Chapter 3358: บทเรียนยังดำเนินต่อ นกสีเหลืองเกือบจางตัวหนึ่งแผ่ความร้อนแรงมหาศาลออกมาทั่วบริเวณขณะที่มันบินพุ่งเข้าหาเจ้ามังกร เวย์สตอร์มใช้ทักษะห่อหุ้มร่างกายด้วยน้ำในทันที จากนั้นจึงใช้มันสร้างเป็นมังกรวารีที่บินเข้าปะทะกับนกตัวนั้น มันพุ่งชนนกตัวจ้อยจนมิดราวกับจะกลืนกินเข้าไปทั้งตัว แต่ทันทีที่มันกลืนกินนกตัวนั้นเข้าไป มังกรวารีกลับเริ่มแข็งตัวจนกลายเป็นน้ำแข็งไปทั้งร่าง แม้จะเป็นเช่นนั้น ส่วนหนึ่งของมันกลับเริ่มละลายและกลายเป็นไอ เมื่อเปลวเพลิงเล็กๆ ปรากฏขึ้นผ่านร่างมังกรน้ำแข็งตัวนั้น นกตัวเดิมมุดออกมาจากร่างมังกรที่กลายเป็นน้ำแข็งก่อนจะบินต่อไปยังเวย์สตอร์ม เวย์สตอร์มพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อหยุดยั้งนกตัวนั้นอย่างตื่นตระหนก แต่ดูเหมือนจะสายเกินไป ทว่าก่อนที่มันจะปะทะกับร่างของเธอ นกตัวนั้นกลับเลือนหายไป เจ้ามังกรสาวได้แต่ยืนหอบหายใจอย่างหนัก เพราะเธอเกือบจะมั่นใจแล้วว่าตัวเองจะต้องถูกโจมตีแน่ๆ เธอหันไปมองหัวหน้าตระกูล แต่เขากลับไม่ได้ทำอะไรเลย เป็นอเล็กซ์ที่ดับไฟนกตัวนั้นทิ้งในวินาทีสุดท้าย ในขณะที่ทุกคนต่างประหลาดใจว่าเหตุใดอเล็กซ์ถึงปราบการโจมตีของเวย์สตอร์มได้อย่างง่ายดายด้วยนกไฟเพียงตัวเดียว แต่ไม่มีใครจะประหลาดใจไปมากกว่าตัวอเล็กซ์เอง เขายังไม่ได้ครอบครอง 'Sun Fire' ด้วยซ้ำ แต่เปลวเพลิงนี้กลับเผาไหม้ร้อนแรงยิ่งกว่าสิ่งใดที่เขาเคยเจอมา ไม่ต้องพูดถึงว่ายังมีบางอย่างที่ผิดปกติไป เขารู้สึกเกือบจะมั่นใจว่าพลังโดยรวมของเขา ซึ่งน่าจะอยู่ในระดับวิญญาณอมตะขั้นที่ 2 หากใช้เพียงลมปราณ ตอนนี้มันกลับเพิ่มขึ้นไปอีกอย่างน้อยหนึ่งระดับ ราวกับว่า... 'พลังของฉันแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม' อเล็กซ์ครุ่นคิด 'เป็นเพราะร่างกายของฉันเติบโตขึ้นไปถึงระดับเทพงั้นหรือ?' เมื่อลองนึกดูแล้ว ตอนที่เขายกระดับร่างกายจากระดับศักดิ์สิทธิ์ไปสู่ระดับสวรรค์ พลังต่อสู้โดยรวมของเขาก็เพิ่มจาก 7 เป็น 9 เช่นกัน และคราวนี้ดูเหมือนว่ามันจะเพิ่มจาก 9 ไปเป็น 10 เป็นอย่างน้อย