บทที่ 1415 การตื่นรู้ ราวกับมีโชคชะตาลิขิตโดยที่เขาไม่สามารถควบคุมหรือยินยอม ปัจจัยสายเลือดนกฮูกดาราหิมะของเลโอเนลได้แปรเปลี่ยนไปเป็นปัจจัยสายเลือดจิ้งจอกหางดาราโดยสมบูรณ์ ไม่เพียงเท่านั้น มันยังปลดล็อกการตื่นรู้ทั้งหมดจนเสร็จสิ้น พละกำลังพื้นฐานในร่างกายของเลโอเนลในตอนนี้เหนือกว่าสิ่งใดที่เขาเคยสัมผัสมาก่อน ราวกับว่าร่างกายของเขาได้รับการฉีดสารกระตุ้นเข้าไป สายเลือดจิ้งจอกหางดารายังแบ่งออกเป็นสามแขนง ได้แก่ แขนงความเร็ว, แขนงการฟื้นฟู และแขนงจิตวิญญาณแห่งปัญญา ภาคีวิถีดาราไม่เคยสามารถอธิบายให้เลโอเนลเข้าใจได้อย่างถ่องแท้ว่าแขนงจิตวิญญาณแห่งปัญหานั้นหมายถึงอะไร แต่เมื่อได้สัมผัสด้วยตัวเองในตอนนี้ เลโอเนลกลับรู้สึกราวกับว่าเขากำลังเดินอยู่บนก้อนเมฆ สำหรับนกฮูกดาราหิมะ แขนงปัญญานั้นเรียบง่าย มันเป็นตัวแทนของจิตใจและมิติของมัน นอกเหนือไปจากประสาทสัมผัส การตื่นรู้แต่ละขั้นจะช่วยเพิ่มพลังของจิตใจหรือดวงตา เมื่อรวมกันแล้วพวกมันจึงกลายเป็นตัวแทนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของขีดความสามารถทางประสาทสัมผัสของนกฮูกดาราหิมะ ทว่าแขนงจิตวิญญาณแห่งปัญญานั้นก้าวข้ามไปไกลกว่าแค่เรื่องของประสาทสัมผัส หรืออย่างน้อยที่สุดก็ก้าวข้ามประสาทสัมผัสในรูปแบบปกติและดิบเถื่อนที่สุดไปแล้ว มันยังขยายไปถึงประสาทสัมผัสแห่งจิตวิญญาณ หรืออีกนัยหนึ่งก็คือ... ความเป็นหนึ่งเดียวกับสภาพแวดล้อมแบบเดียวกับที่พวกผู้ใช้จิตวิญญาณสัมผัสได้! หากเลโอเนลเป็นคนอื่นที่ก้าวขึ้นสู่การตื่นรู้ขั้นที่สี่ของแขนงจิตวิญญาณแห่งปัญญา ความสามารถในการเข้าถึงธาตุแสงและดาราของเขาจะพุ่งทะยานไปสู่ระดับที่ไม่อาจบรรยายได้ เขาจะได้รับความสามารถในการควบคุมพลังธาตุแสงและดาราในบรรยากาศราวกับเป็นการหายใจเข้าออก และเขายังจะพบว่าการเพิ่มพลังของตนผ่านการใช้พลังธาตุแสงและดารานั้นกลายเป็นเรื่องที่ง่ายดายอย่างยิ่ง ผลประโยชน์เหล่านี้ยังไม่รวมถึงประเด็นปลีกย่อยอื่นๆ เช่น การควบคุมธาตุแสงและดาราที่ดียิ่งขึ้น รวมถึงเรื่องอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องอีกมากมาย โชคร้ายที่... ปัจจัยสายเลือดมิติที่เจ็ด แม้จะเป็นปัจจัยที่อยู่บนจุดสูงสุดของโลก ก็ยังไม่เพียงพอที่จะมอบผลประโยชน์เหล่านี้ให้กับเลโอเนล เพราะต้องยอมรับตามตรงว่าเขามีสิ่งเหล่านั้นอยู่แล้ว