Chapter 1202: ผนึก “เสี่ยวเหยียน แกหาเรื่องตาย!” เหล่ามู่กู่สัมผัสได้ถึงเสี่ยวเหยียนทันทีที่ร่างของเขาพุ่งตัวออกไป ดวงตาของเหล่ามู่กู่เย็นเยียบขึ้นในทันทีพร้อมกับตวาดออกมาด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด เสี่ยวเหยียนไม่ได้สนใจฟังหรือคิดจะตอบโต้คำขู่ของเหล่ามู่กู่แม้แต่น้อย เขาพุ่งตัวพาหุ่นเชิดปีศาจนภาทะยานไปด้วยความเร็วสูงสุด มุ่งตรงไปยังโต้วจุนจากหอวิญญาณผู้กำลังขัดขวางเปลวเพลิงสามพันดาราอยู่ “ฆ่ามัน!” จิตสังหารที่เข้มข้นอย่างถึงที่สุดปะทุขึ้นในดวงตาของเหล่ามู่กู่เมื่อเห็นว่าเสี่ยวเหยียนเมินเฉยต่อคำพูดของเขา จากนั้นเขาก็ตะโกนสั่งโต้วจุนชุดดำผู้ที่ได้รับบาดเจ็บจากเปลวเพลิงสามพันดารามาก่อนหน้านี้ด้วยน้ำเสียงดุดัน โต้วจุนชุดดำคนนั้นพยักหน้ารับคำสั่งของเหล่ามู่กู่ ทั้งสองพุ่งตัวออกไปพร้อมกัน พลังโต้วฉี่อันมหาศาลของพวกเขาสร้างระลอกคลื่นกระเพื่อมไหวไปทั่วบริเวณ “ชิ!” ร่างของทั้งสองเพิ่งจะเคลื่อนที่ไปได้เพียงไม่ไกล มิติเบื้องหน้าก็บิดเบี้ยว ร่างหนึ่งค่อยๆ ปรากฏขึ้นและขวางทางพวกเขาเอาไว้ “ชิวหลิง ถอยไปซะ!” ใบหน้าของเหล่ามู่กู่เย็นเยียบลงเมื่อเห็นชิวหลิงมายืนขวางหน้า ชิวหลิงเพียงแค่แค่นหัวเราะอย่างเย็นชาต่อคำขู่ของเหล่ามู่กู่ เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง ปลดปล่อยพลังโต้วฉี่ในร่างออกมาจนหมดสิ้น จากนั้นร่างของเขาก็เคลื่อนไหว พุ่งเข้าหาเหล่ามู่กู่ในทันที สีหน้าของเหล่ามู่กู่เปลี่ยนไปเล็กน้อยเมื่อเห็นชิวหลิงบุกเข้ามา ในสภาพปัจจุบันเขาไม่มีทางสู้ชิวหลิงได้เลย สายตาของเขาเหลือบมองไปยังโต้วจุนชุดดำข้างกายทันที ก่อนจะเสนอด้วยน้ำเสียงต่ำ “เราร่วมมือกันจัดการเจ้าแก่คนนี้!” “ตกลง!” โต้วจุนชุดดำคนนั้นพยักหน้ารับเมื่อได้ยินดังนั้น เขาก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นกัน พลังทำลายล้างพิเศษของเปลวเพลิงสามพันดาราทำให้ภายในร่างกายของเขาได้รับความเสียหายอย่างหนัก ในสภาพนี้เขาไม่สามารถรับมือกับชิวหลิงตามลำพังได้ การร่วมมือกันจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏขึ้นในดวงตาของชิวหลิงเมื่อเห็นกลุ่มของเหล่ามู่กู่ร่วมมือกัน เขาไม่ได้ถอยหนี กลับกันเขายิ่งบุกเข้าหาด้วยท่าทีที่ดุดันยิ่งกว่าเดิม ...... โต้วจุนชุดดำอีกคนที่กำลังต่อสู้อย่างดุเดือดกับปีศาจเฒ่าชิงหัว ก็สัมผัสได้ถึงการเคลื่อนไหวของกลุ่มเสี่ยวเหยียนเช่นกัน สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วและพยายามจะหนีออกจากการต่อสู้ ทว่าปีศาจเฒ่าชิงหัวยังคงตามตอแยไม่เลิกรา “เฮ้อ ช่างโชคร้ายจริงๆ สมัยก่อนตอนหาเพลิงสวรรค์ข้าเคยเจอเจ้าแก่เหยาเฉินมาแล้ว มาตอนนี้ดันมาเจอศิษย์ของมันในสถานการณ์เดียวกันอีก... ช่างเถอะ สงสัยแก่ปูนนี้แล้วคงไม่มีวาสนาทางนี้ ครั้งนี้ข้าจะช่วยเจ้าหนุ่มนี่สักครั้งถือว่าเห็นแก่ความเป็นเพื่อนกับเหยาเฉินก็แล้วกัน” ปีศาจเฒ่าชิงหัวเหลือบมองเสี่ยวเหยียนที่กำลังพุ่งตัวไปหาเปลวเพลิงสามพันดารา เขาถอนหายใจในใจเบาๆ ก่อนจะพุ่งตัวเข้าใส่ พลังโต้วฉี่พลุ่งพล่านและเหนี่ยวรั้งโต้วจุนชุดดำคนนั้นเอาไว้อย่างแน่นหนา ...... หมอกสีดำพวยพุ่งออกมาจากแขนเสื้อของโต้วจุนจากหอวิญญาณคนสุดท้ายไปทั่วทุกทิศทาง ภายในหมอกดำนั้นดูราวกับเต็มไปด้วยดวงวิญญาณนับไม่ถ้วน พวกมันไหลทะลักลงมาราวกับพายุ ก่อนจะระเบิดออกบนร่างอัคคีของเปลวเพลิงสามพันดารา ส่งผลให้เปลวเพลิงสีดำทมิฬสั่นไหวอย่างรุนแรง “อีกไม่นาน เปลวเพลิงสามพันดารานี่ก็คงทนต่อไปไม่ไหวแล้ว...” เหล่าโต้วจุนจากหอวิญญาณถอนหายใจด้วยความโล่งอกขณะเฝ้ามองเปลวเพลิงสีม่วงดำที่กำลังถดถอยของเปลวเพลิงสามพันดารา ทว่าในตอนที่เขากำลังจะปล่อยดวงวิญญาณออกมาเพื่อระเบิดตัวเอง สายลมที่น่าสะพรึงกลัวผิดปกติก็ปรากฏขึ้นจากด้านหลัง ทำให้สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที “เคร้ง!” ในขณะที่สีหน้าของเขาแปรเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง เสื้อผ้าด้านหลังของเขาก็ฉีกขาดและหมอกดำควบแน่นเป็นโซ่ตรวนพุ่งออกมาอย่างรุนแรง จากนั้นเสียงโลหะปะทะกันดังก้องไปทั่วอากาศ “ปัง!” แม้ว่าโซ่ตรวนจะป้องกันการโจมตีนั้นไว้ได้ แต่แรงปะทะที่เหลืออยู่ก็ทำให้โต้วจุนจากหอวิญญาณคนนั้นถึงกับถอยหลังไปสองก้าวใหญ่ๆ กว่าจะทรงตัวได้ สีหน้าของเขาดำมืดและเย็นเยียบขณะเงยหน้าขึ้นมอง เพียงเพื่อจะเห็นร่างสีทองยืนตระหง่านอยู่ในจุดที่เขาเพิ่งถอยออกมา “ไอ้หนู แกเบื่อชีวิตแล้วรึไง?” โต้วจุนจากหอวิญญาณกวาดสายตามองไปรอบๆ เขาเห็นหุ่นเชิดปีศาจนภายืนอยู่ด้านหลังเสี่ยวเหยียนจึงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา “โจมตี” เสี่ยวเหยียนเหลือบมองโต้วจุนคนนั้นแวบหนึ่งก่อนจะสั่งเสียงเรียบ “ปัง!” สิ้นเสียงคำสั่ง เท้าของหุ่นเชิดปีศาจนภาก็ถีบลงบนอากาศว่างเปล่า เสี่ยวเหยียนได้ยินเสียงอื้ออึงเบาๆ ร่างของหุ่นเชิดก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าโต้วจุนจากหอวิญญาณด้วยความเร็วประดุจสายฟ้า มันยกหมัดโลหะสีทองขึ้นและสร้างกระแสลมที่น่าสะพรึงกลัวฟาดเข้าใส่ศีรษะของโต้วจุนคนนั้นอย่างรุนแรง สีหน้าของโต้วจุนจากหอวิญญาณเปลี่ยนไปเล็กน้อยเมื่อเห็นมิติเบื้องหน้าที่หมัดของหุ่นเชิดปีศาจนภาผ่านไปกำลังพังทลายลง เขาไม่กล้าประมาทและเร่งรีบใช้พลังทั้งหมดเพื่อรับมือ “ปัง!” เสี่ยวเหยียนเพียงแค่ยิ้มเมื่อเห็นโต้วจุนจากหอวิญญาณต่อสู้กับหุ่นเชิดปีศาจนภา เขากวาดสายตามองไปยังเปลวเพลิงสามพันดาราที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกล ในขณะนี้เปลวไฟบนร่างของมันดูหม่นแสงลงเล็กน้อย ทว่าเสี่ยวเหยียนกลับพบว่าระลอกพลังดาราจำนวนมากกำลังซึมออกมาจากมิติว่างเปล่าโดยรอบ ก่อนที่เปลวเพลิงสามพันดาราจะดูดซับพวกมันเข้าสู่ร่าง เมื่อได้รับพลังดาราเหล่านั้นเข้าไป เปลวไฟบนร่างของมันก็ค่อยๆ แข็งแกร่งขึ้นอีกครั้ง “สมชื่อกับที่เป็นเพลิงอมตะจริงๆ...” เสี่ยวเหยียนรู้สึกทึ่งในใจเมื่อเห็นภาพนี้ เปลวเพลิงสามพันดาราถูกเรียกว่าเพลิงอมตะนั้นมีเหตุผลของมันจริงๆ หากปล่อยให้มันดูดซับพลังดาราต่อไปได้เรื่อยๆ เกรงว่าอีกไม่นานมันคงฟื้นคืนพลังจนกลับมาอยู่ในสภาพสมบูรณ์ เมื่อถึงเวลานั้นการรับมือกับมันคงยากลำบากอย่างยิ่ง “จะปล่อยให้มันดูดซับพลังดาราต่อไปไม่ได้...” เสี่ยวเหยียนก้าวผ่านมิติไปในขณะที่ความคิดนี้แล่นเข้ามาในหัว เขาพุ่งตัวไปปรากฏขึ้นตรงหน้าเปลวเพลิงสามพันดารา เปลวเพลิงสีเขียวหยกค่อยๆ ปะทุออกจากร่างของเขาก่อนจะห่อหุ้มเปลวเพลิงสามพันดาราเอาไว้จนมิด ดวงตาของเปลวเพลิงสามพันดาราเย็นเยียบขณะจ้องมองเสี่ยวเหยียนที่อยู่เบื้องหน้า ในวินาทีที่เปลวเพลิงสีเขียวหยกลุกโชนขึ้น ดวงตาของมันก็ดูจะตะลึงงันไปเล็กน้อย ทันใดนั้น ความปรารถนาอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนก็เกิดขึ้นในดวงตาของมัน แม้จะไม่รู้ว่าเปลวเพลิงสีเขียวหยกนั่นคืออะไรหลังจากถูกผนึกมานานหลายปี