Chapter 1350 จิตใจที่แปลกประหลาด ไอน่าตระหนักถึงสิ่งที่สำคัญมากอย่างหนึ่ง น้ำหนักของคำพูดจากเวลาสโก้มีผลต่อเลโอเนลมากกว่าสิ่งใด หากไอน่ารู้ว่าเวลาสโก้พูดอะไรกับเลโอเนลเมื่อหลายเดือนก่อน เธอคงจะเข้าใจยิ่งกว่าเดิมว่าคำพูดเหล่านั้นเป็นจริงเพียงใด 'ฟังนะไอ้หนู พ่อบอกแกเสมอว่าผู้หญิงน่ะเข้าใจยาก แกใช้เวลาตั้งสี่ปีวิ่งตามเด็กผู้หญิงคนนั้น เธอคงคิดว่าแกจะคอยอยู่ตรงนั้นเพื่อเธอเสมอไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ตามที่เธออยากจะกลับมา...' นั่นเป็นเพียงคำพูดที่พรั่งพรูออกมาอย่างไม่ใส่ใจ ซึ่งดูเหมือนจะเป็นการหยอกล้อเล่นกันเสียมากกว่า แต่เลโอเนลกลับยึดติดกับมัน มันทำให้เขาสามารถขีดเส้นแบ่งในใจได้ง่ายขึ้น และอาจเป็นเหตุผลส่วนหนึ่งที่ทำให้เขาแสดงท่าทีเย็นชาต่อคำพูดของไอน่าในวันนั้น อาจกล่าวได้ว่าหากมีสิ่งหนึ่งที่ไอน่ามั่นใจในตอนนี้ ก็คือเลโอเนลจะไม่รอเธออยู่ตลอดไป เขาไม่ได้มาขัดขวางงานแต่งงานของเธอ เขาไม่ใช่คนที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเธอไว้ และเขาไม่เคยแม้แต่จะถามไถ่ความเป็นอยู่ของเธอหลังจากนั้น ทั้งหมดนี้รวมกันกลายเป็นความเจ็บปวดที่อาจเรียกได้ว่ารุนแรงที่สุดเท่าที่เธอเคยเผชิญมาในชีวิต อย่างไรก็ตาม ไอน่ามีความมุ่งมั่นอยู่สิ่งหนึ่ง เธอไม่รู้ว่าจะต้องใช้เวลานานแค่ไหน เธอไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไร แต่เธอจะต้องหาทางพูดกับเลโอเนลด้วยคำพูดที่มีน้ำหนักเทียบเท่ากับที่พ่อของเขาเคยพูดให้ได้สักวันหนึ่ง สำหรับเธอ นี่ไม่ใช่เรื่องของการแข่งขัน แต่เป็นการย้ำเตือนว่าเธอยังคงต้องพยายามให้มากกว่านี้ ความจริงแล้ว เธอไม่ชอบที่เลโอเนลวิเคราะห์ความสัมพันธ์ของพวกเขาออกมาเป็นเรื่องของผลกำไรและการสูญเสีย ข้อดีและข้อเสียอย่างไร้ความรู้สึก เธอเกลียดมันมากเสียจนในขณะที่เลโอเนลกำลังทำตามคำขอของเธอด้วยการอธิบายออกมาเป็นคำพูดที่ชัดเจน เธอต้องหักห้ามใจไม่ให้ชกหน้าเขา... อีกครั้ง นี่คือเหตุผลที่เธอหยุดเขาไว้ทั้งที่เขาทำตามที่เธอขอเป๊ะๆ กระนั้น เธอก็เข้าใจว่านี่คือวิธีที่เลโอเนลมองโลกจริงๆ แม้ว่าเธอจะไม่อาจเข้าใจมันได้อย่างถ่องแท้ก็ตาม บางทีวิธีการจีบเธอในอดีต รอยยิ้มที่ประดับบนใบหน้าของเขาเสมอมา หรือการที่เขาคอยติดตามเธอไปทุกย่างก้าว อาจไม่เคยเป็นตัวตนที่แท้จริงของเขาเลยก็ได้... เลโอเนลคนนั้นอาจเป็นเพียงเวอร์ชันของตัวเองที่เขาคิดว่าเธอต้องการอยากจะเห็น นั่นเป็นช่วงเวลาที่ไร้เดียงสาแบบเดียวกับที่ชายหนุ่มทุกคนต้องผ่าน เมื่อวิ่งไล่ตามหญิงสาวในฝัน พวกเขาอนุมานเอาเองอย่างผิดๆ ว่าหนทางที่ดีที่สุดคือการทำตามความต้องการของเธอทุกอย่าง แล้วเธอจะชอบเขา... น่าเสียดายที่สิ่งนี้ห่างไกลจากความจริงอย่างที่สุด แน่นอนว่าเลโอเนลไม่ได้ทำถึงขั้นนั้น แต่เขาปล่อยให้ไอน่าหล่อหลอมความคิดและนิสัยของเขาไปมากพอสมควร ถึงขั้นที่ว่าใช้เวลาเพียงไม่กี่วันที่อยู่เคียงข้างเธอ เขาก็สามารถมองข้ามความเกลียดชังที่เขามีต่อมุมมองของเธอที่มีต่อการฆ่าฟันไปได้ แต่เมื่อเลโอเนลเติบโตขึ้น ความคิดและความเห็นของเขาก็ชัดเจนขึ้น และมุมมองที่เขามีต่อโลกก็เปลี่ยนไปอย่างแนบเนียน