บทที่ 54 - คัมภีร์แห่งความมืด เมื่อเจินเสวี่ยตัดสายไป สือเฟิงก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก โชคดีที่เขาไม่ถูกค้นพบตัวตน หากเจินเสวี่ยรู้ว่าสือเฟิงคือผู้สร้างชุดเกราะกองทหาร ผลลัพธ์ที่ตามมาอาจจะน่าสะพรึงกลัวอย่างมาก นอกจากนี้ สือเฟิงยังไม่สงสัยเลยว่าเจินเสวี่ยอาจใช้วิธีการที่รุนแรงเพื่อบีบบังคับเขา ฉายาเทพธิดาหิมะไม่ใช่จะได้มาเพราะโชคช่วย วิธีการที่เฉียบขาดราวกับกำปั้นเหล็กของเธอเคยทำให้ยอดฝีมือจำนวนนับไม่ถ้วนต้องใบ้รับประทานมาแล้ว มิฉะนั้นเธอคงไม่สามารถปกครองยอดฝีมือจำนวนมากขนาดนั้นได้ อย่างไรก็ตาม สือเฟิงได้ค้นพบเรื่องที่น่าสนใจจากคำพูดของเจินเสวี่ย กิลด์ต่างๆ ในเมืองวารีขาวเริ่มให้ความสำคัญกับชุดเกราะกองทหารอย่างมากแล้ว นี่หมายความว่าชื่อเสียงของมันได้แพร่กระจายออกไป ปัจจุบันความนิยมของชุดเกราะกองทหารอาจมาถึงจุดสูงสุดแล้ว และนี่คือโอกาสทองที่สือเฟิงจะขายมันในปริมาณมากเพื่อทำกำไรมหาศาล เพราะหลังจากผ่านไปอีกสักระยะ มูลค่าของมันจะไม่สูงเท่าตอนนี้อีกต่อไป “ลองไปดูเควสต์ระดับมหากาพย์ก่อนดีกว่า จากนั้นค่อยกลับมาสร้างชุดเกราะกองทหาร” สือเฟิงแทบจะอดใจไม่ไหวที่จะกลับไปสร้างชุดเกราะในเมื่อโอกาสทำเงินก้อนโตมาถึงแล้ว อย่างไรก็ตาม เควสต์ระดับมหากาพย์ที่อยู่ตรงหน้านั้นสำคัญกว่ามาก หากเขายอมแพ้กลางคัน เขาจะต้องเสียใจไปตลอดชีวิตอย่างแน่นอน เควสต์ระดับมหากาพย์นี้มีบทบาทอย่างมากที่ทำให้ 'ผู้ดับฝัน' (Fantasy Extinguisher) ประสบความสำเร็จระดับตำนาน แน่นอนว่าสือเฟิงจะไม่ปล่อยให้โอกาสนี้หลุดมือไป หลังจากใช้เวลา 20 นาทีลัดเลาะไปตามเส้นทางแคบๆ ในย่านสลัม ในที่สุดเขาก็มาถึงหอสมุด ระหว่างทางมาที่นี่ สือเฟิงได้ค้นพบความมหัศจรรย์ของการมีนักบวชศักดิ์สิทธิ์เดินเคียงข้างในย่านสลัม เหล่า NPC ที่ตั้งใจจะปล้นเขาต่างถอยหนีไปตามๆ กันหลังจากเห็นเครื่องแต่งกายของชาร์ลิน มิฉะนั้นสือเฟิงคงต้องใช้เวลากว่าหนึ่งชั่วโมงในการเดินทางครั้งนี้ เพราะต้องคอยต่อสู้กับพวกหนูท่อเหล่านี้อย่างต่อเนื่อง ยิ่งไปกว่านั้น NPC พวกนี้ยังยากจนข้นแค้นอย่างถึงที่สุด สือเฟิงจะไม่ได้รับรางวัลใดๆ เลยจากการฆ่าพวกเขา แม้แต่ค่าประสบการณ์ก็ไม่มี