บทที่ 561: นิรันดร์กาลเคียงคู่คุณ – R18 (คำเตือน: คุณคงดูฉากอย่างว่ามามากพอที่จะรู้ว่าเรื่องราวกำลังดำเนินไปทางไหน บทนี้จะเป็นเรื่องเกี่ยวกับ... อะแฮ่ม... ทั้งหมด ดังนั้นหากคุณไม่สนใจ ก็สามารถข้ามไปได้เลย!) เสียงการแลกจุมพิตดังก้องอยู่ภายใน ‘อีเทอร์นิตี้’ ซึ่งเป็นอาวุธวิเศษ เซลีนรู้สึกถึงความเสียวซ่านที่แล่นพล่านไปตามกระดูกสันหลัง ในขณะที่มือของวิลเลียมกำลังลูบไล้และฟ้อนเฟ้นไปตามร่างกายที่เรียบเนียนราวกับหยกของเธอ เธออยากจะเป็นฝ่ายเริ่มก่อน เพราะรู้สึกว่ามันเป็นหน้าที่ของอาจารย์ที่จะต้องแสดงให้วิลเลียมเห็นว่าควรทำอย่างไร ทว่าเอลฟ์สาวผู้งดงามไม่รู้เลยว่า เมื่อเป็นเรื่องของการร่วมรักแล้ว ลูกครึ่งเอลฟ์ผู้นี้กลับมีประสบการณ์มากกว่าเธอนัก “ผมเคยฝันถึงเรื่องนี้มาก่อน” วิลเลียมกล่าวขณะที่ใช้มือบีบเค้นยอดเขาคู่ของเซลีน “อาจารย์ ท่านช่างงดงามเหลือเกิน” วิลเลียมก้มหน้าลงและขบเม้มยอดปทุมถันสีชมพูที่ชูชันขึ้นจากการปรนเปรอของเขาเบาๆ เขาจุมพิต ลิ้มรส และดูดดึงมันราวกับทารก ในขณะที่ริมฝีปากของเขากำลังวุ่นอยู่กับทรวงอกของเซลีน มือขวาของเขาก็เลื่อนต่ำลงผ่านหน้าท้องเข้าไปสู่ปากทางแห่งความเป็นสาวของเธอ ร่างกายของเซลีนสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ภายใต้การรุกรานจากมือของวิลเลียม ลูกครึ่งเอลฟ์รู้ดีว่าแม้ภายนอกอาจารย์ของเขาจะทำท่าทางเหมือนมีประสบการณ์ในเรื่องพรรค์นี้มามาก แต่จริงๆ แล้วเซลีนยังคงเป็นหญิงสาวผู้บริสุทธิ์ที่ไม่เคยต้องมือชายใดมาก่อน ต่างจากเธอ วิลเลียมเคยกระทำเรื่องอย่างว่ามาแล้วในความฝัน แต่ยังไม่เคยเกิดขึ้นจริงในชีวิตจริง เขาไม่เคยล้ำเส้นนั้นกับเวนดี้ แอช หรือเจ้าหญิงซิโดนี เพราะเวลานั้นยังไม่เหมาะสม แต่ตอนนี้เขาอายุครบสิบแปดปีอย่างเป็นทางการแล้ว จึงไม่มีความจำเป็นที่เขาจะต้องยับยั้งชั่งใจอีกต่อไป “ท... ทำไมเจ้าถึงเก่งกาจนกเนี้?” เซลีนเอ่ยถามเสียงตะกุกตะกักเมื่อวิลเลียมหยอกล้อด้วยการบีบเค้น... “เจ้าเคยทำเรื่องแบบนี้มาก่อนงั้นหรือ?” “ในความฝันครับ” วิลเลียมตอบ “เจ้า... อือออ!... ฮ้า... โง่หรือเปล่า?” “มันคือเรื่องจริงครับอาจารย์ ผมทำแบบนี้มาหลายครั้งแล้วในความฝัน” “กับข้าเนี่ยนะ?” “... ครับ” ความลังเลเล็กน้อยของวิลเลียมไม่ได้รอดพ้นสายตาของเซลีนไปได้ แต่ความคิดของเธอกลับกลายเป็นพร่าเลือนเมื่อมือของลูกครึ่งเอลฟ์ยังคงโจมตีเธออย่างไม่ลดละ หลังจากสัมผัสได้ว่าร่างกายของเซลีนพร้อมที่จะรับเขาเข้าไปแล้ว วิลเลียมก็จุมพิตที่ริมฝีปากของอาจารย์ก่อนจะแยกขาของเธอออกกว้าง สายตาของเขาจับจ้องไปยังสถานที่ซึ่งเขากำลังจะประกาศความเป็นเจ้าของในอีกไม่ช้า “อาจารย์ ท่านแน่ใจแล้วใช่ไหมว่าต้องการให้เป็นผม?” “เรามาไกลขนาดนี้แล้ว