งหมดของอาณาจักรเอเทอร์นัลจะตกอยู่ในความวุ่นวาย เนื่องจากเอิร์ลสไตม์จะสติหลุดหากไอรีนถูกสังหาร [ภารกิจกำลังดำเนินอยู่] “กึก...!” ร่างกายของเกริดสั่นสะท้านขณะกำหมัดแน่น มันเป็นความโกรธเพราะภารกิจเริ่มขึ้นโดยไม่ได้รับอนุญาตงั้นหรือ? เปล่าเลย ตรงกันข้ามเลยต่างหาก ‘ใช่! ยอดไปเลย!’ เกริดกู่ร้องในใจ ‘นี่คือโอกาสที่จะได้แหวนของโดรันมาครอง!’ เขาอยากได้แหวนวงนี้ตั้งแต่ตอนที่เจอโดรันครั้งแรก ในที่สุดแหวนที่มีออปชันสุดโหดก็กำลังจะมาอยู่ในมือเขาแล้ว ‘ว้าว นี่มันสุดยอดจริงๆ ไม่มีเงื่อนไขการใช้งานทั้งที่มีประสิทธิภาพสูงขนาดนี้เชียวเหรอ? ถ้าฉันมีแหวนวงนี้ พลังชีวิตก็เพิ่มขึ้นมาอีก 1,000 เลยไม่ใช่หรือไง?’ ค่าพละกำลังและค่าความอดทนของเกริดนั้นสูงผิดปกติเมื่อเทียบกับเลเวลของเขา ส่งผลให้พลังชีวิตปัจจุบันอยู่ที่ประมาณ 8,000 แต้ม ซึ่งถือว่าสูงกว่าค่าเฉลี่ยพลังชีวิตของพวกแทงเกอร์ในเลเวลเดียวกันเสียอีก สำหรับผู้เล่นเลเวลน้อยหรือผู้เล่นที่มีค่าความอดทนต่ำ พลังชีวิต 1,000 แต้มที่เพิ่มจากแหวนของโดรันนั้นมีค่ามหาศาล ไหนจะค่าต้านทานสถานะ การลบสถานะผิดปกติ และการฟื้นฟูพลังชีวิต ออปชันเหล่านี้เรียกได้ว่าดีที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย ‘ถ้าเอาไปลงประมูล ยังไงก็ขายได้แน่นอน’ ไอเทมระดับยูนิคที่ไม่มีเงื่อนไขการใช้งานนั้นหาได้ยากยิ่ง มูลค่าของมันน่าจะอยู่ที่หลายสิบล้านวอน... ไม่สิ อาจจะถึงร้อยล้านวอนเลยก็ได้... สถานการณ์นี้มันบ้าชัดๆ ‘ถ้าได้อันนี้มา มันจะไม่กลายเป็นว่าฉันได้กำไรจากการโดนขโมยโล่ศักดิ์สิทธิ์ไปหรอกเหรอ?’ เหตุผลที่เกริดมาที่ภูเขารอล์ฟคืออะไร? ก็เพื่อตามหาโล่ศักดิ์สิทธิ์ที่ถูกขโมยไปคืนมาไม่ใช่หรือ แต่แทนที่จะเจอหัวขโมย เขากลับพบมาลาคัสโดยบังเอิญ และจู่ๆ ก็ได้รับรางวัลภารกิจมหาศาลถึงสองอย่างฟรีๆ... แถมตอนนี้ยังมีภารกิจใหม่โผล่มาอีก มันเหมือนกับทำขวานหลุดมือตกน้ำ แต่กลับได้ขวานทองคำขึ้นมาแทนถึงสองเล่ม ‘ฉันนี่มันเหมือนกับคนสะดุดล้มกลางถนน แต่พอลุกขึ้นมาดันเจอแบงก์พันเลยแฮะ’ เกริดรู้ดีว่าปกติแล้วโชคลาภมักจะอยู่ไกลตัวเขาเสมอ เดิมทีถ้าเขาล้มลง เขาคงถึงขั้นดั้งหักไปแล้ว แต่ตั้งแต่กลายมาเป็นผู้สืบทอดของแพ็กม่า โชคชะตาของเขาก็ดูจะเข้าข้างและประสบความสำเร็จอยู่บ้าง ‘ไม่ใช่แค่แหวนของโดรันเท่านั้นที่ฉันจะได้’ หากค่าความสนิทสนมกับไอรีนถึงระดับสูงสุด เขาก็อาจจะได้แต่งงานกับเธอ หรือพูดอีกอย่างก็คือ เขาจะได้เป็นสามีของท่านหญิงเจ้าเมือง และเป็นลูกเขยของท่านเอิร์ล ‘ถ้าเป็นอย่างนั้น ฉันก็ไม่ต่างอะไรกับเจ้าเมืองเลยไม่ใช่เหรอ?’ ในตอนนี้วินสตันกำลังเติบโตจนกลายเป็นหนึ่งในเมืองที่ดีที่สุด แค่ภาษีอย่างเดียวก็คงมหาศาลจนนับไม่ถ้วนแล้ว ‘หึๆ ถ้าฉันได้เป็นเจ้าเมืองนะ ฉันจะขึ้นภาษีให้เรียบ แล้วฉันก็จะรวยเละ!’ ค่าความสนิทสนม MAX = แต่งงาน = เป็นเจ้าเมือง = ภาษีทั้งหมดเป็นของเขา เขาหายใจเข้าลึกๆ และตัดสินใจเริ่มทำภารกิจทันที “เชื่อใจผมเถอะ” เกริดแก้เชือกที่มัดไอรีนออก ช่วยพยุงเธอให้ยืนขึ้น และส่งยิ้มที่ดูใจดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ไปให้ “ผมจะคุ้มกันคุณไปส่งที่ปราสาทอย่างปลอดภัย เพราะฉะนั้นไม่ต้องกังวลไปนะครับ” “ขอบคุณค่ะ...” ความมั่นใจของเกริดพุ่งทะลุเพดานหลังจากโค่นมาลาคัสผู้โด่งดังลงได้ เขาตั้งมั่นที่จะสู้ แม้ว่าพวกสาวกยาตันจะดาหน้าเข้ามาขวางทางก็ตาม ‘พวกสาวกยาตันก็น่าจะมีเลเวลใกล้เคียงกับมอนสเตอร์ในหุบเขาเคซาน ต่อให้ไม่มีโล่ศักดิ์สิทธิ์หรือผ้าคลุมของมาลาคัส พวกนั้นก็ทำอะไรฉันไม่ได้หรอก’ อีกอย่าง เรกัสเองก็จัดการสาวกไปตั้งเยอะแล้ว เขาคิดว่าคงเหลืออยู่ไม่กี่คนหรอก ปัญหาเฉพาะหน้าตอนนี้ไม่ใช่ศัตรู แต่เป็นไอรีนต่างหาก “คุณเดินไหวไหม?” “ขอโทษด้วยนะคะ... ฉันเป็นภาระให้คุณแท้ๆ” สภาพร่างกายของไอรีนย่ำแย่จนไม่สามารถเดินเองได้ เกริดเห็นว่าพลังชีวิตของเธอต่ำจึงพยายามใช้โพชั่นฟื้นฟู แต่สภาพของเธอก็ยังไม่ดีขึ้น เขาพยายามให้เธอเดิมโพชั่นลบสถานะผิดปกติตั้งหลายขวด แต่มันก็ดูเหมือนจะไม่ได้ผลเลย ‘นี่ไม่ใช่สิ่งที่ผู้เล่นจะแก้ได้แฮะ เธอคงต้องอยู่ในสภาพนี้ไปจนกว่าจะถึงปราสาท บ้าจริง... เสียโพชั่นฟรีเลยเรา’ สุดท้ายเกริดก็ตัดสินใจให้ไอรีนขี่หลัง “ว้าย?!” ไอรีนเป็นถึงลูกสาวของเอิร์ลที่ถูกเลี้ยงมาอย่างทะนุถนอมในไข่ในหิน เธอไม่เคยแม้แต่จะจับมือกับผู้ชายคนไหนนอกจากพ่อของเธอ! ดังนั้นตอนนี้เธอจึงรู้สึกสับสนและเขินอายมากที่ต้องมาขี่หลังผู้ชาย “คุณ... คุณเกริดคะ! คุณไม่ต้องช่วยฉันขนาดนี้ก็ได้ค่ะ!” เธอบิดกายด้วยความขัดเขินจนใบหน้าแดงก่ำ แต่เรี่ยวแรงของเธอก็เบาหวิวราวกับขนนก นี่เป็นประสบการณ์ครั้งแรกของเกริดกับผู้หญิงคนอื่นที่ไม่ใช่น้องสาว ดังนั้นเขาจึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้น ‘นี่มัน... สัมผัสของผู้หญิง...!’ เกริดไม่เคยมีประสบการณ์เรื่องความรักมาก่อน... ตอนนี้เขาจึงกำลังเผชิญกับวิกฤต (ทางใจ) ในเกม แต่ก็นี่แหละคือโชคลาภอันประเสริฐ! เกริดตื่นเต้นกับสัมผัสของไอรีนบนแผ่นหลังและตอบกลับไปอย่างฮึกเหิม! “ไม่ต้องอายหรอกครับ! อย่าไปใส่ใจเลย ผมจะ... ไม่สิ ผมจะไม่ยอมให้คุณต้องลำบากแน่นอน! ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผมเถอะ!” “คุณเกริด...” ในช่วงเวลาที่ผ่านมา เกริดผ่านเหตุการณ์ต่างๆ และทำงานหนักมามาก จนสะสมแต้มสถานะได้เกือบ 250 แต้ม ด้วยเหตุนี้ ค่าความอดทนของเขาจึงสูงมากจนสามารถแบกไอรีนวิ่งได้อย่างสบายๆ ‘เอาล่ะ ไปกันเลย!’ ระยะทางจากภูเขารอล์ฟไปยังวินสตันต้องใช้เวลาเดินเท้าประมาณ 5 ชั่วโมง! เกริดตั้งเป้าที่จะไปให้ถึงวินสตันให้ได้ แต่ก็นะ นี่คือภารกิจระดับ A อุปสรรคจึงโผล่มาตั้งแต่เริ่มต้น “แกนั่นเอง! แกคือคนที่ฆ่ามาลาคัส!” สาวกสามคนที่ซ่อนตัวอยู่หน้าถ้ำปรากฏตัวออกมาและเข้าโจมตีเกริด “ฉันจะล้างแค้นให้ท่านมาลาคัส! ตายซะ!” สาวกยาตันใช้เวทมนตร์คำสาปใส่เกริด และยังอัญเชิญหมอกพิษที่จะทำให้ปอดเน่าเปื่อยออกมาด้วย แต่เวทมนตร์ของพวกมันไม่ได้ผลเลย เพราะเกริดต้านทานได้ทั้งหมด ตัวตนของเกริดเปรียบเสมือนศัตรูตามธรรมชาติของพวกนักเวทที่เน้นสร้างสถานะผิดปกติ “พวกแกอ่อนแอกว่ามาลาคัสตั้งเยอะนะ จะล้างแค้นทั้งที่อ่อนแอแบบนี้เนี่ยนะ? เคลื่อนที่ฉับพลัน (Quick Movements)!” [ทักษะเคลื่อนที่ฉับพลันทำงาน ค่าความคล่องตัวและอัตราการหลบหลีกของคุณจะเพิ่มขึ้นอย่างมากเป็นเวลา 1 นาที] เกริดไม่ได้เปิดใช้งานวิชาดาบของแพ็กม่า เพราะเมื่อไม่ได้เปิดใช้งานทักษะนี้ วิชาดาบของแพ็กม่าจะเพิ่มความเสียหายทางกายภาพและโอกาสเกิดคริติคอลขึ้น 10% พลังโจมตีเมื่อสวมใส่ ‘เดนสเลฟ’ (Dainsleif) ไม่ใช่สิ่งที่นักเวทจะทนรับไหว “ย้ากกก!” มือข้างหนึ่งประคองไอรีนไว้บนหลัง ส่วนอีกข้างเหวี่ยงเดนสเลฟเข้าใส่ เขาขาดพละกำลังทำให้ไม่สามารถควบคุมเดนสเลฟด้วยมือเดียวได้อย่างสมบูรณ์แบบ แต่การโจมตีที่ดูไม่สมบูรณ์และเชื่องช้านั้นก็เพียงพอแล้วที่จะจัดการกับพวกสาวกยาตัน “อั้ก!” “เพื่อท่านมาลาคัส!” “อ๊า! เพื่อเทพยาตัน!” เกริดไม่ได้หลบเวทมนตร์คำสาปเลย เขาฟาดดาบเข้าใส่ใบหน้าของพวกสาวกอย่างจัง เขาได้รับค่าประสบการณ์และไอเทมดรอปพอประมาณ ก่อนจะวิ่งลงจากภูเขาไป แต่ก็ยังมีการซุ่มโจมตีจากพวกสาวกยาตันอยู่ทั่วทั้งภูเขา “วิญญาณแห่งปรโลก จงใช้ความพยาบาทและความหวาดกลัวพันธนาการศัตรู บดขยี้จิตใจมันด้วยความกลัวและทำให้มันสูญสิ้นกำลังใจ! จงกลายเป็นตุ๊กตาที่ไร้วิญญาณซะ!” เวทมนตร์คำสาปพุ่งเข้ามาจากทุกทิศทาง มันดูน่ารำคาญนิดหน่อย เกริดจึงเก็บดาบยักษ์เข้าช่องเก็บของ แล้วดึงโล่ศักดิ์สิทธิ์ออกมาป้องกันไอรีนไว้ “กว๊าก!” พวกสาวกยาตันถึงกับชะงักเพียงแค่เผชิญหน้ากับโล่ศักดิ์สิทธิ์ เกริดอาศัยจังหวะนี้เก็บโล่และดึงมีดสั้นออกมา เล็ง ‘คลื่นลมกรด’ (Wind Blast) ไปยังทิศทางที่เวทมนตร์พุ่งมา ตูม ตูม ตูม! เกิดการระเบิดขึ้นบนภูเขา พร้อมกับเสียงกรีดร้องของสาวกยาตันที่ดังระงม “ขะ... แข็งแกร่งเกินไปแล้ว...!” พวกสาวกยาตันพ่ายแพ้อย่างราบคาบต่อสไตล์การสลับอาวุธไปมาระหว่างโล่ มีดสั้น และดาบยักษ์ของเกริด ‘พวกสาวกยาตันดูเป็นศัตรูที่น่ากลัวมากตอนที่ฉันเจอโดรันครั้งแรก แต่ตอนนี้มันกลับกันเลยแฮะ’ “เจ้าสัตว์ประหลาด! อึ๊ก!” “กรี๊ด!” พวกสาวกยาตันล้มลงอย่างไร้ทางสู้ต่อหน้าเกริดที่สวมหมวกเกราะรูปร่างประหลาดและผ้าคลุมของมาลาคัส! บางคนถึงกับร้องไห้ออกมาเมื่อตระหนักว่าไม่สามารถเอาชนะเกริดได้ ขณะที่คนอื่นๆ ยังคงดึงดันจะสู้ต่อ อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครถอยหนี ความบ้าคลั่งของพวกมันทำให้ไอรีนหวาดกลัว แต่เกริดกลับรู้สึกยินดีกับเรื่องนี้ เขาบดขยี้พวกสาวกที่ดาหน้ากันออกมาไม่หยุดหย่อน “ฮ่าๆๆๆ! เข้ามาเลย! ต่อไป! ต้องขอบคุณพวกแกทุกคนจริงๆ!” จากการต่อสู้ครั้งนี้ เกริดได้เรียนรู้อะไรหลายอย่าง ผู้เล่นทั่วไปมักจะไม่อยากยุ่งกับศัตรูที่สร้างสถานะผิดปกติ แต่เขาต่างออกไป ‘มอนสเตอร์ที่สร้างสถานะผิดปกติส่วนใหญ่มักจะมีพลังโจมตีหรือพลังป้องกันต่ำไม่ใช่เหรอ? แบบนี้ก็หวานหมูฉันเลยน่ะสิ วันหลังฉันควรจะหาล่าศัตรูประเภทนี้แหละ’ เกริดมีค่าต้านทานสถานะเกือบ 100% เนื่องจากคุณลักษณะของผู้สืบทอดของแพ็กม่าและค่าสถานะพิเศษของเขา เขารับรู้ซ้ำอีกครั้งว่าอาชีพในตำนานนั้นมัน ‘โกง’ แค่ไหนในขณะที่เขาจัดการกับศัตรูบนภูเขารอล์ฟ มอนสเตอร์หลายสิบตัวพุ่งเข้ามาหาเขาเพราะผลของผ้าคลุมมาลาคัส ผ่านไปสามชั่วโมง เกริดก็เลเวลอัพเป็น 97 “เราเสียเวลาไปหน่อยเพราะมอนสเตอร์โผล่มาไม่หยุดเลย ขอโทษด้วยนะครับ” “...สมกับที่คุณโดรันบอกไว้เลยค่ะ คุณเกริดเป็นคนเดียวที่ฉันพึ่งพาได้จริงๆ คุณแข็งแกร่งมากค่ะ” ไอรีนมีอัศวินที่แข็งแกร่งที่สุดในแดนเหนือคนหนึ่งเป็นลูกน้อง พ่อของเธอ เอิร์ลสไตม์ ก็มีคนเก่งๆ อยู่ในสังกัดมากมาย ดังนั้นเธอจึงมีความรู้เรื่องการต่อสู้เป็นอย่างดีและดูออกว่าเกริดมีฝีมือที่ยอดเยี่ยม แต่นั่นยิ่งทำให้เธอไม่เข้าใจ “คุณเกริดเป็นช่างตีเหล็กไม่ใช่หรือคะ? แต่ทำไมคุณถึงแข็งแกร่งขนาดนี้?” เกริดตอบกลับอย่างง่ายดาย “พลังของไอเทมครับ” “ไอ... ไอเทมเหรอคะ?” “ก็นะ มันเป็นข้อดีของการมีอุปกรณ์สวมใส่ที่ดีน่ะครับ” “ถึงจะมีอุปกรณ์ที่ดี แต่ถ้าไม่มีฝีมือมันก็คงยากที่จะทำได้ขนาดนี้ คุณทั้งแข็งแกร่งและยังถ่อมตัวอีกนะคะ” ไอรีนยิ้มอย่างอ่อนโยน ความชื่นชมที่เธอมีต่อเกริดเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ เกริดคิดในใจว่าคงอีกไม่นานหรอกที่เขาจะได้เป็นสามีของเธอ เขาพูดคุยกับไอรีนแบบนั้นไปตลอดทางจนกระทั่งมาถึงวินสตันอย่างปลอดภัย