เขายังคงเป็นเลโอเนลคนเดิม แต่มีความหนักแน่นขึ้นมาก ยากที่จะบอกว่าเขาโตเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวหรือยัง แตเขาเป็นผู้ใหญ่ขึ้นกว่าเดิมแน่นอน ดังนั้นไอน่าจึงเข้าใจว่าความลุ่มหลงของเลโอเนลในอดีตนั้นเป็นเพียงเรื่องฉาบฉวย และเธอก็เป็นได้เพียงคนที่มีพื้นที่ในใจของเขา... แต่เธอไม่ได้เป็นเจ้าของมัน ทุกคนล้วนมีความเห็นแก่ตัวซ่อนอยู่ในใจ ไอน่าเพียงต้องการให้เลโอเนลรักเธอมากเท่าที่เธอรักเขา... ไม่มากไปกว่านั้น ไม่น้อยไปกว่านั้น "ยิป! ยิป!" เจ้าแบล็กสตาร์ตัวน้อยร้องจิ๊บๆ อย่างมีความสุข แต่ดูเหมือนมันกำลังเตือนทั้งคู่ว่าพวกเขายังคงอยู่ลึกเข้าไปในดินแดนของศัตรู ไอน่าพบว่าตัวเองกำลังคร่อมอยู่บนตัวของเลโอเนลเมื่อเสียงของแบล็กสตาร์ทำให้เธอหน้าแดง เจ้าตัวมิ้งค์น้อยพูดถูก พวกเขากำลังอยู่ในสถานการณ์ที่อันตรายมากจริงๆ เธอเกือบจะถามเลโอเนลไปแล้วว่าเขามีถุงยางอยู่หรือไม่ แต่ด้วยวิจารณญาณที่ดีกว่า เธอตัดสินใจว่าเธอไม่ต้องการให้ครั้งแรกของตัวเองเกิดขึ้นในสถานที่แห่งนี้อย่างแน่นอน "หืม?" ศีรษะของเลโอเนลหันไปในทิศทางหนึ่ง เขาใช้เวลาอยู่ครู่หนึ่ง นานเสียจนไอน่าคิดว่าเขาอาจจะเข้าใจผิดไปเอง แต่หลังจากผ่านไปครึ่งนาที สายตาของเธอก็คมกริบขึ้นเช่นกัน "ไม่เป็นไร" เลโอเนลกล่าว "นั่นมนุษย์" ทันทีที่เลโอเนลพูดจบ กลุ่มคนสามคนก็พุ่งออกมาจากหมอกสีดำหนาทึบ พวกเขาทุกคนดูอยู่ในสภาพย่ำแย่ ไม่มีใครเลยที่ไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัส อันที่จริงอาจพูดได้ว่าพวกเขาคงตายไปแล้วหากไม่มีเหตุการณ์บางอย่างที่ทำให้พวกราแพ็กซ์ที่พวกเขากำลังต่อสู้อยู่นั้นรีบหนีไป ดูเหมือนจะไม่มีผู้นำที่ชัดเจนในกลุ่มทั้งสามคนนี้ มีผู้หญิงหนึ่งคนและผู้ชายสองคน เลโอเนลจำพวกเขาไม่ได้ ดังนั้นจึงมีความเป็นไปได้สูงว่าทะเลสาบหมอกของพวกเขาอาจจะไม่ใช่แห่งเดียว แต่เขาอดสงสัยไม่ได้ว่า รังของพวกราแพ็กซ์นั้นใหญ่แค่ไหนกันถึงได้ส่งพวกเขาทั้งหมดเข้ามาในที่แห่งนี้? ด้วยจำนวนเซกเตอร์ที่มีทั้งหมด และการที่มีเหรียญทองอย่างน้อยสามเหรียญต่อเซกเตอร์ ย่อมมีผู้ผ่านการคัดเลือกเข้ามาในการทดสอบนี้มากมาย... อย่างไรก็ตาม เมื่อคนทั้งสามเห็นเลโอเนลและไอน่า ริมฝีปากของพวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะกระตุก แผ่นหลังของเลโอเนลพิงอยู่กับผนังขณะที่เขานั่งอยู่บนพื้น ส่วนไอน่าก็นั่งคร่อมบนตักของเขาโดยวางฝ่ามือทั้งสองไว้บนหน้าอก แม้ตอนนี้ทั้งคู่จะมีสีหน้าจริงจัง แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าก่อนหน้านี้พวกเขาต้องกำลังทำอะไรกันอยู่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อกระโปรงหนังอสูรตัวสั้นของไอน่ารั้งขึ้นไปจนเกือบถึงต้นขาและเลยขึ้นไปถึงสะโพก ชายหนุ่มทั้งสองคนอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย ทำให้เลโอเนลเลิกคิ้วขึ้น เมื่อเห็นดังนั้น ไอน่าเกือบจะหลุดขำออกมา ราวกับสับสวิตช์ เลโอเนลที่เคยไม่สนใจว่าเธอจะไปแต่งงานกับใคร กลับกลายเป็นคนที่หงุดหงิดกับสายตาที่มองมา ซึ่งจริงๆ แล้วคนพวกนั้นไม่ได้เห็นอะไรเลยด้วยซ้ำ เธอรู้สึกทึ่งในวิธีคิดของเลโอเนลขึ้นมาทันที