ทำมันให้จบจนถึงที่สุดเถอะ” เซลีนผ่อนคลายร่างกายและเฝ้ารอ เธอไม่ต้องรอนานนักเพราะวิลเลียมเองก็มาถึงขีดจำกัดแล้วเช่นกัน ทันทีที่เขาลดสะโพกลง ความต้านทานสุดท้ายของเซลีนก็ถูกฉีกกระชากและปัดเป่าออกไปราวกับเรือที่เผชิญกับพายุในทะเลเปิด เอลฟ์ผู้งดงามรู้สึกเจ็บปวด แต่มันก็ไม่ได้เจ็บปวดอย่างที่เธอคาดไว้ ท่านหญิงอีรอสได้สั่งสอนวิลเลียมให้แน่ใจว่าคู่ของเขาจะสามารถรับเขาเข้าไปได้ทั้งหมด และเด็กหนุ่มก็ได้ใช้ทุกสิ่งที่เขาเรียนรู้มาเพื่อฝึกฝน วิลเลียมร่วมรักกับเซลีน และเสียงครางแห่งความสุขของเธอก็ดังระงมไปทั่วบริเวณ เขาไม่ได้ทำอย่างรุนแรง แต่เขาทำในลักษณะที่เหมือนเป็นการทรมานอาจารย์ของเขา นี่คือการเอาคืนสำหรับหลายปีที่เขาต้องทนทุกข์อยู่ในเงื้อมมือของเธอ ลูกครึ่งเอลฟ์มอบประสบการณ์ที่หอมหวาน เนิบนาบ แต่เปี่ยมไปด้วยความสุขให้กับเธอ มีบางครั้งที่เขาจะหยุดลง และจะทำต่อหลังจากที่เซลีนอ้อนวอนเขาเท่านั้น เซลีนอาจจะเป็นอาจารย์ของเขาเมื่อเป็นเรื่องของเวทมนตร์สายมืด แต่เมื่อเป็นเรื่องของการร่วมรัก วิลเลียมกลับเป็นฝ่ายชนะอย่างขาดลอย พวกเขาร่วมรักกันหลายครั้ง แต่ละครั้งเปลี่ยนท่วงท่าไปตามอารมณ์ คราวนี้เป็นตาของวิลเลียมที่จะสอนให้เซลีนรู้ว่าเขามีความสามารถแค่ไหน ซึ่งเอลฟ์สาวผู้เลอโฉมก็ไม่ได้มีข้อตำหนิใดๆ มีเพียงแต่จะเรียกร้องจากเขามากขึ้นเท่านั้น หลายชั่วโมงต่อมา... เซลีนหลับสนิทอยู่บนเตียง ในขณะที่วิลเลียมใช้ผ้าขนหนูเช็ดเหงื่อออกจากร่างกายของเธอ คราบสีแดงบนผ้าปูที่นอนสีขาวเป็นหลักฐานว่าเขาคือชายคนแรกของเซลีน และวิลเลียมก็อยากจะเก็บมันไว้ในแหวนมิติเพื่อเป็นที่ระลึกถึงคืนอันเร่าร้อนของพวกเขา ‘เก็บไว้หน่อยก็แล้วกัน’ วิลเลียมคิดพลางใช้เวทมนตร์แห่งลมพยุงร่างของเซลีนขึ้นจากเตียง จากนั้นเขาก็เก็บผ้าปูที่นอนสีขาวเข้าไปในแหวนมิติและรีบวางผืนใหม่ลงแทนที่เพื่อทำลายหลักฐาน “คนลามก” เซลีนเอ่ยขึ้นพร้อมกับลืมตาขึ้นมา จริงๆ แล้วก่อนหน้านี้เธอหลับไปแล้ว แต่ทันทีที่เธอสัมผัสได้ถึงพลังเวทมนตร์ที่ถูกใช้งานกับร่างกาย เธอจึงตื่นขึ้นมาได้ทันเวลาที่เห็นวิลเลียมกำลังเก็บผ้าปูที่นอนเข้าแหวนมิติพอดี วิลเลียมแสร้งทำเป็นไม่ได้ยินและอุ้มเอลฟ์สาวไปยังห้องน้ำเพื่อทำความสะอาดร่างกาย อีเทอร์นิตี้เป็นอาวุธวิเศษที่คนสามารถใช้เวลาเก็บตัวฝึกฝนได้หลายวัน แน่นอนว่ามันมีสิ่งอำนวยความสะดวกเหมือนบ้านที่ครบครันสำหรับใครบางคนที่จะอาศัยอยู่ที่นั่นเป็นเวลานาน วิลเลียมใช้เวทมนตร์ไฟและน้ำเติมน้ำอุ่นลงในอ่างอาบน้ำจนเต็ม ก่อนจะวางหญิงสาวในอ้อมแขนลงไป แน่นอนว่าเขาก็ก้าวลงไปในอ่างด้วยเช่นกัน และจัดตำแหน่งตัวเองอยู่ข้างหลังเธอ ให้ร่างกายของเธอพิงอยู่กับหน้าอกของเขา