แต่สัญชาตญาณบอกมันว่าหากกลืนกินเปลวเพลิงนั้นได้ มันก็ไม่จำเป็นต้องเกรงกลัวยอดฝีมือทั้งสามแห่งหอโอสถอีกต่อไป แววตากระหายของเปลวเพลิงสามพันดาราปรากฏอยู่ในสายตาของเสี่ยวเหยียน เขาอดไม่ได้ที่จะส่ายหน้า ตอนนั้นที่เพลิงหัวใจทะลวงมิติมองมาที่เขาก็มีความรู้สึกเช่นนี้เหมือนกัน ต่างกันเพียงแค่เพลิงหัวใจทะลวงมิติไม่ได้แสดงความปรารถนาออกมาอย่างชัดเจนเท่ากับเปลวเพลิงสามพันดารา “เจ้าจะกลืนกินเพลิงสวรรค์ของข้าได้หรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของเจ้าแล้ว...” เสี่ยวเหยียนหัวเราะ แสงสีเงินวูบไหวใต้ฝ่าเท้าพร้อมเสียงคำรามดังก้องไปทั่วอากาศ เขาปรากฏตัวขึ้นเหนือหัวของเปลวเพลิงสามพันดาราราวกับภูตผี ก่อนที่หมัดซึ่งอาบไปด้วยเปลวเพลิงสีเขียวหยกจะทุบลงบนหัวของเปลวเพลิงสามพันดาราอย่างรุนแรง เผชิญกับการจู่โจมของเสี่ยวเหยียน เปลวเพลิงสามพันดาราที่อยู่ในสภาวะเสียเปรียบก็ไม่ยอมถอย มันสะบัดหางมังกรฟาดเข้าใส่หมัดของเสี่ยวเหยียนอย่างจัง “ปัง!” คลื่นเปลวเพลิงทั้งสองปะทะกันจนโค้งงอ ก่อนที่แรงปะทะจะสั่นสะเทือนมิติรอบข้างจนเกิดรอยร้าวสีดำมืดขึ้น พลังอันดุดันและทรงพลังทำให้ทั้งเสี่ยวเหยียนและเปลวเพลิงสามพันดาราต้องถอยห่างออกมาเล็กน้อย หลังจากนั้นเปลวเพลิงสามพันดาราก็แผดเสียงคำรามก้องฟ้า มันอ้าปากมังกรกว้างก่อนจะยิงเสาเพลิงสีม่วงดำที่น่าสะพรึงกลัวใส่เสี่ยวเหยียน เสี่ยวเหยียนแค่นหัวเราะอย่างเย็นชาเมื่อเห็นเสาเพลิงยิงเข้ามา เขาไม่อาจเทียบกับเปลวเพลิงสามพันดาราในยามที่มันอยู่ในจุดสูงสุดได้แน่นอน แต่น่าเสียดายที่สภาพของมันในตอนนี้ไม่เหลือพลังแม้แต่หนึ่งในสิบของช่วงพีคเลยด้วยซ้ำ เสาเพลิงขยายขนาดขึ้นอย่างรวดเร็วในสายตาของเสี่ยวเหยียน ในตอนที่มันกำลังจะเข้าใกล้ระยะสิบฟุตของร่างกายเขานั้น เสี่ยวเหยียนก็นึกขึ้นได้ เพลิงดอกบัวเขียวพิสุทธิ์ก็ปะทุออกจากร่างทันที และเปลี่ยนรูปเป็นกำแพงเพลิงที่โหมกระหน่ำ “ปัง!” เปลวเพลิงสีม่วงดำปะทะเข้ากับกำแพงเพลิงสีเขียวหยกอย่างรุนแรง เพลิงสวรรค์ทั้งสองชนิดปะทะกันตรงๆ ในที่สุด พวกมันปลดปล่อยพลังทำลายล้างที่น่าสะพรึงกลัวออกมาอย่างบ้าคลั่ง... เสาเพลิงพุ่งสูงขึ้นเป็นระลอกคลื่น ทว่าไม่ว่าเปลวเพลิงสามพันดาราจะโหมกระหน่ำอย่างไร