บทที่ 3169: คำถามหนึ่งข้อ รูปปั้นอันน่าเกรงขามของบรรพชนเต่าดำนั้นมีความยิ่งใหญ่ไม่น้อยไปกว่าอีกสามรูปปั้นที่เขาเคยเห็นมาก่อนหน้านี้ มันดูคุกคามไม่ต่างจากรูปปั้นอื่น ๆ และเมื่ออเล็กซ์เพ่งมองให้ชัดขึ้น งานฝีมือของมันก็ดูแทบจะไม่แตกต่างกันเลย ราวกับว่าพวกมันทั้งหมดถูกสร้างขึ้นโดยปรมาจารย์คนเดียวกัน ‘แปลกแฮะ หินที่ใช้ดูเหมือนจะเป็นชนิดเดียวกันด้วย’ เขาคิดในใจ พลางสงสัยว่าช่างแกะสลักใช้หินจากแหล่งเดียวกันสำหรับสัตว์เทพทั้งสี่ตนหรือไม่ เขาเดินเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด หลิงไคพยายามจะห้ามเขาแต่ก็ชะงักไปในวินาทีสุดท้าย เพราะรู้ดีว่าเขาคงไม่ทำอะไรบุ่มบ่าม เขาทำไม่ได้หรอก และหากเกิดอะไรขึ้นจริงๆ เธอเองนั่นแหละที่จะหยุดเขาก่อนที่เขาจะได้ลงมือทำอะไรด้วยซ้ำ อเล็กซ์จ้องมองรูปปั้นในระยะใกล้และสังเกตเห็นบางสิ่งที่รูปปั้นบรรพชนตนอื่นไม่มี นั่นคืออารมณ์ความรู้สึกอันหม่นหมอง รูปปั้นอีกสามตนที่เหลือต่างดูเต็มไปด้วยความหยิ่งผยอง แต่รูปปั้นนี้กลับแสดงสีหน้าที่ดูเศร้าสร้อยยิ่งกว่าที่อเล็กซ์คาดไว้ นั่นทำให้เขาประหลาดใจอย่างแท้จริง ‘ทำไมช่างแกะสลักถึงเลือกที่จะใส่สีหน้าเช่นนี้ลงไป?’ อเล็กซ์สงสัย แน่นอนว่าช่างแกะสลักคงไม่ตัดสินใจทำเช่นนี้ด้วยตนเองโดยให้มันแตกต่างจากสัตว์เทพตนอื่น เขาประหลาดใจว่านี่เป็นทิศทางที่พวกเขาต้องการให้รูปปั้นเป็นหรือไม่ เขาหันกลับมาและถามว่ามีเรื่องราวเบื้องหลังสีหน้านี้หรือไม่ หลิงไคทำหน้าว่างเปล่า “ฉันไม่แน่ใจว่ามีหรือไม่” เธอกล่าว “เรา... แม้แต่เราก็ไม่แน่ใจว่าบรรพชนยังมีชีวิตอยู่ตอนที่รูปปั้นนี้ถูกสร้างขึ้นหรือไม่ เท่าที่เรารู้ รูปปั้นนี้ถูกสร้างขึ้นหลังจากบรรพชนสิ้นชีพไปนานแล้ว” อเล็กซ์หยุดไปครู่หนึ่งพร้อมขมวดคิ้ว “ถ้าไม่เป็นการเสียมารยาทเกินไป เขาเสียชีวิตอย่างไรหรือ?” หลิงไคอึกอักที่จะตอบ หลังจากผ่านไปครู่หนึ่งเธอก็ยอมรับ “ฉันรู้น้อยมากเกี่ยวกับการจากไปของท่าน และสิ่งที่ฉันรู้ ฉันก็ไม่อาจเปิดเผยได้ คุณต้องไปถามท่านมาทริอาร์คเอาเอง ถึงแม้ฉันจะมั่นใจว่านางก็คงไม่ตอบเช่นกัน” อเล็กซ์ขมวดคิ้ว