บทที่ 1495 มีแค่เธอคนเดียวหรือไง? "แค่นี้เองเหรอ?" ไอน่าถาม "แค่ป้ายเนี่ยนะ?" ลีโอเนลหัวเราะเบาๆ "ก็ตึกนี้มันยังใช้งานได้ดีอยู่นี่นา ถ้าเราทำลายทิ้งไปไม่เท่ากับว่าต้องสร้างใหม่หรอกเหรอ? ถือซะว่าเราขอบคุณทรีอานน่าล่วงหน้าก็แล้วกัน" ไอน่าส่ายหัว บางครั้งเธอก็ตัดสินไม่ได้ว่าลีโอเนลเป็นคนมีเสน่ห์หรือตรงกันข้ามกันแน่ คนที่มีเสน่ห์ที่ไหนจะชอบทำให้คนอื่นโกรธแค้นได้เก่งขนาดนี้? เธอไม่ได้มีความรู้สึกดีๆ ให้กับทรีอานน่าอยู่แล้ว แต่เธอกลับรู้สึกสงสารอีกฝ่ายขึ้นมาเสียดื้อๆ มาถึงตอนนี้ ลีโอเนลเล่นงานคนของทรีอานน่าจนพิการไปมากเสียจนไอน่าไม่แปลกใจเลยหากคนส่วนใหญ่จะหวาดกลัวจนไม่กล้าช่วยเหลือกลุ่มกรีนเธรดอีกต่อไป ยิ่งไปกว่านั้น เขายังจัดการจับผู้คุ้มกันที่เก่งกาจสามคนของฝ่ายนั้นมาแก้ผ้าประจานให้ทุกคนเห็น และตอนนี้ ราวกับว่านั่นยังไม่พอ ลีโอเนลยังคิดจะชิงเอาตึกของพวกนั้นมาเป็นของตัวเองอีกเนี่ยนะ? แม้ว่าไอน่าจะเคยเข้าไปใน "โรงพยาบาล" ของทรีอานน่าเพียงแห่งเดียว แต่มันก็มากพอที่จะทำให้รู้ว่ากลุ่มของพวกเขาทุ่มเงินไปกับการตกแต่งไม่น้อย และพิถีพิถันเป็นพิเศษกับการใช้วัสดุที่สามารถกันพลังอนาธิปไตย (Anarchic Force) ได้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าตัวอาคารนั้นมีมูลค่าพอๆ กับที่ดินที่สร้างมันขึ้นมา หรืออาจจะมากกว่าด้วยซ้ำ ไอน่าคิดว่าลีโอเนลจะทำลายมันทิ้งเสียทั้งหมด แต่ใครจะไปคิดว่าเขาจะหน้าด้านถึงขนาดพูดเรื่องที่จะยึดมาเป็นของตัวเองแบบนั้น? "ฉันไม่ยักรู้มาก่อนว่าเธอจะหน้าด้านได้ขนาดนี้" "ฉันยังกั๊กไว้อยู่นะ" ลีโอเนลพูดอย่างภูมิใจ ราวกับว่านั่นเป็นคำชม "ถ้าฉันเอาจริงล่ะก็ ตอนนี้เราคงมีลูกคนที่สามกันไปแล้ว" ไอน่าไม่รู้จะพูดอะไรดี ทำไมเขาถึงโยงเรื่องนี้กลับมาที่เรื่องการมีลูกได้อีกล่ะ? ในหัวเขานอกจากเรื่องนี้แล้วไม่มีอย่างอื่นเลยหรือไง? พวกเขากำลังจะเข้าสู่สนามรบกันอยู่แล้วนะ! ราวกับว่าความคิดของไอน่าเป็นสัญญาณ ประตูของศูนย์รักษาพยาบาลก็พังออกทันที พร้อมกับร่างของคนสามคนพุ่งออกมาพร้อมกัน เห็นได้ชัดว่าความโกลาหลที่ป้ายของพวกมันถูกฟันแยกเป็นสองส่วนแล้วร่วงลงสู่พื้นนั้นไม่ใช่เรื่องเล็กเลย ถึงขนาดทำให้คนจำนวนมากตื่นตัวได้ขนาดนี้ เมื่อเห็นว่าเป็นลีโอเนลและไอน่ายืนอยู่ตรงหน้า สีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนไป จนถึงตอนนี้ จะมีคนของกลุ่มกรีนเธรดคนไหนบ้างที่ไม่เคยได้ยินชื่อของคนทั้งสองคนนี้? ลีโอเนลไม่รอช้า เขาชูใบอนุญาตที่เพิ่งซื้อมาให้ดู "วันนี้ฉันจะมาท้าชิงหน้าร้านของพวกแก" คำพูดของเขาเรียบง่ายและไม่มีรอยยิ้มอย่างที่ส่งให้ไอน่าเลยแม้แต่น้อย ทว่าเพียงแค่นั้นก็มากพอที่จะทำให้ฝูงชนที่กำลังแตกตื่นตอบสนองราวกับมีคนสาดน้ำลงไปในน้ำมันร้อนๆ สีหน้าของชายหนุ่มผมเขียวที่เป็นหัวหน้ากลุ่มเปลี่ยนไปจนดูน่าเกลียด ทำไมที่ดินใกล้ๆ สาขาของสภาถึงมีค่ามหาศาลนัก? หนึ่งในเหตุผลนั้นคือความปลอดภัยที่แฝงมากับพื้นที่ การต่อสู้ภายในสาขาของสภาเป็นเรื่องต้องห้าม และคนส่วนใหญ่ต่างก็อนุมานเอาเองว่าเขตนั้นครอบคลุมไปถึงบริเวณโดยรอบสาขาด้วย อย่างไรก็ตาม ลีโอเนลไม่ใช่คนที่มีความกังวลเช่นนั้นอย่างแน่นอน