Chapter 1675 คำร้องขอ "หากคุณกำลังอ่านข้อความนี้อยู่ แสดงว่าการแลกเปลี่ยนเกิดความผิดพลาดขึ้น" "ฉันได้สั่งการคนของฉันให้มั่นใจว่าคุณจะมีโอกาสหนีไปได้ มีเรือพรางตัวเตรียมไว้ให้คุณใช้งานแล้ว" "แต่หากคุณหนีไม่พ้นและถูกจับตัวได้ ฉันมีเรื่องสำคัญจะขอร้อง" "พวกเขาจะต้องพาคุณไปหาเขาอย่างแน่นอน... อีชูที่รักของฉัน หากคุณพบเขา ได้โปรดช่วยเขาด้วย" "จะมีกลุ่มจอมเวทคอยคุณอยู่ที่นั่น ฉันได้เตรียมรายละเอียดของแผนการหลบหนีไว้ในอุปกรณ์นี้แล้ว สิ่งที่คุณต้องทำก็แค่ส่งมันไปให้ถึงมือเขา" "หากคุณทำภารกิจนี้สำเร็จ คุณจะได้รับรางวัลอย่างงาม" "และหากรางวัลนั้นไม่ได้ทำให้คุณสนใจ ก็จงจำไว้ว่าการที่อีชูถูกจับตัวไปนั้นส่วนหนึ่งเป็นความผิดของคุณ จงแก้ไขมันเสีย และรักษาความสัมพันธ์อันดีกับพวกเนฟิลิมเอาไว้" "เอเมอรี่ ฉันสิ้นหวังเหลือเกิน ฉันเฝ้ารอมานานแสนนาน และตอนนี้ทางฝ่ายก็ต้องการให้ฉันลืมเขาเสีย ฉันทำไม่ได้... ฉันเชื่อว่าคุณน่าจะเข้าใจความรู้สึกนี้ดีที่สุด" [ข้อความสิ้นสุดลง] ข้อความจบลงอย่างกะทันหัน ทิ้งให้เขาตกอยู่ในความเงียบงันที่ก้องกังวาน ซึ่งยิ่งขับเน้นความสำคัญของถ้อยคำเหล่านั้นให้เด่นชัดขึ้น ท่ามกลางความโกลาหลที่กำลังอุบัติขึ้น เอเมอรี่รู้สึกทั้งโกรธแค้นและทึ่งไปพร้อมๆ กันในแผนการอันคำนวณมาอย่างถี่ถ้วนของจินคาน ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ากลอุบายของเธอนั้นฉลาดหลักแหลมเพียงใด เธอชักใยอารมณ์ของเขาได้อย่างสมบูรณ์แบบ ทั้งความรู้สึกผิดและความเห็นใจที่ค่อยๆ บีบคั้นให้เขาหวนกลับไปทบทวนเส้นทางของตน ในช่วงเวลาสั้นๆ เขาเกือบจะคล้อยตามคำร้องขอของเธอ ซึ่งเป็นความคิดที่ดูไร้สาระอย่างสิ้นเชิงในยามที่สัญชาตญาณการเอาตัวรอดของเขากำลังกรีดร้องคัดค้าน แต่ความกังวลของเขาไม่ได้จำกัดอยู่แค่เรื่องการเอาตัวรอดของตัวเองเท่านั้น หน้าอกของเขาบีบรัดเมื่อนึกถึงประตูเคออสที่สถิตอยู่ในตัวเขา เขาจะปล่อยให้พวกดาร์กเอลฟ์ชิงมันไปจากเขาไม่ได้ วิกฤตการณ์ลุกลามถึงขีดสุดเมื่อเสียงกรีดร้องอันน่าเวทนาของจอมเวทผู้ช่วยเหลือเขาดังแทรกผ่านความเงียบงันอันชวนขนลุก เมื่อชำเลืองมองผ่านหน้าต่างบานใหญ่ หัวใจของเอเมอรี่ก็ร่วงลงไปอยู่ที่ตาตุ่มเมื่อเห็นฝูงเรือศัตรูรายล้อมพวกเขาไว้ ตอนนี้ไม่มีทางหนีรอดอีกต่อไปแล้ว เขาติดอยู่ในสถานการณ์ที่คับขันและถึงตายนี้ ความคิดของเอเมอรี่แล่นพล่าน เขามีทางเลือกสุดท้ายเหลืออยู่ "คธูลู ตอนนี้แหละ" เอเมอรี่ร้องเรียก เสียงของเขาแฝงไปด้วยความเด็ดเดี่ยวอันเคร่งขรึม คำตอบกลับมาอย่างรวดเร็วและจริงจังเกินคาด "โชคดีนะเจ้าหนู" โดยไม่รอช้า