พวกสัตว์เทพกำลังปิดบังความลับอะไรกันอยู่? จากที่อเล็กซ์คาดเดามาตลอด บรรพชนน่าจะเสียชีวิตเพราะมีอายุยืนยาวเกินไปจนต้องดับสูญภายใต้ทัณฑ์สวรรค์ของเหล่าอมตะ แต่ในตอนนี้ เขากลับสงสัยว่ามีเหตุการณ์ที่ยิ่งใหญ่กว่านั้นเกิดขึ้นซึ่งนำไปสู่จุดจบของพวกท่าน ‘คงเป็นไปได้ยากที่ท่านมาทริอาร์คจะยอมตอบ’ เขาคิด ‘ฉันคงต้องหาวิธีสร้างอำนาจบารมีในฐานะเทพแห่งดวงอาทิตย์ให้ได้เสียก่อน แล้วถึงจะหาคำตอบที่ต้องการได้’ ดังนั้น เขาคงต้องรอให้เสร็จสิ้นการเดินทางไปยังอาณาจักรคมเล็บสุริยันก่อนถึงจะพอรู้อะไรได้บ้าง หลังจากใช้เวลาอยู่แถวรูปปั้นใจกลางหลุมอุกกาบาตอีกพักหนึ่ง อเล็กซ์ก็ออกไปสำรวจสถานที่ต่าง ๆ รอบพระราชวัง และไม่นานนักเขาก็กลับมาถึงห้องพัก เมื่อมีเวลาเหลือ อเล็กซ์จึงตัดสินใจบำเพ็ญเพียรในระหว่างที่รอ อีกทั้งเขายังต้องเพิ่มพลังออร่าให้กับต้นกำเนิดของตน การจดจ่อกับเรื่องนั้นไปสักพักก็ไม่ใช่ความคิดที่เลวร้ายนัก อเล็กซ์กินยาเม็ดหนึ่งแล้วเริ่มโคจรพลัง สิ่งที่เขาคาดว่าจะใช้เวลาบำเพ็ญเพียรนานถึงหนึ่งเดือนกลับผ่านไปไม่ถึงสองสัปดาห์ด้วยซ้ำ ก่อนที่เขาจะได้รับข้อความจากท่านมาทริอาร์ค เขาอ่านข้อความนั้นแล้วดวงตาก็เป็นประกายด้วยความยินดี การวิวัฒนาการสำเร็จแล้ว ครึ่งชั่วโมงต่อมา อเล็กซ์ยืนอยู่เบื้องหน้าท่านมาทริอาร์คทั้งสองซึ่งนำข่าวดีมาแจ้งแก่เขาโดยตรง “มันประสบความสำเร็จอย่างงดงาม” มาทริอาร์คเผ่าอสรพิษกล่าวโดยไม่อาจปิดบังความตื่นเต้นในน้ำเสียง “เราไม่เคยมีสัตว์เทพที่มีสายเลือดเจือจางขนาดนี้วิวัฒนาการจนกลายเป็นเต่าดำได้ง่ายดายเช่นนี้มาก่อน ด้วยความช่วยเหลือของคุณ ตระกูลของเราจะรุ่งเรืองขึ้นอย่างมาก ขอบคุณมาก” อเล็กซ์ยิ้ม “ท่านไม่จำเป็นต้องขอบคุณผมหรอกครับท่านมาทริอาร์ค มันก็แค่การแลกเปลี่ยน สุดท้ายแล้วเราต่างก็ได้รับผลประโยชน์ด้วยกันทั้งคู่” อสรพิษสาวหัวเราะคิกคัก “ไม่ต้องห่วง เราจะรักษาคำสัญญา คุณสามารถไปที่สระน้ำได้ทุกเมื่อที่ต้องการ เพียงแค่ครั้งเดียว และจะอยู่ในนั้นนานเท่าที่ต้องการก็ได้ คุณอยากจะเข้าไปในสระพร้อมกับใครสักคนหรือจะเข้าไปคนเดียวดีล่ะ?” อเล็กซ์หรี่ตาลงครู่หนึ่ง “ถ้าผมจะเข้าไปพร้อมกับสัตว์เทพสักตนจะเป็นอะไรไหมครับ? ผมจำเป็นต้องตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงที่แน่ชัดของพวกมันเพื่อจุดประสงค์ของผม” “ไม่มีปัญหา เราจะให้เด็กๆ เตรียมตัวสำหรับการเข้าสระรอบหน้า ใช้เวลาไม่เกินสองสามวันหรอก มอบเลือดนั่นให้หลิงไคจัดการ แล้วเราจะจัดการทุกอย่างเอง คุณเพียงแค่รออยู่ในห้องพักก็พอ” อเล็กซ์ยินดีเป็นอย่างยิ่ง “อีกอย่าง พวกเขาได้สร้างพันธะสัญญาหรือเปล่าครับ?” อเล็กซ์ถาม “หรือว่าแค่แค่วิวัฒนาการเฉยๆ?” “ใช่ มีพันธะสัญญาด้วย” มาทริอาร์คตอบพร้อมรอยยิ้ม “สิ่งที่เรียกว่าธาตุสายเลือดดูเหมือนจะเป็นปัจจัยสำคัญสำหรับทุกส่วนของสายเลือดเรา รวมถึงพันธะสัญญาด้วย ฉันมั่นใจว่ายังมีเงื่อนไขอื่นอีก เช่น การเป็นพี่น้องกัน อะไรทำนองนั้น แต่เราคงจะได้คำตอบเมื่อเวลาผ่านไป” อเล็กซ์พยักหน้า “แล้วอีกคำถามหนึ่งครับ มันไม่เกี่ยวกับหัวข้อปัจจุบัน แต่ผมได้ไปเยี่ยมชมรูปปั้นของบรรพชนแล้วอยากทราบเรื่องบางอย่าง ได้โปรดบอกผมด้วยว่าถ้าการถามเรื่องนี้มันเกินขอบเขตไปและ—” “ถามมาเถอะ” อสรพิษสาวกล่าว อเล็กซ์หยุดไปชั่วครู่แล้วพยักหน้า “บรรพชนเสียชีวิตได้อย่างไรหรือครับ?” เขาถาม “ไม่ใช่แค่บรรพชนเต่าดำเท่านั้น แต่รวมถึงบรรพชนตนอื่นๆ ด้วย” อเล็กซ์เฝ้ามองสีหน้าของสองพี่น้องที่เปลี่ยนไปขณะพวกนางสื่อสารทางจิตกันเป็นเวลานานก่อนจะหันมาหาเขา และเป็นครั้งแรกในการสนทนานี้ที่มาทริอาร์คเผ่าเต่าเปิดปากพูด “พวกท่านสละชีวิตเพื่อเหล่าลูกหลาน” นางกล่าว อเล็กซ์กะพริบตาอยู่ครู่หนึ่ง “พวกท่านเสียสละตัวเองงั้นหรือ?” เขาถามด้วยความตกตะลึงเกินกว่าจะเชื่อหู “ทำไมกัน?” มาทริอาร์คเผ่าอสรพิษทอดสายตาครุ่นคิด “ฉันบอกคุณได้มากกว่านี้ไม่ได้ การเปิดเผยเรื่องนั้นก็เท่ากับทรยศต่อความไว้ใจของสัตว์เทพสวรรค์ทุกตนที่ต่างก็รู้ความจริงข้อนี้เช่นกัน” อเล็กซ์กำหมัดแน่นแล้วคลายออก พร้อมกับพยักหน้า “ถ้าเช่นนั้นผมจะไม่ถามอะไรท่านอีก” “คุณไม่จำเป็นต้องถามหรอก” นางกล่าว “ฉันเกรงว่า... ความจริงคงจะปรากฏชัดแก่คุณในเร็วๆ นี้แล้วล่ะ”