บทที่ 117 ผู้ใช้พลังไฟคนใหม่ หลังจากเฝ้าดูกลุ่มอื่นจัดการกับวิงด์ลิซาร์ด (Wingedlizard) วอร์เดนและกลุ่มของเขาก็ตัดสินใจนำกลยุทธ์ที่คล้ายคลึงกันมาใช้ เลล่าเป็นคนแรกที่เดินเข้าไปใกล้โขดหินก้อนหนึ่งก่อนจะยิงธนูออกไปกระทบที่เท้าของกิ้งก่าตัวหนึ่ง หลังจากใช้พลังของเธอ เธอก็ดึงลูกธนูออกมาแล้วเหวี่ยงมันไปรอบๆ หัวของสัตว์ร้ายตัวนั้นราวกับแมลงที่น่ารำคาญ เจ้ากิ้งก่าหันตามลูกธนูอย่างง่ายดาย ตอนนี้ถึงตาของวอร์เดนและเอรินที่จะต้องจัดการกับมัน ร่องรอยของน้ำแข็งเริ่มก่อตัวขึ้นบนพื้น ก่อนจะเข้าตรึงขาทั้งสี่ข้างของกิ้งก่าเอาไว้ เมื่อการเคลื่อนไหวของมันถูกจำกัด ก็ถึงคราวของวอร์เดน เขาเนรมิตน้ำแข็งแหลมคมขึ้นในมือและขว้างใส่เจ้ากิ้งก่าไม่หยุดหย่อน แต่ถึงแม้เท้าจะถูกมัดอยู่ แขนของมันก็ยังขยับได้ มันป้องกันการโจมตีแต่ละครั้งด้วยการยกปีกขึ้นมาห่อหุ้มตัวเหมือนเต่า ‘ไอ้โง่เอ๊ย!’ ราเทนเอ่ยขึ้น ‘แกก็เห็นจากคนอื่นแล้วไม่ใช่หรือไงว่าวิธีนั้นมันใช้ไม่ได้ผล’ “หุบปากไปเลย ถ้าไม่ช่วยก็อยู่เฉยๆ!” วอร์เดนตะโกนขณะยังคงขว้างน้ำแข็งแหลมใส่เป้าหมายต่อไป วอร์เดนรู้ดีว่าในที่สุดสัตว์ร้ายตัวนี้จะต้องหมดแรง และไม่ใช่ว่าการโจมตีของเขาจะไม่สร้างความเสียหายเลยเสียทีเดียว แต่การทำแบบนี้ต่อไปคงกินเวลานานเกินไป ก่อนที่เขาจะทันรู้ตัว เขาก็เห็นเอรินอยู่บนอากาศพร้อมกับดาบยาวในมือ ขณะที่เธอร่วงลงสู่พื้น เธอก็ฟันดาบลงไปที่ปีกของมัน บาดแผลฉกรรจ์ปรากฏขึ้นและเลือดสีดำก็เริ่มไหลทะลักออกมา ทว่าเพียงไม่กี่วินาทีต่อมา แผลที่สร้างขึ้นก็เริ่มกลายเป็นน้ำแข็ง น้ำแข็งค่อยๆ ขยายตัวจนกระทั่งแช่แข็งปีกซ้ายของสัตว์ร้ายตัวนั้นไว้จนสนิท เมื่อปีกข้างหนึ่งถูกแช่แข็งอยู่กับที่ ในที่สุดวอร์เดนก็สามารถขว้างหอกน้ำแข็งพุ่งตรงเข้าใส่ร่างของมันจนสังหารมันได้สำเร็จ “ในที่สุดเราก็ทำได้!” เลล่ากล่าวพลางมองดูซากของมัน เธอรีบดึงคริสตัลออกมาแล้วเก็บใส่กระเป๋าใบเล็กของเธอไว้ก่อน “นี่เป็นปัญหาแล้วล่ะ” เอรินกล่าว “เราใช้เวลานานเกินไปในการจัดการพวกมันแค่ตัวเดียว ต่อให้จะมีพวกมันเยอะ แต่ต้องใช้ถึงสามคนเพื่อฆ่าแค่ตัวเดียว สู้เราไปหาพวกทีธเวิร์ม (Teethworms) กลุ่มอื่นดูจะดีกว่าในตอนนี้” จากนั้นพวกเขาก็ได้ยินเสียงเชียร์ดังมาจากทางซ้าย กลุ่มของเบิร์กเพิ่งจะจัดการเผาพวกมันทีเดียวห้าตัวจนเกรียม สีหน้าของเอรินในตอนนี้เต็มไปด้วยความรังเกียจ “ไปกันเถอะ ไปยังพื้นที่อื่นแล้วหาพวกทีธเวิร์มมาจัดการกันดีกว่า” “เดี๋ยวสิ!” วอร์เดนตะโกน “ฉันมีแผน” เบิร์กและกลุ่มของเขาเพิ่งจะจัดการกิ้งก่าตัวที่แปดเสร็จและกำลังพักเหนื่อยกันอยู่ เขาจำเป็นต้องใช้เวลาฟื้นฟูค่า MC points สักพักก่อนจะใช้พลังได้อีกครั้ง “หนทางยังอีกยาวไกล” เบิร์กกล่าวพลางมองดูมือของตัวเอง แม้ว่าพลังไฟของเขาจะแข็งแกร่งและถูกยกให้เป็นหนึ่งในคนที่เก่งที่สุดของโรงเรียน แต่เขาก็พูดแบบเดียวกันกับครอบครัวของเขาไม่ได้ พวกเขาสามารถสู้ได้นานกว่าและสร้างเปลวไฟที่ทรงพลังกว่านี้ได้มาก ตระกูลออริจินัล (Original) แต่ละตระกูลมีวิธีการสอนพลังที่แตกต่างกัน พวกเขามีวิถีของตัวเอง ส่วนตระกูลเรดชีลด์ (Redsheilds) นั้นเน้นไปที่การค้นพบด้วยตัวเอง หลังจากสอนพื้นฐานให้แล้ว พวกเขาก็ต้องเรียนรู้เกี่ยวกับพลังของตัวเองและพัฒนาให้แข็งแกร่งขึ้น “เฮ้ ระวังหน่อยเบิร์ก!” เสียงหนึ่งดังมาจากด้านข้าง เมื่อเขามองขึ้นไป เขาก็เห็นร่างของมนุษย์คนหนึ่งพุ่งเข้ามาทางเขา และก่อนจะทันตั้งตัว คนคนนั้นก็พุ่งเข้ากระแทกเขาอย่างจัง ทั้งคู่ล้มกลิ้งไปบนพื้นทรายก่อนจะหยุดลง “นังนั่น! ทำแบบนี้กับเพื่อนร่วมทีมตัวเองได้ยังไง” วอร์เดนพูดพลางพยุงตัวขึ้นจากพื้น “ขอโทษทีนะ ต้องการให้ช่วยไหม” ทันใดนั้นวอร์เดนก็ยื่นมือออกไปดึงตัวเบิร์กขึ้นมา “เฮ้ย พวกแกคิดจะทำอะไรกันวะ!” อีกคนวิ่งเข้ามา “พวกแกพุ่งชนหัวหน้าของเรานะ!” “พอได้แล้วลิปปี้” เบิร์กห้าม “ฉันมั่นใจว่ามันเป็นอุบัติเหตุ” ลิปปี้ซึ่งเป็นสมาชิกในทีมของเบิร์กประหลาดใจกับการกระทำของหัวหน้า หากเป็นคนอื่นทำแบบนี้ ป่านนี้คงโดนเบิร์กเผาไปแล้ว แต่เหตุผลนั้นเรียบง่ายมาก เมื่อเบิร์กเหลือบมองดูนาฬิกาของวอร์เดน มันแสดงค่าพลังเลเวล 8 อยู่ เนื่องจากไม่รู้ว่าพลังของวอร์เดนคืออะไร และมีโอกาสที่อีกฝ่ายจะมีพลังเทียบเท่ากับเขา เบิร์กจึงไม่อยากมีเรื่อง “พวกเราขอโทษจริงๆ!” เลล่ากล่าวพลางวิ่งเข้ามาพร้อมกับเอรินที่ตามหลังมา “เพื่อนร่วมทีมงี่เง่าของพวกเรามันน่ารำคาญ ฉันก็เลยแค่เหวี่ยงมันไปทางอื่นหน่อย” “ไม่ต้องกังวลไปหรอก” เบิร์กกล่าว “อุบัติเหตุมันเกิดขึ้นกันได้” หลังจากกล่าวคำขอโทษ ทั้งสามคนก็ตัดสินใจปลีกตัวจากกลุ่มของเบิร์กเพื่อไปล่าสัตว์ต่อ วอร์เดนที่ตอนนี้ได้รับพลังไฟมาแล้วก็พร้อมที่จะเผากิ้งก่าพวกนั้นเสียที “ทำไมหัวหน้าถึงปล่อยพวกเขาไปง่ายๆ แบบนั้นล่ะครับ?” ลิปปี้ถาม “คนคนนั้น... เขาเป็นผู้ใช้พลังเลเวล 8 เราควรจับตาดูพวกเขาไว้สักหน่อย” เบิร์กกล่าว เกือบทุกคนรู้ถึงความสามารถของเบิร์กดีเพราะเขามาจากหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ อย่างไรก็ตาม คนอื่นๆ ที่เป็นผู้ใช้พลังระดับสูงหรือออริจินัลกลับไม่ได้เป็นเช่นนั้น การจับตาดูวอร์เดนก็คือการจับตาดูคู่แข่ง เบิร์กเห็นกลุ่มนั้นเดินลับหลังโขดหินก้อนหนึ่งไป แม้ก่อนหน้านี้เขาจะไม่ได้สนใจพวกเขานัก แต่เขาก็มั่นใจว่ากลุ่มของวอร์เดนกำลังล่าอยู่ฝั่งเดียวกันกับพวกเขา ‘ทำไมพวกเขาถึงย้ายที่ล่ะ?’ เขาคิดในใจ ความอยากรู้อยากเห็นมีมากกว่าเหตุผล เขาจึงตัดสินใจแอบตามไปดูและล่าในจุดที่ใกล้กับที่วอร์เดนไป หลังจากเดินอ้อมโขดหินขนาดใหญ่ตรงกลาง เขาก็เห็นวอร์เดนและทีม ทันทีที่เบิร์กเห็นพวกเขาก็พบว่าวอร์เดนกำลังใช้พลังไฟเผาวิงด์ลิซาร์ดตัวหนึ่งอยู่ “อะไรนะ เป็นไปได้ยังไง?” ลิปปี้พูด “เขาเป็นคนของตระกูลเรดชีลด์งั้นเหรอ?” “ไม่ ฉันไม่เคยเห็นหน้าเขามาก่อนในชีวิต ดูเหมือนว่าเราจะมีคำถามต้องถามพวกเขาเสียแล้ว”