บทที่ 33 - จากโอหังเป็นถ่อมตน (1) การปรากฏตัวของเซียวเยี่ยเอ๋อร์สร้างความตกตะลึงให้กับทุกคนที่อยู่ที่นั่น ผู้เล่นทุกคนในที่นี้ต่างรู้ดีว่าเซียวเยี่ยเอ๋อร์คือใคร เพราะเธอคือเพื่อนร่วมทีมของท่านเทพธิดา ประกอบกับความสวยและความบริสุทธิ์ของเซียวเยี่ยเอ๋อร์ ทำให้ภาพของเธอประทับแน่นอยู่ในความทรงจำของทุกคน ทว่า เหตุใดหญิงสาวที่ดูบริสุทธิ์เช่นนี้ถึงได้มาเอ่ยชวนผู้เล่นนู้บ? ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่เหนือจินตนาการยิ่งกว่าก็คือ... คนที่สั่งให้มาเชิญนู้บคนนี้ไม่ใช่เซียวเยี่ยเอ๋อร์ แต่เป็นท่านเทพธิดา 'เจินเทิลสโนว์' (Gentle Snow) เองต่างหาก เจินเทิลสโนว์คือใคร? เธอคือ 'เทพธิดาหิมะ' ที่ได้รับการยอมรับอย่างเป็นเอกฉันท์ในโลกเกมเสมือนจริง มีชายหนุ่มโปรไฟล์เลิศเลอนับไม่ถ้วนที่ต้องการจะเข้าใกล้เธอ ถึงขนาดที่มีลูกหลานเศรษฐีบางคนเสนอเงินถึงสิบล้านเครดิตเพียงเพื่อจะได้ร่วมรับประทานอาหารกับเจินเทิลสโนว์สักมื้อ ทว่าคนคนนั้นกลับไม่ได้รับแม้แต่คำตอบเดียวจากเธอ "ไสหัวไป!" ลูกเศรษฐีคนนั้นโกรธแค้นเป็นธรรมดา เขาจึงพยายามหาทางแก้แค้นและครอบครองเจินเทิลสโนว์มาเป็นของตนให้ได้ ทว่าเพียงไม่กี่วันต่อมา ลูกเศรษฐีผู้นี้ก็ต้องตกตะลึง เมื่อพ่อของเขาที่เป็นเศรษฐีสร้างตัวกลับกลายเป็นคนสิ้นเนื้อประดาตัวในทันที ทรัพย์สินทั้งหมดของพ่อเขาตกเป็นของคนอื่นเพียงชั่วข้ามคืน และเมื่อพ่อของเขารู้ถึงสาเหตุ ก็เกือบจะตีลูกชายจนตาย ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ทุกคนจึงได้ตระหนักถึงความน่าสะพรึงกลัวของเจินเทิลสโนว์ อย่างไรก็ตาม แฟนคลับของเธอกลับเพิ่มจำนวนมากขึ้นไปอีกหลังเหตุการณ์นั้น เจินเทิลสโนว์เปรียบเสมือนเทพธิดาที่หลุดออกมาจากตำนาน ทั้งสูงส่งและมิอาจล่วงละเมิดได้ เทพธิดาเช่นนี้กลับเป็นฝ่ายเอ่ยปากชวนนู้บคนหนึ่งก่อน แล้วจะไม่ให้ผู้คนตกใจได้อย่างไร? ในตอนนี้ ไม่มีใครอยู่ในอารมณ์ที่จะหัวเราะเยาะอีกต่อไป มีเพียงความอิจฉาริษยาและความไม่พอใจ นู้บคนหนึ่งมีคุณงามความดีหรือความสามารถอะไรถึงได้รับเชิญไปสนทนากับท่านเทพธิดา? "บ้าเอ๊ย นู้บนี่ต้องโชคขี้หมาแน่ๆ! ทำไมต้องเป็นมันด้วย?! ฉันออกจะหล่อเหลาขนาดนี้ แต่ท่านเทพธิดากลับไม่แม้แต่จะชายตามามอง" "ฉัน 'อวี้เฟิงซู่' (Jade Windtree) เป็นถึงยอดฝีมือใน God’s Domain