บทที่ 996 การออกตามหา อาณาจักรเทอร์รา เอเมอรีข้ามผ่านประตูมิติมายังอาณาจักรเทอร์รา เขาเดินฝั่งผ่านถนนหนทางที่พลุกพล่านของเมืองและมุ่งหน้าไปยังพระราชวังอันโอ่อ่าที่ตั้งตระหง่านอยู่บนเนินเขาซึ่งมองเห็นทัศนียภาพอันงดงามของเมืองเบื้องล่าง เช่นเดียวกับการมาเยือนครั้งก่อน พระราชวังเทอร์รามีเหล่านักรบในชุดเกราะสีทองคุ้มกันอย่างแน่นหนา แต่ในเวลานี้ ทุกคนต่างรู้ดีว่าเอเมอรีคือใคร ดังนั้นพวกเขาจึงปล่อยให้เขาผ่านเข้าไปในพื้นที่อย่างง่ายดาย แถมยังทักทายเขาด้วยท่าทางที่ให้ความเคารพอีกด้วย หลังจากพยักหน้ารับคำทักทายของทุกคน เอเมอรีก็ตรงไปยังโถงหลักซึ่งเป็นจุดที่เพื่อนๆ ของเขาอย่าง คลีอา, จูเลียน, ชูโม และแธรกซ์ กำลังรอคอยการมาถึงของเขาอยู่ ทันทีที่เขาก้าวเข้าไป ความสนใจของทุกคนก็พุ่งเป้ามาที่เขา บนบัลลังก์มีร่างหนึ่งนั่งอยู่ เธอคือจอมเวทซิลิกา หนึ่งในภรรยาและแม่ทัพของลอร์ดอิซตา ส่วนข้างกายเธอนั้นมีจูเรีย ภรรยาอีกคนของลอร์ดอิซตา ทั้งสองต่างจ้องมองมาที่เอเมอรีเช่นกัน "ดีมาก ในที่สุดพวกเจ้าก็มากันครบ" จอมเวทซิลิกากล่าวเพื่อดึงความสนใจของทุกคน หลังจากมั่นใจว่าทุกคนกำลังตั้งใจฟัง เธอจึงกล่าวต่อว่า "พวกเราได้ตรวจสอบข้อมูลที่ได้รับมาจากท่านลอร์ด และติดตามร่องรอยของบุคคลผู้นั้นไปยังสถานที่แห่งหนึ่งได้สำเร็จแล้ว" บุคคลที่จอมเวทซิลิกากำลังพูดถึงในตอนนี้ไม่ใช่ใครอื่น นอกจากปราชญ์ตะวันออก หนึ่งในผู้สำเร็จวิชาในยุคแรกเริ่มของโลก บนโลก มนุษย์ผู้นี้เป็นที่รู้จักในนามผู้ก่อตั้งและจักรพรรดิแห่งราชวงศ์เซี่ย เขาคือบุคคลเดียวกันกับที่เกือบจะปกครองโลกทั้งใบเมื่อ 1,000 ปีก่อน และเป็นอาจารย์ของผู้สำเร็จวิชาในยุคที่สองของโลก เมื่อรู้ว่าชายผู้นี้ได้ก้าวเข้าสู่ขอบเขตจอมเวทระดับสูงอันทรงเกียรติ จนได้รับการยกย่องว่าเป็นบุคคลที่แข็งแกร่งที่สุดบนโลก แน่นอนว่าเอเมอรีและคนอื่นๆ ต่างตื่นเต้นเป็นอย่างมากที่จะได้เรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับอีกฝ่าย "อย่าเพิ่งตื่นเต้นกันไปเลยทุกคน มันไม่ได้ง่ายอย่างที่พวกเจ้าคิดหรอกนะ" "ท่านหมายความว่าอย่างไรหรือครับ จอมเวทซิลิกา?" เอเมอรีถามแทนความสงสัยของเพื่อนๆ จอมเวทซิลิกาไม่ได้อธิบายขยายความเพิ่มเติม แต่เธอกลับผายมือไปยังจูเรียที่ยืนอยู่ข้างๆ "หากพวกเจ้าไม่มีธุระเร่งด่วนอะไร จูเรียจะอธิบายและพาพวกเจ้าไปเอง การเดินทางไปที่นั่นต้องใช้เวลาสองวัน" แม้ว่ากลุ่มของพวกเขาจะเพิ่งกลับมาจากการทดสอบช่วงกลางภาคอันแสนสาหัส แต่พวกเขาก็ได้ใช้เวลาพักฟื้นระหว่างการเดินทางกลับมาพอสมควรแล้ว