หอสมุดของเมืองเรดลีฟมีสภาพที่ทรุดโทรม ตัวอาคารมีเพียงสองชั้น และไม่มีใครอยู่ดูแล มีเพียงใบไม้แห้งที่เกาะอยู่ตามผนัง เมื่อก้าวเข้าไปด้านใน ฝุ่นและสิ่งสกปรกก็ปกคลุมไปทั่วอาคาร หนังสือที่วางอยู่บนโต๊ะไม้ถูกปกคลุมด้วยชั้นฝุ่นหนาเตอะ หอสมุดแห่งนี้ดูเหมือนบ้านผีสิงมากกว่าสถานที่ที่คนเคยอาศัยอยู่ “ขออภัยด้วยนะ ไม่ได้มีใครมาที่นี่นานแล้ว ฉันเลยไม่ได้ทำความสะอาดที่นี่เลย เชิญนั่งตรงไหนก็ได้ตามสบายนะ” ชาร์ลินยิ้มบางๆ ขณะชี้ไปยังเก้าอี้ที่เต็มไปด้วยฝุ่น โดยไม่เข้าใจเลยว่าการกระทำของเธอนั้นไม่เหมาะสมอย่างยิ่ง “ท่านนักบวชศักดิ์สิทธิ์ผู้เป็นที่เคารพ ผมมาที่นี่เพราะต้องการให้ท่านช่วยแปลไดอารี่เล่มนี้ครับ” สือเฟิงกล่าวเข้าประเด็นทันที คิ้วของเขาขมวดมุ่นเล็กน้อยเมื่อมองไปยังชั้นฝุ่นหนาเท่านิ้วที่ปกคลุมเก้าอี้ เขาไม่อยากให้เสื้อผ้าสกปรกเลยจริงๆ อย่างไรก็ตาม ชาร์ลินยังคงสนใจแต่เรื่องของตัวเองขณะค้นหาบางอย่างบนชั้นหนังสือ ราวกับว่าเธอไม่ได้ยินที่สือเฟิงพูดเลยแม้แต่น้อย สือเฟิงชินกับพฤติกรรมเช่นนี้มานานแล้ว เขาจึงเลือกที่จะเงียบ ในแดนเทพ (God’s Domain) มี NPC ทุกรูปแบบ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง NPC สำคัญๆ พฤติกรรมที่แปลกประหลาดและไม่เหมือนใครถือเป็นเรื่องเล็กน้อย มี NPC ชื่อดังบางคนที่มีนิสัยแย่กว่านี้มาก ซึ่งทำให้กิลด์ชั้นนำหลายแห่งถึงกับต้องสบถด่าแม่กันมาแล้ว หลังจากรอคอยมานานถึงสิบนาทีเต็ม ในที่สุดชาร์ลินก็ออกมาจากกองชั้นหนังสือ ในมือของเธอถือหนังสือเล่มเก่าที่หนาและขาดรุ่งริ่งไว้เล่มหนึ่ง “ฉันรู้ว่าเธอมาที่นี่ทำไม ทันทีที่เธอเหยียบเท้าเข้ามาในย่านสลัม ฉันก็สัมผัสได้ถึงพลังงานชั่วร้ายที่แผ่ออกมาจากร่างกายของเธอแล้ว” ชาร์ลินกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม เธอวางหนังสือที่ขาดรุ่งริ่งลงบนโต๊ะ ส่งผลให้ฝุ่นทั่วทั้งอาคารฟุ้งกระจายขึ้นมาทันที “ขอดูสิ่งของนั่นหน่อยสิ” สือเฟิงรู้อยู่แล้วว่าไดอารี่จะเป็นตัวกระตุ้นให้เกิดเหตุการณ์เช่นนี้ เขาจึงหยิบไดอารี่ที่ขาดรุ่งริ่งออกมาจากกระเป๋าแล้วส่งให้ชาร์ลินอย่างระมัดระวัง ชาร์ลินไม่ได้รีบร้อนที่จะรับไดอารี่ไป แต่เธอกลับร่ายเวทย์มนตร์ศักดิ์สิทธิ์ออกมา ทันใดนั้น