แต่ทำไมท่านเทพธิดาถึงไม่มาชวนฉันคุยบ้าง? หรือว่าฉันจะหล่อเกินไป? หรือว่าท่านเทพธิดาจะชอบแนวป่าเถื่อน?" "ท่านเทพธิดาคงอยากจะรู้สถานการณ์ข้างในดันเจี้ยนโหมดนรกแน่ๆ ถึงได้ไปตามหาหมอนั่น ฉันไม่คิดเลยว่าแม้แต่นู้บก็จะได้ผลประโยชน์แบบนี้ด้วย ถ้าฉันรู้เร็วกว่านี้ ฉันคงเข้าไปในโหมดนรกสักครั้งเหมือนกัน" ทุกคนต่างเริ่มวิพากษ์วิจารณ์ พวกเขาจ้องมองฉีเฟิงด้วยสายตาดูถูกและอิจฉา จนแทบอยากจะฆ่าเขาให้ตายเสียเดี๋ยวนั้น "หัวหน้า 'เหว่ยเหว่ยอีหลาย' (Waving Slowly) ผมหูไม่ฝาดไปใช่ไหม? นู้บคนนั้นได้รับคำเชิญจากท่านเทพธิดาจริงๆ เหรอ ผมต้องหูฝาดไปแน่ๆ" คืนฤดูร้อนไร้คำพูด (Wordless Summer Night) บีบแก้มหนาๆ ของตัวเองพลางพูดด้วยสีหน้าเซ่อซ่า "ก็น่าจะจริง แต่ท่านเทพธิดาคงมีบางอย่างอยากจะถามเท่านั้นแหละ หมอนั่นก็แค่โชคดี" เหว่ยเหว่ยอีหลายผู้ทะนงตัวสรุปว่าการที่ฉีเฟิงได้สนทนากับท่านเทพธิดานั้นเป็นเพียงเรื่องของดวงล้วนๆ ซึ่ง 'จ้านเต้าตี่' (Battle To The End) ที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็พยักหน้าเห็นด้วย เจินเทิลสโนว์คือตัวตนที่พวกเขาต้องแหงนหน้ามอง พวกเขาเป็นคนจากโลกที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ไม่ต้องพูดถึงเรื่องการได้สนทนาด้วย แค่ได้อยู่ในป่ามรณะร่วมกับเจินเทิลสโนว์ พวกเขาก็รู้สึกโชคดีอย่างหาที่สุดไม่ได้แล้ว ทว่าในขณะที่ทุกคนคิดว่าฉีเฟิงจะตอบตกลงอย่างกระหยิ่มยิ้มย่อง ฉีเฟิงกลับให้คำตอบที่ตรงกันข้าม "ไม่สนใจ ผมกำลังรีบ" ฉีเฟิงหันหลังและเดินจากไปทันทีหลังจากตอบกลับ เขาไม่ได้ใส่ใจเซียวเยี่ยเอ๋อร์ที่อยู่ตรงหน้าเลยแม้แต่น้อย และยิ่งไม่สนใจคำเชิญของเจินเทิลสโนว์เลยด้วยซ้ำ ในเมื่อตอนนี้แบบแปลนการตีเหล็กอยู่ในมือเขาแล้ว เขาก็ขาดเพียงแค่แร่เท่านั้น ยิ่งชุดเกราะกองทหารรักษาการณ์ (Garrison Armor) ปรากฏโฉมออกมาได้เร็วเท่าไหร่ รายได้ของฉีเฟิงก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น หากเขาพลาดโอกาสทองนี้ไป เขาจะต้องเสียเงินจำนวนมหาศาล แบล็กกี้ที่ตื่นเต้นจนแทบบ้าเพราะคิดว่าจะได้เข้าใกล้ท่านเทพธิดา กลับต้องแทบคลั่งเมื่อได้ยินคำตอบของฉีเฟิง เส้นประสาทในสมองของฉีเฟิงต้องวางผิดที่แน่ๆ ถึงได้กล้าปฏิเสธคำเชิญนี้ ไม่ใช่แค่แบล็กกี้ที่อึ้งไป แม้แต่เซียวเยี่ยเอ๋อร์ก็ยืนนิ่งด้วยความตกตะลึง นี่เป็นครั้งแรกที่เธอพบผู้ชายที่กล้าปฏิเสธคำเชิญของพี่เสวี่ย