จิ้งจอกหางดาราไม่ได้แข็งแกร่งพอที่จะเหนือกว่าจุดโหนดกำเนิดอย่างของเลโอเนล โดยเฉพาะเมื่อพิจารณาว่ามันมีขนาดใหญ่จนน่าเหลือเชื่อตั้งแต่แรก อย่างไรก็ตาม นั่นไม่ได้หมายความว่าเลโอเนลไม่ได้รับอะไรเลยจากการตื่นรู้ทั้งสี่ขั้น ประการแรก จิตใจของเขาได้ปีนป่ายขึ้นสู่จุดสูงสุดของมิติที่หก มันน่าจะเข้าสู่มิติที่เจ็ดได้แล้ว ทว่าข้อจำกัดของร่างกายได้หยุดยั้งไม่ให้มันเติบโตต่อไป แม้จะมีข้อจำกัดดังกล่าว แต่จิตที่แตกแขนงของเลโอเนลในตอนนี้ก็นับจำนวนได้เป็นหลักร้อยล้านแล้ว ประการที่สอง และอาจเป็นผลประโยชน์ที่เลโอเนลชื่นชอบที่สุด เลโอเนลสามารถใช้พลังธาตุแสงและดาราเพื่อเติมเต็มจิตใจที่เหนื่อยล้าของเขาได้ เขาไม่จำเป็นต้องนอนหากไม่ต้องการ แต่จุดประสงค์ของเลโอเนลไม่ใช่แค่นั้น เขาสนใจมากกว่าที่ว่าสภาวะความเหนื่อยล้าของจิตใจที่เขาเคยเจอมาก่อนหน้านี้ จะเป็นสิ่งที่เขาเข้าถึงได้ยากขึ้นมากในตอนนี้ แม้ว่าเขาจะใช้รูนแห่งการทำลายล้างอยู่ก็ตาม ผลประโยชน์ที่สามเกี่ยวข้องกับการตื่นรู้ขั้นที่สามและสี่ของแขนงปัญญา การตื่นรู้สองขั้นแรกยกระดับจิตใจของเลโอเนลไปสู่สิ่งที่ควรจะเป็นจุดสูงสุดของมิติที่เจ็ด และมอบสายตาของจิ้งจอกหางดาราให้กับเขา สิ่งหลังนี้ทำงานคล้ายกับดวงตาของนกฮูกดาราหิมะ แต่มีประสิทธิภาพมากกว่ามากและยังมีผลลัพธ์ทำให้มึนงงคล้ายกับวิธีที่อำนาจแห่งราชันของเลโอเนลทำงาน ทว่าการตื่นรู้ขั้นที่สามและสี่นั้นเกี่ยวข้องกับสิ่งที่จิ้งจอกหางดาราได้ชื่อมา... นั่นคือหางของพวกมัน เมื่อเข้าสู่สภาวะต่อสู้ หางสีขาวที่ยาว ใหญ่ และเป็นภาพลวงตาจะปรากฏขึ้นที่ด้านหลังของเลโอเนล หางแต่ละหางเปรียบเสมือนหลุมดำอันทรงพลังที่ดูดกลืนพลังในแบบที่มันต้องการและสร้างอาณาเขตขึ้นมาด้วยพลังนั้น จิ้งจอกหางดารามีหางสามหาง ได้แก่ หางแห่งแสง, หางแห่งดารา และหางแห่งจิตวิญญาณ ด้วยหางเหล่านี้ เลโอเนลสามารถสร้างอาณาเขตแสงดารา, อาณาเขตดารา และอาณาเขตจิตวิญญาณดาราได้ จากที่เลโอเนลพอจะบอกได้ อาณาเขตแสงดารานั้นมีทั้งการป้องกันและการหลบหลีก โดยทำงานประสานกับแขนงความเร็ว อาณาเขตดารานั้นเน้นการป้องกันและทำงานได้ดีในการควบคุมสนามรบ โดยเฉพาะหากมีศัตรูจำนวนมาก อาณาเขตจิตวิญญาณดารานั้นเป็นอาณาเขตแห่งประสาทสัมผัสที่ก้าวล้ำเหนือกว่าการมองเห็นภายใน ยิ่งไปกว่านั้นมันยังทำงานคล้ายกับสื่อกลางแห่งจิตวิญญาณ โดยมีหางภาพลวงตาเป็นแกนกลาง มีหลายสิ่งที่เลโอเนลนึกออกว่าจะใช้มันทำอะไรหากเขารวมผลลัพธ์ของมันเข้ากับแกนจอมเวทของเขา แขนงการฟื้นฟูยกระดับสิ่งที่เลโอเนลเคยสัมผัสกับนกฮูกดาราหิมะไปสู่อีกระดับที่แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง การตื่นรู้ขั้นแรกมอบการฟื้นฟูในทันทีให้เขาอีกครั้ง แต่ประสิทธิภาพนั้นเหนือกว่าจะจินตนาการ เลโอเนลมีลางสังหรณ์ว่านี่ต้องเป็นสิ่งที่รักษาข้อมือขวาของเขาไว้ แม้ว่าเขาจะจำไม่ได้ว่าได้ใช้มันตอนไหนก็ตาม การตื่นรู้ขั้นที่สองมอบปัจจัยการฟื้นฟูแบบติดตัวให้เขา ซึ่งเป็นสิ่งที่เมื่อรวมกับแขนงจิตวิญญาณแห่งปัญญาที่ตื่นรู้เต็มรูปแบบแล้ว จะแทบไม่เปิดโอกาสให้เขาได้รับบาดเจ็บโดยไม่ได้รับการรักษาในทันที... แม้ว่าความเป็นจริงนี้จะทำให้ความจริงที่ว่าเขาเคยได้รับบาดเจ็บสาหัสมาตั้งแต่แรกนั้นดูน่าพิศวงยิ่งขึ้นไปอีก การตื่นรู้ขั้นที่สามมอบการเข้าถึงการกลายร่างเป็นสัตว์ป่าของจิ้งจอกหางดารา แม้เขาจะไม่เคยเห็นมันมาก่อน แต่เขาก็น่าจะเดาได้ว่ามันจะออกมาหน้าตาเป็นอย่างไร ในที่สุด การตื่นรู้ขั้นที่สี่ก็ขยายทุกสิ่งทุกอย่างไปสู่ขีดสุด ทำให้เขาสามารถใช้การฟื้นฟูในทันทีได้อีกครั้งวันละหนึ่งครั้ง สำหรับแขนงความเร็วที่เป็นแขนงสุดท้าย เลโอเนลรู้สึกชาชินจนไม่รู้สึกตกใจอย่างต่อเนื่องอีกต่อไป แต่เขาสามารถสัมผัสได้แล้วว่าความเร็วของเขานั้นเหลือเชื่อจนน่าสะพรึงกลัว การตื่นรู้ขั้นสุดท้ายของแขนงความเร็วเมื่อหลอมรวมเข้ากับอาณาเขตแสงดารานั้น แทบจะมอบความสามารถในการเคลื่อนย้ายในพริบตาให้กับเลโอเนล เมื่อรวมกับจิตใจของเขา ตราบเท่าที่ความอึดของเขายังคงอยู่ เลโอเนลนึกไม่ออกจริงๆ ว่าจะมีใครที่ต่ำกว่ามิติที่หกสามารถยืนหยัดต่อสู้กับเขาได้กี่กระบวนท่า... เอาล่ะ บางทีอาจจะยกเว้นแฟนสาวสายมาโซคิสม์คนนี้ของเขาก็แล้วกัน หลังจากผ่านเรื่องราวทั้งหมดนี้ เลโอเนลก็สามารถทำให้หัวใจของเขาสงบลงได้บ้าง แต่ด้วยความรวดเร็วของจิตใจในตอนนี้ ก็เป็นเพียงเรื่องของเวลาก่อนที่เขาจะสะดุดเจอกับปัญหาใหม่... ดูเหมือนสมบัติล้ำค่าชิ้นหนึ่งจะพังพินาศไปโดยสิ้นเชิง... แล้วชิ้นอื่นล่ะ...? เลโอเนลค่อยๆ เบนความสนใจไปที่แหวนอาณาเขตหอก หัวใจของเขาพยายามเต้นรัวจนแทบจะทะลุออกมาจากอก เขายังแทบไม่ได้ส่งจิตไปหามันด้วยซ้ำ รูม่านตาของเขาก็หดตัวลงในทันที