อักขระเทพสีทองก็พันรอบไดอารี่เล่มนั้น ในขณะที่สือเฟิงกำลังสงสัยเกี่ยวกับการกระทำของชาร์ลิน การเปลี่ยนแปลงก็เกิดขึ้นกับไดอารี่ทันที ควันสีดำพวยพุ่งออกมาจากหน้าปกสีดำสนิท และใบหน้าที่ดูชั่วร้ายก็ปรากฏขึ้นมา มันดูราวกับกำลังเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส “จงมลายไปเสียไอปีศาจ! หอกศักดิ์สิทธิ์!” ชาร์ลินตะโกน มือที่เรียวดุจหยกของเธอวาดอักขระเทพกลางอากาศ ในเวลาเดียวกัน เธอเริ่มขับขานคำสาปศักดิ์สิทธิ์ระดับ 3 (Tier 3 Divine Curse) เสียงของเธอดังก้องไปทั่วหอสมุด วงเวทย์หกเหลี่ยมสีทองปรากฏขึ้นเหนือหอสมุด ปกคลุมอาคารทั้งหลัง และจากวงเวทย์นั้น หอกแห่งการตัดสินสีทองสามเล่มก็พุ่งออกมา หอกเหล่านั้นทิ่มแทงทะลุไดอารี่ ฉีกกระชากใบหน้าที่ชั่วร้ายนั้นจนขาดวิ่น “ฮ่าๆๆ ข้าไม่ยอมแพ้หรอก! เราจะได้พบกันอีก!” ใบหน้าที่ชั่วร้ายหัวเราะเสียงดังขณะพูดประโยคที่ชวนขนลุก ดวงตาทั้งสองข้างของมันจ้องเขม็งมาที่สือเฟิงราวกับว่าคำพูดนั้นมีไว้สำหรับเขาโดยเฉพาะ ภายในชั่วพริบตา ควันสีดำเหนือไดอารี่ก็สลายไป ขณะเดียวกัน หน้าผากของชาร์ลินก็เต็มไปด้วยเหงื่อ ผิวพรรณของเธอซีดเผือด และตอนนี้เธอดูอ่อนแรงอย่างถึงที่สุด ระบบ: คุณถูกสาปโดยมหาปีศาจ ค่าสถานะทั้งหมดลดลง 50% ค่าประสบการณ์ที่ได้รับจากการฆ่ามอนสเตอร์ลดลง 95% ระบบ: คุณถูกหมายหัวโดยมหาปีศาจ ร่างแยกของมหาปีศาจจะตามล่าคุณในอีกสามสิบวัน หากคุณถูกร่างแยกฆ่าตาย ร่างกายของคุณจะถูกมหาปีศาจยึดครอง “บ้าเอ๊ย! จะใจร้ายเกินไปหน่อยไหม?” ไม่ว่าเขาจะอดกลั้นเพียงใด สือเฟิงก็อดไม่ได้ที่จะสบถออกมาเมื่อเห็นการแจ้งเตือนนี้ เมื่อเทียบกับมาตรฐานของมนุษย์ มหาปีศาจจะมีระดับเทียบเท่ากับอาชีพระดับ 4 (Tier 4 Job) ซึ่งอยู่ในระดับเดียวกับจักรพรรดิดาบ (Sword Emperor) แม้มันจะเป็นเพียงร่างแยก แต่มันก็ยังต้องให้ชาร์ลินซึ่งมีอาชีพระดับ 3 เป็นคนจัดการ ทว่าแทนที่จะเล็งเป้าไปที่ชาร์ลิน มหาปีศาจกลับพุ่งเป้ามาที่ผู้ยืนดูและตัวประกอบอย่างสือเฟิงเสียอย่างนั้น ด้วยคำสาปนี้ เขาจะเก็บเลเวลได้อย่างไร? ไม่ต้องพูดถึงเรื่องค่าสถานะที่ลดลง 50% เลย มันทำให้ค่าสถานะของเขาจมดิ่งลงไปอยู่ในระดับเดียวกับผู้เล่นทั่วไป การจะไปฆ่ามอนสเตอร์ที่เลเวลสูงกว่าย่อมเป็นปัญหาแน่นอน