ชัดเจนว่าลีโอเนลเชื่อว่ากลุ่มของพวกเขาก็แค่กลุ่มคนที่เขาจะรังแกเมื่อไหร่ก็ได้ หลายคนยอมรับในความแข็งแกร่งของเขาแล้ว และก็เป็นธรรมดาที่จะบอกว่าฝ่ายนั้นเป็นคนเริ่มก่อน แต่เขากล้าคิดเลยหรือว่าเขาจะมาท้าทายพวกเขาง่ายๆ แบบนี้? ลีโอเนลใช้เวลาเก็บตัวไปหนึ่งปี และเพิ่งเข้าสู่วังแห่งความว่างเปล่า (Void Palace) ได้ไม่นาน แล้วเขาจะไปรู้อะไรเกี่ยวกับความยากลำบากที่กลุ่มของพวกเขาเคยผ่านมา? ตระกูลไวรออร์ไม่ได้แข็งแกร่งเท่าตระกูลโมราเลสตั้งแต่แรกอยู่แล้ว และไม่สามารถเทียบได้กับตระกูลกลุ่มดาวหรือตระกูลขุนนางอื่นๆ ที่บริหารองค์กรใหญ่โตอย่างชิลด์ครอสสตาร์ส (Shield Cross Stars) หรือสมาคมผู้สร้างพลัง (Force Crafter's Guild) ทว่าถึงแม้จะไม่มีพื้นเพเช่นนั้น แต่พวกเขาก็สามารถสร้างการผูกขาดขึ้นมาได้ด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง และพรสวรรค์ของทรีอานน่า ผู้ที่จะมาเป็นหัวหน้ากลุ่มคนต่อไป ไม่ว่าลีโอเนลและไอน่าจะคิดว่าพวกเขาโดนฝ่ายนั้นรังแกหนักหนาแค่ไหน แต่ในช่วงที่พวกเขาเพิ่งเริ่มต้น พวกเขาก็เคยเจออะไรที่แย่กว่านั้นมาก ดังนั้นในมุมมองของพวกเขา ลีโอเนลกับไอน่ากำลังประเมินตัวเองสูงเกินไป! อย่างน้อยในตอนนั้น ทรีอานน่าก็ยังมีกลุ่มของเธอหนุนหลังอยู่ แต่ตรงนี้ มีแค่สองคนนี้เท่านั้น พวกเขาคิดว่าแค่สองคนนี้ก็เพียงพอแล้วงั้นหรือ?! ชายหนุ่มพุ่งตัวไปข้างหน้า พร้อมกับโซ่สีดำสนิทที่ปรากฏขึ้นในมือ โดยไม่รอคำพูดใดๆ เขาสะบัดข้อมือทำให้โซ่พุ่งทะยานออกมาดุจคลื่นยักษ์ เงาของโซ่ดูเหมือนจะปิดกั้นทุกเส้นทางหลบหนี การโจมตีรวดเร็วและรุนแรง ทว่าในขณะเดียวกันก็มีความยืดหยุ่นและแยบคาย ลีโอเนลแทบไม่เคยต่อสู้กับผู้เชี่ยวชาญด้านโซ่และแส้มาก่อน แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่าชายหนุ่มคนนี้คือคนที่ฝีมือดีที่สุดเท่าที่เขาเคยเจอมา มือของเขาขยับสั่นเล็กน้อยและนิ้วหนึ่งก็เกร็งขึ้นพร้อมกับพลังหอกที่สะสมอยู่ เขากำลังจะแทงออกไปทว่าไอน่ากลับคว้าข้อมือเขาไว้ "ครั้งที่แล้วฉันปล่อยให้เธอสนุกคนเดียวเพราะเธอโกรธ แต่ครั้งนี้มันเป็นความผิดของฉันเองนะ คิดว่ามีแค่เธอคนเดียวหรือไงที่มีอารมณ์ฉุนเฉียว?" ไอน่าถลึงตาใส่ลีโอเนลก่อนจะเมินเขาไปโดยสิ้นเชิงแล้วปล่อยหมัดออกไป ในวินาทีนั้น เสียงคล้ายสายฟ้าฟาดดังขึ้นจนเงาที่เลื้อยไปมาแตกกระจาย เผยให้เห็นภาพของแส้หลักที่พุ่งเข้าปะทะกับหมัดของไอน่า เมื่อเทียบกับความหนักหน่วงของโซ่ แขนที่เพรียวบางและหมัดเล็กๆ ของไอน่าดูอ่อนแอเกินไป ทว่ากลับเป็นหมัดที่ดูอ่อนแอนี้เองที่หยุดโซ่เอาไว้ได้อยู่หมัด ส่งกระแสพลังผ่านร่างโซ่จนทำให้ข้อมือของชายหนุ่มที่ควบคุมมันอยู่ถึงกับหักลง เสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวดังขึ้น แต่ไอน่าได้หายไปจากจุดเดิมแล้ว เท้าของเธอแตะพื้นเบาๆ พร้อมกับหมอกสีเลือดที่พุ่งเข้าโอบล้อมร่าง ลีโอเนลดูเหมือนจะตระหนักได้ในตอนนั้นว่าไอน่าไม่ได้แค่เก่งขึ้นเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ตอนนี้เธออยู่ในระดับมิติที่หกขั้นต้น (Quasi Sixth Dimension) แล้ว และความแข็งแกร่งของเธอก็เป็นเครื่องพิสูจน์ได้เป็นอย่างดี