มิติขนาดเล็กถูกสร้างขึ้นบนหน้าอกของเขา เอเมอรี่รีบโยนแหวนมิติและอุปกรณ์ที่จินคานมอบให้เข้าไปในความปลอดภัยชั่วคราวของอีกมิติหนึ่งทันที เพียงไม่กี่วินาทีต่อมา จอมเวทดาร์กเอลฟ์ตนหนึ่งก็โผล่ออกมาจากอุโมงค์ สายตาของมันจ้องมองเอเมอรี่ด้วยความเข้มข้น "ผู้หญิงคนนั้นเป็นของปลอม ฉันหวังจริงๆ ว่าแกจะเป็นตัวจริง" เอลฟ์ตนนั้นกล่าว ถ้อยคำของมันเปี่ยมไปด้วยความคาดหวัง เมื่อจ้องมองกลับไปที่เอลฟ์ เอเมอรี่กลืนก้อนความรู้สึกที่จุกอยู่ในลำคอลงไปแล้วเอ่ยว่า "ฉันนี่แหละตัวจริง ฉันยอมจำนน" น้ำเสียงของเขาราบเรียบ ปกปิดความวุ่นวายของความกลัวและความไม่แน่นอนที่กำลังก่อตัวอยู่ภายใน สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นดำเนินไปอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด เอเมอรี่พบว่าข้อมือของเขาถูกพันธนาการด้วยสิ่งที่ต่างออกไป มันเป็นเส้นเวทมนตร์ที่แข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้า การพันธนาการด้วยเวทมนตร์นี้ขัดขวางไม่ให้เขาโคจรพลังวิญญาณได้ ส่งผลให้เขาตกอยู่ในสภาพไร้ทางสู้โดยสิ้นเชิง จากนั้นเขาถูกพาตัวกลับไปยังโถงใหญ่ ภาพอันน่าสยดสยองของความตายรอต้อนรับเขาอยู่ จอมเวทสามในสี่คนนอนแน่นิ่ง พลังงานตกค้างจากเกราะเวทมนตร์ยังคงวูบวาบอยู่รอบร่างของพวกเขา ส่วนคนสุดท้ายที่ช่วยเขาหนีมาก่อนหน้านี้ถูกมัดและปิดปากไว้เช่นเดียวกับเขา ทั้งสองถูกลากขึ้นไปบนเรือของพวกดาร์กเอลฟ์อย่างรวดเร็ว ด้วยท่าทางสุดท้ายอันโหดเหี้ยม พวกเอลฟ์ยิงลำแสงทำลายล้างใส่ยานของพวกเนฟิลิมจนแหลกละเอียดกลายเป็นเศษซากที่ล่องลอยอย่างไร้จุดหมายอยู่ในห้วงอวกาศอันกว้างใหญ่ การเดินทางไปยังจุดหมายใช้เวลาค่อนข้างสั้น ไม่ถึงหนึ่งวันด้วยซ้ำ จุดหมายปลายทางคือสิ่งก่อสร้างขนาดมหึมาที่ทำจากโลหะสีมืดอันน่าเกรงขาม ซึ่งลอยอยู่อย่างน่าหวาดหวั่นในห้วงอวกาศอันเวิ้งว้าง การเห็นเหล่าดาร์กเอลฟ์นับพันเดินขวักไขว่ไปมาทำให้คาดเดาได้ว่าที่นี่คืออะไร — มันน่าจะเป็นฐานทัพทหาร หรืออาจเป็นป้อมปราการหลักของพวกมันเลยทีเดียว เมื่อเทียบท่าเสร็จ เอเมอรี่และเชลยอีกคนก็ถูกนำตัวมายังห้องโถงใหญ่ที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของอำนาจและบารมี ในนั้น ร่างอันสง่างามกำลังรอคอยการมาถึงของพวกเขา จอมเวทผู้ยิ่งใหญ่แห่งดาร์กเอลฟ์ ผู้แผ่ซ่านด้วยกลิ่นอายแห่งพลังเวทมนตร์ดิบที่น่าตกตะลึง นั่งอยู่บนบัลลังก์ที่ประดับประดาอย่างวิจิตร เขากำลังดุด่าลูกสมุนที่ล้มเหลวในการจับตัวเจ้าหญิงเนฟิลิม ความโกรธเกรี้ยวของเขาก้องกังวานอย่างน่าสยดสยองไปทั่วความโอ่อ่าของห้อง หลังจากระบายโทสะจนพอใจแล้ว เขาก็หันความสนใจมายังนักโทษทั้งสอง สายตาของเขาจับจ้องมาที่พวกเขาด้วยแววตาเย็นชาและคำนวณ ก่อนจะถามว่า "พวกแก... ใครกันแน่ที่เป็นมัน?" ถ้อยคำของเขานั้นเรียบง่าย แต่กลับแฝงไว้ด้วยน้ำหนักแห่งอำนาจอันเหี้ยมโหด ซึ่งแสดงให้เห็นชัดเจนว่าเขากำลังกุมชีวิตของพวกเขาไว้ในกำมือ โดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า จอมเวทผู้ยิ่งใหญ่ยกแขนขึ้นแล้ววางมือลงบนหน้าผากของจอมเวทมนุษย์ที่ถูกจับมา เห็นได้ชัดว่าเขากำลังพยายามบุกรุกเข้าไปในจิตใจของชายผู้นั้น เพื่อเค้นความลับและยืนยันตัวตนของเขา ทว่าเพียงไม่กี่วินาทีต่อมา จอมเวทผู้ยิ่งใหญ่ก็ดึงมือออกอย่างกะทันหัน และด้วยการเคลื่อนไหวเพียงครั้งเดียว เขาก็เผาผลาญร่างของเชลยคนนั้นจนกลายเป็นกองเถ้าถ่าน เมื่อจอมเวทผู้ยิ่งใหญ่หันสายตามาทางเอเมอรี่ เขาอดไม่ได้ที่จะก่นด่าผู้อยู่เบื้องหลังการจับกุมในใจ 'จินคาน! ฉันหวังว่าเธอจะฉลาดสมกับที่พูดนะ' เขาโพล่งขึ้นในใจ จอมเวทผู้ยิ่งใหญ่ขยับเข้ามาใกล้เอเมอรี่ สีหน้าของเขาดูเบื่อหน่ายเสียเต็มประดา "ไม่นึกเลยว่ามนุษย์ป่าเถื่อนคนนี้จะอายุน้อยขนาดนี้... ยังไม่บรรลุเป็นจอมเวทเต็มตัวด้วยซ้ำ น่าผิดหวังจริง" เขาพึมพำ จากนั้นเขาก็วางมือลงบนหน้าผากของเอเมอรี่เช่นเดียวกับที่ทำกับจอมเวทคนก่อน ครั้งนี้การตรวจสอบยาวนานขึ้น ใบหน้าของจอมเวทผู้ยิ่งใหญ่บิดเบี้ยวเมื่อเขาพยายามจะฝ่าการป้องกันทางจิตของเอเมอรี่ ความสามารถพิเศษของเอเมอรี่ [สมาธิแห่งจักรพรรดิ] ได้ปกป้องจิตใจของเขาจากการถูกบุกรุก แต่คุณสมบัติทางกายภาพและสายเลือดหมาป่าของเขากลับถูกเปิดเผยให้ดาร์กเอลฟ์ตนนั้นได้สำรวจจนหมดสิ้น ด้วยการขยับนิ้วเพียงนิดเดียว ดาร์กเอลฟ์ตนนั้นก็สามารถพรากลมหายใจของเอเมอรี่ไปได้ในทันที แต่มันกลับไม่ทำเช่นนั้น เมื่อจอมเวทผู้ยิ่งใหญ่เดินผละออกไป เอเมอรี่ก็รู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก ความโล่งใจของเขาไม่ได้เกิดจากการรอดตายเพียงอย่างเดียว แต่เพราะดาร์กเอลฟ์ตนนั้นไม่สามารถตรวจพบการมีอยู่ของประตูเคออส ดูเหมือนว่ากลยุทธ์ที่เขาคิดร่วมกับผู้พิทักษ์เคออสจะได้ผล ในทางกลับกัน ความจริงที่ว่าจอมเวทผู้ยิ่งใหญ่ไม่ได้ถามถึงประตูเคออสเลยแม้แต่น้อย ยิ่งเป็นการยืนยันสมมติฐานของเอเมอรี่ว่า ผู้ครอบครองพลังเคออสคนอื่นๆ ต่างก็เก็บความลับนี้เอาไว้เช่นเดียวกัน จอมเวทผู้ยิ่งใหญ่ดูเหมือนจะครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง สายตาจ้องมองเอเมอรี่ก่อนจะตัดสินใจในที่สุด "มาดูกันว่าแกมีความสามารถแค่ไหนกันเชียว" เขาประกาศก่อนจะหันไปสั่งลูกสมุน "พาตัวมันไปที่หลุมแห่งปีศาจ"