กำแพงเพลิงสีเขียวหยกก็ยังคงมั่นคงไม่สั่นคลอน... การเผชิญหน้าของทั้งสองดำเนินต่อไปนานราวสิบนาที ก่อนที่เสาเพลิงสีม่วงดำจะเริ่มอ่อนกำลังลงเนื่องจากความเหนื่อยล้าของเปลวเพลิงสามพันดารา ประกายแสงวูบขึ้นในดวงตาของเสี่ยวเหยียนเมื่อเขามองดูเปลวเพลิงสามพันดาราที่ดูอิดโรยลง กำแพงเพลิงสีเขียวหยกสลายตัวไปอย่างกะทันหัน ในขณะเดียวกันขวดหยกก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา มันถูกขว้างไปยังเสาเพลิงสีม่วงดำที่ยังไม่สลายตัวไปจนหมด “ปัง ปัง!” ขวดหยกแตกกระจายเมื่อปะทะกับเปลวเพลิงสามพันดารา ของเหลวสีขาวดุจหิมะสาดกระจายออกมา ชิ ชิ! ทันทีที่ของเหลวสัมผัสกับเปลวเพลิงสีม่วงดำ มันก็ระเบิดออกกลายเป็นไอหมอกสีขาว กระแสความเย็นยะเยือกที่บาดลึกถึงกระดูกแฝงอยู่ในไอหมอกนั้น แม้ว่าไอหมอกสีขาวจะสลายไปอย่างรวดเร็วเพราะเปลวเพลิงสีม่วงดำ แต่เสี่ยวเหยียนก็ได้ซ้ำเติมความทุกข์ยากให้กับเปลวเพลิงสามพันดาราอย่างไม่ต้องสงสัย เปลวเพลิงสีดำทมิฬบนร่างของมันเปลี่ยนกลับไปเป็นสีม่วงดำเหมือนในอดีตอย่างสมบูรณ์ “ถึงเวลาแล้ว!” ทันทีที่เปลวเพลิงสีดำทมิฬที่หลงเหลืออยู่บนเปลวเพลิงสามพันดาราเปลี่ยนกลับเป็นสีม่วงดำ ประกายตาก็แล่นผ่านดวงตาของเสี่ยวเหยียน แสงสายฟ้าสว่างวาบใต้ฝ่าเท้าและเขาก็หายตัวไปอย่างลึกลับท่ามกลางมิติที่สั่นไหว ในตอนที่เขาปรากฏตัวอีกครั้ง เขาก็ไปอยู่เหนือหัวของเปลวเพลิงสามพันดาราเรียบร้อยแล้ว เสี่ยวเหยียนกำหมัดแน่นหลังจากปรากฏตัว ขวดยดใบเล็กอีกใบปรากฏขึ้นในมือของเขา จากนั้นมันก็ถูกขว้างออกไปด้วยความเร็วปานสายฟ้า มันพุ่งปะทะเข้ากับหน้าผากของเปลวเพลิงสามพันดาราอย่างจัง ขวดแตกออกพร้อมเสียง ‘ปัง’ และหยดเลือดสีทองเข้มก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้น ร่างของเปลวเพลิงสามพันดาราแข็งทื่อไปทันทีเมื่อหยดเลือดสีทองเข้มสัมผัสกับหน้าผากของมัน แววตาที่เต็มไปด้วยความดุร้ายเริ่มเลื่อนลอย ในขณะเดียวกันผนึกประหลาดก็ค่อยๆ เผยให้เห็นบนหน้าผากของมัน หากดูจากรูปลักษณ์ของผนึกแล้ว มันก็คือสิ่งเดียวกันกับรอยผนึกมังกรบนฝ่ามือของเสี่ยวเหยียน “มันคือผนึกมังกรจริงๆ ด้วย!” ความปิติยินดีอย่างบ้าคลั่งฉายชัดบนใบหน้าของเสี่ยวเหยียนเมื่อเห็นสัญลักษณ์ประหลาดบนหน้าผากของเปลวเพลิงสามพันดารา