แถมเขายังต้องเผชิญหน้ากับร่างแยกของมหาปีศาจอีก... “คุณชาร์ลิน คุณไม่เป็นไรใช่ไหมครับ?” ถึงแม้จะถูกสาป แต่สือเฟิงก็ยังคงพูดอย่างสุภาพ ชาร์ลินส่ายหัวเล็กน้อยแล้วพูดพร้อมรอยยิ้ม “ไม่เป็นไรมากหรอก ฉันไม่คิดเลยว่าเธอจะนำของที่น่าสะพรึงกลัวขนาดนี้มาด้วย มันทำให้ฉันอ่อนแรงลงไปไม่น้อยเลยล่ะ อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ปัญหาได้รับการแก้ไขแล้ว หากเธอปล่อยไว้อีกเพียงไม่กี่วัน ร่างกายของเธออาจถูกมหาปีศาจเข้าสิง และวิญญาณของเธอจะต้องทนทุกข์ทรมานในขุมนรกไปชั่วกัลปาวสาน” “ขอบคุณครับคุณชาร์ลิน ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ ผมอาจจะตายไปแล้วจริงๆ” ถึงแม้คำพูดของชาร์ลินจะฟังดูแปลกๆ แต่สือเฟิงก็ยังกล่าวขอบคุณเธอ เขาดีใจที่ตัวเองมาที่หอสมุดโดยไม่รอช้า มิฉะนั้นเขาคงจบสิ้นแล้วจริงๆ อย่างไรก็ตาม ปัญหาในตอนนี้ยังไม่ได้รับการแก้ไขเสียทีเดียว “ไม่ต้องขอบคุณหรอก ไดอารี่เล่มนี้ไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่เห็น มันคือหุญแจ ในนั้นบันทึกวิธีการคลายคำสาปของประตูบานหนึ่งไว้ หน้าที่ของเธอตอนนี้คือตามหาประตูบานนี้ เข้าไปข้างในพร้อมกับไดอารี่เล่มนี้ และหา 'คัมภีร์แห่งความมืด' (Bible of Darkness) ที่เก็บไว้ข้างในนั้น ฉันสามารถทำลายคัมภีร์แห่งความมืดได้ ตราบใดที่เธอนำมันกลับมาให้ฉัน เมื่อมันถูกทำลาย มหาปีศาจก็จะไม่สามารถจุติลงมาได้” ชาร์ลินอธิบาย ระบบ: เควสต์ระดับมหากาพย์ “ความมืดจุติ” ถูกตอบรับ ตามหาและทำลายคัมภีร์แห่งความมืดเพื่อป้องกันไม่ให้มหาปีศาจจุติ รางวัล: ไม่ระบุ แม้สือเฟิงจะรู้อยู่แล้วว่าการทำเควสต์ระดับมหากาพย์นั้นยากเย็นแสนเข็ญเพียงใด แต่มันก็ไม่จำเป็นต้องใจร้ายขนาดนี้เลย! อย่างน้อยที่สุด เควสต์ก็น่าจะบอกเขาหน่อยว่าคัมภีร์แห่งความมืดอยู่ที่ไหน! ในชาติที่แล้วของสือเฟิง ผู้ดับฝันได้ทำเควสต์นี้สำเร็จในจักรวรรดิมังกรดำ ทว่าสือเฟิงไม่สามารถไปที่นั่นได้ง่ายๆ ถึงเขาจะไปที่นั่น แต่ประตูเทเลพอร์ตก็ยังไม่ถูกเปิดใช้งานในช่วงนี้ของเกม ดังนั้นเขาจึงต้องวิ่งไปเอง ทว่าแม้เขาจะวิ่งจนขาหัก เขาก็ยังต้องเสียเวลาหลายเดือนกว่าจะไปถึงชายแดนของจักรวรรดิมังกรดำอยู่ดี