ผู้ชายมากมายต่างอ้อนวอนขอคำเชิญเช่นนี้ แต่ทุกคนต่างก็ต้องคว้าน้ำเหลว หรือว่าผู้ชายคนนี้จะเป็นคนเขลา? "ไปเถอะ ยืนเหม่ออะไรกันอยู่?" เมื่อฉีเฟิงพบว่าไม่มีใครเดินตามมา เขาจึงหันไปถามเพื่อนร่วมทีมที่ยังยืนแข็งทื่อ "พี่เฟิง นั่นคำเชิญจากเทพธิดาหิมะเลยนะ พี่ไม่ลองคิดดูอีกทีเหรอ?" แบล็กกี้ขอร้อง จิตใจของเขาตอนนี้ใกล้จะเสียสติอยู่รำพึง ในขณะเดียวกันเขาก็สวดอ้อนวอนในใจให้ฉีเฟิงรีบตอบตกลงเสียที โอกาสดีๆ แบบนี้ไม่มีทางจะหาได้อีกแล้วในอนาคต "ก็บอกแล้วไงว่าไม่มีเวลา" ฉีเฟิงตอบด้วยรอยยิ้ม เขาถึงกับพูดไม่ออกเมื่อเห็นสายตาอ้อนวอนของแบล็กกี้ ไม่ว่าอย่างไร ความเคารพเทิดทูนที่แบล็กกี้มีต่อเทพธิดาหิมะก็คงไม่เปลี่ยนไปแม้แต่นิดเดียว ในตอนนี้เอง เจินเทิลสโนว์และจ้าวเยว่หรูก็เดินเข้ามาหา เจินเทิลสโนว์ในชุดเกราะแผ่นสีเงินขาวคือจุดสนใจของคนทั้งป่ามรณะอย่างไม่ต้องสงสัย สายตาของทุกคนจ้องเขม็งไปที่สัดส่วนที่โค้งเว้าอย่างสมบูรณ์แบบของเธอจนน้ำลายแทบสอ ไม่มีใครคาดคิดว่าเจินเทิลสโนว์จะปรากฏตัวออกมาด้วยตัวเอง ความอิจฉาและริษยาที่ทุกคนมีต่อฉีเฟิงยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นไปอีก "คุณสบายใจได้ ฉันจะไม่เสียเวลาของคุณนานเกินไป อุปกรณ์ระดับทองแดงชิ้นนี้ถือเป็นค่าตอบแทนสำหรับคุณ" เจินเทิลสโนว์ลอบสังเกตฉีเฟิงอย่างระมัดระวัง เธอพบว่าฉีเฟิงนั้นแตกต่างจากคนทั่วไป แม้ว่ารูปลักษณ์ของเขาจะดูธรรมดา แต่ร่างกายของเขากลับแผ่ซ่านความรู้สึกที่สงบนิ่งและมั่นคง ทั้งยังมีกลิ่นอายสังหารจางๆ แผ่ออกมาจากตัว กลิ่นอายเช่นนี้จะเกิดขึ้นได้ก็ต่อเมื่อผ่านการต่อสู้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายนับครั้งไม่ถ้วนมาเท่านั้น "เสวี่ย?" จ้าวเยว่หรูตกตะลึง เธอไม่คิดเลยว่าเจินเทิลสโนว์จะให้ความสำคัญกับฉีเฟิงขนาดนี้ ดวงตาคู่สวยของเธอหันไปมองฉีเฟิงอย่างไม่เต็มใจ คิ้วของเธอขมวดเล็กน้อยก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงดูแคลน "ฉันไม่คิดว่าหมอนี่จะมีค่าพอสำหรับอุปกรณ์ระดับทองแดงหรอกนะ อย่างมากก็แค่อุปกรณ์ระดับสีเทาสักชิ้นก็เกินพอแล้ว" พวกเธอให้เกียรติโดยการเชิญฉีเฟิงมาคุยด้วยแล้ว แต่ฉีเฟิงไม่เพียงไม่ซาบซึ้งในน้ำใจ เขายังปฏิเสธทันทีอีก หากเป็นคนอื่นได้รับคำเชิญแบบนี้ คงจะรีบวิ่งกุลีกุจอเข้ามาประจบประแจงนานแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่จ้าวเยว่หรูเจอผู้ชายหน้าตาไม่น่ามองที่กล้าทำเช่นนี้ เธอเชื่อมั่นว่าฉีเฟิงต้องมีแผนการบางอย่างในใจและไม่ใช่คนดีอะไรแน่นอน "ไม่จำเป็นต้องใช้อุปกรณ์ระดับทองแดงหรอก ของพวกนั้นผมก็มีอยู่แล้ว" ฉีเฟิงโบกมือปฏิเสธด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย เขาไม่ได้พยายามจะเอาใจยัยแม่มดคนนี้ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว แต่ก็ไม่คิดว่าเธอจะพูดถึงเขาเช่นนี้ อย่างไรก็ตาม เขาไม่ใช่คนยากจน และไม่ต้องการทานน้ำใจจากใคร ดวงตาคู่สวยของจ้าวเยว่หรูกวาดมองฉีเฟิงตั้งแต่หัวจรดเท้า เธออดไม่ได้ที่จะส่งเสียงหัวเราะเบาๆ พลางพูดประชดประชันว่า "ช่างเป็นคนที่มีจิตใจแน่วแน่เสียจริง ทั้งที่อยากได้แท้ๆ แต่กลับไม่ยอมรับ เสวี่ย หมอนี่มันไม่จริงใจเลยจริงๆ!" "เยว่หรู" เจินเทิลสโนว์ส่งสายตาปรามอย่างหมดความอดทน เป็นฝ่ายพวกเธอเองที่เริ่มส่งคำเชิญไปก่อน มันคงไม่เหมาะสมนักหากจะไปดูถูกคนอื่นในตอนนี้ จ้าวเยว่หรูทำปากยื่น เธอเหลือบมองฉีเฟิงพลางเชิดหน้าอกคู่ภูมิใจขึ้นก่อนจะหันหน้าหนีอย่างช่วยไม่ได้ เธอไม่คิดว่าคนกระจอกๆ อย่างฉีเฟิงจะมีอะไรที่พวกเธอต้องการ "ขอโทษด้วย โปรดรับอุปกรณ์ชิ้นนี้ไว้แทนคำขอโทษเถอะ" เจินเทิลสโนว์หยิบเข็มขัดระดับทองแดง เลเวล 0 สำหรับนักดาบออกมาและยื่นแลกเปลี่ยนให้ฉีเฟิง เธอต้องการจบเรื่องนี้เสียที เมื่อเห็นถึงความจริงใจของเจินเทิลสโนว์ ฉีเฟิงก็ไม่ได้ปฏิเสธ หากเขาปฏิเสธอีก มันจะยิ่งทำให้เขาดูเป็นคนใจแคบ และในขณะเดียวกัน เขาก็ไม่อยากให้เจินเทิลสโนว์คิดว่าเขาไม่อยากประนีประนอม เขาคงไม่อาจปฏิเสธน้ำใจของคนอื่นซ้ำแล้วซ้ำเล่าได้ อีกอย่าง เขาก็ยังขาดเข็มขัดระดับทองแดงอยู่พอดี "เหอะ ก็นึกว่าเก่งมาจากไหน สุดท้ายนายก็ยังต้องการมันอยู่ดี" จ้าวเยว่หรูพูดอย่างดูถูก เธอรู้สึกเสียดายลึกๆ ที่ต้องเสียอุปกรณ์ระดับทองแดงไป พวกเธอได้อุปกรณ์ชิ้นนี้มาหลังจากสังหารมอนสเตอร์ระดับกะทิ (Rare Elite) ด้วยความยากลำบาก มันช่างเป็นการเสียเปล่าอย่างแท้จริงที่ความพยายามของพวกเธอต้องมาตกอยู่ในมือของฉีเฟิง ฉีเฟิงขมวดคิ้วเล็กน้อย แม้แต่ผู้ชายทั่วไปก็คงทนไม่ได้ที่ถูกเย้ยหยันและดูถูกเช่นนี้ นับประสาอะไรกับคนที่กลับชาติมาเกิดใหม่อย่างเขา "ในเมื่อคุณหนูเสวี่ยมอบอุปกรณ์ระดับทองแดงให้ผมชิ้นหนึ่ง มันก็สมควรแล้วที่ผมจะตอบแทนในแบบเดียวกัน ให้สิ่งนี้เป็นของขวัญตอบแทนก็แล้วกัน"