ดังนั้น ช่วงเวลานี้จึงนับว่าเป็นจังหวะที่ดีที่สุดสำหรับพวกเขาในการตรวจสอบเรื่องนี้ก่อนที่จะเริ่มการฝึกฝนครั้งใหม่ นอกจากนี้ โอกาสที่จะได้พบกับบุคคลระดับนี้ก่อนการประชุมที่นัดหมายไว้กับเผ่าเนฟิลิมในสัปดาห์หน้า อาจส่งผลดีต่อพวกเขาด้วย เมื่อพิจารณาตามนั้นแล้ว ทุกคนจึงตกลงที่จะไปด้วยกันในเวลาไม่นาน "เยี่ยม! การผจญภัยร่วมกันอีกครั้ง!" คลีอากล่าวอย่างตื่นเต้น จนทำให้พวกหนุ่มๆ อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา *** "จำเป็นต้องทำถึงขนาดนี้เลยหรือครับ?" จูเลียนถามจอมเวทซิลิกาด้วยคิ้วที่ขมวดมุ่นขณะจ้องมองไปยังกลุ่มคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าพวกเขา ปรากฏว่าจอมเวทซิลิกาไม่ได้ส่งเพียงแค่จูเรียมาพร้อมกับกลุ่มของพวกเขาเท่านั้น เธอยังจัดกำลังทหารเกราะทองสองกองร้อย จำนวน 20 นาย โดยมีหัวหน้าระดับนักบุญสองคนคอยนำขบวนเพื่อคุ้มกันพวกเขาตลอดการเดินทาง จอมเวทซิลิกายังคงไม่กล่าวรายละเอียดเพิ่มเติมเช่นเคย เธอเพียงแค่พูดว่า "เดี๋ยวพวกเจ้าก็จะเห็นเองเมื่อไปถึงที่นั่น" ในทางกลับกัน ราชินีแห่งอียิปต์ดูเหมือนจะไม่ขัดข้องกับเพื่อนร่วมทางที่เพิ่มเข้ามา "ไม่เป็นไรหรอกจูเลียน! ยิ่งคนเยอะก็ยิ่งสนุก! ไปกันเถอะ!" เธอกล่าวอย่างตื่นเต้นพร้อมกับคว้าแขนของเอเมอรีไว้ กลุ่มคนทั้งหมด 28 คนเดินออกจากพระราชวังเทอร์ราและมุ่งหน้าไปยังประตูมิติในเมือง เอเมอรีและคนอื่นๆ ต้องผ่านประตูมิติอีกหกเจ็ดแห่งก่อนจะมาถึงจุดที่สามารถเดินทางออกสู่อวกาศได้ ขณะอยู่บนยาน เอเมอรีเข้าไปหาจูเรียและถามเธอว่า "จูเรีย บอกพวกเราได้ไหมว่าคนผู้นี้เป็นอย่างไร?" สิ่งที่น่าประหลาดใจคือจูเรียเองก็แทบไม่รู้อะไรเลย ปรากฏว่าเธอพบตำแหน่งของอีกฝ่ายได้จากคำแนะนำที่ได้รับมาจากลอร์ดอิซตา และที่แปลกยิ่งกว่าคือ นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้ยินจากลอร์ดอิซตาว่าชายคนนี้มาจากโลก เมื่อได้ยินดังนั้น เอเมอรีก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกกังวล อะไรคือสาเหตุที่ลอร์ดอิซตาไม่เคยพูดถึงปราชญ์ตะวันออกกับภรรยาของเขาเลย? เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เขาก็นึกขึ้นได้ว่าในอดีตลอร์ดอิซตาดูจะไม่ค่อยสบอารมณ์นักเวลาที่พูดถึงบุคคลผู้นี้ ทว่าเขาก็ยังนึกไม่ออกอยู่ดีว่าเพราะเหตุใด เขาได้แต่หวังว่าจะไม่มีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้นระหว่างพวกเขา เพราะท้ายที่สุดแล้ว ชายคนนี้ ปราชญ์ตะวันออก อาจเป็นหนทางเดียวที่โลกจะสร้างฝ่ายของตนเองขึ้นมาและเป็นอิสระจากการคุกคามภายนอกได้ หลังจากใช้เวลาเดินทางผ่านไฮเปอร์ไดรฟ์หนึ่งวัน ในที่สุดกลุ่มของพวกเขาก็มาถึงจุดหมาย มันเป็นสถานีที่ตั้งอยู่ในมุมหนึ่งของมิติ และจากที่นั่นพวกเขาก็ใช้ประตูมิติเพื่อไปยังถิ่นฐานบนดาวเคราะห์ดวงหนึ่ง [ดาวเคราะห์นูวา] [ดาวเคราะห์ระดับ M - ระดับความเถื่อนขั้น 2] แวบแรกที่เห็น ทัศนียภาพและบรรยากาศของดาวดวงนี้ทำให้เอเมอรีนึกถึงคัลทูร์มักก่อนที่จะถูกกองเรือเอลฟ์โจมตีและเผาราบคาบ เขาจึงเหม่อลอยไปชั่วขณะเพื่อระลึกถึงความทรงจำในตอนนั้น แทนที่จะเป็นพวกโคบอลด์ เอเมอรีกลับพบกับสิ่งมีชีวิตที่ดูเหมือนมนุษย์ปลา พวกมันมีขนาดตัวเพียงครึ่งหนึ่งของมนุษย์ปกติ มีเกล็ดบางๆ ปกคลุมผิวหนังสีฟ้าและเขียว มนุษย์ปลาเหล่านี้ดูเหมือนจะเป็นชนเผ่าดั้งเดิมของดาวดวงนี้ อย่างไรก็ตาม พวกมันไม่ใช่สิ่งมีชีวิตชนิดเดียวที่อาศัยอยู่ที่นี่ เพราะครึ่งหนึ่งของผู้คนที่พบเห็นในชุมชนมาจากเผ่าพันธุ์อื่น กลุ่มของพวกเขาซึ่งนำโดยจูเรียเดินมุ่งหน้าไปยังกลุ่มคนในเครื่องแบบที่สวมเกราะและพกอาวุธ พวกเขาดูเหมือนจะเป็นยามที่พันธมิตรจอมเวทประจำการไว้ ณ ที่แห่งนี้ เอเมอรีเห็นจูเรียแสดงเอกสารยืนยันตัวตนให้พวกเขาดู ผู้ที่ตรวจสอบเอกสารที่จูเรียยื่นให้ร้องอุทานออกมาเมื่อเห็นจุดหมายปลายทางที่ระบุไว้ "อ้อ พวกท่านต้องการไปตรวจสอบภูเขาฤาษีงั้นหรือ?" ยามคนนั้นถามพร้อมกับเบนสายตาไปที่จูเรีย จูเรียเพียงแค่พยักหน้ารับ เมื่อเห็นดังนั้น ยามก็ไม่ได้กล่าวอะไรอีกและรีบจัดการตรวจสอบให้เสร็จสิ้น ไม่นานหลังจากนั้น เอเมอรีและคนอื่นๆ ก็ได้รับอนุญาตให้เดินทางต่อไปได้ "ภูเขาฤาษี?" เอเมอรีถามหลังจากเดินมาได้สักระยะ ราวกับรู้อยู่แล้วว่าจะต้องถูกถาม จูเรียพยักหน้าทันที "ใช่แล้ว ดูเหมือนว่าชายที่พวกเราตามหาได้ปลีกวิเวกตัวเองอยู่ในภูเขานั้นตลอด 500 ปีที่ผ่านมา" เอเมอรีและคนอื่นๆ ที่ไม่คาดคิดว่าจะได้รับคำตอบเช่นนี้ต่างรู้สึกประหลาดใจไม่น้อย ทว่าดูเหมือนนั่นจะเป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น กลุ่มของพวกเขาใช้เวลาเดินทางถึงสามชั่วโมงจนกระทั่งได้พบกับภูเขาประหลาดที่เต็มไปด้วยป่าไม้เขียวขจี จากตีนเขา เอเมอรีสามารถสัมผัสได้ถึงพลังอันมหาศาลที่แผ่ออกมาจากข้างในนั้น แต่สัมผัสวิญญาณของเขากลับไม่สามารถทะลวงผ่านแนวต้นไม้เข้าไปได้เลย "ที่นี่มันแปลกๆ..." จูเรียหันมาหาเอเมอรีและคนอื่นๆ พร้อมกล่าวว่า "ข้าใช้เวลาลองผิดลองถูกมาเป็นสัปดาห์แล้ว แต่ไม่ว่าจะทำอย่างไรข้าก็ไปไม่ถึงยอดเขาเสียที ดังนั้นซิลิกากับข้าเลยตัดสินใจพาคนมาเพิ่มในครั้งนี้"