มันค่อนข้างยากที่จะบอกได้ในตอนนี้ว่ามันสูงกว่านั้นหรือไม่ แต่อเล็กซ์มั่นใจได้ว่ามันอยู่ที่ระดับ 10 เป็นอย่างน้อย นั่นหมายความว่าตอนนี้เขาแข็งแกร่งพอๆ กับเพิร์ล แม้กระทั่งในตอนที่เขาใช้รอยประทับบนหน้าผากก็ตาม นั่นหมายความว่า มังกรระดับผู้บรรลุอมตะขั้นที่ 6 กำลังต่อสู้กับคนที่มีฐานการบ่มเพาะเทียบเท่ากับผู้บ่มเพาะระดับวิญญาณอมตะขั้นที่ 3 และไม่ใช่แค่ใครที่ไหน แต่เป็นคนที่ใกล้จะเรียนรู้เปลวเพลิงที่ร้อนแรงที่สุดในโลกใบนี้ อเล็กซ์รีบดึงสติกลับมาแล้วยิ้ม "คุณคิดว่าผมจะใช้ไฟเมื่อครู่นี้หรือเปล่าล่ะ?" เขาถาม เจ้ามังกรสาวส่ายหน้าช้าๆ "และนั่นคือสิ่งที่ผมหมายถึงเวลาที่พูดว่ามนุษย์นั้นคาดเดาไม่ได้" เขาอธิบาย "ไม่เหมือนกับสัตว์อสูร คุณไม่สามารถแค่จ้องมองหรือรู้เพียงสายพันธุ์ของพวกเขาแล้วจะรู้ว่าพวกเขามีรากวิญญาณแบบไหนหรือใช้เทคนิคอะไร มนุษย์น้อยนักที่จะส่งต่อสายเลือดไปยังลูกหลาน ไม่มีใครเกิดมาพร้อมกับเทคนิคติดตัว แม้แต่รากวิญญาณก็ไม่เคยเหมือนกันจากรุ่นพ่อแม่สู่ลูก ดังนั้นแต่ละคนจึงมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว และเทคนิคของพวกเขาก็มีเอกลักษณ์เช่นกัน" "ในขณะที่การรู้สายพันธุ์ของสัตว์อสูรก็เพียงพอที่จะเรียนรู้ข้อมูลส่วนใหญ่เกี่ยวกับพวกมันได้ แต่คุณไม่สามารถตัดสินสิ่งใดเกี่ยวกับมนุษย์ได้เลยเพียงแค่จากการมอง แม้ว่าพวกเขาจะเป็นพี่น้องกันก็ตาม" "หากเราสู้กันอย่างเอาจริงเอาจัง คุณอาจเชื่อว่าผมมีเพียงรากวารีและรากหยิน แล้วหลงกลอุบายของผมก่อนจะตายด้วยเปลวเพลิงของผมไปแล้ว" เจ้ามังกรพยักหน้าช้าๆ "ถ้าคุณไม่รังเกียจ ช่วยกลับไปที่ที่นั่งแล้วให้คนอื่นมาแทนที่ได้ไหม?" อเล็กซ์ถาม เจ้ามังกรสาวไม่กล่าวอะไร เธอเพียงก้มหัวให้แล้วเดินกลับไปยังที่นั่งของตน หัวหน้าตระกูลกวาดสายตามองก่อนจะเลือกคนหนึ่งจากบนอัฒจันทร์ เมื่อมังกรตัวนั้นก้าวขึ้นมาบนเวที อเล็กซ์แทบแยกไม่ออกเลยว่าเป็นมังกรตัวผู้ไม่ใช่ตัวเมีย "ฉันคือเดธไรม์" มังกรตัวนั้นกล่าว "โปรดชี้แนะพวกเราด้วยว่าสิ่งทีสองที่เราควรระวังเมื่อต้องต่อสู้กับมนุษย์คืออะไร" อเล็กซ์เลิกคิ้ว "ผมยังพูดเรื่องแรกไม่จบเลยนะ" เจ้ามังกรกะพริบตา "แต่พวกเราเข้าใจแล้วว่าเราประมาทมนุษย์ไม่ได้ แต่ละคนนั้นแตกต่างกัน ดังนั้นเราจึงต้องเตรียมพร้อมรับมือทุกคน" อเล็กซ์รีบประเมินฐานการบ่มเพาะของมังกรตัวนั้นและพบว่ามันแข็งแกร่งกว่าตัวก่อนหน้าเล็กน้อย อยู่ในระดับผู้บรรลุอมตะขั้นที่ 8 "ถ้าคุณเข้าใจแล้ว งั้นทำไมเราไม่ลองทดสอบทฤษฎีนั้นดูล่ะ?" อเล็กซ์ถาม "ลองดูซิว่าคุณจะโจมตีผมได้ไหม" เจ้ามังกรไม่มีข้อกังขาใดๆ ในการโจมตี ดังนั้นมันจึงไม่คิดจะสร้างภาพว่าไม่ต้องการทำเช่นนั้น ทันทีที่อเล็กซ์พูดจบ มันก็เตือนเขาก่อนจะเปิดฉากโจมตีในหนึ่งวินาทีต่อมา เส้นใยน้ำแข็งบางๆ ก่อตัวขึ้นรอบกรงเล็บของมังกร ราวกับแส้ยาวสี่เส้นที่มันตวัดไปมา อเล็กซ์ตอบสนองทันทีโดยใช้โล่ทองคำเพื่อป้องกันการโจมตีจากเส้นใยน้ำแข็งนั้น เจ้ามังกรประหลาดใจเล็กน้อย พลังธาตุโลหะเป็นสิ่งที่มันไม่คาดคิดมาก่อน แต่ความประหลาดใจนั้นอยู่ได้เพียงชั่วครู่ มันตวัดเส้นใยเหล่านั้นแรงขึ้น พยายามจะตัดผ่านเกราะป้องกัน เกราะป้องกันยุบตัวลงภายใต้การโจมตี อเล็กซ์ไม่สามารถต้านทานได้อีกต่อไป จากนั้นหลังจากมังกรออกแรงผลักอย่างหนัก เส้นใยน้ำแข็งทั้งสี่ก็ทลายเกราะป้องกันจนแตกกระจาย ทิ้งไว้เพียงเศษเสี้ยวของพลังธาตุโลหะลอยอยู่ในอากาศ เจ้ามังกรฉีกยิ้ม มันทำการโจมตีครั้งสุดท้ายโดยพยายามจะฟาดใส่อเล็กซ์ด้วยกำลังทั้งหมดที่มี อย่างไรเสียหัวหน้าตระกูลก็คงจะหยุดมันไว้ ดังนั้นมันจึงไม่ต้องกังวล มันตวัดกรงเล็บ และเส้นใยทั้งสี่ก็ตัดผ่านร่างของอเล็กซ์ไปโดยไม่มีใครขัดขวาง "อะไรกัน?" เดธไรม์ตะโกนด้วยความตกใจ เช่นเดียวกับมังกรตัวอื่นๆ บนอัฒจันทร์ อเล็กซ์เพิ่งจะ... บางอย่างเคาะลงที่ข้างตัวของเจ้ามังกร "และนั่นแหละ คุณตายแล้ว" อเล็กซ์กล่าวขณะปรากฏตัวขึ้นจากการล่องหน เดธไรม์ตัวแข็งทื่อด้วยความตื่นตะลึง มันค่อยๆ หันหัวลงไปมองจุดที่อเล็กซ์ยืนอยู่ "เจ้า... เจ้าทำได้อย่างไร..." "ผมบอกคุณแล้วไง" อเล็กซ์ตอบ "อย่าคิดแม้แต่วินาทีเดียวว่าคุณเข้าใจมนุษย์ดีแล้ว เพราะนั่นคือวินาทีที่คุณจะพ่ายแพ้"