ทั้งสองแช่อยู่ในน้ำโดยไม่พูดอะไรแม้แต่คำเดียว อ้อมแขนของวิลเลียมโอบรอบเอวของเซลีนไว้เพื่อให้เธอนิ่งอยู่กับที่ วิลเลียมลังเลที่จะถามคำถามกับเซลีน เพราะเขารู้อยู่แล้วว่าคำตอบจะเป็นอย่างไร แม้ว่าตอนนี้เธอจะอยู่กับเขา แต่เซลีนก็จะไม่เปลี่ยนใจเรื่องที่จะไปทวีปปีศาจ วันเวลาผ่านไปหนึ่งวัน... สองวัน... วิลเลียมและเซลีนไม่ได้ออกไปจากอีเทอร์นิตี้และใช้เวลาอยู่ด้วยกัน เซลีนเล่าให้วิลเลียมฟังเกี่ยวกับวัยเด็กและความสัมพันธ์ของเธอกับเซเลสเทอ มันตรงกันข้ามกับที่เขาคาดไว้ เซลีนมีความสัมพันธ์ที่ดีกับพี่สาวฝาแฝดของเธอ เธอกล่าวเสริมว่าพวกเขาทั้งคู่เพียงแต่ปฏิบัติต่อกันอย่างเย็นชาแต่เพียงเปลือกนอก เพื่อให้พวกผู้อาวุโสแห่งสภาเอลฟ์คิดว่าพวกเขาไม่ถูกกัน “เมื่อข้าพบเธอ ข้าจะบอกเรื่องของเจ้าให้เธอฟังอย่างแน่นอน” เซลีนกล่าวขณะที่ลูบหัวของวิลเลียมที่กำลังหนุนตักของเธออยู่ ทั้งสองใช้เวลาไปในลักษณะนี้ ต่างฝ่ายต่างไม่อยากทำลายบรรยากาศระหว่างกัน พวกเขาจึงเลือกที่จะคุยเรื่องสัพเพเหระ แทนที่จะถามกันว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่จะดำเนินไปอย่างไร วิลเลียมบอกได้ว่าอาจารย์ของเขาไม่อยากให้ความหวังปลอมๆ แก่เขา ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจเคารพความปรารถนาของเธอ “อาจารย์ครับ ตอนผมยังเด็ก โอลิเวอร์เคยบอกให้ผมไปเอาเมล็ดพันธุ์แห่งชีวิตจากเซเลสเทอหลังจากที่ผมเดินทางไปยังทวีปกลาง” วิลเลียมกล่าว “เขาบอกว่าผมควรจะเอามันมาให้ท่านหลังจากนั้น” “โอ้? เขาพูดแบบนั้นงั้นหรือ?” เซลีนหัวเราะเบาๆ จากนั้นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าอันงดงามของเธอ “อืม ก็น่าสนนะ ข้าอยากรู้เหมือนกันว่าเธอจะมีปฏิกิริยายังไงหลังจากที่เจ้าไปประกาศสิทธิ์แบบนั้น” “อาจารย์ ผมบอกได้จากคำพูดของท่านเลยว่าจะมีเรื่องร้ายๆ เกิดขึ้นกับผมถ้าผมทำแบบนั้น” “เจ้าแค่คิดมากไปเอง” ร่างกายของเซลีนสั่นน้อยๆ ขณะที่เธอกลั้นหัวเราะไม่ให้เล็ดลอดออกมา เธออยากรู้จริงๆ ว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าวิลเลียมทำตามที่พูดจริงๆ แน่นอนว่าเธอพอจะเดาออกว่าทำไมโอลิเวอร์ถึงขอให้วิลเลียมทำเช่นนี้ เอลฟ์สาวผู้เลอโฉมไม่รู้ว่าเธอควรจะชมหรือจะดุเจ้าลิงนกแก้วดีที่ทำอะไรลับหลังเธอเช่นนี้ แต่ถึงอย่างนั้น สิ่งหนึ่งที่แน่นอนก็คือ เจ้าลิงนกแก้วได้วางแผนเล่นงานวิลเลียมและโยนเขาเข้าไปในถ้ำสิงโตเสียแล้ว แน่นอนว่าเซลีนจะไม่พูดอะไร เพราะเธออยากให้เซเลสเทอได้รู้ว่าลูกศิษย์ของเธอนั้นหน้าด้านเพียงใด เธอได้แต่หวังว่าในการพบกันครั้งแรก วิลเลียมจะไม่ต้องทนทุกข์ทรมานมากเกินไปนักจากปฏิกิริยาของพี่สาวฝาแฝดต่อคำขอของเขา